Definitivamente correr é o deporte de moda. Facelo tan só durante uns minutos ao día, aínda que sexa a un ritmo lento, reduce significativamente o risco dunha persoa de morrer por unha enfermidade cardiovascular en comparación cunha persoa que non realiza esta actividade física. Isto dío unha investigación que se publica en The Journal of the American College of Cardiology.

O exercicio é unha das mellores formas de previr as enfermidades do corazón, pero non está claro se existen beneficios para a saúde se se practica menos de 75 minutos por semana, o tempo mínimo que recomenda a Organización Mundial da Saúde (OMS). Agora, segundo este traballo da Universidade do Estado de Iowa (EEUU) parece ser que si, aínda que se faga pouco.

En concreto, o estudo mostrou que os participantes que correron menos de 51 minutos, menos de dez quilómetros, a menos de 10 quilómetros por hora ou só unha ou dúas veces por semana tiveron un risco menor de morrer en comparación cos que non realizaban esta actividade. O autor principal deste estudo, Duck-chul Lee, subliña que os corredores que corrían menos dunha hora á semana tiñan o mesmo beneficio na mortalidade que os corredores que correron máis de tres horas semanais.

Os investigadores estudaron a 55.137 adultos con idades entre os 18 e 100 anos durante un período de 15 anos para determinar se existe unha relación entre o exercicio físico e a lonxevidade. Os datos obtivéronse do 'Aerobics Center Longitudinal Study', onde se lles solicitou aos participantes que completaran un cuestionario sobre os seus hábitos de funcionamento.

Durante o tempo que transcorreu a investigación faleceron 3.413 participantes, incluíndo 1.217 cuxas mortes se relacionaron con enfermidade cardiovascular. Nesta poboación, o 24% dos participantes recoñeceu que realizada parte do seu exercicio no tempo libre.

Os resultados mostraron que en comparación cos non corredores, os que si corrían tiñan un risco un 30% menor de morte por todas as causas e un 45% máis baixo por enfermidade cardíaca ou un ictus; en xeral, estes vivían unha media de tres anos máis fronte aos que non practicaban este tipo de exercicio físico.

Tan importante como o tabaco
Os investigadores consideran que a promoción da actividade de correr é tan importante como a prevención do tabaquismo, a obesidade ou a hipertensión para reducir o risco de mortalidade na poboación. Os beneficios deste exercicio son os mesmos sen importar o tempo, a distancia, a frecuencia ou a velocidade das que informaron os participantes, ademais que os efectos positivos sobre a saúde foron iguais independentemente do sexo, a idade, o índice de masa corporal, as condicións de saúde, o tabaquismo ou o consumo de alcohol.

Os investigadores tamén analizaron os patróns de comportamento dos corredores e encontraron que aqueles que persistentemente realizaron esta actividade durante un período de seis anos, en media, obtiñan os maiores beneficios, cun risco un 29% menor de morte por calquera causa e un 50% menos de risco de morte por enfermidade cardíaca ou accidente cerebrovascular.

"Dado que o tempo é unha das barreiras máis fortes á hora de participar na actividade física, o estudo pode motivar a máis persoas a empezar a correr e seguir exercitándose como un obxectivo de saúde accesible con beneficios fronte á mortalidade", resume Lee.

Na súa opinión, "correr pode ser unha mellor opción de exercicio que os exercicios de intensidade máis moderada para as persoas sas pero sedentarias, xa que produce similar, se non maiores, beneficios contra a mortalidade con entre cinco a 10 minutos en comparación con entre 15 a 20 minutos por día de actividade de intensidade moderada que moitos encontran que consume demasiado tempo".

Fonte: ABC.es

Publicado en Novas

Os videoxogos que implican movemento contribúen a mellorar a saúde física dos nenos, segundo amosou un estudo publicado na revista Health Promotion e presentado no I Congreso Nacional de Xogos de Saúde, organizado pola axencia de comunicación COM Salud e Redpacientes baixo o lema "Coa saúde si se xoga".

Os expertos destacaron o papel dos videoxogos na saúde das persoas e, especialmente, dos pacientes xa que, tal e como aseguraron, axudan a rehabilitar enfermos, formar a profesionais, e concienciar á poboación en hábitos sudables, con menor coste e maior eficiencia que as campañas e programas tradicionais.

E é que as principais características que diferenzan os videoxogos de saúde doutros programas de soporte electrónico e que conseguen que o usuario se motive son os retos, os premios e a posibilidade de compartir os resultados con amigos ou compañeiros.

"Comprobouse que é moito máis económico e eficaz introducir elementos lúdicos na rehabilitación ou concienciación dos pacientes, xa que están máis motivados e cumpren mellor as recomendacións dos profesionais sanitarios, os que, ademais, poden acceder aos datos da evolución do paciente", explicou o coordinador do Congreso e director de COM Salud, Carlos Mateos.

Neste sentido, unha investigación publicada en Journal of Cystic Fibrosis mostrou que os videoxogos activos son un recurso "útil" de actividade física de leve a moderada en rapaces con fibrose quística. Asemade, un traballo publicado en Disability and Rehabilitation con nenos con parálise cerebral desvelou unha mellora na mobilidade de tronco e ombros con videoxogos.

En concreto, o director médico de SportSalud e membro da comisión de Exercicio Físico da Sociedade Madrileña de Médicos de Familia, Alberto Sacristán, explicou que os xogos de saúde empregan para fomentar o exercicio físico en persoas de todas as idades, con disfuncións motoras ou sas.

Os médicos deberían "prescribir xogos de saúde"
"Por iso, os médicos deberíamos prescribir xogos relacionados co exercicio e a dieta para mellorar a saúde da poboación. Produciríase un aforro importante para o sistema sanitario e controlaríase mellor os pacientes", comentou, para aconsellar xogos que permitan monitorizar a actividade física diaria e que os datos poidan chegarlles aos profesionais sanitarios.

Asemade, xunto ao exercicio físico, a nutrición é outro dos temas ao que están dedicados máis xogos de saúde. Non obstante, o presidente do comité científico da Sociedade Española de Dietética e Ciencias da Alimentación (SEDCA), Jesús Román, destacou a necesidade de que os programas nutricionais estean avalados por especialistas en nutrición.

Fonte: Lainformación.com

Publicado en Novas

O sedentarismo vai unido coa saúde e a televisión é un aliado do sedentarismo. De feito, os adultos que ven a televisión durante máis de tres horas ao día poden duplicar o risco de morte prematura en comparación cos que a ven menos. Asegúrao un estudo da Universidade de Navarra, cuxos resultados son consistentes cunha serie de estudos anteriores que suxerían que o tempo dedicado a ver a televisión está relacionado coa mortalidade.

O autor principal deste traballo, Miguel A. Martínez-González, asegura que "ver a televisión é unha conduta sedentaria importante e hai unha tendencia crecente cara todos os comportamentos sedentarios (...) e, no noso caso, puidemos comprobar que este efecto adverso está presente a igualdade de exposición a outros factores de risco de mortalidade".

Os investigadores avaliaron a 13.284 graduados novos e inicialmente sans (de 37 anos de idade media, 60% mulleres) do proxecto Seguimento Universidade de Navarra (SUN) para determinar a asociación entre tres tipos de condutas sedentarias (o tempo de ver televisión, tempo no ordenador e tempo de condución) e o risco de morte por todas as causas.

Os participantes foron seguidos durante unha media de 8,2 anos e durante este período notificáronse un total de 97 mortes: 19 por causas cardiovasculares, 46 por cancro e 32 por outras causas.

Ao comparar estes falecementos coas condutas sedentarias, viron que o risco de morte foi dúas veces maior para os participantes que vían tres ou máis horas de televisión ao día en comparación cos que se expoñían a ela unha hora ou menos, a igualdade doutros factores de dieta e estilo de vida.

Este risco sempre foi evidente despois de considerar unha ampla gama doutras variables relacionadas coa mortalidade. En cambio, os investigadores non encontraron ningunha asociación entre o tempo dedicado ao uso do ordenador ou á condución co risco de morte prematura.

Os autores da investigación, que publica o Journal of the American Heart Association, recoñecen que se necesitan máis estudios para confirmar o efecto do uso do ordenador e das horas dedicadas á condución sobre a mortalidade, e para determinar os mecanismos biolóxicos que explican estas asociacións.

"A medida que a poboación envellece, as condutas sedentarias fanse máis frecuentes, sobre todo a de pasar moitas horas ao día vendo a televisión, e isto representa unha carga adicional de sedentarismo que aumenta moitos dos problemas para a saúde relacionados co envellecemento", subliña Martínez-González.

Por isto, recomenda á poboación adulta aumentar a actividade física, evitar períodos largos sedentarios e reducir a exposición á televisión a non máis dunha ou dúas horas cada día.

Fonte: 20 minutos

Publicado en Novas

Estar embarazada non significa non poder facer exercicio. Aínda que hai que ter coidado coas actividades que se practican, media hora diaria de exercicio achega moitos beneficios e a natación é unha das actividades para embarazadas máis recomendables.

Facer deporte poida prexudicar o teu estado? Non, de feito é moi recomendable que e practique exercicio durante os meses de xestación. En concreto, recoméndase que se practiquen uns 30 minutos de actividade física cada día. Ademais, non é necesario que se fagan seguidos se se ve que non se pode. Unha alternativa é facer 10 minutos de exercicio tres veces ao día.

Os beneficios da natación durante o embarazo
Durante estes nove meses son moitas as actividades que poden practicar as mulleres embarazadas –sempre que non impliquen risco de caídas, golpes, elevadas temperaturas ou alturas-, por iso unha das máis recomendadas é a natación.

A continuación detállanse os principais beneficios da natación durante os meses de embarazo:
1. Fai que a embarazada se sinta máis lixeira a pesar do peso que poida gañar no seu estado.
2. Mellora a circulación.
3. Aumenta o ton muscular e fortaléceo, pois nadando utilízanse os músculos de brazos e pernas.
4. Contrarresta a presión que se pode ir gañando nas costas polo progresivo crecemento do ventre.
5. Fortalece os músculos para evitar a tendencia do embarazo en que se curvan a columna e os ombros e se inclina a pelve.
6. A embarazada protéxese da calor, ao estar na auga.
7. Os ligamentos e articulacións fortalécense para evitar danos.
8. Quéimanse calorías.
9. Fai que a embarazada se sinta menos cansada.
10. Favorece o durmir mellor.

Todos estes beneficios en conxunto fan que se leven mellor todos os cambios físicos e psicolóxicos que se van presentando durante o embarazo. Iso si, é importante adaptar a actividade a cada etapa da xestación. Así, debe terse en conta como realizala segundo o momento de xestación no que se encontre a embarazada. 

Consellos para nadar no embarazo, trimestre a trimestre

Primeiro trimestre
Nos tres primeiros meses de embarazo pódese nadar polo menos 30 minutos ao día. Ademais, se se fai pola mañá, axudará a evitar as náuseas e dará enerxía para o resto da xornada.

Segundo trimestre
No segundo trimestre xa se debe pensar en utilizar un traxe de baño premamá para sentirse máis cómoda. Ademais, hai que recordar que aumentar de peso non significa ter que deixar a natación e, en xeral, grazas á flotabilidade da auga, poderase nadar de costas sen prexudicar a circulación sanguínea do feto, como podería pasar se se estivera facendo exercicio de costas fóra da piscina.

Terceiro trimestre
Na recta final da xestación, durante os tres últimos meses, a braza é o estilo que máis beneficiará porque alarga os músculos do peito e encolle os das costas. Estas dúas zonas poden desaliñarse durante a xestación. Neste momento, tamén é moi recomendable nadar cun tubo de respiración para evitar a presión no pescozo que se crea ao subir e baixar para coller aire.

En todo momento, ademais, débese ir á piscina ben hidratada e ter bebido auga tanto antes como despois de nadar.

Finalmente, a embarazada debe recorda que antes de iniciar a natación ou calquera actividade física durante o embarazo, debe consultalo co seu médico e, sobre todo, se non facía deporte antes, empezará pouco a pouco.

Fonte: Faros

Publicado en Novas

A condición física dos nenos está directamente relacionada coa súa capacidade cognitiva. Así o determina tamén un estudo da Universidade de Illinois, cuxa conclusión indica que unha elevada capacidade aerobia inflúe positivamente na función cerebral. A consecuencia é unha mellora das súas habilidades, reducíndose o fracaso escolar. 

O equipo de investigadores mediu a actividade neuronal de menores con perfís físicos diversos a través de electroencefalografías, concluíndo que a elevada capacidade aerobia inflúe positivamente na función cerebral. Deste modo, os nenos que estaban nunha boa forma física obtiveron tamén mellores resultados nas probas de compresión lectora que aqueles que eran máis sedentarios. Ademais, eran máis rápidos e resolutivos á hora de ler textos con oracións que contiñan erros gramaticais ou sintácticos.

O traballo centrouse en explorar as respostas cerebrais (a través da actividade eléctrica) do denominado compoñente N400, relacionado coas tarefas de compresión lectora. Estes estudos, chamados de ERPs, polas súas siglas en inglés de Event-Related Potentials, tamén indagan noutra onda cerebral, chamada P600, que se asocia coa verificación das regras gramaticais dunha oración. O alcance e velocidade destas determina en gran parte a capacidade cognitiva de cada individuo. Canto máis curtas e robustas, mellor.

As diferenzas na actividade eléctrica do cerebro da xente nova quedaron máis que patentes en función do seu estado físico, aínda que os autores non lograron descubrir os mecanismos que inflúen neste proceso. Destacaron tamén que a capacidade cardiorespiratoria alenta a comunicación entre as células, mentres que a habilidade motora favorece a concentración.

Nunha segunda fase do estudo, comparouse o rendemento académico dos adolescentes cos resultados dos seus electroencefalogramas. Unha vez máis, volveron comprobar que aqueles con mellores cualificacións na escola eran tamén aqueles coas ondas N400 e P600 máis curtas e, por ende, os que presentaban unha maior capacidade aerobia. 

Estes resultados súmanse aos doutros estudos similares, que tamén encontraron unha relación entre a condición física e a capacidade cognitiva, aínda que sen chegar a identificar os mecanismos cerebrais que interveñen nisto. Entre estas investigacións, destaca a levada a cabo pola Universidade Autónoma de Madrid e publicada no Journal of Pediatrics. Tras analizar a máis de 2.000 estudantes con idades comprendidas entre os seis e os 18 anos, os autores demostraron que a actividade física mellora o rendemento académico. 

Os investigadores enfocáronse nos efectos máis notables e na forma en que podían influír no cerebro. Así, analizouse a capacidade cardiorrespiratoria, a forza muscular e a habilidade motora. Irene Esteban-Cornejo, coordinadora da investigación,  explicou que "cando se fai exercicio, estes tres compoñentes están moi asociados, por iso era importante diferencialos e comparalos para ver que inflúe no desenvolvemento académico. Así saberemos de onde veñen os beneficios".

Segundo o estudo, unha mellor respiración alenta a comunicación entre as células, mentres que a habilidade motora favorece a concentración. "Ter unha boa saúde cardiorrespiratoria e coordinación motora poden, ata certo punto, reducir o risco do fracaso escolar. Deben facerse esforzos para que as escolas teñan programas que inclúan o exercicio físico todas as semanas", apuntou Esteban-Cornejo.

A Organización Mundial da Saúde (OMS) recomenda que as persoas de cinco a 17 anos realicen polo menos 60 minutos semanais de exercicio, cunha intensidade de moderada a vigorosa. A actividade debe ser, sobre todo, aerobia. Non obstante, despois dos 12 anos, poden facer exercicios específicos para músculos tres veces por semana.

Fonte: Munideporte.com

Publicado en Novas

A receta é simple e económica. Se deixáramos de fumar, reducíramos os episodios de depresión e, en cambio, aumentáramos o exercicio físico, un terzo dos casos de alzhéimer poderían previrse a nivel mundial. Esta é a principal conclusión dun estudo realizado pola Universidade de Cambridge, no Reino Unido, e que publica a revista científica The Lancet.

A idade segue sendo o factor de risco máis grande para padecer este grave tipo de enfermidade mental, pero os investigadores describiron outros sete, tamén importantes, como a falta de actividade física, o tabaquismo, a diabetes, a obesidade, a depresión crónica ou a tensión alta a partir dos 40.

Algúns destes factores de risco son difíciles de combater, pero outros non (como o tabaquismo ou o sedentarismo) e, polo tanto, segundo estes investigadores británicos, ata un 30% dos casos de alzhéimer poderíanse reducir durante os próximos anos. "Basta con facer máis exercicio e reducir os niveis de obesidade ou hipertensión, para evitar desenvolver esta demencia senil", segundo explicou á cadena BBC o profesor Carol Brayne, da Universidade de Cambridge.

En concreto, este estudo calculou que reducir só un 10% cada factor de risco podería evitar que case nove millóns de persoas padezan esta enfermidade de aquí ao ano 2050.

Unha epidemia emerxente
Segundo os cálculos da Universidade de Cambridge, máis de 106 millóns de persoas en todo o mundo padecerán esta demencia senil no ano 2050, tres veces máis que o número de afectados no ano 2010.

E hai outro dato interesante: dos sete factores de risco detectados, a maior proporción de casos de alzhéimer nos Estados Unidos e Europa pódese atribuír á inactividade física, porque un terzo da poboación adulta nestes países son persoas sedentarias e inactivas.

Fonte: Cadena SER

Publicado en Novas

Gran parte das enfermidades actuais débese a un hábito de vida inadecuado e á distancia coa dieta mediterránea, segundo Jara Valtueña, do Grupo de Investigación en Nutrición, Exercicio e Estilo de Vida Saudable (Imfine) da Universidade Politécnica de Madrid (UPM), Jara Valtueña.

A investigadora asegura que uns hábitos de vida inapropiados levan a un "incremento desmesurado do sobrepeso, a obesidade e as súas patoloxías asociadas". Ao seu xuízo, a xente debe dar o "salto ao cambio de mentalidade: do tratamento de enfermidades á prevención".

Para a experta, a base está nuns bos modelos de prevención, tanto na aparición de enfermidades como na prevención de recidivas en caso de telas, e para iso, "os esforzos deben centrarse en fomentar hábitos de vida saudables onde a actividade física e a nutrición cumpren un papel fundamental".

Desta maneira, é necesario "transmitir e facer consciente á poboación da importancia de coidarse un mesmo diariamente cunha alimentación variada, equilibrada e moderada realizando actividade física diaria -explica Valtueña-. Como o organismo vai cambiando e as demandas non son as mesmas, cada grupo de idade necesita coidarse atendendo a factores distintos".

Desta maneira, no neno é importante aumentar a inxestión de determinados nutrientes como as proteínas, o ferro ou o calcio, "tan importantes para o seu crecemento e desenvolvemento". Ademais, venlles ben facer exercicio durante 60 minutos diarios, xa que favorece moitos sistemas fisiolóxicos, como o aumento da masa muscular e con iso un maior consumo enerxético. Pola súa parte, as nenas, coa menstruación, sofren perdas de ferro e o risco de osteoporose increméntase, polo que "é necesaria unha adecuada inxestión de ferro, calcio e vitamina D", sinala.

Nos adultos, en cambio, o metabolismo diminúe e recoméndase que se realice diariamente actividade física polo menos 30 minutos. Respecto ás persoas maiores, "é fundamental vixiar que come", xa que están en risco de carencias nutricionais por unha baixa inxestión, perda de apetito, etc. "Tamén hai que educalos para que adquiran o hábito de hidratación constante sen sede", engade a investigadora.

Ademais, e isto recomendado a todas as franxas de idade, "uns adecuados niveis de vitamina D son necesarios para a formación do óso, contracción muscular, regular o sistema inmunolóxico, tamén participa a nivel neurolóxico regulando o estrés, a depresión, e relacionouse coa prevención do cancro, diabetes e enfermidades cardiovasculares".

En varios estudos levados a cabo en Imfine a nivel europeo encontráronse unha "deficiencia de vitamina D en arredor dun 80 por cento entre os adolescentes", incluíndose os españois, polo que "aumentar a inxestión por exemplo de peixe azul a dúas veces por semana e tomar o sol diariamente polo menos 15 minutos sen protección solar é recomendable para optimizar o seu estado", apunta Valtueña.

Fonte: ABC.es

Publicado en Novas

Máis que os pais son os irmáns; segundo un estudo que se publica en American Journal of Preventive Medicine ter irmáns obesos é un factor máis determinante de obesidade infantil que se os que teñen obesidade son os pais.

Estes datos parecen contradicir as teorías que aseguran que os nenos con pais obesos teñen unha maior probabilidade de ser obesos. Non obstante, o estudio que levaron a cabo investigadores do Hospital Xeral de Massachusetts, a Universidade de Cornell e a Universidade de Duke, todos en EEUU, parece sinalar cara outra dirección. Os investigadores analizaron como os diferentes tipos de asociacións familiares afectan á obesidade, e viron con sorpresa que o feito de ter un irmán obeso era máis influínte que o ter un pai con obesidade.

Ademais, despois de entrevistar a máis de 10.244 adultos, os investigadores encontraron que a probabilidade de obesidade infantil variaba en función do número de nenos que vivían no fogar, así como do seu sexo.

Irmán maior
Segundo o estudo, nun fogar onde só haxa un neno, as probabilidades de que este sexa obeso son 2,2 veces maiores se un dos pais tamén é obeso. Non obstante, en familias con dous fillos, os datos mostraron unha relación máis forte da obesidade entre irmáns que coa dos pais. Así, os nenos maiores nestes fogares, nos que ademais había un pai obeso eran 2,3 veces máis propensos a ter sobrepeso, pero esta cifra sobe ata 5,4 cando hai irmáns con sobrepeso. Se o neno é o menor nunha familia de dous nenos, a obesidade dos pais non é relevante, pero cando hai un irmán maior, a obesidade está asociada cun incremento no risco de 5,6 veces.

"Sabemos que o ambiente familiar exerce unha forte influencia sobre a saúde infantil", asegura Mark C. Pachucki, do Hospital Xeral de Massachusetts. Non obstante, sinala o experto, a maioría das investigacións centráronse na conexión entre a obesidade paterna e a súa descendencia ou entre irmáns. Pero neste traballo, recoñece, "fomos máis lonxe ao relacionar todos os factores familiares. Así, vimos que a obesidade dos irmáns parece ser máis importante que a dos pais". Ademais, comenta Pachucki, dita relación é "independente dunha serie de factores socioeconómicos e demográficos, condutas de saúde e o estado xeral de saúde familiar".

Os datos tamén revelaron unha relación entre o xénero e o risco de obesidade. Así, nos fogares cun único fillo, as nenas eran menos propensas a ser obesas que os seus homólogos masculinos. E o mesmo ocurreu tamén naquelas familias con dous fillos.

Os investigadores conclúen que os nenos máis pequenos poden ser particularmente susceptibles á influencia dun irmán maior, sobre todo se ese irmán é do mesmo sexo. "Vimos que o risco de obesidade nos nenos máis novos das familias con dous fillos é de 11,4 veces maior se teñen un irmán maior; pero, se o maior é un nena, a probabilidade de ser obeso é só de 6,6 veces. E, se hai dúas nenas na familia, o risco é de 8,6 veces, mentres que se o irmán maior é un rapaz e o menor é unha nena, entón non inflúe na probabilidade de ter sobrepeso".

O traballo recoñece que o exercicio e a dieta desempeñan un papel clave na prevención da obesidade. Pero curiosamente os datos mostraron que o feito de ter un irmán maior moi activo aumentaba o risco de obesidade para o irmán máis novo.

Mentres que os autores fan fincapé en que se necesita máis investigación sobre a obesidade na contorna familiar, este novo estudo ofrece datos clave que serán beneficiosos na loita contra a obesidade infantil. "Debido a que é un estudo transversal, é dicir, unha instantánea dun momento determinado, non podemos afirmar que sexan estes irmáns os que estean causando a obesidade. A pesar disto, os nosos resultados son consistentes con investigacións que mostran que os irmáns tenden a comer por igual e teñen niveis similares de actividade física", concluye Pachucki, para quen esta información pode ser importante á hora de deseñar campañas de prevención da obesidade.

Fonte: ABC.es

Publicado en Novas

O secretario xeral para o Deporte, José Ramón Lete Lasa, o reitor da USC Juan Viaño e o Catedrático da USC Constantino Arce, presentaron esta mañá os resultados da enquisa sobre Hábitos de actividade física e deportiva da poboación galega. Estudo de Poboación 2013, realizada pola Secretaría Xeral para o Deporte en colaboración coa Fundación Deporte Galego e a Universidade de Santiago de Compostela (USC).

No transcurso do acto celebrado na institución académica, o secretario xeral para o Deporte manifestou a súa satisfacción porque o estudo demostra que “na nosa sociedade ten calado a identificación da práctica deportiva coa calidade de vida, coa saúde, co benestar físico e psíquico” e puxo como exemplo o feito de que, segundo o estudo presentado hoxe, o 70,75% dos galegos maiores de 18 anos (7 de cada 10) teñen o hábito de realizar actividade física polo menos unha vez á semana durante o seu tempo libre, o que supón un avance de 15,65 puntos respecto ao nivel do ano 2007.

Lete Lasa asegurou que os positivos datos desta enquisa realizada no último trimestre de 2013 anima ao goberno galego "a seguir a traballar na política de xeneralización da actividade física e o deporte no noso país como ferramenta de saúde", o que precisamente é o obxectivo prioritario da Secretaría Xeral para o Deporte e que se desenvolve a través do Plan Galicia Saudable, no que conflúen esforzos de todos os departamentos da Xunta así como doutras institucións públicas e privadas da comunidade.

O secretario xeral destacou que se ben en tempos pasados a meirande parte das actuacións  e orzamentos das administracións nesta materia encamiñábanse ao tecido deportivo, ás competicións e ás instalacións, na actualidade "o eixo esencial de calquera política deportiva céntrase na xeneralización da actividade entre todos os grupos de poboación, logo das evidencias científicas sobre os beneficios do deporte e da actividade física sobre a saúde". Por iso, engadiu, "queremos seguir crecendo en practicantes e en frecuencia, porque o noso horizonte está en cada un dos galegos e galegas".

Principias datos da enquisa
O estudo, no que participaron 1.200 persoas de toda a comunidade, de ambos sexos e maiores de 18 anos, é unha das accións do Plan Galicia Saudable e realizouse co fin de comezar a avaliar os obxectivos da posta en marcha deste programa interdepartamental da Xunta, que coordina a Secretaría Xeral para o Deporte e ao cal se adheriron xa 496 entidades de Galicia.

Ademais do incremento da práctica deportiva en case 16 puntos con respecto ao ano 2007, o estudo amosa bastante igualdade entre as catro provincias e que, se ben hai unha maior porcentaxe de homes que practica (73,74%) que de mulleres (68%), esta diferenza se reduciu en case 2 puntos con respecto ao ano 2007, xa que desde entón a porcentaxe de mulleres que fan deporte aumentou nun 16,8%, fronte ao 14,84% no caso dos homes.

Por tramos de idade, o maior incremento na práctica deuse na franxa dos 65 aos 74 anos, cun 26,1%.

A actividade física máis practicada polos galegos é camiñar, un hábito para o 40,42% dos  maiores de 18 anos, é dicir, algo máis de 4 de cada 10, moi por riba das demais prácticas. Esta porcentaxe ascendeu notablemente desde 2007, cando era do 27,47 %.

Descontando a actividade de camiñar e considerando só as persoas de entre os 18 aos 70 anos e que practican máis dunha vez por semana, a porcentaxe de práctica físico deportiva en Galicia é do 41,9%, situándose lixeiramente por riba da media española, que é de 41, 8% para as mesmas condicións (SporCvltvra Barcelona, 2013).

En relación coa frecuencia e duración das sesións de actividade física, os galegos, por termo medio, realizan unha media de 4,15 sesións de exercicio semanal e dedícanlle 78,25 minutos a cada unha delas, o que significa que invisten unha media de 324,74 minutos semanais, superando amplamente as recomendacións mínimas da Organización Mundial da Saúde (OMS), que son de 150 minutos de actividade física semanal moderada.

As dez actividades máis practicadas polos galegos/as maiores de 18 anos, e por orde de maior a menor porcentaxe de practicantes, son: camiñar (40,42%), acondicionamento físico en ximnasio (8,33%), correr (7,83%), ximnasia de mantemento (5,42%), actividades aerobias con soporte musical (5,42%), nadar (5 %), andar en bicicleta (4%), fútbol (4%), Pilates (3%) e pádel (2,42%).

Con respecto á evolución na orde de práctica desde 2007 a 2013, camiñar mantén o primeiro posto e ademais é a actividade que máis ascende entre as dez primeiras. Melloran as súas posicións relativas o acondicionamento físico en ximnasio, correr, ximnasia de mantemento, actividades aerobias con soporte musical e andar en bicicleta e, por primeira vez, Pilates e  pádel incorpóranse á listaxe dos dez primeiros postos. Pola súa parte, nadar e fútbol perden peso relativo, mentres que fútbol sala e pesca saen desta táboa.

En relación co efecto positivo do exercicio físico na saúde mental das persoas, o estudo reflicte que as que practican actividade física regular no seu tempo libre considéranse en mellor forma física e cun mellor estado de saúde, e séntense máis felices e satisfeitas na vida que as que non realizan exercicio físico regular.

Publicado en Novas

Só catro de cada dez españois (38,6%) practica con regularidade un ou varios deportes, basicamente como fonte de saúde e para liberar tensións, fronte un terzo (35,3%) que non realiza ningún. Outro 25,2% practicábao pero deixouno, por distintas razóns.

O ciclismo, correr (running ou jogging) e a natación son os deportes favoritos dos españois, que adoitan practicar en grupo (40%), aínda que o 27,3% prefire facelo sos, segundo o Barómetro de Xuño do Centro de Investigacións Sociolóxicas (CIS), feito público este luns.

A gran maioría practícao porque o considera fonte de saúde e axuda a estar en forma (87,7%), favorece a liberación de tensións e o mal humor (92,7%), permite relacionarse cos demais e facer amigos (89,9%), é un medio para aprender autodisciplina (87,2%) e rompe a monotonía da vida cotiá (90,5%).

Os que non o practican argumentan que é porque, simplemente, no lles gusta (27,3%) ou porque llo impide a súa idade (16,9%), a súa saúde (11,5%) ou a falta de tempo (15,9%).

En calquera caso, polo xeral, os españois considéranse en boa forma física xa que un 42,8% cre que é boa e incluso excelente e outro 40,3% cualifícaa de aceptable. Só un 16% cre que é mala.

A metade dos entrevistados asegura ter menos de catro horas libres ao día, descontando traballo e obligacións familiares e do fogar, e entre as actividades ás que dedica ese tempo, facer deporte sitúase en sétimo lugar (29,1%), tras estar coa familia, ver a televisión, saír cos amigos, ler, navegar por Internet e facer traballos manuais.

Aínda así, o 38,6% asegura sacar tempo para realizar un ou incluso dous deportes habitualmente. Moito máis os homes (48%) que as mulleres (22,4%). De feito, un 45,9% delas aseguran non practicar ningún, fronte a un 24,1% dos homes. A principal razón de facer deporte é, simplemente "por facer exercicio físico" (34,9%), diversión e pasar o tempo (28,8%) e manter e mellorar a saúde (11,8%).

O ciclismo recreativo (18,6%), a carreira a pé (17,1%), a natación (16,1%) e o fútbol (14,9%) son os máis practicados. Ademais, o 65,9% dos consultados asegura que adoita andar ou pasear máis ou menos á présa para manter a súa forma física, independentemente de se fai deporte ou non. Dous de cada tres fano todos os días.

Fonte: Europa Press

Publicado en Novas
<< Inicio < Anterior 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Seguinte > Final >>
Páxina 1 de 16