A Universidade de Granada realizou un estudo sobre os beneficios da actividade física para persoas maiores. As conclusións indican que os programas de exercicio dirixidos por especialistas supoñen a mellor terapia bio-psico-social, o que levaría a un aforro considerable para o sistema sanitario.

A investigación indica que o número de persoas maiores en España se incrementa e que foi altamente contrastado que o envellecemento activo é clave para conseguir unha poboación maior sa. Por tanto, a promoción de exercicio físico regular é unha das principais estratexias non farmacolóxicas coa que contan as institucións, xa que está asociado cun menor risco de mortalidade.

Principalmente, como consecuencia dun efecto protector cardiovascular e de síndrome metabólico, a actividade física diminúe o risco de sufrir un infarto de miocardio e de desenvolver diabetes tipo II. Sumado a isto, mostrouse a súa eficacia na prevención de certos tipos de cancro, no incremento da densidade mineral ósea, na redución do risco de caídas, na diminución da dor osteoarticular (frecuente na poboación maior) e na mellora da función cognitiva, reducindo o risco de padecer demencia e alzhéimer.

Ademais, os beneficios psicosociais do exercicio adquiren especial protagonismo, combatendo o illamento, a depresión e a ansiedade, favorecendo a autoestima e cohesión social. Por todo isto, a inclusión de programas de exercicio físico regular, adaptado á poboación maior e desenvolvidos por profesionais do ámbito das Ciencias da Actividade Física, convértese hoxe por hoxe nunha necesidade social.

O estudo pon de manifesto que a ausencia da práctica regular de exercicio contribúe ao comezo precoz e á progresión das principais enfermidades cardiovasculares. Calquera incremento nos niveis de actividade física ten efectos positivos sobre a saúde cardiovascular, ao mesmo tempo que un estilo de vida sedentario se asocia cun maior risco de enfermidades cardiovasculares.

A vida activa tamén supón unha terapia eficaz para aqueles maiores nos que a opción farmacolóxica resultou inviable, pouco efectiva ou inapropiada. Porén, os mecanismos polos que o exercicio fortalece o sistema inmune están aínda por descifrar. A día de hoxe, só partindo da evidencia, o incremento de programas de exercicio físico orientados á poboación xeriátrica reforzaría o seu sistema inmune con tendencia a anormalidades e con iso a esperanza e calidade de vida do maior.

Partindo destas evidencias, a práctica de exercicio físico regular a través da inclusión de programas enfocados e adaptados a persoas maiores, dirixidos ou supervisados por especialistas do ámbito da actividade física e apoiados por institucións públicas, preséntase coma a mellor terapia bio-psico-social.

Ditas prácticas físicas favorecerían un mellor estado de saúde e calidade de vida, conseguindo así manter e/ou favorecer a independencia funcional nun rango de poboación cun crecemento exponencial no noso país e unha maior esperanza de vida. Investir en exercicio físico de calidade para a poboación maior a través de profesionais cualificados en Ciencias da Actividade Física como precursores de saúde podería derivar nun aforro considerable para a sanidade, tanto pública coma privada.

Fonte: Munideporte.com

Publicado en Novas

A Sociedade Española de Oncoloxía Médica e a SEEDO celebrou o 26 de novembro o Día da Loita contra a Obesidade en España. Segundo datos achegados por estas dúas entidades, o sobrepeso produce o 15% das mortes en pacientes con cancro. Recordaron que no noso país o 22,9% dos adultos sofre obesidade.

Este ano celebrouse co lema "Previr a obesidade prevén o cancro". A efeméride coincide coa publicación dunha extensa revisión científica que vincula de forma directa dous problemas de saúde pública de elevadas proporciones: o sobrepeso e/ou obesidade e o cancro.

Os especialistas móstranse alarmados debido a que o sobrepeso está implicado no 15% das mortes por cancro. Sosteñen que o 30% delas se poderían evitar con hábitos de vida saudables e que o 4% dos homes e o 7% das mulleres deben a súa enfermidade á obesidade.

Os efectos da comorbilidade son manifestos e urxe poñer freo á epidemia do século XXI porque, segundo as sociedades científicas implicadas, nunha década a súa influencia será superior aos efectos do tabaco. 

A obesidade é unha enfermidade crónica e de tendencia epidémica no mundo occidental. En España, o 22,9% da poboación adulta é obesa seguindo ol indicador do índice de masa corporal (IMC), porcentaxe que aumenta ata o 36% se se utiliza o perímetro da cintura para definila. É dicir, un de cada tres españois é obeso.

Entre as principais enfermidades asociadas á obesidade están a diabetes mellitus tipo 2, a hipertensión arterial, a enfermidade cardiovascular e o cancro.  A doutora Purificación Martínez de Icaya, membro da SEEDO, explicou que "se ben a relación entre obesidade e cancro se mantivo solapada nos últimos anos pola importancia das enfermidades cardiovasculares como o infarto de miocardio ou o accidente cerebro-vascular, actualmente emerxe con forza polas súas importantes repercusións tanto sanitarias, como económicas e sociais".

Ademais, o exceso de peso no momento do diagnóstico relacionouse tamén cun peor prognóstico. Por exemplo, no cancro de mama diagnosticado antes da menopausa, as mulleres obesas presentan un incremento da mortalidade do 75% en comparación coas mulleres cun peso normal no momento do diagnóstico. E nos homes, a obesidade pode ser un factor de risco asociado a un tipo de cancro de próstata máis agresivo, e con maior probabilidade de ter unha enfermidade máis estendida no momento do diagnóstico. 

O doutor Pedro Pérez, coordinador do Grupo de Traballo SEOM de Prevención e Diagnóstico Precoz, apuntou que "os datos dispoñibles apuntan a que a obesidade é un factor de peor prognóstico tamén en outros tipos de neoplasias, e incluso que, cando unha persoa superou con éxito unha primeira enfermidade neoplásica, ao ser obesa, ten maior número de probabilidades non só de recidivar, senón tamén de desenvolver un segundo proceso neoformativo nunha localización distinta á primeira".

O presidente da SEEDO, o doutor Felipe Casanueva, resaltou a transcendencia médico-científica que ten vincular de maneira directa obesidade e cancro. Aludiu "á preocupación das sociedades científicas organizadoras deste evento por propoñer políticas públicas, programas integrais e documentos de consenso que aborden a prevalencia da obesidade  e o cancro así como a importancia da nutrición como prevención".

Sobre isto, a doutora Pilar Garrido, presidenta da Sociedade Española de Oncoloxía Médica, destacou a importancia da colaboración que se está desenvolvendo conxuntamente coa SEEN e coa SEEDO: "Os especialistas sabemos que cada vez vai haber máis persoas con cancro debido á nosa maior esperanza de vida e aos nosos hábitos de saúde; por iso un dos grandes retos que temos as sociedades científicas é contribuír a modificar hábitos de vida, incluíndo previr e evitar a obesidade, que tanta influencia teñen no cancro e que, non obstante, é pouco coñecido pola poboación. Por tanto a concienciación é fundamental". 

Os especialistas da SEEDO e SEOM consideran que aínda queda moito por investigar na relación entre dieta e cancro: "É un feito probado que determinados nutrientes funcionan de escudo protector contra numerosas enfermidades oncolóxicas e outros, porén, favorecen o seu desenvolvemento ou dificultan o seu tratamento".

Segundo explica Manuel Puig Domingo, presidente da Sociedade Española de Endocrinoloxía e Nutrición, "están aínda por descubrir cales son os mecanismos que interveñen no incremento do risco de cancro de persoas obesas". Apuntou que "un deles poderían ser fenómenos de tipo epixenético, isto é, modificacións de xenes importantes no desenvolvemento de cancro, que poderían conducir a unha maior actividade dos mesmos e a unha maior frecuencia de ditos cancros e/ou unha maior agresividade dos mesmos".

Fonte: Munideporte.com

Publicado en Novas
Sábado, 18 Outubro 2014 18:33

O exercicio físico e o cancro

O cancro de mama non se pode previr, porén estudos recentes parecen demostrar que o risco de padecer cancro de mama pode reducirse realizando exercicio físico de forma regular (polo menos 4 horas á semana), evitando o sobrepeso e a obesidade tras a menopausa e o consumo regular de alcohol.

O movemento implica un aumento das necesidades de enerxía, fundamentalmente a nivel muscular, pero tamén noutros órganos coma o sistema cardiovascular, sistema nervioso, respiratorio, metabólico e outros. Para responder a esta maior demanda de enerxía, póñense en marcha e actívanse a maior parte dos sistemas: o cardiovascular, para bombear e transportar máis sangue; o respiratorio, para tomar maior cantidade de osíxeno que logo o sangue transporte ata os músculos; o metabólico, para achegar os nutrientes (hidratos de carbono e/ou graxas) necesarios aos músculos; así coma o sistema nervioso e hormonal que se encargan de coordinar todos estes procesos.

Este estímulo sobre cada órgano e sistema ligado ao exercicio fai que a medio prazo se produzan adaptacións que melloran o seu funcionamento e capacidade. Durante o exercicio gástase enerxía e modifícase a función da maioría dos sistemas. Na recuperación restablécese o equilibrio e incluso chega a mellorar a súa función segundo se repite o adestramento. Todos coñecemos que en bioloxía hai un principio básico: "todo órgano ou sistema que non se estimula ou utiliza atrófiase", e neste sentido, o exercicio físico é un claro exemplo deste modo de comportamento.

A práctica regular de exercicio físico (entre 3 e 5 veces por semana) promove efectos beneficiosos para a saúde en xeral e tamén para as defensas inmunolóxicas fronte ao cancro.

- Efectos sobre a saúde en xeral.
- Reduce o risco relativo de mortalidade por calquera causa.
- Axuda a manter o peso ideal, reducindo o peso graxo e aumentando o muscular.
- Reduce os niveis de presión arterial.
- Mellora a función do sistema cardiovascular.
- Axuda a previr a osteoporose e a retrasar a artrose.
- Reduce a incidencia de molestias de costas.
- Axuda a previr a diabetes tipo 2.
- Mellora a autoestima.
- Reduce a incidencia de depresións.
- Combate os efectos do envellecemento.
- Efectos sobre saúde oncolóxica/inmunolóxica.

Os exercicios de intensidade aerobia (suave-moderada) son os que máis potencian a función do sistema inmunolóxico e con baixo impacto.

Fonte: AECC

Publicado en Novas

Ter sobrepeso ou ser obeso pode acelerar o proceso de envellecemento do fígado. Acábao de ver un equipo da Universidade de California-UCLA (EEUU) despois de analizar unha serie de biomarcadores hepáticos no tecido hepático de 137 individuos. Os resultados, que se publican en PNAS, poden explicar por que as persoas con sobrepeso ou obesidade teñen máis complicacións de saúde e unha maior taxa de cancro de fígado.

Debido a que as persoas obesas teñen un maior risco de moitas enfermidades relacionadas coa idade, os investigadores cren que é unha hipótese plausible que a obesidade aumente a idade biolóxica dalgúns tecidos e tipos de células. Porén, ata agora foi difícil detectar este efecto de envellecemento acelerado porque non se sabía como avaliar a idade do tecido. Agora, os investigadores de UCLA utilizaron un biomarcador de envellecemento, coñecido como "reloxo epixenético", para descubrir por primeira vez que a obesidade acelera en gran medida o envellecemento do fígado.

Grazas á colaboración do equipo de UCLA de Steve Horvath e o de Jochen Hampe, do Hospital Universitario de Dresden (Alemaña) viuse que o sobrepeso pode impactar negativamente nos tecidos humanos. "Este é o primeiro estudo que avalía o efecto do peso corporal nas idades biolóxicas nunha variedade de tecidos humanos -sinala Horvath-. Dada a epidemia de obesidade no mundo occidental, os resultados deste estudo son de gran relevancia para a saúde pública".

Reloxo do envellecemento
O "reloxo do envellecemento" utiliza un mecanismo de tempo previamente descoñecido no corpo para medir con precisión a idade de diversos órganos, tecidos e tipos de células. En concreto, os investigadores centráronse nun proceso chamado metilación de orixe natural, unha modificación química da molécula de ADN.

Así avaliaron a idade biolóxica de varios tecidos e viron que, nos suxeitos delgados, o "reloxo epixenético" mostraba a mesma dos tecidos e a súa idade cronolóxica. Porén, observaron que os tecidos do fígado dos suxeitos obesos tiñan unha idade biolóxica superior á esperada.

En concreto, os investigadores analizaron case 1.200 mostras de tecidos humanos, incluíndo 140 mostras de fígado, para estudar a relación entre a aceleración da idade epixenética e o peso corporal. E mentres que a obesidade non afecta á idade epixenética de graxa, músculo ou tecido sanguíneo, si o fai na idade epixenética do fígado: esta aumentaba en 3,3 anos por cada 10 unidades de índice de masa corporal (IMC) (o IMC é unha medida de asociación entre o peso e a talla que clasifica ás persoas desde 'por debaixo de peso' ata 'obesos').

Ademais, o estudo tamén encontrou que a perda rápida de peso inducida pola cirurxía bariátrica non reverteu o envellecemento acelerado, polo menos a curto prazo.

Horvath e o seu equipo queren determinar se é posible previr o envellecemento epixenético prematuro do tecido hepático en persoas con obesidade co fin de reducir o risco de diabetes e cancro de fígado. "Os resultados apoian a hipótese de que a obesidade se asocia con efectos acelerados de envellecemento e subliñan, unha vez máis, a importancia de manter un peso saudable".

Fonte: ABC.es

Publicado en Novas

Moitos estudos científicos confirmaron que o exercicio é bo para a saúde, pero canto é necesario para ter beneficios? Nun estudo publicado esta semana, un grupo de investigadores suecos, despois de analizar a case 40.000 persoas de entre 20 e 90 anos, concluíron que máis dunha hora de exercicio moderado ou media hora de exercicio intenso ao día pode reducir o risco de fallo cardíaco nun 46%. O traballo, que agora se publica na revista Circulation, comezou en 1997 e incluía a persoas que entón non sufrían fallo cardíaco. O equipo sueco de científicos observou que canto máis activa era unha persoa, menor era o seu risco de padecelo.

Este estudo tamén confirmou que, aínda que unha maior cantidade de exercicio proporciona maiores beneficios, incluso uns niveis baixos de actividade poden ter efectos positivos. Ademais de promover o exercicio como parte dunha vida sa, os autores do artigo, investigadores da Universidade de Uppsala, consideran que deseñar cidades nas que camiñar ou moverse en bicicleta sexa fácil e seguro pode proporcionar grandes beneficios para a saúde.

A explicación para os beneficios da actividade física prodúcense, entre outras cousas, porque durante o exercicio o músculo se contrae con maior frecuencia e potencia, incrementando o fluxo sanguíneo ás arterias. Isto provoca cambios sutís no sistema autónomo que controla a contracción e a relaxación dos vasos sanguíneos e acaba por reducir o número de pulsacións en repouso, fai baixar a tensión e contribúe a ter un corazón capaz de latir nun rango máis amplo. Todos estes factores reducen o risco de sufrir enfermidades cardiovasculares. Ademais, o exercicio relacionouse cunha redución da inflamación, que adoita estar implicada en doenzas como a arteriosclerose.

O exercicio adelgaza pouco
Pese a que o vínculo entre exercicio e saúde non esperte demasiadas dúbidas, non ocorre o mesmo co que existe entre o deporte e o adelgazamento, unha motivación que, con frecuencia, impulsa máis á xente a moverse que o estado das súas arterias. No caso do exercicio moderado, se se considera que camiñar un quilómetro consume unhas 70 calorías e se percorren cinco quilómetros ao día, iso suporía un consumo extra dunhas 350 calorías diarias. Aínda que a cantidade é importante, un quilo de graxa contén unhas 7000 calorías, co que mantendo a dieta habitual o proceso de perda de peso sería moi lento e podería producir desmotivación. Por agora, parece que o principal método para perder peso e manterse nun saudable é reducir o número de calorías consumidas.

En calquera caso, como amosou o estudo sueco confirmando outros traballos anteriores, incluso unha pequena cantidade de exercicio que non nos converta en sílfides pode axudarnos a estar mellor. Un estudo liderado por Chi Pang Wen, dos Institutos Nacionais de Investigación en Saúde de Taiwan, analizou os niveis de actividade física de 400.000 taiwaneses durante oito anos. Neste grupo, descubriron que incluso as persoas que facían tan só 15 minutos de exercicio ao día tiñan un 14% menos de posibilidades de morrer neses oito anos posteriores e incrementaban a súa vida en tres anos de media respecto ás persoas inactivas.

O artigo mencionaba tamén que, ademais de reducir o risco de enfermidades do corazón, o cuarto de hora de exercicio podía ter evitado unha de cada nove mortes por cancro rexistradas entre os que non realizaron ningún tipo de actividade física. Por último, trataron de observar se o que acontecía era que as persoas máis activas tiñan, en xeral, un estilo de vida máis saudable. E non foi así. Cando se separaron factores como beber alcohol ou fumar, observouse que os beneficios do deporte para a saúde seguían presentes.

Fonte: esmateria.com

Publicado en Novas

Aínda que moitos estudos puxeron en dúbida os beneficios dun adestramento físico levado ao límite –especialmente para o corazón–, os deportistas de elite viven máis anos. No só iso. Tamén teñen un menor risco de cancro e enfermidade cardiovascular. Segundo unha investigación liderada pola Universidade de Zaragoza, os deportistas que realizan adestramentos moi esixentes teñen un risco un 40% menor de padecer certas patoloxías. En concreto, teñen un 42% menos risco de mortalidade por enfermidades cardiovasculares e un 37% menor de cancro.

O estudo, que analiza os datos de 42.000 deportistas de todo o mundo, principalmente homes, participantes no Tour de Francia, Xogos Olímpicos e campionatos internacionais, ademais de xogadores de fútbol e béisbol, foi publicado na revista da Clínica Mayo, Mayo Clinical Proceeding.

Esta meta-análise sobre un total de dez estudos foi dirixida por Nuria Garatachea, profesora da Facultade de Ciencias da Actividade Física e do Deporte da Universidade de Zaragoza e investigadora do grupo de investigación Growth, Exercise, Nutrition and Development (GENUD) da mesma institución.

Neste pioneiro estudo ponse de manifesto que existe unha "forte evidencia epidemiolóxica sobre a importancia da actividade física regular e moderada". Entre outras actividades, citan o camiñar ou trotar, no manexo e a rehabilitación de enfermidades cardiovasculares e na diminución do risco de morte por enfermidades tales como hipertensión, accidente cerebrovascular e diabetes tipo 2.

As principais recomendacións internacionais de actividade física aconsellan 150 minutos semanais de actividade física moderada ou 75 minutos de actividade física intensa. Non obstante, existe unha "gran controversia" sobre os efectos que teñen os adestramentos que realizan os deportistas de elite que compiten a alto nivel, que son moi intensos e que, ademais, se manteñen durante moitos anos.

E é que hai unha "crecente evidencia" sobre que o exercicio de resistencia intenso produce alteracións cardíacas, principalmente fibrilación auricular. Este traballo "non apoia a hipótese de que o adestramento de alto nivel sexa malo para o corazón", afirman os investigadores.

Este macroestudo conclúe que, a partir da evidencia científica dispoñible actualmente, os deportistas de elite viven máis que a poboación xeral. Isto indica, segundo a investigación, que os efectos do exercicio sobre os beneficios para a saúde non só se limitan a doses moderadas senón que parece que tamén son extensibles a maiores doses, polo menos no caso destes deportistas.

A directora do traballo tamén resalta e advirte de que se necesita máis investigación neste sentido en cohortes máis homoxéneas e con igual representación de mulleres e homes. De feito, neste macro estudo, cun total de 42.000 deportistas, tan só preto de 800 son mulleres.

Fonte: 20minutos.es

Publicado en Novas

As persoas obesas ou con sobrepeso teñen un maior risco de desenvolver algún dos dez tipos máis comúns de cancro, segundo mostrou un estudo realizado por expertos da London School Of Hygiene And Tropical Medicine (Reino Unido).

Para chegar a estes resultados, publicados na revista The Lancet e recollidos pola BBC, os expertos baseáronse nos datos de máis de cinco millóns de persoas no Reino Unido, das que preto de 170.000 desenvolveron cancro.

Desta forma, comprobaron que o índice de masa corporal (IMC) está asociado ao cancro de cuello de útero, de fígado, colon, tiroides, de mama tras a menopausia e a leucemia.

Considéranse individuos con sobrepeso aqueles cun índice de masa corporal entre 25 e 30; con peso normal, os que teñen un IMC entre 18,5 e 25; obesos moderados aqueles con índice entre 30 e 35 e obesos os que teñen unha masa corporal por enriba de 35.

"Houbo moitísima variación no efecto do IMC sobre os diferentes cancros. Por exemplo, o risco de desenvolver cancror de cuello de útero aumenta substancialmente cun índice de masa corporal alto, pero noutros tipos de cancro vimos un incremento menor ou ningún efecto", explicou un dos autores do estudo, Krishnan Bhaskaran.

Finalmente, os investigadores avisaron de que cada aumento de peso de entre 13 e 16 quilos adicionais está vinculado en forma lineal a un maior risco de desenvolver seis tipos de cancro.

Fonte: Europa Press 

Publicado en Novas

As persoas que comen ben e realizan exercicio de forma moderada toleran mellor os efectos secundarios asociados aos tratamentos de cancro de colon e poden combater "máis facilmente" as infeccións, segundo asegurou o coordinador do Comité Médico Asesor de EuropaColon España e oncólogo do Hospital Clínico San Carlos de Madrid, Javier Sastre.

Por iso, o experto destacou a necesidade de seguir unha dieta equilibrada que conteña froita, verdura, peixe, carne, cereais e produtos lácteos, ademais de consumir "suficientes" calorías para manter o peso e tomar proteínas para fortalecer e reparar a pel, o cabelo, os músculos e os órganos.

"É aconsellable beber unha cantidade adicional de líquidos para protexer a función renal; e camiñar, correr ou facer deporte de forma moderada para crear un sistema gastrointestinal máis eficiente e mellorar o estado anímico", comentou.


Nova completa: Europa Press

Publicado en Novas

O sedentarismo vai unido coa saúde e a televisión é un aliado do sedentarismo. De feito, os adultos que ven a televisión durante máis de tres horas ao día poden duplicar o risco de morte prematura en comparación cos que a ven menos. Asegúrao un estudo da Universidade de Navarra, cuxos resultados son consistentes cunha serie de estudos anteriores que suxerían que o tempo dedicado a ver a televisión está relacionado coa mortalidade.

O autor principal deste traballo, Miguel A. Martínez-González, asegura que "ver a televisión é unha conduta sedentaria importante e hai unha tendencia crecente cara todos os comportamentos sedentarios (...) e, no noso caso, puidemos comprobar que este efecto adverso está presente a igualdade de exposición a outros factores de risco de mortalidade".

Os investigadores avaliaron a 13.284 graduados novos e inicialmente sans (de 37 anos de idade media, 60% mulleres) do proxecto Seguimento Universidade de Navarra (SUN) para determinar a asociación entre tres tipos de condutas sedentarias (o tempo de ver televisión, tempo no ordenador e tempo de condución) e o risco de morte por todas as causas.

Os participantes foron seguidos durante unha media de 8,2 anos e durante este período notificáronse un total de 97 mortes: 19 por causas cardiovasculares, 46 por cancro e 32 por outras causas.

Ao comparar estes falecementos coas condutas sedentarias, viron que o risco de morte foi dúas veces maior para os participantes que vían tres ou máis horas de televisión ao día en comparación cos que se expoñían a ela unha hora ou menos, a igualdade doutros factores de dieta e estilo de vida.

Este risco sempre foi evidente despois de considerar unha ampla gama doutras variables relacionadas coa mortalidade. En cambio, os investigadores non encontraron ningunha asociación entre o tempo dedicado ao uso do ordenador ou á condución co risco de morte prematura.

Os autores da investigación, que publica o Journal of the American Heart Association, recoñecen que se necesitan máis estudios para confirmar o efecto do uso do ordenador e das horas dedicadas á condución sobre a mortalidade, e para determinar os mecanismos biolóxicos que explican estas asociacións.

"A medida que a poboación envellece, as condutas sedentarias fanse máis frecuentes, sobre todo a de pasar moitas horas ao día vendo a televisión, e isto representa unha carga adicional de sedentarismo que aumenta moitos dos problemas para a saúde relacionados co envellecemento", subliña Martínez-González.

Por isto, recomenda á poboación adulta aumentar a actividade física, evitar períodos largos sedentarios e reducir a exposición á televisión a non máis dunha ou dúas horas cada día.

Fonte: 20 minutos

Publicado en Novas

Un estudo desvela que o 48,3% das mulleres menopáusicas presentan sobrepeso ou obesidade. Ademais, o 67,40% das entrevistadas non segue a dieta mediterránea, a pesar dos beneficios demostrados que pode ter nesta etapa da vida, mentres que o 32,10% séguea pero podería mellorar.

"Isto é un problema de primeira orde na nosa sociedade, e en especial entre as mulleres en etapa perimenopáusica e postmenopáusica", destacou o vocal nacional de Alimentación do Consello Xeral, Aquilino García. "En obesidade infantil, por exemplo, estamos á cabeza xunto a Grecia. É un problema instalado en todos os niveis da nosa sociedade".

Para Aquilino isto é un hábito a corrixir, xa que unha alimentación e uns hábitos de vida saudables "axudarían a evitar un gran número de mulleres contraer osteoporose, reumatismos, ou enfermidades psiquiátricas, e por tanto contribuirán a mellorar as súas condicións de saúde".

Segundo a enquisa realizada por 2.500 farmacéuticos de farmacias de toda España, a aparición da menopausa sitúase nos 49,3 anos de idade. O estudo, realizado a case 9.000 mulleres en idade climatérica, busca coñecer e valorar o impacto do climaterio así como os hábitos desta poboación específica e a súa relación co envellecemento.

Se temos en conta que a esperanza de vida das mulleres españolas é de 82,9 anos de idade, e se calcula que en 2020 será de 85,1 años, dedúcese que as mulleres españolas vivirán unha media de 30 años en idade climatérica. Por tanto, o quinto estudo do Plan de Educación Nutricional polo farmacéutico (Plenufar) quixo asesorar ás mulleres no manexo dos complementos alimenticios, minimizar riscos, e valorar e detectar os seus hábitos e deficiencias alimentarias.

Da fertilidade á vellez
O estudo tamén incide nos problemas asociados cos problemas de saúde propios do paso da fertilidade á vellez, pois pese a que un gran número declara ter un alto nivel de calidade de vida de forma subxectiva, máis da metade recoñeceron padecer algunha patoloxía crónica, destacando a hipertensión arterial nun 21,6% dos casos, mentres que o 16,3% di ter problemas de saúde altos ou severos. Os problemas e síntomas máis recorrentes son sufocacións, suores, sequidade na pel, retención de líquidos ou problemas de sono.

Ademais, máis da metade das mulleres, o 51,7%, recoñece tomar suplementos e complementos nutricionais, especialmente calcio, vitamina D ou soia, para previr a aparición de síntomas asociados a la menopausa. Por outra parte, as mulleres exfumadoras corresponden ao 25,9% das entrevistadas, mentres que o 21,4% se declaran fumadoras, o que desde o punto de vista sanitario supón un importante factor de risco de enfermidades cardiovasculares e cancro.

Fonte: ABC.es

Publicado en Novas
<< Inicio < Anterior 1 2 3 Seguinte > Final >>
Páxina 1 de 3