Investigadores ingleses realizaron unha revisión de 35 estudos dedicados á análise do sobrepeso infantil. As conclusións indican que o ámbito inflúe no aumento dos seus niveis de obesidade. Consideran necesario concienciar a poboación da importancia de ser fisicamente activos. Munideporte ofrécelle o informe.

No estudo "The influence of the food environment and obesity in young children" destácase que é moi difícil cambiar un comportamento individual nun ambiente onde cada vez máis se promove un estilo de vida sedentario. Os grandes avances nas últimas décadas repercutiron drasticamente no estilo de vida dos nenos. Neste sentido, a obesidade ou o sobrepeso infantil experimentaron un incremento considerable ata chegar a ser un problema de saúde pública.

En España, segundo datos da Enquisa Nacional de Saúde 2011-2012, a obesidade pasou de afectar ao 7,4% da poboación (1987) ao 17% actual. No caso dos nenos, un de cada dez presenta obesidade e dous de cada dez sobrepeso, con porcentaxes similares en ambos os dous sexos. Son datos alarmantes moi similares aos de EE.UU, onde existe o maior nivel de obesidade do mundo. Ademais, estase a detectar que o exceso de peso aparece en idades cada vez máis temperás e na maioría de casos, son de orixe multifactorial.


Fonte: munideporte.com

Descarga o informe completo.
Publicado en Novas
O Ministerio de Sanidade e o INE realizaron a Enquisa Nacional de Saúde 2011-2012. Os datos conclúen que o 54% dos españois de máis de 18 anos e o 30% dos menores padecen exceso de peso. Munideporte ofrécelle o documento.

Segundo lainformación solicitada, a obesidade pasou de afectar ao 7,4% da poboación en 1987 ao 17% nesta edición. En canto ao sobrepeso, afecta xa ao 37% da poboación maior de 18 anos. En conxunto, o 54% da poboación española adulta presenta exceso de peso. En nenos, os datos non son máis alentadores. Un de cada dez presenta obesidade e dous de cada dez, sobrepeso, con porcentaxes similares en ambos os dous sexos. O ascenso foi máis marcado en homes que en mulleres.



Sobre as causas destes elevados índices, a secretaria xeral de Sanidade e Consumo, Piar Farjas, foi tallante ao afirmar que se debe ao sedentarismo máis que a un problema coa dieta. A enquisa mide que o 14,4% dos homes e o 17% das mulleres non realiza ningunha actividade física, e que outro 36,3% entre os homes e 50,6% só o fan de xeito "lixeiro".



Máis información sobre a noticia: http://www.munideporte.com/seccion/Actualidad/15077/El-54-de-los-espanoles-mayores-de-18-anos-tiene-sobrepeso-u-obesidad.html
Publicado en Novas
Xoves, 07 Marzo 2013 09:27

Obesos, pero sans

Tres de cada dez persoas que padecen obesidade non ten complicacións metabólicas asociadas ao sobrepeso debido a súa adecuada condición física

A obesidade ocupa o rango de pandemia nos países de Occidente, tal como advirte a Organización Mundial da Saúde (OMS). Por iso -e polas múltiples campañas públicas de alimentación saudable que se fixeron- na actualidade xa case ninguén pon en dúbida de que se trata dunha "enfermidade" que é necesario combater. Para moitos cidadáns, o exceso de peso encarna un dos "demos" máis populares; un capaz de adoptar múltiples formas no medio ou longo prazo. A saber: hipertensón, hipercolesterolemia, problemas cardíacos, diabete e unha longa lista de etcéteras. Non obstante, á luz de recentes estudos, é posible que os profesionais da nutrición, os medios de comunicación e as empresas que venden produtos asociados ao estilo de vida saudable alimentasen de máis ao "monstro da obesidade", enmarcándoo nun escenario non de todo real. O exceso de peso si aumenta o risco de sufrir moitas patoloxías, pero, é sen dúbida unha enfermidade? Para responder a esta pregunta, a seguinte reportaxe expón cales son os riscos do exceso de peso, presenta as súas "outras" cifras e explica o paradoxo da obesidade.

Os riscos da obesidade

Dous factores -a prevalecia e a evolución- fan que, na actualidade, a obesidade sexa o problema de saúde orixinado pola alimentación máis importante do mundo. En xeral, diagnostícase mediante o IMC e a composición corporal, e considérase un problema tanto pola mingua de esperanza de vida que provocan as patoloxías que a acompañan (diabete tipo II, dislipemias, hipertensión, gota, patoloxías coronarias, ictus e cancro, entre outras) como polo gasto derivado da asistencia sanitaria que require.

Pero, sen dúbida, son sobre todo as complicacións metabólicas asociadas á obesidade as que inflúen de xeito directo sobre a calidade e a esperanza de vida dos que a padecen e, polo tanto, fan dela un problema de saúde de primeira magnitude. Se se ten en conta que, segundo a OMS, en 2015 o planeta ostentará o récord de 2.300 millóns de persoas adultas con sobrepeso e 700 millóns con obesidade, resulta lóxico que a loita contra ela se considere prioritaria.

As outras cifras da obesidade


O 80% da poboación que decide adelgazar gasta, de media, uns 60 euros ao mes

Lonxe das cifras de prevalencia, que a obesidade é un bo negocio non é ningunha novidade. Propostas a xeito de pílulas, sobres, máquinas ou libros facturan millóns de euros ao ano e sempre argumentan que preveñen ou tratan "o drama da obesidade", ao tempo que dan detalles sobre as patoloxías asociadas que tanto inquietan á poboación. Nun intento por esquivar os problemas sociais e de saúde asociados ao sobrepeso, o 80% da poboación que decide adelgazar recorre a toda clase de beberaxes e fotocopias antes de poñerse en mans dun dietista-nutricionista, e gasta de media uns 60 euros ao mes. Todo sexa por evitar esa longa lista de problemas de saúde.

Esta dinámica promove o que podería considerarse unha autentica "invasión da obesidade" en termos sociais e mediáticos. Abonda comprobar que as palabras "obesidade" e "adelgazar" xeran 16 millóns de entradas nun buscador de Internet, ou máis de 22.000 entradas se se buscan noticias asociadas. Á poboación fálaselle moito sobre a obesidade e os seus problemas, e a poboación tamén conversa ao respecto, posto que as palabras "foro adelgazar" xeran 1,5 millóns de entradas.

Con este marco, non resulta estraño que moitas das persoas que padecen obesidade estean fartas dun ámbito no que se lles recorda de xeito continuado que están moi enfermas e que, con toda probabilidade, morrerán dalgún dos episodios desa máis que manida lista de patoloxías. Tanto é así que, na actualidade, existen asociacións para a aceptación da obesidade conformadas por persoas que se senten maltratadas polo xeito e as dimensións en que se move a información e se aborda o tema do sobrepeso. Todo isto, unido a recentes descubrimentos científicos, fai que resulte máis que necesario reflexionar non só sobre as dimensións, senón sobre a abordaxe deste importante problema.

O paradoxo da obesidade

En 2008, algúns investigadores suxerían que, na persoas obesas, o patrón de distribución da graxa visceral determina o risco de padecer ou non algunhas das complicacións da obesidade (neste caso resistencia á insulina e arteriosclerose temperá). É dicir, determinaron unha obesidade sen algunhas das máis importantes complicacións metabólicas asociadas e, con iso, empezouse a acuñar a expresión "obeso metabolicamente san".

Dende entón afondouse no que se denomina o "paradoxo da obesidade" e algúns rigorosos estudos demostraron que, en efecto, existen individuos "obesos metabolicamente sans" (sen complicacións metabólicas asociadas á obesidade) con nada menos que un 38% menos de risco de mortalidade por calquera causa e un 30-50%-50 menos de risco de morrer por enfermidades cardiovasculares ou cancro que os obesos "non sans". Outra das importantes achegas destes estudos é que demostran que a clave parece estar na condición física (masa muscular), e non tanto no IMC ou a porcentaxe de graxa corporal.


A clave parece estar na condición física, e non tanto no IMC ou a porcentaxe de graxa corporal

De feito, tamén fai tempo que se coñece que unha boa condición física (capacidade aeróbica e cardiorrespiratoria) mellora os perfís lipídicos plasmáticos e a función hepática e, polo tanto, a sensibilidade á insulina, o que prevén a diabete tipo II, con independencia do peso corporal. Pola contra, unha pobre condición física, ademais de prexudicar ao individuo obeso, pode mesmo determinar que existan individuos con peso normal pero coas clásicas patoloxías asociadas á obesidade (diabete tipo II, dislipemias, etc.). Esta situación é, en si mesma, máis perigosa dende o punto de vista do risco cardiometabólico que unha obesidade con patoloxías asociadas.

Os novos descubrimentos permiten aos científicos estimar que arredor do 30% das persoas que padecen obesidade non teñen complicacións metabólicas asociadas debido á súa axeitada condición física. Polo tanto, teñen un baixo risco de mortalidade polas causas vinculadas de xeito clásico á obesidade e, en consecuencia, poden considerarse "obesos metabolicamente sans". Queda por avaliar se unha mellor condición física evitaría os outros inconvenientes derivados do exceso de peso como, por exemplo, os problemas articulares.

Con estes datos, a ciencia abre unha perspectiva renovada da obesidade, mostrándonos quizais a verdadeira medida e orixe dos seus riscos. Polo pronto, emprázanos a realizar un diagnóstico máis profundo, a afondar no perfil metabólico e a condición física para identificar que individuos, por ser obesos con complicacións metabólicas e baixa condición física, beneficiaríanse máis dunha redución de graxa corporal e cales son "obesos metabolicamente sans". En síntese, non parece correcto nin considerar a todos os obesos tan enfermos como ata agora, nin entender a obesidade ou á graxa corporal como o maior condicionante das patoloxías asociadas a unha elevada e precoz mortalidade.


Máis información: http://www.consumer.es/web/es/alimentacion/aprender_a_comer_bien/curiosidades/2013/03/05/216051.php


Publicado en Novas

AXENCIA EFE

O endocrino e coordinador da unidade de investigación do Hospital Universitario Son Espases, Barto Burguera, advertiu de que un neno obeso ten un 50 por cento de posibilidades de ser un adulto con sobrepeso, cos problemas que isto representa para a saúde como as enfermidades cardíacas ou a diabetes.

O doutor Burguera insistiu en que os adultos teñen que tomar conciencia do propio peso e do dos seus fillos porque en moitas ocasións non recoñecen que sobrepasan os niveis aconsellables desde o punto de vista da saúde e da prevención das enfermidades.

Ante esta situación, o especialista solicitou "valentía" ás autoridades sanitarias para aplicar medidas preventivas, como a posta en marcha de plans que deben ter unha vixencia de dez anos e que contemplen tamén campañas publicitarias, ao igual que se fixo durante décadas para evitar o tabaco, as drogas, os accidentes de tráfico ou as que animaban a reciclar.

Nova completa: http://www.lavozdegalicia.es/noticia/salud/2012/04/17/nino-obeso-50-posibilidades-serlo-mayor/00031334657354844805580.htm
Publicado en Novas
As bebés con sobrepeso están en maior risco de enfermidade cardiovascular e diabetes en idade adulta, segundo un estudo recente. Os investigadores observaron a máis de mil rapazas de 17 anos en Australia, ás que lles fixeron un seguimento desde o nacemento. A meta era examinar se o peso ao nacer e a distribución da graxa corporal a inicios da nenez se asociaban con factores de risco de saúde futuros como obesidade, resistencia á insulina e hipertensión.

O estudo revela que as adolescentes cunha cintura máis grande, maiores niveis de insulina e triglicéridos (un tipo de graxa que se atopa no sangue) e niveis máis baixos de colesterol "bo" HDL foran máis gordas desde o nacemento que outras rapazas.

O peso ao nacer e a distribución da graxa corporal non pareceron ter impacto sobre estes factores de risco nos nenos, anotaron os autores. O estudo aparece na edición de xuño do Journal of Clinical Endocrinology & Metabolism.

Nova completa: http://www.nlm.nih.gov/medlineplus/spanish/news/fullstory_123581.html

Publicado en Novas

www.elmundo.es

Segundo un estudo que avaliou os datos de 222.000 persoas, o sedentarismo é responsable do 6,9% das mortes ocorridas por calquera causa. Noutras palabras, camiñar 30 minutos ao día é tan beneficioso como perxudicial é permanecer sentado 10 horas ao día.

A Organización Mundial da Saúde (OMS) recomenda polo menos 150 minutos de actividade moderada ou intensa á semana pero, que ocorre cos outros 6.500 minutos que quedan restando aqueles que dedicamos a durmir? Se cumprimos cos consellos da OMS a nosa saúde está a salvo?

Para dar resposta a estas preguntas, investigadores da Escola de Saúde Pública da Universidade de Sidney (Australia) levaron a cabo un estudo, cuxos datos publica a revista Archives of Internal Medicine, no que analizaron as respostas a cuestionarios sobre a saúde e a actividade física de 222.497 persoas de 45 ou máis anos de idade e os datos do rexistro de nacementos, mortes e matrimonios de Nova Gales do Sur (Australia), desde febreiro de 2006 ata decembro de 2010. No período de tempo analizado, producíronse 5.405 mortes.

"Os resultados amosan que o sedentarismo prolongado está significativamente asociado cun maior risco de morte por calquera causa independentemente da actividade física que se realice. Permanecer inactivo foi responsable dun 6,9% de todas as mortes", sentencian os autores da investigación. Ademais, o traballo amosou que a relación entre inactividade e mortalidade é dose-dependente, é dicir, que a maior tempo de repouso maior probabilidade de morte, e ese risco aumenta a partir das catro horas ao día que se permaneza sentado, e sobre todo se o tempo sen actividade supera as oito horas.

No entanto, quen maior probabilidade de morte ten son aquelas persoas con algunha patoloxía, como as que teñen unha enfermidade cardiovascular, diabetes, sobrepeso ou obesidade, e que ademais pasan máis tempo sentadas, segundo recolle o estudo.

Nova completa: http://www.elmundo.es/elmundosalud/2012/03/26/noticias/1332785374.html

Publicado en Novas
FELIPE CASANUEVA

Segundo o último informe de Nacións Unidas sobre a alimentación, arredor de 1.300 millóns de persoas padecen obesidade en todo o mundo. As cifras equiparan a importancia dos malos hábitos alimentarios co da fame, o que dá unha idea moi clara das proporcións que está adquirindo a enfermidade.

Dos 64 millóns de persoas que morrerán en 2015, a causa do falecemento de 41 millóns será debida a enfermidades crónicas, segundo as estimacións da Organización Mundial da Saúde (OMS). Entre elas, destacas patoloxías asociadas á obesidade, como a diabetes, a hipertensión, as enfermidades cardiovasculares ou o síndrome metabólico, que acapararán ademais o 80% do gasto sanitario nos próximos dez anos.

Os últimos estudos sitúan a España entre os primeiros postos da obesidade mundial con oito millóns de afectados. As cifras son especialmente preocupantes nos nenos, que superan incluso as porcentaxes de Estados Unidos. Hai que ter en conta que o sobrepeso condicionará o resto da súa vida adulta e será con maior probabilidade o causante das diversas enfermidades que reducirán a calidade da mesma, co conseguinte gasto para os sistemas públicos de saúde.

Promover hábitos de vida saudables, como o deporte e unha alimentación adecuada á actividade física diaria, son o principal mecanismo de prevención co que contamos na actualidade, pero está resultando a todas luces insuficientes, como o demostra o feito de que as cifras sigan aumentando cada ano a pesar dos esforzos dos Gobernos e organizacións supranacionais.

A obesidade é consecuencia de diversas interaccións entre factores xenéticos e ambientais, o que constitúe un problema multifactorial. O Centro de Investigación Biomédica en Rede-Fisiopatoloxía da Obesidade e a Nutrición (CIBERobn) realizou algúns avances importantes neste campo, sobre todo na identificación e o estudio da graxa parda, o tecido adiposo con capacidade para xerar calor no organismo, coñecida por iso como graxa boa ou adelgazante.

Publicado en Novas
www.que.es

Non só o alcohol e a predisposición xenética danan o fígado e o colon. O exceso de peso tamén os devora, ata o punto de favorecer a aparición de cancros en ambos órganos, segundo alerta a investigadora californiana Shelley C. Lu, directora adxunta do Centro de Investigación de Enfermidades Hepáticas da Universidade do Sur de California. "A obesidade é tan perxudicial para o fígado e o colon como o alcohol".

"Moi pronto, o factor de risco máis importante para o cancro de fígado non vai ser xa o alcoholismo nin os virus da hepatite, senón a obesidade, que é xa unha das causas máis comúns dos trasplantes de fígado", relatou a investigadora estadounidense.

Os cancros de colon e de fígado figuran entre os tres máis comúns do mundo, xunto cos de pulmón. O peor de todo é a tendencia. Un tercio da poboación de Estados Unidos -e Europa segue un patrón moi parecido- ten problemas de sobrepeso e obesidade, o que significa que viven con fígados demasiado graxos para o benestar da súa saúde. A investigadora chamou a atención sobre a situación da infancia, que cada vez está peor alimentada e realiza menos exercicio.

En España, a obesidad afecta ao 13,9% da poboación infantil e o sobrepeso a outro 12,4%. "Algúns nenos comenzan a ter xa signos de cirrose hepática e de fibrosis, que é un estadío anterior", advertiu a investigadora. A cantidade de enfermidades ligadas ao exceso de peso é tal que Shelly Lu non dubidou en calificar a obesidade como "o asasino número un". Infartos, derrames cerebrais, cardiopatías, cancros...

As súas investigacións céntranse no coñecemento dun metabolito -unha molécula que aparece como consecuencia do normal funcionamento do corpo humano- chamado SAMe. Sábese que protexe contra o cancro de fígado e tamén parece ter un efecto protector sobre o de colon.

Fonte: http://www.hoy.es/v/20120323/sociedad/obesidad-perjudicial-para-higado-20120323.html
Publicado en Novas
Venres, 23 Marzo 2012 11:25

Descobren o xen que provoca a obesidade

www.que.es

A obesidade xenética podería ter os días contados. Investigadores da Universidade de Georgetown anunciaron o descubrimento do xen que, cando padece unha mutación, provoca a obesidade, segundo informa a revista especializada Nature Medicine.

Os investigadores experimentaron con ratóns e as conclusións suxiren que é un xen o que determina que paremos de comer, liberando unhas hormonas que provocan a sensación de saciedade. Cando este xen padece unha mutación, non transmite esta sensación, polo que o individuo sigue comendo.

O estudo podería conducir a novos modos de controlar o peso, aínda que de momento non se levou a experimentación a humanos. Cos ratos que si se experimentou reflictiron un comportamento dispar. Aqueles que tiñan o xen mutado, comían ata un 80% máis que os non mutados. En poucas semanas as diferenzas de peso foron enormes.

Fonte: http://www.que.es/ultimas-noticias/sociedad/201203191326-descubren-provoca-obesidad-cont.html
Publicado en Novas
Venres, 23 Marzo 2012 10:21

A contaminación engorda

www.elpais.com

A contaminación non só está asociada a un maior risco de sufrir infartos, problemas respiratorios ou desenvolver tumores. Determinados compostos químicos sintéticos moi presentes no medio ambiente e a vida cotiá (asociados a pesticidas e insecticidas, pero tamén a perfumes, plásticos ou cosméticos) predispón á obesidade, segundo un número crecente de estudos. Así o puxo de manifesto recentemente o Centro de Investigación Biomédica en Rede-Fisiopatoloxía da Obesidade e a Nutrición (CIBERobn), que agrupa a 24 grupos españois de investigación líderes en obesidade.

Algúns destes contaminantes ambientais son substancias que se fan pasar por hormonas (actúan como disruptores endocrinos, segundo a xerga científica), confunden ao organismo e desatan desarreglos metabólicos que modifican os procesos de acumulación de graxa no corpo.

Mentres o interese estaba centrado na relación entre a contaminación (principalmente a atmosférica) e as principais causas de mortalidade nas sociedades desenvolvidas (os procesos oncolóxicos e cardiovasculares), apenas se prestou atención á vinculación de outros tóxicos co sobrepeso. Pero a obesidade é xa unha epidemia, como destaca Javier Salvador, investigador do CIBERobn: "Pasamos dun 12% de prevalencia en España a entre o 23% e o 28%". E o estudo das causas do sobrepeso "está cada vez máis de moda", afirma Salvador, que tamén é presidente da Sociedade Española de Endocrinoloxía e Nutrición. Por iso, o foco estase abrindo para entender cal é o papel destes axentes contaminantes de uso común tanto neste problema como na diabetes tipo 2.

Nova completa: http://sociedad.elpais.com/sociedad/2012/03/19/actualidad/1332182782_351238.html

Publicado en Novas
<< Inicio < Anterior 1 2 3 4 Seguinte > Final >>
Páxina 1 de 4