Os galegos maiores de 50 anos son os españois que máis importancia conceden a ter un bo estado de saúde, segundo recolle unha enquisa realizada por Nielsen e Sanofi Pasteur MSD.

Así, os galegos son os españois que mostran maior preocupación por perder a súa autonomía (83%), mobilidade (75%), memoria (75%) e padecer enfermidades que lles provoquen dor (73%).

En concreto, a esperanza de vida en Galicia sitúase sobre os 82 anos de vida, de forma que é la terceira comunidade cunha poboación máis envellecida, xa que as persoas maiores de 65 anos representan máis do 20% do censo galego, por detrás de Castela-León e Asturias, segundo datos do Instituto Nacional de Estatística.

Ao respecto, o xefe do servizo do Hospital Lucus Augusti e profesor asociado de Medicina Preventiva da Universidade de Santiago de Compostela, Carlos Quintas, avoga por adquirir bos hábitos como mellor forma de conservar a saúde, como a adecuada alimentación, realizar exercicio ou un uso adecuado de medicamentos.

Nova ampliada: www.spmsd.es

Publicado en Novas

Realizar actividade física durante dous minutos cada media hora ten efectos beneficiosos na saúde e o metabolismo. Así conclúe un estudo da Universidade de Otago sobre o sedentarismo prolongado e as súas consecuencias. Os investigadores afirman que se melloran os niveis de glicemia nos adultos.

O principal obxectivo deste traballo, publicado na revista científica American Journal of Clinical Nutrition, foi comparar os efectos sobre a glicemia, insulinemia e lipidemia postprandiais de tres comportamentos diferentes: un comportamento sedentario prolongado de nove horas; a realización de actividade física durante trinta minutos, seguido dun comportamento sedentario; e pausas regulares de actividade física dun minuto e 40 segundos de duración cada media hora de comportamento sedentario.

As conclusións mostran que interromper as condutas sedentarias prolongadas mediante algo menos de dous minutos de actividade física cada media hora "ten un efecto positivo na saúde", e en concreto sobre a glicemia e insulinemia postprandial en adultos sans. Por outro lado, o traballo revela que as persoas que acumulan tempo sedentario mediante períodos máis longos e ininterrompidos presentan un "peor perfil de factor de risco cardiovascular e metabólico" que aqueles cuxo total de tempo sedentario é o mesmo, pero interrómpeno regularmente con períodos de actividade física lixeira.

O estudo anima á comunidade médica a prescribir a interrupción con regularidade dos períodos sedentarios mediante breves períodos de actividade física. Ademais, propón que "as recomendacións de saúde pública suxiran romper os períodos de estar sentados cada 30 minutos como modelo complementario a unha práctica de actividade física regular".

A Organización Mundial da Saúde (OMS) recomenda a nenos e mozos de entre cinco a 17 anos, que realicen polo menos 60 minutos de actividade física de moderada a vigorosa a diario. Aconsella que se leve a cabo mediante xogos, partidos, desprazamentos, deporte, exercicio planificado e educación física a desenvolver nun contexto fundamentalmente familiar e escolar.

Para adultos de entre 18 e 64 anos, os consellos da OMS inclúen a realización de actividade física durante o tempo libre, desprazamentos físicos, actividade ocupacional derivada do labor profesional, quefaceres domésticos, xogos e partidos, deporte, etc. A estas idades, o organismo internacional recomenda realizar polo menos 150 minutos de actividade física aerobia de moderada a vigorosa á semana ou polo menos 75 minutos de actividade aerobia intensa e vigorosa á semana.

Fonte: Munideporte.com

Publicado en Novas

Moitos estudos científicos confirmaron que o exercicio é bo para a saúde, pero canto é necesario para ter beneficios? Nun estudo publicado esta semana, un grupo de investigadores suecos, despois de analizar a case 40.000 persoas de entre 20 e 90 anos, concluíron que máis dunha hora de exercicio moderado ou media hora de exercicio intenso ao día pode reducir o risco de fallo cardíaco nun 46%. O traballo, que agora se publica na revista Circulation, comezou en 1997 e incluía a persoas que entón non sufrían fallo cardíaco. O equipo sueco de científicos observou que canto máis activa era unha persoa, menor era o seu risco de padecelo.

Este estudo tamén confirmou que, aínda que unha maior cantidade de exercicio proporciona maiores beneficios, incluso uns niveis baixos de actividade poden ter efectos positivos. Ademais de promover o exercicio como parte dunha vida sa, os autores do artigo, investigadores da Universidade de Uppsala, consideran que deseñar cidades nas que camiñar ou moverse en bicicleta sexa fácil e seguro pode proporcionar grandes beneficios para a saúde.

A explicación para os beneficios da actividade física prodúcense, entre outras cousas, porque durante o exercicio o músculo se contrae con maior frecuencia e potencia, incrementando o fluxo sanguíneo ás arterias. Isto provoca cambios sutís no sistema autónomo que controla a contracción e a relaxación dos vasos sanguíneos e acaba por reducir o número de pulsacións en repouso, fai baixar a tensión e contribúe a ter un corazón capaz de latir nun rango máis amplo. Todos estes factores reducen o risco de sufrir enfermidades cardiovasculares. Ademais, o exercicio relacionouse cunha redución da inflamación, que adoita estar implicada en doenzas como a arteriosclerose.

O exercicio adelgaza pouco
Pese a que o vínculo entre exercicio e saúde non esperte demasiadas dúbidas, non ocorre o mesmo co que existe entre o deporte e o adelgazamento, unha motivación que, con frecuencia, impulsa máis á xente a moverse que o estado das súas arterias. No caso do exercicio moderado, se se considera que camiñar un quilómetro consume unhas 70 calorías e se percorren cinco quilómetros ao día, iso suporía un consumo extra dunhas 350 calorías diarias. Aínda que a cantidade é importante, un quilo de graxa contén unhas 7000 calorías, co que mantendo a dieta habitual o proceso de perda de peso sería moi lento e podería producir desmotivación. Por agora, parece que o principal método para perder peso e manterse nun saudable é reducir o número de calorías consumidas.

En calquera caso, como amosou o estudo sueco confirmando outros traballos anteriores, incluso unha pequena cantidade de exercicio que non nos converta en sílfides pode axudarnos a estar mellor. Un estudo liderado por Chi Pang Wen, dos Institutos Nacionais de Investigación en Saúde de Taiwan, analizou os niveis de actividade física de 400.000 taiwaneses durante oito anos. Neste grupo, descubriron que incluso as persoas que facían tan só 15 minutos de exercicio ao día tiñan un 14% menos de posibilidades de morrer neses oito anos posteriores e incrementaban a súa vida en tres anos de media respecto ás persoas inactivas.

O artigo mencionaba tamén que, ademais de reducir o risco de enfermidades do corazón, o cuarto de hora de exercicio podía ter evitado unha de cada nove mortes por cancro rexistradas entre os que non realizaron ningún tipo de actividade física. Por último, trataron de observar se o que acontecía era que as persoas máis activas tiñan, en xeral, un estilo de vida máis saudable. E non foi así. Cando se separaron factores como beber alcohol ou fumar, observouse que os beneficios do deporte para a saúde seguían presentes.

Fonte: esmateria.com

Publicado en Novas
Cada 7 de abril conmemórase o Día Mundial da Saúde, coincidindo co aniversario da fundación da Organización Mundial da Saúde (OMS) en 1948. Este ano a xornada está dedicada ás enfermidades transmitidas por vectores –polo xeral insectos–, patoloxías que representan ata un 17% da carga mundial por enfermidades infecciosas. O lema deste 2014 é Pequenas picaduras, grandes ameazas

Pero en termos máis xerais a saúde é cuestión de cousas sinxelas e ao alcance da man, como ter a diario unha actividade intelectual, durmir ben, comer san e beber auga, coidar a vista e sorrir. Todo isto axuda a desfrutar dunha vida plena e a recuperar o "benestar perdido", segundo especialistas dos hospitais Quirón. 

Sen estrés
Hai que saber combater o estrés dunha forma multidimensional e interdisciplinar, para o cal aconsellan prescindir de substancias estimulantes, practicar exercicio físico, desfrutar de música relaxante, respirar de forma "sosegada" e evitar o consumo excesivo de graxas, azucre e sal. 

Corpo e mente
Para traballar o cerebro recomendan fuxir de actividades pasivas como ver a televisión e, polo contrario, cultivar afeccións como a xardinería, o bricolaxe, a pintura, a lectura ou a escritura. Para retrasar o envellecemento neuronal, poden servir os pasatempos ou xogos de estratexia e de mesa, visitar museos, asistir a conferencias e facer exercicios de memoria e atención. 

Durmir ben
Pasamos un terzo da nosa vida durmindo –para unha persoa que viva 90 anos, 30 pasarán durmindo–. Os médicos recórdannos que o sono ten unha función vital. Ademais, durmir o suficiente e cun sono de boa calidade é esencial para levar un día saudable. Facelo pouco ou mal aumenta o risco de padecer algunhas enfermidades e ocasiona fatiga, somnolencia, problemas de memoria ou depresión.

Dieta e exercicio
Recomendan beber dous litros diarios de auga, consumir froitas e verduras, realizar exercicio físico de forma habitual. 

Ter vista
Os especialistas animan a revisar a vista unha vez ao ano. Aconséllase descansar a vista cinco minutos cada hora e mirar a unha distancia mínima de cinco metros, no caso das persoas que pasan a maior parte do día diante dun ordenador.

E sorrir
Pero os médicos aseguran que todos eses hábitos saudables non van a ser de todo efectivos se non se sorrí. E é que as emocións positivas son unha fonte necesaria de benestar e facilitan o pensamento creativo. Ademais, proxecta unha imaxe máis atractiva e xera un alivio considerable do estrés e a ansiedade.

En termos máis científicos, cada vez que rimos liberamos endorfinas, que actúan directamente sobre os circuítos de recompensa cerebrais e xeran tranquilidade, euforia ou, incluso, analxesia. Ao mesmo tempo, redúcense os niveis de cortisol en sangue (unha hormona que se relaciona directamente co estrés) e libérase dopamina, outro neurotransmisor vinculado con procesos básicos da mente como, por exemplo, a motivación, cognición ou aprendizaxe.

Fonte: 20 minutos
Publicado en Novas
Xunto a camiñar, correr é a actividade física que máis seguidores ten pero poucas son as persoas que pensan en acudir a un médico especializado en actividade deportiva para seguir un adestramento axustado ao seu estado físico. En moitos casos Internet, un amigo ou o dependente dunha tenda de artigos deportivos terminan sendo a fonte de información que empregamos para botar a correr. 

Segundo explica Pedro Manonelles, presidente da Federación Española de Medicina do Deporte (FEMEDE) e director da Cátedra de Medicina Deportiva da Universidade Católica San Antonio de Murcia, o máis importante cando se decide comezar a realizar unha actividade deportiva como correr, aínda que sexa no ámbito privado do exercicio físico, é consultar cun especialista en Medicina do Deporte para avaliar as condicións físicas das que se parte e adoptar un programa adaptado de adestramento. 

Manonelles sinala que non se requiren condicións físicas excepcionais para correr, unicamente é necesario adaptar o exercicio ás posibilidades ou condicións físicas de cada persoa. Os beneficios e melloras físicas son máis visibles en persoas menos adestradas, xa que os que corren de forma habitual parten dun nivel que lles deixa pouca marxe para mellorar. 

A pesar de que o experto advirte de que hai que ser prudente á hora de comezar a correr ou participar en carreiras populares, sinala que realizar calquera tipo de exercicio é sempre máis saudable que non facer ningún. 

En calquera caso, Manonelles sinala que hai que evitar calquera tipo de competitividade que faga forzar en exceso o organismo e dar un sentido lúdico á carreira. O importante, sinala o experto, é que a persoa se expoña á posta en marcha dun programa de actividade física regular, cuxo mantemento si ten beneficios para a saúde en contraposición a estas prácticas esporádicas. 

A continuación o especialista apunta os condicionantes que deben ser tidos en conta cando se comeza a correr.

REALIZAR UNHA ANÁLISE MÉDICA
Hai que poñerse en mans dun profesional da saúde deportiva para realizar un recoñecemento exhaustivo da condición física. Este estudo inclúe os seguintes apartados: 

- Historia clínica, que inclúe os riscos cardiovasculares e os factores de risco persoal a través do estudo dos antecedentes persoais e familiares. É clave para avaliar o risco de morte súbita. 

- Estudo do aparato locomotor a través da análise dos apoios plantares e das desaliñacións corporais xa que a carreira supón un traballo físico que pode alterar estruturas nas que exista algún tipo de defecto.  

- Análise ponderal que mide a través do fraccionamento do organismo o peso de graxa, músculo e óso.  

- Electrocardiogramas: no caso dos menores de 45 anos na maioría dos casos o electrograma en repouso é suficiente pero nos maiores desta idade hai que facer tamén un electrocardiograma de esforzo que busca detectar unha posible cardiopatía isquémica.  

CONDICIÓNS AMBIENTAIS
É clave considerar que se corre ao aire libre, polo que as temperaturas elevadas e de humidade son elementos que non se poden obviar e que condicionan as horas do día ás que hai que correr e a hidratación necesaria. Cando os termómetros soben hai que evitar as horas centrais do día e correr pola mañá ou ao caer a tarde. 

HIDRATACIÓN
A regra básica é que a maior distancia percorrida maior é a hidratación que se necesita. En termos xerais hai que ter en conta unha serie de consideracións:

- Cada persoa presentará necesidades distintas de hidratación segundo as condicións personais e do ambiente.

- Cando se corre durante menos de 30 minutos non adoita ser necesario beber auga e se é por debaixo dunha hora é suficiente con tomar auga.

- Por enriba dunha hora correndo débense tomar bebidas específicas para deportistas que achega os sales minerais e os elementos enerxéticos que necesita o organismo. 

PLANIFICAR A ACTIVIDADE
É importante contar con asesoramento especializado para realizar calquera deporte pero como punto de partida é necesario seguir unhas sinxelas regras:

- Realizar estiramentos iniciais e quecer: en carreira o quecemento consiste en realizar un trote suave antes de comezar a correr.

- Hai que fixar unha duración adaptada ao noso nivel físico e progresivamente aumentar o tempo de carreira.

- É importante que non se fixen obxectivos baseados na distancia ata que non se conseguiu un ritmo de carreira que se soporte ben.

- O terreo para correr debe ser inicialmente chairo, evitando os irregulares e esvaradíos e sobre todo as pendentes.

- Ao rematar non se pode parar de golpe senón máis ben de forma progresiva para evitar posibles mareos asociados aos cambios bruscos na presión arterial.
- Finalízase a actividade con novos estiramentos para que os músculos se recuperen.

OS ERROS MÁIS COMÚNS Á HORA DE CORRER

1. Marcarse obxectivos moi esixentes: adoita ocorrer que os que non teñen adestramento deportivo se propoñen chegar á meta nunha competición como o maratón. Para competir ou participar en probas deste calibre, Manonelles sinala que é necesaria unha preparación de polo menos 8 semanas.

2. Empregar ritmos de carreira demasiado intensos: as actividades extenuantes e que angustian ao corredor dan lugar a un gran número de abandonos na práctica deste deporte.

3. Buscar información e consellos en revistas, Internet ou coñecidos: para practicar con garantías de saúde calquera deporte hai que acudir aos especialistas para encontrar o asesoramento correcto.

4. Tomar bebidas refrescantes e enerxéticas: a hidratación debe realizarse con auga ou con bebidas específicas para deportistas.

5. Buscar asesoramento en tendas deportivas: os fins dos establecementos son principalmente comerciais e o seu persoal non conta coa formación nin a titulación necesaria para ofrecer información sobre que equipamento é o máis axeitado para as condicións físicas de cada persoa.

6. Saír a correr con sol e altas temperaturas: pódense producir perigosos golpes de calor ou a descompensación dalgunha patoloxía cardíaca. 

7. Utilizar plásticos arredor do corpo en condicións de calor: o obxectivo é adelgazar pero esta práctica común entraña un grave risco para a saúde. 

Fonte: Europa Press
Publicado en Novas
Dá igual a idade. Se se fai algún tipo de exercicio polo menos unha hora ao día redúcese o risco de cancro de mama. E isto é válido para as mulleres de calquera idade e calquera peso, segundo un estudo presentado na Conferencia Europea do Cancro de Mama (EBCC-9). En comparación coas mulleres menos activas, aquelas que teñen un maior nivel de actividade física reducen o seu risco de cancro de mama nun 12%, segundo os investigadores.

O profesor Mathieu Boniol, do Instituto Internacional de Investigación para a Prevención de Lyon, en Francia, presentou os resultados dunha metaanálise de 37 estudos publicados entre 1987 e 2013 , que incluíron a máis de catro millóns de mulleres. "Revisamos todos os estudos que avaliaron a relación entre o exercicio físico e o risco de cancro de mama que se publicaron ata a data, polo que estamos seguros de que os resultados da nosa análise son consistentes", sinalou. 

Aínda que os resultados variaron segundo o tipo de tumor, a mensaxe xeral é alentadora. Non obstante, naquelas mulleres que seguen unha terapia hormonal substitutiva (THS), o efecto protector do exercicio parecía non existir. Afortunadamente, sinalan os investigadores, debido a que cada vez hai unha maior conciencia dos efectos secundarios desta terapia o seu uso está diminuíndo nalgunos países, o que significa que os efectos beneficiosos do exercicio aumentará nos próximos anos. 

A idade non importa
A actividade física sábese que ten un papel protector noutros tipos de cancro, así como en trastornos tales como a enfermidade cardiovascular. Aínda que os mecanismos dos seus efectos non están definidos, os resultados son en gran medida independentes ao índice de masa corporal (IMC), así que os seus beneficios van máis lonxe da redución do peso. E a idade na que se inicia a actividade deportiva tamén parece ser irrelevante: os investigadores no encontraron indicios de que o risco de cancro de mama se reduce unicamente cando a actividade física se iniciou a unha eidade temperá. 

"O feito de que o cancro de mama, incluíndo os seus tipos agresivos, se sume á lista de enfermidades que se poden previr mediante a actividade física deben fomentar o desenvolvemento de cidades que fomenten unha vida máis saudable favorecendo o transporte en bicicleta ou a pé, ademais de promover campañas de educación", dixo o profesor Boniol. "Esta sería unha estratexia barata e sinxela para reducir o risco dunha enfermidade que actualmente ten un custo moi elevado, tanto para os sistemas de saúde como sobre todo para os pacientes e as súas familias".

Fonte: ABC.es

Publicado en Novas
A rehabilitación baseada na práctica de exercicio físico tras unha lesión é imprescindible para evitar que esta se agrave e se volva crónica, segundo aseverou o director da Cátedra de Traumatoloxía do Deporte da Universidade Católica de Murcia (UCAM), Pedro Guillén, con motivo da celebración das XXII Xornadas Nacionais de Traumatoloxía do Deporte. 

"A miúdo os que sofren unha lesión quedan en repouso en espera de que remita a dor e a inflamación, pero é un erro. As articulacións danadas necesitan unha actividade física limitada e supervisada por traumatólogos do deporte para que o tecido poida recuperarse de maneira adecuada", comentou. 

Neste sentido, o experto explicou que os profesionais traballan con protocolos de rehabilitación nos que se poñen en práctica diversos exercicios físicos que, segundo asegurou, van permitir ao deportista lesionado "mellorar" o proceso natural da inflamación, favorecer a cicatrización dos tecidos para a súa "correcta" recuperación e, así, evitar que poida volver a lesionarse. 

De feito, un estudo recente realizado pola Universidade de Valencia, e publicado en The Physician and Sports Medicine, comprobou como a prescrición de exercicio axeitado para o tratamento de torceduras de nocello permite mellorar a función neuromuscular, aumentar o equilibrio estático e dinámico e diminuír a recorrencia dunha lesión. E é que, o repouso só é aconsellado nos primeiros días ou incluso só horas despois de terse producido a lesión, dependendo do seu alcance. 

"Indicamos o que chamamos o método RICE, en inglés, repouso, xeo, compresión e elevación da articulación. Pasados uns días, o traumatólogo indicará os exercicios máis axeitados para cada caso que serán supervisados despois polo fisioterapeuta, antes de que o deportista poida volver á práctica da súa actividade habitual", comentou o experto. 

Asemade, outro dos factores que poden influír no feito de que unha lesión se volva crónica, ademais de non ser tratada de maneira adecuada e completa, son, segundo informou o doutor do Servizo de Traumatoloxía da Clínica CEMTRO, Tomás Fernández Jaén, o uso excesivo dunha mesma articulación durante a práctica deportiva ou os impactos continuos que esta pode recibir, como ocorre coas mans e os pulsos en deportes de combate. 

"É fundamental acudir ao traumatólogo ou médico deportivo ante unha dor ou inflamación continua da articulación para que poida efectuar un diagnóstico preciso por medio dunha exploración física, e apoiándose en métodos de imaxe de alta resolución, para poder así indicar o protocolo de rehabilitación máis axeitado", aconsellou. 

Fonte: ABC
Publicado en Novas
O 14 de marzo celébrase o Día Europeo para a Prevención do Risco Cardiovascular. Os factores e marcadores de risco cardiovascular son os que se asocian a unha maior probabilidade de sufrir unha enfermidade cardiovascular, e estes son o colesterol, a diabetes, a hipertensión, o tabaquismo, a herdanza xenética, o estrés, a obesidade e a frecuencia cardíaca. 

Coñeces o teu risco cardiovascular? Mediante esta sinxela ferramenta da Fundación Española do Corazón poderás descubrilo de forma rápida e recibir unha serie de recomendacións básicas para que empeces a melloralo desde agora mesmo.

A continuación presentámosche 10 recomendacións da Fundación Española do Corazón para que diminúas o risco de padecelas ou mellores a túa calidade de vida se xa sufriches algunha delas.

1. Practica unha alimentación cardiosaudable: equilibrada e variada. As froitas, verduras, hortalizas, peixe, aceite de oliva, carnes magras, cereais e lácteos desnatados non deben faltar na túa cociña. Recorda: sal, azucres e alcohol só en poucas cantidades.

2. Dedica 30 minutos diarios a exercitar o teu corpo. Escolle o exercicio que máis se adapte á túa condición física: camiñar, bailar, correr, actividades ao aire libre… Móvete pola túa saúde!

3. Non fumes. E se o fas, déixao xa! Aínda fumando pouco multiplícase o risco de sufrir ataques cardíacos ou cerebrais. Busca axuda se non podes deixalo só. O teu médico avaliará o teu estado e aconsellarache sobre como conseguilo. Querer é poder!

4. Controla o teu peso. Mide o teu Índice de Masa Corporal (IMC). É fácil: divide o teu peso en quilos entre a túa altura en metros elevada ao cadrado. Se o resultado é maior de 25 kg/m² considérase sobrepeso. Por enriba de 30 kg/m² é obesidade.

5. Vixía a graxa acumulada no abdome, xa que é perigosa para o corazón. Mide o teu perímetro abdominal a nivel do embigo. Na muller debe estar por debaixo de 88 cm e nos homes por debaixo de 102 cm.

6. Comproba a túa tensión arterial. Se eres unha persoa sa verifica anualmente que a túa tensión segue por debaixo de 140/90 mmHg. Se es hipertenso tamén debes mantenerte por debaixo destas cifras. Se xa sufriches un problema cardiovascular, cerebrovascular, renal ou es diabético, a túa tensión ten que estar por debaixo de 130/80 mmHg. Nestes últimos casos, os controis e medidas preventivas deben ser continuos.

7. Revisa os teus niveis de colesterol e glicosa. A mellor maneira de mantenelos a raia é seguir unha dieta sa e facer exercicio. Se tras unha análise en xaxún as túas cifras están por enriba de 190 mg/dl de colesterol total e 110 mg/dl de glicosa, debes consultar cun especialista.

8. Coñece o teu risco cardiovascular e cal debe ser o teu estilo de vida. Acode ao médico cun exame físico e os teus antecedentes personais e familiares. Consúltalle todo o que queiras: que dieta seguir, que exercicios facer, que factores poden prexudicar a túa saúde… Actuar a tempo é a clave para reducir os perigos.

9. Comparte as túas dubidas e problemas. Intercambiar experiencias permíteche aprender e dar exemplo para que outras persoas se interesen por coidar o seu corazón. Recorda tamén que a túa familia pode ser un gran estímulo e apoio para superar calquera dificultade no cumprimento dos obxectivos de saúde. Conta con eles!

10. Aprende a controlar o teu estrés e ansiedade. O aumento de tensión emocional é perigoso para o corazón. O estrés en casa e no traballo fai máis difícil seguir un estilo de vida cardiosaudable. ¡Reláxate!

Fonte: Fundación Española do Corazón
Publicado en Novas
O exceso de peso infantil estancouse en España en torno ao 28,5% dos nenos de entre 3 e 12 anos, segundo datos do estudo anual que elabora a Fundación Thao, polo que o director científico da institución, Rafael Casas, advertiu de que se trata dun "trastorno tenaz". 

Se a obesidade se instaura en idades temperás "é difícil de reducir e tende a persistir ao longo da vida", explicou, polo que remarcou a necesidade de crear hábitos de alimentación saudables desde unha idade temperá. 

O estudo da fundación, realizado en case 29.000 nenos dunha quincena de municipios españois, determina que o 21,3% dos nenos ten sobrepeso e un 7,2% obesidade, uns niveis elevados incluso comparado con outros países europeos, e que se manteñen estables en relación aos estudos de anos anteriores. 

Por franxas de idade, os nenos de 10 a 12 anos presentan un exceso de peso do 29,4% (24,2% de sobrepeso e 5,2% de obesidade), os de 6 a 9 anos do 32,2% (23% de sobrepeso e 9,2% de obesidade) e os de 3 a 5 anos do 20,7% (14,9% de sobrepeso e 5,8% de obesidade).

Casas subliñou que se trata de datos suficientemente preocupantes como para actuar, e apuntou a necesidade de fomentar hábitos de vida saudables, como realizar actividade física, comer cinco pezas de froita e verdura ao día e durmir as oito horas recomendadas.

Pese a recoñecer que tamén existen factores xenéticos e emocionais que poden influír na alimentación dos nenos, o experto advertiu sobre a "neofobia alimentaria", isto é, unha excesiva tolerancia dos padres ante o rexeitamento aos sabores novos no seu fillo, e sobre a importancia de respectar a sensación de saciedade do neno. 

O responsable da área de avaliación da fundación, Santi Gómez, sinalou ademais que "cada vez existe máis evidencia de que comer en familia é protector", mentres que o presidente de Thao, Henri García, reclamou a necesidade de frear esta epidemia implicando a toda a sociedade. 

A actividade física, que tamén marca a prevalencia de sobrepeso ou obesidade, tamén é un aspecto a mellorar segundo os expertos de Thao.Un 10% da xente nova non realiza ningunha actividade física en fin de semana e un 26,5% só a practican unha vez, "e alí incluímos xogar á pelota ou facer unha excursión á praia ou á montaña, algo que tamén é un exercicio importante", destaca Gómez. 

"Os hábitos saudables permiten ter menos enfermidades e unha mellor calidade de vida", sentencia Henri García, o presidente da entidade, que incide na importancia de conseguir "frear a obesidade e gañar esta batalla". Ademais, desde a Fundación destacan que estes problemas cada vez son máis "homoxéneos e afectan a todos os territorios: a obesidade é como unha mancha de aceite que se expande". 

Fontes: ABC e Europa Press
Publicado en Novas
O presidente do Goberno galego, Alberto Núñez Feijóo, avanzou que o vindeiro xoves o Consello da Xunta aprobará o Plan Xermola, orientado á prevención da obesidade xuvenil e infantil. "Poñeremos en colaboración a Educación pública e a Sanidade pública para, traballando todos xuntos, intentar diminuír o número de rapaces e rapazas con problemas de sobrepeso e de obesidade", asegurou. 

Durante a presentación do libro-guía para previr a obesidade infantil: Os bolechas educan a Pepiño Chispa; Feijóo precisou que o plan recollerá un conxunto de accións para inverter esta tendencia, e atenuar a prevalencia desta patoloxía entre a poboación infantil e xuvenil en Galicia, actuando en cinco áreas diferenciadas: a normativa, a participativa, desde a innovación e a investigación, desde a vixilancia e desde un plano informativo. 

O presidente autonómico subliñou que o obxectivo do plan será crear protocolos de intervención no ámbito sanitario e buscará, tamén, concienciar á sociedade na importancia da prevención, estimulando a participación e a implicación das familias, as institucións ou incluso as empresas. 

No campo da innovación e a investigación, as liñas de acción irán encamiñadas a impulsar a investigación sanitaria da obesidade infantil, coa colaboración das universidades. E, a área de vixilancia analizará patróns alimentarios e de actividade física entre os menores. 

Así mesmo, a estratexia informativo-formativa recollerá unha serie de accións destinadas a capacitar os profesionais sanitarios e os docentes na atención da obesidade, e a concienciar ás familias e á sociedade no seu conxunto sobre a importancia de manter hábitos de vida saudables. 

Feijóo explicou que esta iniciativa prevé, ademais, a creación de diversos grupos de traballo e un observatorio de nutrición en colaboración coa Axencia Española de Seguridade Alimentaria. 

O titular da Xunta lembrou, tamén, que estes obxectivos son compartidos co Plan Galicia Saudable, posto en marcha polo Goberno galego. "Pero, hoxe, queremos intensificar ese plan, para seguir con este problema e intentar así solucionalo", aseverou, logo de subliñar que en Galicia un 26 % dos nenos de entre 6 e 12 anos ten sobrepeso e un 9% deles padece obesidade (o que significa que na Educación Primaria un 35% dos escolares padece algunha destas afeccións. 

Así mesmo, cómpre resaltar que un 6 % dos nenos entre os 12 e os 16 anos sofre obesidade e un 23 % supera o peso medio recomendado. 

Unha boa alimentación e practicar exercicio físico
Diante destas cifras, e tendo en conta que a obesidade e o sobrepreso son factores de risco para o desenvolvemento doutras enfermidades crónicas como a diabetes ou as cardiopatías, e son tan prexudiciais como o tabaquismo ou a hipertensión; Feijóo referiuse á presentación deste libro-guía como un proxecto pedagóxico que busca concienciar aos máis pequenos na importancia de levar unha boa alimentación e de practicar exercicio físico para manter unha vida sa. “E, faino –explicou-, a través dun conto que ten como protagonistas a popular familia ideada polo ilustrador Pepe Carreira, Os Bolechas, uns personaxes de sobra coñecidos polos máis cativos”. Esta nova andaina dos irmáns Bolechas será distribuída en centros educativos, hospitais e bibliotecas. 

Por último, Feijóo salientou que esta iniciativa é resultado do convenio asinado pola Consellería de Sanidade, a Unión de Consumidores e o Foro Interalimentario; e insistiu en que abordar o problema da obesidade infantil implica que a educación se poña ao servizo da sanidade para incidir nun factor fundamental co que poñerlle freo: a prevención desde a infancia. 

Publicado en Novas
<< Inicio < Anterior 1 2 3 4 5 Seguinte > Final >>
Páxina 1 de 5