Para seguir un estilo de vida máis saudable parece que é mellor facelo en parella. Así o suxire un estudo que se publica en Archives of Internal Medicine que asegura que as persoas teñen máis éxito na adopción de hábitos saudables se a súa parella lles acompaña. Por exemplo, din os investigadores do University College London (Gran Bretaña), que aqueles que deciden deixar de fumar ou facer máis exercicio físico lógrano máis facilmente se lles axuda a súa parella.

No seu traballo viron, entre as mulleres que fumaban, se a súa parella tamén o deixaba ao mesmo tempo, o 50% lográbao, mentres que se non tiñan ese reforzo porque a súa parella non fumaba, só o 17% o conseguía. Peores resultados obtiñan aquelas cuxo compañeiro era fumador habitual, menos do 8%. Similares resultados observábanse nos homes cando trataban de perder peso ou deixar de fumar.

A investigación analizou 3.722 parellas, casadas ou que vivían xuntas maiores de 50 anos, que participaban no Estudo Lonxitudinal Inglés sobre O Envellecemento (ELSA). Segundo Jane Wardle, directora do Centro de Investigación sobre Conduta Investigación do Cancro do Reino Unido na UCL e unha das autoras do estudo, "seguir un estilo de vida pouco saudable é a principal causa de morte por enfermidade crónica en todo o mundo". Os principais factores de risco son: tabaquismo, exceso de peso, sedentarismo, a mala alimentación e o consumo de alcohol. A boa nova, sinala, é "que sabemos que substituír os malos hábitos por bos pode reducir o risco de enfermidades, incluíndo o cancro".

Facer cambios no noso estilo de vida pode ter un gran impacto sobre a nosa saúde en xeral, e o risco de cancro en particular, e este estudo, sinala, amosa que "cando as parellas fan eses cambios xuntos teñen máis probabilidades de éxito". Por exemplo, se vostede quere perder peso e ten un amigo que está tratando de facer o mesmo poden planificarse para unirse a correr ou nadar na hora do almorzo ou despois do traballo.

Fonte: ABC.es

Publicado en Novas

Un equipo internacional de científicos defende o papel dos profesores de Educación Física nos colexios e institutos como primeira porta de entrada ao sistema sanitario. O seu traballo demostra que realizar uns sinxelos exercicios aerobios nas aulas de ximnasia pode servir para identificar que nenos son máis propensos a desenvolver enfermidades cardiovasculares no futuro.

Nun artigo publicado na prestixiosa revista británica Heart, un equipo internacional de investigadores, liderados por expertos da Universidade de Granada (UGR), analizaron unha mostra formada por 510 adolescentes de nove países europeos, de entre 12 e 17 anos.

A todos eles estimóuselles o perfil cardiovascular ideal de acordo coa Asociación Americana do Corazón (AHA), que combina marcadores nutricionais e metabólicos, ademais de lípidos sanguíneos, para proporcionar unha avaliación completa do risco de enfermidade cardiovascular do menor. O perfil cardiovascular ideal calcúlase combinando a actividade física, o índice de masa corporal, a dieta, o colesterol, a glicosa, a presión arterial e o tabaquismo.

O test dos 20 metros utilízase actualmente na maioría dos centros educativos de España, así como en moitos países europeos, para medir a forma física dos menores.

Os científicos determinaron que o chamado test dos 20 metros ou test de ida e volta (unha proba sinxela consistente en correr esa distancia a unha velocidade que se vai incrementando progresivamente) "é unha excelente maneira de identificar de forma temperá que nenos teñen un perfil cardiovascular menos saudable e, por tanto, teñen maior risco de padecer enfermidades cardiovasculares no futuro", apunta o investigador da UGR Jonatan Ruiz, autor principal do traballo.

A saúde cardiovascular dos menores
O test dos 20 metros utilízase actualmente na maioría dos centros educativos de España, así como en moitos países europeos, para medir a forma física dos menores. Esta investigación determinou que dita proba serve ademais para determinar que nenos e nenas teñen unha peor saúde cardiovascular e respiratoria, e deberían someterse a un programa de intervención para mellorala.

Ruiz afirma que traballos coma este "demostran que a escola é un lugar óptimo para obter información sobre a saúde dos nosos nenos e adolescentes e intervir de forma prematura", e móstrase convencido de que o profesor de Educación Física "pode desempeñar un papel moito máis importante que o que ten na actualidade dentro do sistema sanitario, xa que é un axente de gran relevancia".

Fonte: 20 minutos

Publicado en Novas

As enfermidades non transmisibles son o cancro, a diabetes, as enfermidades cardíacas e pulmonares e os accidentes cerebrovasculares. Arredor de 16 millóns de persoas morren cada ano de forma prematura –antes de cumprir 70 anos– como consecuencia deste tipo de enfermidade. A causa na maioría dos casos é seguir hábitos pouco saudables. A Organización Mundial da Saúde (OMS) asegura que é necesaria unha acción urxente dos gobernos para cumprir os obxectivos globais e reducir a mortalidade das enfermidades non transmisibles (ENT).

"Con menos dun euro por persoa ao ano, os países poden reducir drasticamente a enfermidade e morte por ENT", asegura Margaret Chan, directora xeral da OMS. "A comunidade mundial ten a oportunidade de cambiar o curso da epidemia de enfermidades non transmisibles", engade. O obxectivo global da organización é reducir as mortes prematuras por esta causa nun 25% para 2025. O informe afirma ademais que a maioría das mortes prematuras das ENT poden previrse.

A OMS pide que se leven a cabo máis medidas para frear a epidemia, especialmente nos países con rendas medias e baixas onde as mortes por ENT están superando as das enfermidades infecciosas. "Case tres cuartas partes de todas as mortes por enfermidades non transmisibles –28 millóns– e o 82% das mortes prematuras prodúcense en países de ingresos baixos e medianos".

As accións recomendadas aos gobernos pola OMS inclúen:
- Prohibir a publicidade do tabaco e o alcohol
- Substituír as graxas trans por graxas poliinsaturadas
- Promover a lactación materna
- Previr o cancro de pescozo de útero mediante cribado
- Implementar programas de sensibilización pública sobre a dieta e a actividade física

Segundo a organización, moitos países xa tiveron éxito con estas intervencións para cumprir os obxectivos globais. "Turquía aumentou o tamaño das advertencias nas caixas de tabaco ata cubrir o 65% da superficie e os seus impostos subiron ata o 80% do prezo total. Ademais prohibiu totalmente a publicidade, promoción e patrocinio a nivel nacional deste produto. Como resultado, a taxa de tabaquismo descendeu nun 13,4%", asegura a OMS.

Pola súa parte, Hungría aprobou unha lei para gravar os compoñentes de alimentos e bebidas cun alto risco para a saúde, como o azucre, o sal e a cafeína e conseguiu un descenso medio de consumo dun 25-30%. Arxentina, Brasil, Chile, Canadá, México e os EEUU promoveron a redución de sal nos alimentos envasados e pan e Arxentina xa logrou unha redución do 25% no contido de sal no pan.

A OMS lamenta que a final do ano 2013 só 70 países tiveran en marcha algún plan nacional para reducir o risco de morte por ENT –a maioría deles, contra o tabaquismo–. A organización recorda que o risco de morte prematura afecta á saúde do país: "O custo dos tratamentos pode ser devastador para unha economía débil". A institución estima os gastos provocados polas ENT en países de rendas baixas e medias nuns 6.000 millóns de euros.

Fonte: 20 minutos

Publicado en Novas

O esquí é un deporte de montaña que consiste no deslizamento pola neve, por medio de dúas táboas suxeitas á sola das botas do esquiador mediante fixacións mecánicas. Hoxe celébrase o Día Mundial da Neve, e con tal motivo recollemos algunhas recomendacións da Fundación Española do Corazón para a práctica desta modalidade deportiva.

O esquí, sobre todo na especialidade de "fondo", produce grandes beneficios cardiovasculares, xa que require unha demanda enerxética de tipo aerobio con predominio de contraccións musculares de tipo dinámico. Realizado de forma continua, produce adaptacións morfolóxicas e funcionais sobre o corazón e o sistema circulatorio (tamaño do corazón, a frecuencia cardíaca, o gasto cardíaco, o fluxo sanguíneo, a tensión arterial e o volumen sanguíneo), que axudan a previr, tratar e rehabilitar moitas enfermidades cardiovasculares.

Prepárate para esquiar
Realiza exercicios básicos de elasticidade e flexibilidade das distintas musculaturas (cadeira, cintura, xeonllo, ombro, pulso e cóbado), co fin de acondicionar estas articulacións para o exercicio e conseguir unha boa mobilidade.

O habitual é empregar máis dunha hora por sesión, pero sempre dependerá da condición física de quen o practique. O importante é comezar a esquiar sempre de forma moi suave e sen forzar nas primeiras baixadas.

Consellos
- É conveniente realizarse un recoñecemento médico-deportivo, antes de empezar a práctica deportiva, para descartar patoloxías ou posibles contraindicacións que desaconsellen a realización deste deporte.

- Comeza a práctica con cursos de iniciación con monitores acreditados, ben en grupo ou de forma individual, para adquirir unhas boas bases técnicas.

- Coida o calzado. As botas no esquí alpino son ríxidas, polo que convén afacerse a elas probándoas en "terra", antes de subir a esquiar por primeira vez. As persoas con problemas podolóxicos poden ter dificultades para practicar o esquí de fondo (outras modalidades levan botas máis "brandas").

- Os esquís non deben ser moi longos, xa que canto máis longos, máis velocidade se toma. Ata adquirir destreza na execución técnica, non se deben alcanzar velocidades altas. Os esquís máis curtos son máis fáciles de manexar.

- Os bastóns deben adquirirse en función da altura.

- Utiliza roupa de abrigo impermeable e ropa interior térmica, así coma gorro, bufanda e luvas axeitados para a súa práctica.

- É imprescindible levar gafas de sol con protección UVA para evitar posible queimaduras de córnea.

- Utiliza sempre protección solar para a pel e os beizos.

- Contrata un seguro de montaña, que en moitas instalacións pode ir incluído no forfait. Se se sobe frecuentemente é interesante federarse en esquí ou montaña.

- Hidrátate antes, durante e despois da súa práctica.

- Se non queres parar a comer, leva polo menos no peto alimentos que te axuden a repor enerxías: froitos secos, galletas, chocolates, barriñas enerxéticas.

- Leva unha dieta cardiosaudable e evita as comidas copiosas.

Precaucións
- O esquí é un deporte con alto índice de accidentes, polo que se debe practicar con moita precaución e control, para evitar lesións a un mesmo ou aos demais.

- A interrupción temporal deste tipo de exercicio produce unha rápida regresión das adaptacións cardiovasculares alcanzadas, polo que unha vez finalizada a temporada de esquí é aconsellable a práctica doutros deportes de características similares como a natación, ciclismo, sendeirismo ou montañismo, entre outros.

- Non esquíes en solitario, nin fóra das pistas ou en tramos pechados.

- Evita o esgotamento e descansa. Aproveita as pausas para estirar e relaxar a musculatura.

O esquí e o control dos factores de risco
- Evita o exceso de peso e prevén a obesidade.
- Mellora a tensión arterial.
- Controla o colesterol e os triglicéridos.
- A contorna natural na que se realiza pode axudar a combater o estrés.

Publicado en Novas

A Universidade de Estremadura realizou un estudo sobre os beneficios da actividade física en pacientes con fibromialxia. Conclúe que sesións puntuais de bicicleta estática reduce a resposta inflamatoria desta enfermidade.

A pesar de que a fibromialxia é unha patoloxía moi frecuente, cuxos pacientes son no 90% mulleres, o seu diagnóstico segue sendo complicado, sobre todo porque o seu principal síntoma, a dolor, quizais o máis molesto e limitante, é difícil de cuantificar e identificar. Grazas a esta investigación, púidose determinar que son necesarios polo menos oito meses de exercicios regulares para diminuír o estado inflamatorio e mellorar o seu benestar.

As conclusións indicaron que realizar sesións puntuais de bicicleta estática durante uns 45 minutos a unha intensidade moderada contribúe a regular as alteracións sufridas na súa resposta inflamatoria. O coordinador deste estudo, Eduardo Ortega, explicou que "as persoas sas desenvolven, de maneira innata, durante a práctica de exercicio físico unha resposta inflamatoria que esperta e alerta as defensas. No caso das persoas con fibromialxia queríamos ver que ocorría, se prexudicaba ao seu estado inflamatorio xa alterado. Comprobamos que nelas o efecto é diferente, baixa a resposta inflamatoria, pero sen comprometer as súas defensas innatas fronte aos patóxenos. Por tanto, o resultado é moi positivo".

Máis alá dos beneficios para regular a súa resposta inmunitaria, durante os estudos comprobouse que estas sesións illadas de exercicio poden ser unha valiosa ferramenta para diagnosticar a enfermidade. A autora principal destes traballos, Elena Bote, explicou que a través de diversos biomarcadores, identificados ao longo de ditos traballos científicos, viron que realizar unha única sesión de exercicio é só anti-inflamatoria se a persoa padece fibromialxia e non nas persoas sas. "As probas en sangue demostraron con contundencia que as citoquinas proinflamatorias só descendían en persoas que presentaban esta enfermidade", sinalou.

Estes resultados supoñen unha importante achega para o ámbito científico. Este traballo recibiu o primeiro premio do Congreso Nacional da Sociedade Española de Medicina do Deporte.

As conclusións do estudo permiten comezar a utilizar unha proba sinxela de exercicio para determinar se existe ou non esta patoloxía: "Igual que se fai unha proba de esforzo para detectar patoloxía coronaria, este test podería axudar a determinar, con criterios obxectivos, se existe esa enfermidade silenciosa e de orixe incerto como é a fibromialxia", manifestou Ortega.

Neste sentido, Bote engadiu que "a pesar que aínda non podemos asegurar que estes efectos anti-inflamatorios inducidos por sesións puntuais de exercicio sexan exclusivos para pacientes con fibromialxia (necesítanse estudos nun maior número de pacientes nesta e outras patoloxías), publicacións previas doutros grupos de investigación indicaron que os efectos do exercicio na maioría das patoloxías inflamatorias crónicas son similares aos de persoas sas, polo que os efectos anti-inflamatorios poderían ser bastante diferenciais na fibromialxia".

Fonte: Munideporte

Publicado en Novas

Unha andaina de 20 minutos a pé cada día podería ser suficiente para reducir o risco de morte prematura. Afírmao un estudo que se publica en American Journal of Clinical Nutrition, no que se conclúe que o exercicio físico pode ser máis importante que a obesidade na prevención da enfermidade cardiovascular en particular, e da morte por calquera causa en xeral.

O estudo que analizou a máis de 334.000 persoas viu que o número de mortes atribuíbles á falta de actividade física dobraba ao de falecementos atribuíbles á obesidade: e, ademais, que un modesto aumento na actividade física podería ter beneficios significativos para a saúde.

O traballo deixa unha mensaxe clara: basta cunha pequena cantidade de actividade física diaria para que as persoas fisicamente inactivas obteñan importantes beneficios para a súa saúde. Segundo Ulf Ekelund, da Universidade de Cambridge (Reino Unido), "aínda que vimos que só 20 minutos marcan unha diferencia, deberíamos tratar de facer máis porque sabemos que a actividade física ten moitos máis beneficios para a saúde. Por iso, debe ser unha parte importante da nosa vida".

Sábese que a inactividade física se asocia cun maior risco de morte prematura, ademais de estar vinculada cun maior risco de patoloxías como as cardiovasculares ou o mesmo cancro. En canto á obesidade, pola súa parte, a pesar de que pode contribuír a un maior índice de masa corporal (IMC), tamén se sabe que a relación coa morte precoz é independente do índice de masa corporal dun individuo.

Os investigadores estiman que, a tenor dos datos máis recentes dispoñibles sobre mortes en Europa, 337.000 das 9,2 millóns de mortes ocorridas en Europa eran atribuíbles á obesidade (entendida coma un IMC superior a 30). Porén, o dobre (676.000) podería deberse á inactividade física.

Os investigadores, para medir a relación entre a inactividade física e a morte prematura e a súa interacción coa obesidade, analizaron os datos de 334.161 homes e mulleres de toda Europa que participaban no estudo EPIC. Durante unha media de 12 anos, os científicos valoraron unha serie de parámetros: altura, peso e a circunferencia da cintura e unha autoavaliación para medir os niveis de actividade física.

Os resultados amosaron que a maior redución no risco de morte prematura se produciu comparando entre os grupos inactivos e moderadamente inactivos, analizados por unha combinación da actividade no traballo con actividades lúdicas. Cerca dunha cuarta parte dos participantes (22,7%) foron clasificados coma inactivos.

Queimar calorías
Segundo estes resultados, os autores estiman que basta un paseo diario de 20 minutos para 'queimar' paseo entre 90 e 110 kcal, o que faría dunha persona inactiva a ser moderadamente inactiva e reducir así o seu risco de morte prematura entre un 16 e un 30%. Os mellores beneficiados foran as persoas cun peso normal, pero incluso aqueles cun maior IMC tiveron un beneficio.

Para outro dos autores, Nick Wareham, axudar á xente a perder peso pode ser un verdadeiro desafío e, ao mesmo tempo, "debemos ter como obxectivo reducir os niveis de obesidade na poboación, con intervencións de saúde pública que animen á xente a facer pequenos cambios, pero reais, na actividade física que poden ter beneficios significativos para a saúde e poden ser máis fáciles de lograr e manter".

Fonte: abc.es

Publicado en Novas

O Instituto Europeo de Hidratación publicou unha serie de recomendacións para manter unha boa hidratación durante a práctica de actividade física en inverno. Consideran esencial ter en conta o tipo de deporte e a suor.

Esta entidade recomenda ter un plan de hidratación personalizado, baseado en datos como as perdas por suor individuais, as oportunidades para beber e as sensacións individuais de comodidade e sede. Os consellos que ofrecen para manter o corpo hidratado son:

- Tomar bebidas con hidratos de carbono e electrolitros. Contribúen a unha adecuada rehidratación e repoñen os electrolitos que se perden pola suor.

- Beber regularmente aínda que non se teña sede, xa que a sensación desta diminúe co frío. A frecuencia da inxestión e a cantidade adecuada dependerán de moitos factores como a intensidade e duración do exercicio físico, o clima e as características físicas do individuo coma o peso e as características individuais da suor.

- Ter en conta os tempos de exercicio. Cando se realiza actividade física durante un período menor aos 40 minutos pode que non sexa necesario beber nada, e no caso de beber algo, recoméndase inxerir auga, refrescos con e sen azucre, zumes ou bebidas sen alcohol. Porén, cando o exercicio dura máis, é preferible tomar bebidas cunha solución de hidratos de carbono e electrolitos ou sales minerais. Un beneficio clave destas é que poden reducir a sensación de esforzo.

- As comidas estimulan a sede. Entre o 20 e o 30% do líquido que necesita o corpo provén dos alimentos, e entre un 70 e un 80% das bebidas de calquera tipo.

- Variedade de bebidas e sabores. Desde os refrescos ata os caldos ou sopas axudan a que as persoas se hidraten en inverno, así como a equilibrar a temperatura corporal. Débese evitar o consumo excesivo de alcohol xa que ten un efecto deshidratante.

- Se se ten suor salino deben tomarse bebidas e alimentos con maior contido de sal se as perdas pola acción da suor son elevadas. Para comprobalo é necesario levar unha camiseta escura durante a práctica de exercicio. Se aparecen manchas de sal (po branco) baixo os brazos e no peito, o suor é salino.

- As perdas de sal elevadas poden ser un factor que contribúa á aparición de cambras musculares nalgúns casos. Por iso, as bebidas isotónicas con altos niveis de sodio poden axudar a reducir o risco de sufrilos.

- A perda de auga a causa da respiración adoita ser entre 250 e 350 mililitros ao día en persoas sedentarias. Porén, en persoas activas pode aumentar de 500 a 600 mililitros. Estas perdas poden verse aumentadas polas condicións medio ambientais, coma a temperatura do aire, a humidade, a velocidade do vento e o nivel de actividade física.

- A perda de líquido a través da pel en moitas ocasións débese a un exceso de vestimenta deixando que a suor se evapore rapidamente en ambientes fríos e secos. Non é recomendable poñer moita roupa ao practicar actividade física senón utilizar prendas adecuadas para combater o frío.

Fonte: Munideporte.com

Publicado en Novas

A maioría das persoas comeza o ano cunha lista de novos propósitos para comezar con bo pé. Un novo estudo, publicado en Journal of the American College of Cardiology, pon de manifesto a importancia dun dos retos máis típicos: levar un estilo de vida máis san.

Os autores, investigadores da Universidade de Indiana, a Escola de Saúde Pública de Harvard e do Brigham and Women's Hospital, seguiron a case 70.000 mulleres durante dúas décadas (cada dous anos desde 1989 a 2009) e conclúen que poderían evitarse tres cuartas partes dos ataques cardíacos adoptando seis hábitos saudables:

1. Non fumar.
2. Manter un índice de masa corporal normal.
3. Practicar algunha actividade física polo menos 2,5 horas á semana.
4. Tomar como máximo unha bebida alcohólica ao día.
5. Ver menos de sete horas de televisión á semana.
6. Levar unha dieta equilibrada e de calidade.

Tras o seguimento, os resultados mostraron que aquelas mulleres que se adheriron ás seis prácticas tiñan un risco un 92% menor de ataque ao corazón e un 66% menor de desenvolver un factor de risco para enfermidades cardíacas. Para os autores, este menor risco suporía que se poderían ter evitado tres cuartas partes dos ataques ao corazón e case a metade de todos os factores de risco nas mulleres máis novas se todas elas seguiran estilos de vida saudables.

Fonte: ABC.es

Publicado en Novas

Un equipo de investigación da Universidade de Cambridge elaborou un estudo sobre a evolución do esqueleto humano. As conclusións indican que a aparición do sedentarismo provocou que os ósos sexan moito máis fráxiles e lixeiros. Recórdase a importancia de realizar exercicio físico regular para evitar padecer osteoporose.

Esta análise indica que a redución da actividade física é a base da degradación da forza dos ósos humanos durante milenios e é unha tendencia que acada niveis perigosos na actualidade. Os autores afirman que as persoas usan o seu corpo "moito menos que en calquera outro momento da historia".

O estudo sinala que mentres os humanos cazadores e recolectores de fai uns 7.000 anos tiñan ósos comparables en forza aos dos orangutáns actuais, os granxeiros que viviron nas mesmas zonas 6.000 anos despois tiñan ósos "significativamente máis lixeiros e fráxiles. A masa ósea dos humanos recolectores era un 20 % máis alta, o que equivale á cantidade que pode perder unha persoa que pase tres meses de ingravidez no espazo".

Os investigadores consideran así fundamentada a idea de que "o exercicio, máis que a dieta, é a clave para previr un maior risco de fractura ósea ou problemas coma a osteoporose durante a vellez". Facer máis exercicio durante a xuventude "leva unha maior fortaleza ósea cara os 30 anos, o que se traduce en que o enfraquecemento dos ósos asociado á idade sexa menos prexudicial".

Durante sete millóns de anos a evolución dos homínidos estivo dirixida cara a acción e a actividade física para a supervivencia. O doutor Colin Shaw, un dos responsables deste traballo explica que "nos últimos cincuenta ou cen anos fomos moi sedentarios, incluso de maneira perigosa".

Un estudo paralelo do Museo Americano de Historia Natural, publicado pola revista Proceedings of the National Academy of Science, indica que o esqueleto do ser humano actual, máis lixeiro que o dos seus antecesores, ten unha orixe máis recente do que se estimaba, en concreto uns 12.000 anos.

O traballo, baseado en imaxes de alta resolución de articulacións procedentes de humanos modernos, chimpancés e fósiles de especies humanas extinguidas, sinala que durante millóns de anos estes tiveron unha alta densidade ósea, que se reduciu de maneira espectacular nos humanos recentes.

Esa redución ósea é máis destacada nas extremidades inferiores, o que suxire que "pode estar vinculada ao momento no que os seres humanos pasaron dun estilo de vida predominantemente de recolectores a outro máis sedentario coa aparición da agricultura".

Fonte: Munideporte.com

Publicado en Novas

A tensión constante derivada dos atascos diarios de tráfico, un matrimonio infeliz ou a sobrecarga laboral, pode ter efectos físicos reais sobre o organismo. O estrés vinculouse a un amplo rango de aspectos da saúde que inclúen ao estado de ánimo, o sono e os problemas de apetito e si, incluso á enfermidade cardíaca.

A relación entre estrés crónico e enfermidade cardíaca non está ben definida. "O estrés fai que algunhas persoas actúen de forma que aumenta o seu risco de enfermidade cardíaca", sinala o doutor Deepak Bhatt, director do Programa Integrado de Intervención Cardiovascular do Hospital Brigham e da Muller de Boston (Estados Unidos) no blog da Escola de Medicina da Universidade de Harvard.

Romper a relación supón tanto aprender a combater o estrés coma controlar os hábitos que non son saudables. Estes cinco consellos que sinalan desde o blog da institución médica americana poden contribuír a isto:

- Manterse positivo: descubriuse que rir diminúe os niveis de hormonas do estrés, reduce a inflamación nas arterias e aumenta os niveis de colesterol bo (HDL).

- Meditar: esta práctica de pensamento enfocado cara un mesmo e de respiración profunda reduce os factores de risco da enfermidade cardíaca coma a hipertensión. O ioga pode tamén relaxar a mente e o corpo.

- Realizar exercicio: cada vez que nos atopamos fisicamente activos, xa sexa dando un paseo ou xogando ao tenis, o corpo libera químicos que promoven o bo ánimo e que se denominan endorfinas. O exercicio non só libera do estrés senón que tamén protexe fronte á enfermidade cardíaca ao reducir a presión sanguínea, fortalecer o músculo cardíaco e axudar a manter un peso saudable.

- Desconectar: é imposible escapar do estrés cando te segue a todas partes. Hai que evitar os correos electrónicos e as novas de televisión. Mellor tomar cada día un momento, incluso se só son 10 ou 15 minutos, para escapar do mundo.

- Descubrir vías propias para soportar o estrés: cousas simples coma un baño templado, escoitar música ou pasar tempo realizando unha afección poden proporcionar ese descanso tan necesario para superar os aspectos máis estresantes do día a día.

Controlar o estrés é un cambio no estilo de vida que pode axudar a reducir a presión sanguínea. Cando a presión sanguínea é alta, o corazón traballa en exceso para bombear sangue a todo o organismo. Este traballo extra pode dar lugar a un debilitamento do músculo cardíaco e a un posible dano orgánico co paso do tempo.

Un estilo de vida saudable no que non se fume, se perda o peso que sobra, se tomen alimentos ricos en nutrientes e se realice exercicio de forma regular é a base para previr e tratar a hipertensión. 

Fonte: 20minutos.es 

Publicado en Novas
<< Inicio < Anterior 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Seguinte > Final >>
Páxina 1 de 24