Sábado, 18 Outubro 2014 18:33

O exercicio físico e o cancro

O cancro de mama non se pode previr, porén estudos recentes parecen demostrar que o risco de padecer cancro de mama pode reducirse realizando exercicio físico de forma regular (polo menos 4 horas á semana), evitando o sobrepeso e a obesidade tras a menopausa e o consumo regular de alcohol.

O movemento implica un aumento das necesidades de enerxía, fundamentalmente a nivel muscular, pero tamén noutros órganos coma o sistema cardiovascular, sistema nervioso, respiratorio, metabólico e outros. Para responder a esta maior demanda de enerxía, póñense en marcha e actívanse a maior parte dos sistemas: o cardiovascular, para bombear e transportar máis sangue; o respiratorio, para tomar maior cantidade de osíxeno que logo o sangue transporte ata os músculos; o metabólico, para achegar os nutrientes (hidratos de carbono e/ou graxas) necesarios aos músculos; así coma o sistema nervioso e hormonal que se encargan de coordinar todos estes procesos.

Este estímulo sobre cada órgano e sistema ligado ao exercicio fai que a medio prazo se produzan adaptacións que melloran o seu funcionamento e capacidade. Durante o exercicio gástase enerxía e modifícase a función da maioría dos sistemas. Na recuperación restablécese o equilibrio e incluso chega a mellorar a súa función segundo se repite o adestramento. Todos coñecemos que en bioloxía hai un principio básico: "todo órgano ou sistema que non se estimula ou utiliza atrófiase", e neste sentido, o exercicio físico é un claro exemplo deste modo de comportamento.

A práctica regular de exercicio físico (entre 3 e 5 veces por semana) promove efectos beneficiosos para a saúde en xeral e tamén para as defensas inmunolóxicas fronte ao cancro.

- Efectos sobre a saúde en xeral.
- Reduce o risco relativo de mortalidade por calquera causa.
- Axuda a manter o peso ideal, reducindo o peso graxo e aumentando o muscular.
- Reduce os niveis de presión arterial.
- Mellora a función do sistema cardiovascular.
- Axuda a previr a osteoporose e a retrasar a artrose.
- Reduce a incidencia de molestias de costas.
- Axuda a previr a diabetes tipo 2.
- Mellora a autoestima.
- Reduce a incidencia de depresións.
- Combate os efectos do envellecemento.
- Efectos sobre saúde oncolóxica/inmunolóxica.

Os exercicios de intensidade aerobia (suave-moderada) son os que máis potencian a función do sistema inmunolóxico e con baixo impacto.

Fonte: AECC

Publicado en Novas

As enfermidades cardiovasculares (ECV) son a principal causa de mortalidade no noso país (30%). Tamén son o motivo de falecemento máis habitual entre as mulleres: só en 2012 provocaron a morte de 43.000 españolas. O infarto na muller ten peor pronóstico; tarda máis en ser atendida, pois os síntomas non adoitan recoñecerse. Por iso, Fundación Mapfre, Fundación ProCNIC e a Comunidade de Madrid lanzan a campaña Mulleres polo corazón, para dar a coñecer as medidas preventivas que evitan a enfermidade na muller, os seus principais síntomas e como actuar. A guía foi presentada esta mañá e contou coa presenza da Raíña Letizia.

A presión incómoda no peito, sensación de dor no centro do mesmo, dor nun ou ambos brazos, nas costas, pescozo, mandíbula ou estómago, falta de aire, sudor frío, náuseas ou mareos son os principais síntomas do infarto na muller.

A falta de exercicio ou actividade física é un dos maiores factores de risco no desenvolvemento da enfermidade cardiovascular. E non só iso: o sedentarismo está vinculado a outros factores de risco cardiovascular coma o colesterol, a hipertensión, a obesidade e a diabetes. Dito doutra forma, o exercicio físico fortalece o músculo cardíaco, fai máis flexibles as arterias e, aínda que se practique de forma moderada, eleva a esperanza de vida.

Sabías que só con 30 minutos de actividade física diaria xa estarías previndo a aparición de patoloxías do corazón? Así as cousas, a conclusión é sinxela: toca poñerse as pilas e moverse.

Por que é bo facer exercicio?

- Axuda a reducir o nivel de estrés, ansiedade e, incluso, depresión.

- Fortalece o corazón e prevén as posibilidades de aparición dun infarto cardíaco ou dunha anxina de peito.

- Combinado cunha dieta saudable, o deporte axuda a baixar de peso.

- Reduce a presión arterial.

- Diminúe os niveis do colesterol LDL (o 'malo'), que é o que pode obstruír as arterias, e aumenta o colesterol HDL (o 'bo').

- De forma colateral, facer exercicio evitará que caias en comportamentos menos saudables, como fumar, beber alcohol ou levar unha alimentación desequilibrada.

O manual contén tamén un test para descubrir o risco de sufrir patoloxías cardiovasculares, unha táboa de exercicios e algunhas receitas que coidan o corazón avaliadas polo chef 'Estrela Michelín' Mario Sandoval.

Desde aquí podes acceder á guía completa e descargala.

Publicado en Novas

Ter sobrepeso ou ser obeso pode acelerar o proceso de envellecemento do fígado. Acábao de ver un equipo da Universidade de California-UCLA (EEUU) despois de analizar unha serie de biomarcadores hepáticos no tecido hepático de 137 individuos. Os resultados, que se publican en PNAS, poden explicar por que as persoas con sobrepeso ou obesidade teñen máis complicacións de saúde e unha maior taxa de cancro de fígado.

Debido a que as persoas obesas teñen un maior risco de moitas enfermidades relacionadas coa idade, os investigadores cren que é unha hipótese plausible que a obesidade aumente a idade biolóxica dalgúns tecidos e tipos de células. Porén, ata agora foi difícil detectar este efecto de envellecemento acelerado porque non se sabía como avaliar a idade do tecido. Agora, os investigadores de UCLA utilizaron un biomarcador de envellecemento, coñecido como "reloxo epixenético", para descubrir por primeira vez que a obesidade acelera en gran medida o envellecemento do fígado.

Grazas á colaboración do equipo de UCLA de Steve Horvath e o de Jochen Hampe, do Hospital Universitario de Dresden (Alemaña) viuse que o sobrepeso pode impactar negativamente nos tecidos humanos. "Este é o primeiro estudo que avalía o efecto do peso corporal nas idades biolóxicas nunha variedade de tecidos humanos -sinala Horvath-. Dada a epidemia de obesidade no mundo occidental, os resultados deste estudo son de gran relevancia para a saúde pública".

Reloxo do envellecemento
O "reloxo do envellecemento" utiliza un mecanismo de tempo previamente descoñecido no corpo para medir con precisión a idade de diversos órganos, tecidos e tipos de células. En concreto, os investigadores centráronse nun proceso chamado metilación de orixe natural, unha modificación química da molécula de ADN.

Así avaliaron a idade biolóxica de varios tecidos e viron que, nos suxeitos delgados, o "reloxo epixenético" mostraba a mesma dos tecidos e a súa idade cronolóxica. Porén, observaron que os tecidos do fígado dos suxeitos obesos tiñan unha idade biolóxica superior á esperada.

En concreto, os investigadores analizaron case 1.200 mostras de tecidos humanos, incluíndo 140 mostras de fígado, para estudar a relación entre a aceleración da idade epixenética e o peso corporal. E mentres que a obesidade non afecta á idade epixenética de graxa, músculo ou tecido sanguíneo, si o fai na idade epixenética do fígado: esta aumentaba en 3,3 anos por cada 10 unidades de índice de masa corporal (IMC) (o IMC é unha medida de asociación entre o peso e a talla que clasifica ás persoas desde 'por debaixo de peso' ata 'obesos').

Ademais, o estudo tamén encontrou que a perda rápida de peso inducida pola cirurxía bariátrica non reverteu o envellecemento acelerado, polo menos a curto prazo.

Horvath e o seu equipo queren determinar se é posible previr o envellecemento epixenético prematuro do tecido hepático en persoas con obesidade co fin de reducir o risco de diabetes e cancro de fígado. "Os resultados apoian a hipótese de que a obesidade se asocia con efectos acelerados de envellecemento e subliñan, unha vez máis, a importancia de manter un peso saudable".

Fonte: ABC.es

Publicado en Novas
Mércores, 15 Outubro 2014 14:19

O exercicio, clave para a dor de costas

Quen non sufriu nunca de dor de costas? Non en van, esta doenza é o principal motivo de visita ao médico de atención primaria. En concreto, un 18,6% dos adultos españois recoñece padecer lumbalxia e un 15,9%, dor cervical crónica, segundo datos do Instituto Nacional de Estatística. Poucos problemas de saúde tan frecuentes como este teñen unha repercusión tan importante na vida tanto persoal como laboral das persoas. E iso por non falar dos custos socioeconómicos que carrexa. É máis, a lumbalxia constitúe unha das principais causas de baixa, incapacidade laboral e de absentismo no traballo.

Pero a solución a un problema tan grave como este non é outra que practicar exercicio. "A diferenza do que se adoita crer popularmente, para previr a dor de costas o mellor é practicar algunha actividade física de forma regular", advirte Miguel Ángel Alcocer, da Asociación Española de Fisioterapeutas. "O tema da boa hixiene postural non é tan importante como parece, aínda que evidentemente se se mantén unha boa postura mellor que mellor", matiza o experto. "O máis importante á hora de evitar esta doenza –engade– é intentar modificar o noso estilo de vida, facendo exercicio principalmente, pero tamén cunha dieta equilibrada".

A práctica habitual de exercicio fortalece a musculatura, diminuíndo o risco de padecer dor de costas. Por outro lado, manter o maior grao posible de actividade física demostrou acurtar a súa duración e reducir o risco de que reapareza.

As causas da dor de costas
No 90% dos casos, a dor de costas débese a unha afección das propias costas, o que se coñece como afeccións mecánicas. Só no 10% restante a doenza está causada por algunha alteración ou enfermidades específicas. Dentro das afeccións mecánicas están as alteracións dexenerativas ou de desgaste dos ósos e as articulacións das vértebras (predominantes entre as persoas maiores) e as afeccións por alteracións dos músculos e os ligamentos da costas (sobrecargas, contracturas, traumatismos). Os principais factores desencadeantes destas últimas doenzas son os seguintes, segundo o experto consultado:

- Condicións socioeconómicas baixas: canto máis baixas maior predisposición a sufrir dor de costas.

- Cualificación profesional e nivel educativo baixos: canto máis duro é o traballo tanto física como psicoloxicamente, o que vai moi ligado á formación académica, máis se sofre esta doenza.

- Estilos de vida inadecuados: sedentarismo, obesidade, tabaquismo...

- Depresión: inflúe na percepción da dor e da calidade de vida que un ten. Ademais, neste estado as persoas teñen máis tendencia ao sedentarismo.

- O estrés e a ansiedade.

A todas aquelas persoas que sufran esta doenza, xa sexa de forma puntual ou recorrente, Miguel Ángel Alcocer recomenda acudir a un profesional especializado, como un fisioterapeuta. En caso de ser necesario, o fisioterapeuta ou o profesional pertinente "pode recomendar ao paciente a realización de exercicios terapéuticos moi específicos para cada tipo de dor".

Fonte: larazon.es

Publicado en Novas

Segundo datos do Instituto Nacional de Estatística, a esperanza de vida en España é de 81,9 anos, sendo o segundo país máis lonxevo de Europa. Unha recompilación de estudos realizados por prestixiosas universidades internacionais sobre hábitos saudables ofrece diversas recomendacións para vivir ata os 90 anos con calidade de vida.

Chegar a esa idade e logralo con saúde é unha arte que hai que desenvolver. Porque se ben é certo que a xenética xoga un papel fundamental, tamén hai que preocuparse pola prevención de enfermidades. O doutor José Antonio López Trigo, presidente da Sociedade Española de Xeriatría e Xerontoloxía (SEGG), apunta que "os xenes achegan arredor dun 60% do envellecemento e o resto depende dos factores ambientais, modificables por persoas con bos hábitos".

Se se ten intención de chegar aos 90 anos e desfrutar deles, hai que empezar a coidar as decisións. O ser humano envellece segundo  viva e isto fai que sexa tan importante desenvolver certos hábitos.

- Comer ben e seguir a dieta mediterránea: controlar o colesterol, a presión arterial e a diabetes resulta clave para manterse lonxe das enfermidades cardiovasculares, principal causa de morte no mundo (tamén nos países en desenvolvemento). Isto conséguese mediante unha boa alimentación. O doutor Leandro Plaza Celemín, presidente da Fundación Española do Corazón, sinala que "hai que diminuír as graxas saturadas, o sal... e tomar o exemplo dos países do norte de Europa onde a través da prevención se logrou reducir a incidencia destas enfermidades en case un 20%".

Estes bos costumes hai que comezalos desde pequenos porque é cando se fixa o noso patrón de alimentación. En concreto, é entre os sete e os dez anos. Ademais, segundo Plaza, "o proceso ateroesclerótico comeza a desenvolverse desde a primeira década da vida, detectándose cada vez máis a menor idade a presenza de enfermidade cardiovascular e metabólica na poboación infantoxuvenil".

Por outra parte, non debe esquecerse dos perigos que xera a obesidade, que se asocia con maior índice de mortalidade e enfermidades como hipertensión arterial, morte súbita, síndrome de apnea obstrutiva de sono ou diabetes.

- Abandonar o sedentarismo: os expertos coinciden en sinalar as múltiples vantaxes de levar unha vida activa. Está demostrado que a actividade física reduce o risco de padecer depresión, retrasa o envellecemento funcional e o risco de sufrir certas enfermidades. Concretamente, a vida sedentaria duplica as posibilidades de padecer doenzas cardiovasculares e diabetes tipo II, á vez que aumenta o risco de padecer hipertensión arterial.

- Limitar o tabaco e o alcohol: se se mantén a máxima de que envellecemos como vivimos, será fácil levar a cabo unha vida saudable e isto implica non abusar ni do tabaco nin do alcohol. O doutor López Trigo explica esta necesidade cunha metáfora: "A saúde é como unha cartilla de aforros, onde aumentamos o noso capital de saúde ingresando por medio de bos hábitos e costumes e restamos cando adquirimos factores de risco e hábitos nocivos. Temos que labrar o noso porvir desde hoxe, desde onte".

- Manter o estrés a raia: aínda non hai estudos que o demostren. Leandro Plaza asegura que "non hai evidencia de que haxa unha relación directa entre o estrés e a aparición e desenvolvemento da enfermidade coronaria". O especialista en cardioloxía explica que, polo contrario, si é certo que as persoas que teñen esta enfermidade e están expostas a altos niveis de estrés cotián teñen máis probabilidades de sufrir un infarto. Unha investigación realizada por científicos da Universidade de Londres demostrou no ano 2006 que os homes que sufriran infartos ou agudas dores de peito teñen a sufrir unha elevación da presión sanguínea en situacións de estrés.

Por outra parte, as persoas estresadas adoitan levar hábitos de vida pouco saudables como é fumar, a mala alimentación ou a inactividade física.

- Camiñar unha hora ao día: a vida activa non só afasta das enfermidades cardiovasculares ou do pesimismo, tamén mellora a saúde mental. "Hai evidencias de que o exercicio físico mellora a enfermidade do alzhéimer e ademais diminúe o seu desenvolvemento", indica o doutor Plaza, que recomenda camiñar unha hora ao día (sobrepasando así os 150 minutos de actividade física semanal recomendada pola OMS).

Esta recomendación baséase nas conclusións dun estudo do CSIC publicado na revista Journal of Alzheimer's Disease. Destaca que o exercicio físico voluntario e continuado ten un efecto protector e terapéutico contra o alzhéimer. En concreto, mellora as funcións sinápticas neuronais, a aprendizaxe, a memoria, a función sensoriomotora e a ansiedade.

- Cultivar a mente: as investigacións máis recentes demostraron que a maior educación intelectual hai unha maior esperanza de vida e un risco menor de incapacidade. De isto xa falaba Plinio el Joven no século I cando se refería aos bos hábitos de vida do vello Espurina que chegara aos 77 anos cultivando tanto o corpo como a mente. Na súa rutina diaria incluía, ademais dun paseo de tres millas diarias ou xogos de pelota, tempo para ler, escribir e escoitar lecturas lixeiras. Xa na actualidade, un estudo publicado no British Medical Journal recolle que "os traballadores que se xubilan aos 55 anos teñen unha mortalidade 37% superior aos que se xubilan aos 65".

- Ser optimista: a mente é clave para un bo envellecemento. Manterse positivo axudará a vivir máis e mellor. Segundo sinala o doutor Eduardo Rodríguez Rovira, presidente da Fundación Idade e Vida, "as persoas depresivas sofren unha taxa de mortalidade 1,5 veces superior á poboación de referencia".

Un estudo realizado pola Escola de Saúde Pública de Harvard apuntaba recentemente que os optimistas teñen máis posibilidade de sobrevivir a un infarto de miocardio e recupéranse máis rapidamente na enfermidade coronaria que os pesimistas. Ademais, a depresión, o pesimismo e os sentimentos de soidade son predictores de enfermidade, mortalidade e suicidio. "Como dicía Ramón y Cajal, a alegría é o único garante da saúde e a lonxevidade", asegura o doutor López Trigo.

- Manter a ilusión: ter proxectos en mente e tratar de alcanzalos é fundamental para envellecer saudablemente. Esta tarefa que tan fácil pode resultar sendo novos, complícase ao cumprir anos. Porén, unha investigación da Universidade de Londres concluíu que as persoas que se formulan proxectos alcanzan, de media, sete anos máis de vida. O doutor López Trigo insiste na necesidade de "manter a capacidade para xerar proxectos e ter o cerebro activo e dinámico". Xubilarse non significa que non se poida seguir tendo ideas e desenvolvéndoas.

- Mirar o futuro (a vellez) con positivismo: observar o futuro con entusiasmo e contemplar con bos ollos a idea de facerse maior pode axudar a vivir durante máis anos. Segundo recolle un estudo realizado en Ohio entre os anos 1975 e 2002, as persoas que tiñan unha imaxe máis positiva do envellecemento, viven unha media de sete anos e medio que os que non esperaban nada da vellez.

- Sentirse útil: ser unha persoa activa independente da idade que teñas. Non fai falla estar laboralmente en activo para ser útil á sociedade. Como sinala Eduardo Rodríguez Rovira, pódense facer outras cousas como axudar na casa, á familia ou incluso colaborar cunha ONG. Antonio Portela, CEO do nonaxenario laboratorio Bial, fala da necesidade de "facer esforzos e manterse activos".

- Coidar da familia e amigos: dedicarlle tempo ás relacións sociais e coidar da xente que nos rodea. Rodríguez Rovira mantén que "as persoas cun índice de participación social elevada teñen un 50% menos de probabilidades de morrer de forma prematura". Isto fai referencia ao ocorrido recentemente en Xapón, onde se demostrou que as persoas maiores que afirman carecer de contactos sociais foron 1,5 veces máis propensas a falecer nos tres anos seguintes que as que tiñan máis apoio social.

Fonte: Munideporte.com

Publicado en Novas

O programa de Exercicio Físico do Centro de Investigación Biomédica en Rede-Fisiopatoloxía da Obesidade e a Nutrición (CIBEROBN) obtivo novos e satisfactorios resultados grazas a camisetas biomédicas que permiten medir a actividade cardíaca e pulmonar en tempo real. O uso experimental en nenos destas prendas "intelixentes" en lugar dos tradicionais calorímetros supón un novo avance nos tratamentos antiobesidade e confirma as bondades do uso das TIC na medicina.

Exercicio á carta: máis seguro, mellor
A clave deste programa está no seu deseño individualizado para dar resposta ás necesidades e características de cada paciente, evitando que unha pauta xenérica sexa ineficaz e incluso chegue a ser contraproducente para a saúde dos nenos. "Non se trata só de desenvolver actividade física senón de facelo de acordo co que o noso corpo, por constitución, capacidade e resistencia física, pode soportar e necesita para manter un equilibrio", sostén a doutora Empar Lurbe, do Hospital Xeral Universitario de Valencia, coordinadora do estudo.

Esta pauta elabórase tendo en conta parámetros antropométricos e bioquímicos e, de maneira especial, a medición da función cardio-respiratoria dos máis pequenos. Ata a data, este control faise cos calorímetros (instrumentos destinados a medir a enerxía que gasta un individuo) que os pacientes deben portar durante un tempo determinado e cuxo incómodo manexo e falta de disciplina no seu uso deriva, en moitos casos, na ineficacia informativa en primeiro termo, e terapéutica, en última instancia. "Os nenos quítanos porque lles molesta", opina Empar Lurbe, "non facilita os datos necesarios e perdemos información esencial para poder prescribir a actividade física que contribúa realmente a unha maior adherencia ao tratamento e en definitiva a evitar a ganancia ponderal excesiva".

Estas novas prendas incorporan sensores no seu tecido que recollen continuamente parámetros cardíacos e respiratorios tanto en situación basal como durante a práctica de exercicio físico.  Estes parámetros son rexistrados por telemonitorización sen cables. A sinxeleza do seu funcionamento converte esta ferramenta en candidata idónea para un gran número de aplicacións fisiopatolóxicas e clínicas, non só no campo da obesidade senón noutros moitos ámbitos onde o exercicio físico é un elemento esencial.

Vestirse para adelgazar
A explicación á epidemia da obesidade infantil encontrámola en gran medida no elevado nivel de sedentarismo de nenos e adolescentes. España é o terceiro país europeo con máis obesidade infantil. Unha realidade que o CIBERobn pretende reverter deseñando programas e terapias que teñan como matriz a promoción de hábitos de vida saudable desde idades temperás, tales como cambios dietéticos baseados no patrón da dieta mediterránea, modificacións da conduta alimentaria e promover a actividade física. De aí nace o programa de Exercicio Físico para previr a obesidade infanto-xuvenil que dirixe a doutora e que colleitou xa grandes avances.

No seu empeño por combater a obesidade infantil e facelo respectando os códigos propios da contorna tecnolóxica actual, o CIBERobn centrouse en aplicar técnicas e ferramentas TIC a tratamentos médicos. "O binomio terapia-entretemento, composto por videoxogos, plataformas interactivas, Realidade Virtual ou Aumentada, é un claro exemplo desta liña de traballo que nos levou agora, de maneira multidisciplinar, a deseñar roupa 'intelixente'", conclúe a investigadora do Centro dependente do Instituto de Saúde Carlos III.

Cómodas e lixeiras camisetas que substitúen ao calorímetro e proporcionan aos especialistas os indicadores necesarios sobre gasto enerxético, resposta cardiovascular e respiratoria para saber que tipo de exercicio físico, cando, durante canto tempo e como debe prescribirse para obter resultados positivos.

Fonte: CIBEROBN

Publicado en Novas

Dos distintos factores de risco cardiovascular entre os que se inclúen a obesidade, a hipertensión, a diabetes, o colesterol elevado, o tabaquismo, o consumo de alcohol e a inactividade física, este último é o responsable dun 5% das enfermidades cardiovasculares, segundo un informe da World Heart Federation (WHF).

Precisamente, e co obxectivo de promover a práctica de exercicio diario, a Fundación Española do Corazón (FEC) organizou o sábado a V Carreira Popular do Corazón, enmarcada na conmemoración do Día Mundial do Corazón, o 29 de setembro, e cuxos beneficios se destinarán ás campañas de concienciación e educación sanitaria da poboación, así como á investigación das enfermidades cardiovasculares.

E é que, segundo a Enquisa Nacional de Saúde, no noso país o 35,86% dos homes e o 46,64% das mulleres son sedentarios.

Son coñecidos xa os moitos beneficios de practicar actividade física de forma regular. Agora, investigadores do Karolinska Institute realizaro un estudo no que se observou que, en mulleres de mediana e avanzada idade, andar ou camiñar pequenos períodos de tempo cada día se asocia cun menor risco de padecer fibrilación auricular, a arritmia máis frecuente que afecta ao 4,4% dos españois maiores de 40 anos (máis de 1.018.000 persoas).

Segundo Leandro Plaza, presidente da FEC, "é esencial realizar deporte a diario e adaptar o noso corpo á práctica habitual de exercicio para aumentar a súa capacidade. A miúdo, parece que a actividade deportiva só se poida facer de maneira especializada e a unha hora en concreto nun ximnasio pero non é así. O importante é adquirir hábitos de vida como ir andando ao traballo ou subir andando as escaleiras, por exemplo. De feito, camiñar é o exercicio máis fácil e un hábito que se pode repetir cada día".

A FEC recorda que as enfermidades cardiovasculares seguen sendo a primeira causa de morte no noso país. Tres de cada dez persoas morren por enfermidades do corazón, segundo os datos publicados en febreiro deste 2014 polo Instituto Nacional de Estatística (INE), o que supón o 30,30% dos falecementos anuais. Neste informe indícase que 122.097 persoas morreron durante o 2012 a causa dalgunha enfermidade do corazón.

O exercicio despois do infarto
O exercicio é fundamental na rehabilitación dos pacientes con calquera tipo de cardiopatía, incluso os que sufriron infartos. O primeiro paso é consultar ao médico, que determinará o nivel de esforzo, por medio dunha ergometría ou proba de esforzo. O especialista deseñará o programa de rehabilitación cardíaca que inclúa apoio psicolóxico.

O máis beneficioso é o chamado aerobio: camiñar, correr, pedalear en bicicleta e nadar. Neste tipo de actividades mobilízanse moitos músculos. Mentres que o exercicio estático ou anaerobio (coma o levantamento de pesas) ten menos efectos positivos para o corazón e pode resultar perigoso se non se fai de forma controlada.

Beneficios da práctica deportiva:
- Controla a tensión arterial, os niveis de colesterol e de glicosa.
- Axuda a baixar e controlar o peso.
- Diminúe a formación de coágulos sanguíneos e aumenta a capacidade para disolvelos.
- Mellora a forma física e a tolerancia ao exercicio.
- Axuda a que o corazón funcione mellor: reduce o número de latidos por minuto, mellora a súa contracción e desenvolve novas arterias.
- Reduce as arritmias.
- Evita a ansiedade, a depresión e o estrés.
- Mellora a calidade de vida, reduce as recaídas e a mortalidade.

Que precaucións tomar
- Nunca se debe iniciar a actividade física sen ter consultado a un especialista sobre os exercicios máis adecuados e a que intensidade practicalos.
- Non comece un deporte sen ter un adestramento físico previo.
- A actividade debe facerse de forma progresiva. Evite esforzarse demasiado. Non obterá ningún beneficio e pode chegar a ser perigoso.
- De nada serve exercitarse se non se ten unha dieta saudable, unha adecuada medicación e se controla o peso.
- Tras o primeiro mes, o médico podería autorizar correr, practicar natación e bicicleta estática, sempre coa frecuencia cardíaca baixo vixilancia.

Fonte: Fundación Española do Corazón

Publicado en Novas

Un estudo elaborado polo Hospital Xeral de Massachusetts (EEUU) indica que ter irmáns con sobrepeso é un factor clave para padecer obesidade, máis que se a teñen os pais. As probabilidades varían en función do número de nenos que residan no fogar, así coma do seu sexo. O exercicio é indispensable para previlo.

Este traballo, publicado na revista American Journal of Preventive Medicine, foi levado a cabo por investigadores do Hospital Xeral de Massachusetts, a Universidade de Cornell e a Universidade de Duke. Os datos obtidos parecen contradicir as teorías que aseguran que os nenos con pais obesos teñen unha maior probabilidade de selo tamén. Tras entrevistar a máis de 10.244 adultos, os expertos encontraron que a probabilidade de obesidade infantil variaba en función do número de nenos que vivían no fogar, así como do seu sexo.

Segundo o estudo, nun fogar onde só haxa un neno, a probabilidade de que este sexa obeso é 2,2 veces maior se un dos pais tamén o é. Porén, en familias con dous fillos, os datos mostraron unha relación máis forte da obesidade entre irmáns. Así, os nenos maiores nestes fogares, nos que ademais había un pai obeso, eran 2,3 veces máis propensos a ter sobrepeso, pero esta cifra sobe ata 5,4 cando hai irmáns con sobrepeso. Se o neno é o menor nunha familia de dous irmáns, a obesidade dos pais non é relevante, pero cando hai un irmán maior, a obesidade está asociada cun incremento de ata 5,6 veces.

Mark C. Pachucki, membro do Hospital Xeral de Massachusetts, indicou que "o ambiente familiar exerce unha forte influencia sobre a saúde infantil. Porén, a maioría das investigacións centráronse na conexión entre a obesidade paterna e a súa descendencia ou entre irmáns. Pero neste traballo, foise máis lonxe ao relacionar todos os factores familiares. Así, vimos que a obesidade dos irmáns parece ser máis importante que a dos pais". Comenta, ademais, que dita relación é "independente dunha serie de factores socioeconómicos e demográficos, condutas de saúde e o estado xeral de saúde familiar".

Os datos tamén revelaron unha relación entre o xénero e o risco de obesidade. Nos fogares cun único fillo, as nenas eran menos propensas a ser obesas que os rapaces. O mesmo ocorreu tamén en familias con dous descendentes.

Os investigadores conclúen que os nenos máis pequenos poden ser particularmente susceptibles á influencia dun irmán maior, sobre todo se é do mesmo sexo: "Vimos que o risco de obesidade nos nenos máis novos das familias con dous fillos é 11,4 veces maior se teñen un irmán maior; pero, se o maior é unha nena, a probabilidade de ser obeso é só de 6,6 veces. E, se hai dúas nenas na familia, o risco és de 8,6 veces, mentres que se o irmán maior é un rapaz e o menor é un nena, entón non inflúe na probabilidade de ter sobrepeso".

O traballo recoñece tamén que o exercicio físico e a dieta desempeñan un papel clave na prevención da obesidade. 

Mentres que os autores fan fincapé en que se necesita máis investigación sobre a obesidade na contorna familiar, este novo estudo ofrece datos clave que serán beneficiosos na loita contra a obesidade infantil. Pachucki concluíu que "debido a que é un estudo transversal, non podemos afirmar que sexan estes irmáns os que están causando a obesidade. A pesar diso, os nosos resultados son consistentes con investigacións que mostran que os irmáns tenden a comer por igual e teñen niveis similares de actividade física". Considerou que esta información pode ser importante á hora de deseñar campañas de prevención da obesidade.

Fonte: Munideporte.com

Publicado en Novas

A Clínica Mayo (Estados Unidos) publicou dez técnicas para incorporar a actividade física á vida diaria e a xornada laboral de forma sinxela. O obxectivo é eliminar o exceso de sedentarismo entre os seus pacientes para lograr previr enfermidades non transmisibles como a hipertensión, a obesidade ou as afeccións cardiovasculares.

Os facultativos expoñen que se, a pesar de facer o posible por buscar tempo para a actividade física, este obxectivo se converte nunha meta de difícil alcance ¿por que non facer exercicio mentres se está traballando?

As técnicas que se expoñen son:
- Comezar co desprazamento ao traballo: camiñar ou ir en bicicleta. Se se viaxa en autobús ou metro, baixarse unhas paradas antes e facer camiñando o resto do traxecto. Se se conduce ata a oficina, aparcar máis lonxe. No edificio utilizar as escaleiras en lugar do ascensor.

- Levantarse e traballar: estar de pé supón maior gasto calórico que estar sentado. Buscar formas de levantarse da cadeira, falar por teléfono mentres se camiña, deixar o correo electrónico ou as mensaxes instantáneas e desprazarse para comentar cos compañeiros os asuntos laborais.

- Facer exercicio nos descansos: en vez de quedar falando mentres se toma un café, realizar unha andaina a paso rápido ou algúns estiramentos suaves. 

- Levar un balón de exercicio ao traballo: pensar cambiar a cadeira de escritorio por un balón de estabilidade ou exercicio, inflado con firmeza sempre que se poida encontrar o equilibrio con seguridade sobre o balón. O equilibrio mellorará e tonificaranse os músculos centrais mentres se está sentado fronte ao escritorio. Utilizar o balón de exercicio para sentarse en "cuclillas" apoiado na parede ou para realizar outros exercicios durante o día.

- Gardar material de exercicio no traballo: almacenar cintas de resistencia, cordas para facer estiramentos ou tubos que ofrecen resistencia similar ás pesas cando se tira delas, ou pequenas pesas de mano nos caixóns do escritorio ou as taquillas. Pódese practicar exercicio cos brazos entre reunións ou tarefas.

- Unir forzas: organizar un grupo para camiñar na hora da comida e desfrutar cos compañeiros que tamén queiran facer algo máis de exercicio. Pódense encontrar apoios entre os compañeiros para realizar exercicio regular e animarse cando os ánimos decaian.

- Reunións en movemento: cando sexa práctico, fixar reunións que se poidan realizan durante un paseo. Pódense levar a cabo dentro do edificio se o tempo non acompaña a saír ao exterior.

- Aumentar o ritmo: se o traballo implica camiñar, facelo máis rápido. Canto máis se camiñe e con maior velocidade se faga, maiores serán os beneficios.

- Se se viaxa por traballo, planificalo por adiantado: se se está esperando nun aeroporto, poden collerse as maletas e dar unha rápida andaina. Elixir un hotel que teña un espazo para facer exercicio, como cintas para camiñar, máquinas de pesas ou unha piscina, ou levar consigo o equipamento. Unha comba e unhas cintas de resistencia son fáciles de incluír na equipaxe de man. Por suposto, pódense practicar exercicios anaerobios ou abdominais.

- Probar un escritorio con cinta andadora integrada: se se está listo para pasar a un nivel máis avanzado, poderíase expoñer este método que supón camiñar mentres se traballa. Se se pode colocar de forma confortable e segura a superficie de traballo sobre unha cinta andadora, cunha pantalla de ordenador nunha superficie fixa, un teclado sobre a mesa ou un escritorio vertical poderíase realizar actividade física mentres se desempeña o traballo.

Os investigadores da Clínica Mayo estiman que os empregados de oficina con sobrepeso que substitúen o tempo de ordenador sentados, por tempo no ordenador camiñando entre dúas a tres horas ao día poderían perder entre 20 e 30 quilogramos nun ano. "O ritmo non ten que ser necesariamente lixeiro, nin andar ata suar. Porén, canto máis rápido se camiñe máis calorías se gastarán", conclúen. 

Fonte: Munideporte.com 

Publicado en Novas

O ciclismo, entendido como deporte e saúde, sen facer mención ao ciclismo profesional, é un deporte aerobio que ao practicalo de forma moderada pon en marcha o consumo de graxa. A utilización desta graxa corporal como combustible muscular asegura poder contar cunha dispoñibilidade moito máis extensa de combustible, así a fatiga muscular preséntase moito máis tarde na práctica do ciclismo que noutros deportes e esta mobilización dos depósitos de graxa provoca unha serie de cambios no perfil lipídico beneficiosos para a saúde.

Beneficios de montar en bicicleta
O sedentarismo supón un factor de risco para o desenvolvemento de numerosas enfermidades crónicas, polo tanto introducir o deporte de forma xeral, e o ciclismo en particular, produce numerosos beneficios, tanto físicos como psicolóxicos para a saúde. Desde Runrun.es sinalan os seguintes:

1- Diminúe o risco de mortalidade por enfermidades cardiovasculares en xeral.
2- Prevén e/ou retrasa o desenvolvemento de hipertensión arterial, e diminúe os valores de tensión arterial en hipertensos.
3- Reduce os triglicéridos e aumenta o colesterol HDL (ou colesterol "bo").
4- Mellora a regulación da glicemia e diminúe o risco de padecer diabetes non insulino dependente.
5- Mellora a dixestión e a regularidade do ritmo intestinal.
6- Diminúe o risco de padecer certos tipos de cancro, como o de colon.
7- Incrementa a utilización da graxa corporal e mellora o control do peso.
8- Axuda a manter e mellorar a forza e a resistencia muscular, incrementando a capacidade funcional para realizar outras actividades físicas da vida diaria.
9- Axuda a manter a estrutura e función das articulacións.
10- Axuda a conciliar e mellorar a calidade do sono.
11- Mellora a imaxe persoal e permite compartir unha actividade coa familia e amigos.
12- Axuda a liberar tensións e mellora o manexo do estrés.
13- Axuda a combater e mellorar os síntomas da ansiedade e a depresión, e aumenta o entusiasmo e o optimismo.
14- Axuda a controlar e mellorar a sintomatoloxía e o prognóstico en numerosas enfermidades crónicas (cardiopatía isquémica, hipertensión arterial, enfermidade pulmonar obstrutiva crónica, obesidade, diabetes, osteoporose, etc).

Bicicleta e traballo
Por outro lado, un estudo recente afirma que o uso da bicicleta para ir a traballar reduce o absentismo un 25%. Segundo o doutor Alberto Sacristán Rubio, experto universitario en actividade física e saúde, "o exercicio físico é primordial para a saúde xa que a inactividade ten un impacto negativo sobre un total de 20 enfermidades crónicas, responsables do 60 % das mortes".

"Utilizar a bicicleta para ir ao traballo pode supor un bo comezo, alcanzable e sen compromiso, para as persoas que non adoitan a practicar deporte. Esa sinxela práctica influiría positivamente en moitos aspectos da vida das persoas e melloraría o seu estado de saúde xeral", segundo o doutor.

Publicado en Novas
<< Inicio < Anterior 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Seguinte > Final >>
Páxina 1 de 11