Realizar exercicio físico e reducir o sedentarismo melloran o sono
O profesor Max Hirshkowitz, director desta investigación e profesor da Facultade de Medicina da Universidade, argumentou que " temos visto que o exercicio e o feito de durmir ben van xuntos. Se unha persoa realiza moita actividade física, a súa calidade do sono será mellor. Mentres que, as persoas que non o practican, encontraron máis problemas para descansar de forma óptima".
Case a metade dos estadounidenses analizados aseguraron que padecen insomnio ocasionalmente, e o 22% sofre esta enfermidade de forma crónica debido a causas como o estrés, a ansiedade, a dor ou a toma de medicación. Ademais, os que mostraban unha peor calidade de sono aseguraron que, á parte de que non practicar exercicio, tamén eran máis propensos a ter mala saúde en comparación coas persoas activas.
Mas información: http://www.munideporte.com/seccion/Actualidad/15067/Realizar-ejercicio-fisico-y-reducir--el-sedentarismo-mejoran-el-sueno.html
Facer exercicio físico.... sen agotarse
VALENCIA. Este sistema presentouse este martes en Sports Unlimited Valencia, evento profesional orientado ao deporte que se celebra na Feira desta cidade ata o xoves.
Así, o fisioterapeuta e técnico de Valoración Biomecánica no IBV, Salvador Pitarch, explicou que este método permite unha alternativa para as persoas sedentarias, maiores, con sobrepeso ou con problemas nas articulacións. O director médico do Sistema ABE, o doutor Alberto Sacristán, explicou que estes colectivos son os que "non" acoden" aos ximnasios" "de xeito habitual debido á dureza dos exercicios sobre chan, falta de resistencia ou de mobilidade", explica.
Non obstante, "aínda que o consumo calorífico é superior a unha clase de aerobic, a sensación de cansazo é menor, e "permite realizar a actividade física durante máis tempo", engade. Así, unha persoa duns 70 quilogramos gastaría entre un 15 e un 20 por cento máis de calorías por minuto na plataforma que sobre o chan, explica Sacristán.
Nese sentido, ten indicado que sobre as plataformas se realizan múltiples exercicios aeróbicos e movementos de todas as partes do corpo e grupos musculares, cun mínimo impacto articular e menor esforzo, a ritmo de música e con elementos como pesos, paus, fitas elásticas ou maracas,".
Os últimos que incorporaron son uns pulsómetros que permiten medir a frecuencia cardíaca da persoa que está a practicar exercicio. Con isto comprobouse que "son capaces de mantela alta, de forma similar á dun deportista de elite, durante case toda a hora que dura a clase", asegura o doutor Sacristán. ORIGENES
A orixe do sistema ABE remóntase a unha innovación desenvolvida en Arxentina onde, primeiro en plataformas sobre cámaras de rodas de camión, e despois sobre cámaras de disipación de aire, se leva practicando durante 10 anos, cuxos resultados na saúde cardiovascular foron demostrados pola Universidade Caece (Centro de Altos Estudos en Ciencias Exactas) e outros traballos médicos.
En España adaptouse o pasado ano incorporando unha rutina de exercicios aeróbicos compasados de música, tras unha análise previa con médicos do deporte e profesores de Educación Física. Ademais, a diferenza da maioría dos métodos de exercicio, inclúe a avaliación médica previa. Antes de iniciarse no sistema ABE é necesaria unha valoración da saúde e a condición física, que se pode complementar cun asesoramento nutricional.
Máis información: http://www.noticiasdegipuzkoa.com/2013/03/05/deportes/hacer-ejercicio-fisico-sin-agotarse
¿Sabías qué...?
¿Sabías que o Plan Galicia Saudable é un plan integral, impulsado pola Xunta de Galicia, que quere axudarche a incorporar a práctica de actividade física na túa vida cotiá?
¿Sabías que a OMS recomenda un mínimo de 60 minutos diarios en actividades físicas de intensidade moderada ou vigorosa en mozos e mozas de entre 5 a 16 anos?
¿Sabías que unha UPE (Unidade de promoción do exercicio fisico saudable) pode guiarte cara a práctica dunha actividade física adecuada a túa idade e nivel de condición física saudable?
¿Sabías que coa práctica de actividade reducirás o risco de padecer enfermidades cardiovasculares, diabetes ou cancro de colón, entre outras ventaxas?
¿Sabías que a OMS recomenda un mínimo de 150 minutos semanais de actividade física aeróbica moderada ou 75 minutos de actividade física vigorosa cada semana en adultos de entre 18 e 64 anos de idade?
¿Sabías que a actividade física durante a nenez e a adolescencia resulta clave na loita contra enfermidades cardiovasculares na idade adulta?
¿Sabías que coa práctica de actividade física sentiraste con máis enerxía, aumentarás o teu rendemento escolar ou laboral , mellorarás o teu estado de ánimo, fomentarás a sociabilidade e terás menos estres podendo así mellorar a túa calidade do sono?
¿Sabías que a OMS recomenda un mínimo de 150 minutos semanais de actividade física aeróbica moderada ou 75 minutos de actividade física vigorosa cada semana en adultos maiores de 64 anos de idade se a súa condición física llo permite?
¿Sabías que GaliciActiva é un buscador de instalacións xeoreferenciado onde poderás atopar as instalacións deportivas do teu concello. Entra en http://galiciactiva.xunta.es/
¿Sabías que como responsable dunha entidade podes solicitar unha clave de acceso e subir a Galicia Activa os vosos recursos para levar unha vida activa a través da actividade física e o exercicio?.
Non hai idade para o ximnasio
Ao hospital chegan diariamente ancianos enfermos con discapacidade, sobre os que xa pouco se pode actuar, porque é un estado irreversible. Rodríguez Mañan, xefe do servizo de xeriatría do Hospital Universitario de Getafe (Madrid), así o comenta. "E poderíamos evitar a discapacidade intervindo na fase previa, a que chamamos de fraxilidade", di Mañas. "Así podemos previr a discapacidade, e non só iso, tamén aumentar a calidade de vida dos anciáns, facilitar a súa autonomía e independencia", engade.
En 2006, coordinada desde o Instituto de Saúde Carlos III, creouse en España a rede de investigación sobre fraxilidade. Dentro da cohorte de Toledo, o catedrático Mikel Izquierdo, que chegaba do campo deportivo (fora preparador físico), investigou sobre a función física dos anciáns con acelerómetros. As súas primeiras conclusións foron que, asociadas ao deterioro da fraxilidade e a aceleración cara a incapacidade, figuran sempre unhas constantes: enfermidade, estilo de vida (práctica de exercicio) e estatus socioeconómico. "E que a práctica de exercicios de forza constitúe a intervención máis eficaz para retrasar a discapacidade e os seus efectos colaterais, as caídas, o deterioro cognitivo, a depresión", di Izquierdo, da Universidade Pública de Navarra.
"No caso de que a investigación conclúa con éxito, poderíanse reducir anualmente en Europa en 700.000 os casos de discapacidade", di Izquierdo, que se encargará de deseñar e coordinar o programa de adestramento de forza e as probas de valoración da potencia muscular que se realizarán en toda Europa. "E isto podería supoñer un aforro estimado aos servizos públicos de saúde europeos de ata tres billóns de euros", engade.
Nova completa: El País
A decisión dun paciente de perder peso garda relación co feito de que o médico teña sobrepeso
O feito de que un médico teña sobrepeso está directamente relacionado coa decisión do paciente de perder peso. Estes son os datos que se extraen dun estudo realizado por investigadores da Escola Johns Hopkins Bloomberg de Saúde Pública, de Baltimore (Estados Unidos) e publicado recentemente na revista Obesity.
Os investigadores examinaron o impacto do índice de masa corporal (IMC) dos médicos sobre a atención da obesidade e comprobaron que os facultativos con IMC normal, en comparación cos médicos obesos ou con sobrepeso, eran máis propensos a establecer cos seus pacientes obesos un diálogo sobre o peso (o 30% fronte ao 18%) e a diagnosticar a un paciente como obeso se perciben que o IMC do paciente chega ou excede a seu (o 97% fronte ao 3%).
"Os médicos con IMC normal teñen unha maior confianza na súa capacidade para proporcionar consellos sobre dietas e exercicio e en percibir os seus consellos para perder peso como de confianza, en comparación cos médicos obesos ou con sobrepeso", sinalou Sara Bleich. "Ademais, os médicos obesos confían máis nos fármacos para perder peso e son máis propensos a conseguir éxitos en axudar aos seus pacientes a perder peso".
O equipo de Bleich empregou unha enquisa realizada a 500 médicos de Atención Primaria para valorar o impacto do IMC dos médicos na atención á obesidade, a eficacia dos médicos, a percepción da súa función e a percepción da confianza dos pacientes nos consellos para perder peso.
Fonte: http://www.abc.es/salud/noticias/medico-tiene-sobrepeso-probablemente-11171.html
A proteína BCL 2 e a hormona irisina, "culpables" de que o exercicio sexa saudable
Cando se fala de exercicio físico, asóciase este á mellora ou prevención de enfermidades como a diabetes ou os problemas cardiovasculares. Pero, cales son as causas de que o exercicio resulte saudable? Segundo dous estudos publicados recentemente pola revista Nature, as claves son dúas: o exercicio activa unha proteína e unha hormona que poñen en marcha procesos orientados á queima de calorías e á limpeza celular.
Un equipo do Instituto Médico Howard Hughes, xunto a outros centros relacionados coa nutrición e a bioloxía celular, descubriu que a proteína BCL 2 é a encargada de activar a autofaxia, un mecanismo de defensa que normalmente entra en funcionamento grazas ao exercicio e que consiste na destrución das proteínas defectuosas e favorece a renovación celular. Estes expertos demostraron que, polo menos nos ratos (empregados para este estudo), a autofaxia protexe contra o cancro, o avellentamento e a resistencia á insulina. "Este pode ser un mecanismo esencial do exercicio para previr enfermidades como a diabetes tipo 2", explica un dos investigadores. "Do noso estudo despréndese que a diabetes tipo 2 pode previrse e reverterse con cincuenta minutos de exercicio diarios, incluso se se segue unha dieta occidental rica en graxas, sempre e cando os roedores sexan capaces de activar a autofaxia", engade.
Segundo os científicos, este descubrimento permitirá desenvolver un medicamento que active a autofaxia sen necesidade de exercicio, o que podería axudar a pacientes cunha discapacidade avanzada ou incapaces de facer exercicio. Por outro lado, estes tratamentos poderían axudar a combater algúns tipos de cancro e enfermidades cardiovasculares ou inflamatorias.
A outra "culpable" dos beneficios do exercicio é a hormona irisina, que nos humanos aumenta o seu nivel coa práctica do exercicio. O equipo de Bruce Spiegelman, da Universidade de Harvard (EE UU), comprobou que a graxa branca se transforma en graxa parda ou marrón, unha variación saudable, xa que esta última queima calorías en lugar de acumulalas.
O exercicio intervén nesa transformación a través da hormona irisina, que aumenta os niveis despois da actividade física prolongada, pero non tras unha breve actividade. O grupo de Spiegelman tamén observou que a inxección de irisina mellora o control de glicosa e os niveis de insulina e produce unha redución de peso en ratos sedentarios alimentados cunha dieta alta en graxas. Segundo o científico, cada vez existen máis evidencias que relacionan a obesidade e a inactividade física co desenvolvemento do cancro, polo que cre que no futuro se poderían desenvolver fármacos baseados na hormona irisina para previr e tratar estas enfermidades.
En próximos experimentos, Spiegelman ten previsto estudar tamén que tipos de actividade física producen un aumento máis pronunciado de irisina en persoas sas.
A práctica de actividade física axuda a gañar anos e calidade de vida
Un estudo da Universidade de Harvard establecía por primeira vez fai anos a relación entre a práctica de exercicio físico e a posibilidade de gañar anos e calidade de vida, convertendo a actividade física nunha medicina preventiva que pode ser practicada por todos a calquera idade.
Recentemente, un grupo de especialistas de diferentes países –no estudo denominado Interheart- analizou a importancia de manterse activo durante o tempo de lecer. Segundo a investigación, realizada a 25.000 persoas, "confirmouse o efecto protector que posúe a práctica de calquera actividade física realizada durante o tempo libre, pero ademais atopamos que ter un traballo no cal exista certo espazo para o lecer, para a distensión e/ou a práctica dalgunha actividade de relaxación, tamén axuda a reducir significativamente a posibilidade de ter un infarto de miocardio", sinalan os científicos na recente edición da revista European Herat Journal.
Isto pon de manifesto o que implica, desde o punto de vista do impacto na saúde, ter un traballo sumamente esixente. Os investigadores aclaran que, se ben un traballo esixente e demandante propicia el "movemento permanente", os efectos a longo prazo deste tipo de actividade non son favorables.
O estudo tamén considera como "factores de risco" o sedentarismo o feito de ter televisión e coche. "Os nosos descubrimentos pretenden fomentar o tempo de lecer compartido en familia, ao aire libre e con amigos e non fronte á pantalla. O mesmo ocorre cos medios de transporte: cremos que o máis conveniente é deixar o coche a un lado e optar por ir ao traballo camiñando ou en bicicleta", expoñen.
Estar activo fisicamente é unha das medidas máis fáciles, baratas e efectivas para evitar unha patoloxía cardíaca. Segundo os especialistas, moverse axuda a osixenar os pulmóns, poñer en "funcionamento" o corazón e obter enerxía.
"O cambio cara un estilo de vida más activa é sen dúbida o camiño para o futuro. Por iso necesitamos traballar todos en conxunto –médicos e comunidade- para deter a pandemia de sedentarismo”, conclúen.
Fonte: Pro-Salud News
Siguenos en:
