O ciclismo, entendido como deporte e saúde, sen facer mención ao ciclismo profesional, é un deporte aerobio que ao practicalo de forma moderada pon en marcha o consumo de graxa. A utilización desta graxa corporal como combustible muscular asegura poder contar cunha dispoñibilidade moito máis extensa de combustible, así a fatiga muscular preséntase moito máis tarde na práctica do ciclismo que noutros deportes e esta mobilización dos depósitos de graxa provoca unha serie de cambios no perfil lipídico beneficiosos para a saúde.

Beneficios de montar en bicicleta
O sedentarismo supón un factor de risco para o desenvolvemento de numerosas enfermidades crónicas, polo tanto introducir o deporte de forma xeral, e o ciclismo en particular, produce numerosos beneficios, tanto físicos como psicolóxicos para a saúde. Desde Runrun.es sinalan os seguintes:

1- Diminúe o risco de mortalidade por enfermidades cardiovasculares en xeral.
2- Prevén e/ou retrasa o desenvolvemento de hipertensión arterial, e diminúe os valores de tensión arterial en hipertensos.
3- Reduce os triglicéridos e aumenta o colesterol HDL (ou colesterol "bo").
4- Mellora a regulación da glicemia e diminúe o risco de padecer diabetes non insulino dependente.
5- Mellora a dixestión e a regularidade do ritmo intestinal.
6- Diminúe o risco de padecer certos tipos de cancro, como o de colon.
7- Incrementa a utilización da graxa corporal e mellora o control do peso.
8- Axuda a manter e mellorar a forza e a resistencia muscular, incrementando a capacidade funcional para realizar outras actividades físicas da vida diaria.
9- Axuda a manter a estrutura e función das articulacións.
10- Axuda a conciliar e mellorar a calidade do sono.
11- Mellora a imaxe persoal e permite compartir unha actividade coa familia e amigos.
12- Axuda a liberar tensións e mellora o manexo do estrés.
13- Axuda a combater e mellorar os síntomas da ansiedade e a depresión, e aumenta o entusiasmo e o optimismo.
14- Axuda a controlar e mellorar a sintomatoloxía e o prognóstico en numerosas enfermidades crónicas (cardiopatía isquémica, hipertensión arterial, enfermidade pulmonar obstrutiva crónica, obesidade, diabetes, osteoporose, etc).

Bicicleta e traballo
Por outro lado, un estudo recente afirma que o uso da bicicleta para ir a traballar reduce o absentismo un 25%. Segundo o doutor Alberto Sacristán Rubio, experto universitario en actividade física e saúde, "o exercicio físico é primordial para a saúde xa que a inactividade ten un impacto negativo sobre un total de 20 enfermidades crónicas, responsables do 60 % das mortes".

"Utilizar a bicicleta para ir ao traballo pode supor un bo comezo, alcanzable e sen compromiso, para as persoas que non adoitan a practicar deporte. Esa sinxela práctica influiría positivamente en moitos aspectos da vida das persoas e melloraría o seu estado de saúde xeral", segundo o doutor.

Publicado en Novas

A obesidade durante o embarazo ten graves consecuencias para a nai ao longo da súa vida xa que, segundo un estudo presentado no Congreso Europeo de Cardioloxía (ESC, nas súas siglas en inglés) que se está celebrando en Barcelona, aumentan tanto as probabilidades de morte prematura como de padecer unha enfermidade cardiovascular máis adiante.

O traballo, elaborado por investigadores das universidades de Edimburgo e Aberdeen, en Escocia, baseouse no seguimento a case 19.000 nais durante 50 anos. Tras este período, viron que as que eran obesas durante o embarazo ou o momento do parto tiñan un 35% máis de probabilidades de falecer de forma prematura que aquelas que mantiñan un peso normal.

Igualmente, viron unha relación directa entre a presenza de sobrepeso ou obesidade e a enfermidade cardiovascular, xa que aumenta o risco un 12 e 37%, respectivamente.

Segundo estes datos, a xefa da Unidade de Hemodinámica e Cardioloxía Intervencionista do Hospital Universitari Germans Trias i Pujol, Fina Mauri, defende a necesidade de previr o exceso de peso durante o embarazo dado que "o corpo soporta unha importante sobrecarga e, ademais, este sobrepeso seguirano mantendo ao longo da súa vida".

"O embarazo, período no que a muller é consciente de que debe coidarse moito, é un moi bo momento para incidir na adopción de hábitos de vida saudables nestas mulleres", recoñece esta experta.

Ademais, no congreso presentáronse resultados doutro estudo elaborado por científicos de Países Baxos que demostraron que o embarazo non causa un dano permanente na función cardiovascular das mulleres con cardiopatía conxénita.

Ata fai pouco tempo, pensábase que estas mulleres non podían quedarse embarazadas pero este traballo mostra que non existe un risco igual en todas as xestantes cunha destas doenzas.

Nais cunha cardiopatía conxénita
Non obstante, o estudo mostrou a posible aparición de complicacións cardiovasculares despois de seis meses do parto (6,6% dos 183 embarazos estudados), especialmente naquelas mulleres que presentaran algunha complicación cardiovascular durante o embarazo, parto e/ou puerperio.

"Aínda que a mortalidade materna por cardiopatía é moi baixa, nos países desenvolvidos segue sendo a primeira causa de morte durante o embarazo, parto e especialmente durante o puerperio, polo que as mulleres con algún tipo de enfermidade cardiovascular, xa sexa conxénita ou adquirida, deben recibir un exhaustivo seguimento que inclúa unha valoración previa do risco do embarazo", defendeu María Teresa Subirana, xefa de Unidade do Servizo de Cardioloxía do Hospital de la Santa Creu i Sant Pau.

En 2012 a Organización Mundial da Saúde (OMS) estableceu unha clasificación para determinar o risco cardiovascular materno segundo unha escala do I-IV. Os estadios máis elevados determinan un risco considerable de mortalidade materna ou morbilidade grave, cun risco extremadamente elevado no estadio IV, onde un embarazo estaría contraindicado e se se producira podería valorarse unha posible interrupción.

A obesidade do neno duplica o seu risco de hipertensión
Por outro lado, os expertos participantes no congreso mostráronse cada vez máis preocupados polo incremento da obesidade infantil nos últimos anos, sobre todo tras comprobarse que este exceso de peso pode facer que se duplique o risco de desenvolver hipertensión.

Segundo un estudo con máis de 22.000 xoves, viuse que a presenza de hipertensión era de 5,7% na poboación xeral, mentres que nos nenos con sobrepeso era do 10%. Tamén se viu que, nos patróns estudados, a presenza de hipertensión ou prehipertensión era máis frecuente entre as nenas que entre os nenos, sendo hipertensos o 18,6% dos nenos obesos fronte ao 24,4% das nenas.

"É esencial que desde ben novos aprendamos a coidarnos e a comer de forma saudable. O estudo demostra ademais unha relación directa entre a obesidade e a presenza de hipertensión, polo que calquera perda de peso nestes nenos ten unha gran repercusión nunha menor prevalencia de hipertensión e polo tanto de menor prevalencia de enfermidade cardiovascular no futuro", concluíu Mauri.

Fonte: Europa Press

Publicado en Novas

As persoas con obesidade severa aos 30 anos de idade teñen tres veces máis risco de padecer demencia durante a idade avanzada, segundo revela un estudo observacional, cuxos resultados se publican en Postgraduate Medical Journal. As estimacións indican que case 66 millóns de persoas en todo o mundo terán demencia en 2030 e 115 millóns en 2050.

Existe unha crecente evidencia de que a obesidade está vinculada á demencia, pero esta investigación indica que o risco pode crecer ou diminuír, dependendo da idade á que se desenvolve a obesidade. Ata o momento, ningún traballo examinou o efecto relacionado coa idade da obesidade sobre o risco de demencia en todo o rango de idade na poboación dun país.

Así que os investigadores deste traballo decidiron facelo mediante o uso de datos anónimos dos rexistros hospitalarios para o conxunto de Inglaterra durante o período 1999-2011. A análise revelou unha diminución gradual no risco xeral de ingreso no hospital para a demencia canto maior sexa unha persoa no momento no que se lle diagnostica obesidade por primeira vez, independentemente do seu sexo.

Así, para os individuos de entre 30 e 39 anos, o risco relativo de desenvolver demencia foi 3,5 veces maior que nos da mesma idade que non eran obesos. Para aqueles que tiñan obesidade aos seus 40 anos, o risco foi dun 70% máis; nos que estaban nos 50 anos, un 50% máis de risco, e para os de 60 anos, un 40% máis.

As persoas con obesidade aos 70 anos non tiñan máis risco de desenvolver demencia ou presentaban unha redución das posibilidades de sufrir este deterioro cognitivo, que foi de ata un 22% menos no caso dos obesos á idade de 80 anos, segundo os resultados deste estudo.

Houbo algunhas diferenzas de idade entre o risco de desenvolver demencia vascular ou enfermidade de Alzheimer, cos que eran obesos aos seus 30 anos rexistrando o maior risco de ambas condicións. Un diagnóstico da obesidade entre os 40 e os 60 anos vinculouse con máis probabilidades de demencia vascular, mentres que o risco de Alzheimer foi menor nos pacientes diagnosticados con obesidade a partir dos 60 anos en adiante.

Menos risco de obesos
Os autores sinalan que se trata dun estudo observacional, polo que non se poden extraer conclusións definitivas sobre causa e efecto. Pero subliñan que os achados confirman análises publicadas máis pequenas doutras partes que reportan un maior risco de demencia nas persoas novas que son obesas e unha redución do perigo nas persoas obesas de máis idade.

Estes expertos aventuran que unha posible explicación para o risco particularmente alto encontrado a principios e mediados da vida pode estar no feito de que un maior peso se asocia coa diabetes e os factores de risco cardiovascular, que á súa vez están vinculados a unha maior probabilidade de demencia.

Así, estes investigadores suxiren que se a xente pode evitar aumentar significativamente de peso, polo menos ata os 60 anos, pode rexistrar un menor risco de desenvolver demencia. "Mentres que a obesidade a idades máis temperás se relaciona cun maior risco de demencia futura, a obesidade nas persoas que viviron ata os 60-80 anos de idade parece estar relacionada cun menor risco", conclúen.

Fonte: Europa Press

Publicado en Novas

Un alto índice de obesidade abdominal asóciase cun maior risco de mortalidade a longo prazo. Así o afirma un estudo do Centro de Investigación Biomédica en Red Fisiopatología de la Obesidad y Nutrición (CIBERobn). Nalgúns casos a probabilidade pode aumentar ata un 50%.

O estudo "Obesity indexes and total mortality among elderly subjects at high cardiovascular risk: the PREDIMED study" valorou distintos índices de obesidade abdominal. Isto realizouse ao comezo do seguimento do gran estudo multicéntrico español "Prevención con Dieta Mediterránea (PREDIMED)", no que colaboran 18 grupos de investigación de todo o país.

Os investigadores analizaron unha mostra de 7.447 participantes de alto risco cardiovascular durante 4,8 anos. Ningún padecía enfermidade cardiovascular ao inicio e 348 deles faleceron durante o período de seguimento. Os índices que se asociaron máis significativamente con maior mortalidade foron o perímetro da cintura e o índice cintura-altura que xorde de dividir o perímetro abdominal entre a altura.

Así, por exemplo, se unha persoa mide 1,60 metros e ten un perímetro da cintura de 80 centímetros, o seu índice cintura-altura sería 0,5, segundo informou a Universidade. Os participantes foron divididos en catro categorías deste índice: menos de 0,60; de 0,60 a 0,65; de 0,65 a 0,70; e máis de 0,70. Observouse que, á igualdade doutras variables relacionadas coa mortalidade, os participantes nas dúas categorías con maior índice cintura-altura presentaban maior risco de falecer durante o período de seguimento.

Os incrementos relativos na mortalidade foron do 30% para índices cintura-altura entre 0,65 e 0,70, e do 55% para índices superiores a 0,70. Ademais, observouse un aumento relativo de mortalidade do 57% para os que tiñan un perímetro da cintura superior a 110 centímetros. En cambio, as asociacións co IMC (o peso en kg dividido entre a talla en metros elevada ao cadrado) foron máis débiles e non resultaron significativas.

Os resultados obtidos apoian que a obesidade verdadeiramente perigosa é a abdominal, xa que constitúe un forte factor de risco de mortalidade. Por tanto, os autores recomendan prestar máis atención ao perímetro da cintura que ao peso ou ao índice de masa corporal.

Este informe foi liderado polo CIBERobn e a Universidade de Navarra.

Fonte: Munideporte.com

Publicado en Novas

As persoas obesas ou con sobrepeso teñen un maior risco de desenvolver algún dos dez tipos máis comúns de cancro, segundo mostrou un estudo realizado por expertos da London School Of Hygiene And Tropical Medicine (Reino Unido).

Para chegar a estes resultados, publicados na revista The Lancet e recollidos pola BBC, os expertos baseáronse nos datos de máis de cinco millóns de persoas no Reino Unido, das que preto de 170.000 desenvolveron cancro.

Desta forma, comprobaron que o índice de masa corporal (IMC) está asociado ao cancro de cuello de útero, de fígado, colon, tiroides, de mama tras a menopausia e a leucemia.

Considéranse individuos con sobrepeso aqueles cun índice de masa corporal entre 25 e 30; con peso normal, os que teñen un IMC entre 18,5 e 25; obesos moderados aqueles con índice entre 30 e 35 e obesos os que teñen unha masa corporal por enriba de 35.

"Houbo moitísima variación no efecto do IMC sobre os diferentes cancros. Por exemplo, o risco de desenvolver cancror de cuello de útero aumenta substancialmente cun índice de masa corporal alto, pero noutros tipos de cancro vimos un incremento menor ou ningún efecto", explicou un dos autores do estudo, Krishnan Bhaskaran.

Finalmente, os investigadores avisaron de que cada aumento de peso de entre 13 e 16 quilos adicionais está vinculado en forma lineal a un maior risco de desenvolver seis tipos de cancro.

Fonte: Europa Press 

Publicado en Novas

Definitivamente correr é o deporte de moda. Facelo tan só durante uns minutos ao día, aínda que sexa a un ritmo lento, reduce significativamente o risco dunha persoa de morrer por unha enfermidade cardiovascular en comparación cunha persoa que non realiza esta actividade física. Isto dío unha investigación que se publica en The Journal of the American College of Cardiology.

O exercicio é unha das mellores formas de previr as enfermidades do corazón, pero non está claro se existen beneficios para a saúde se se practica menos de 75 minutos por semana, o tempo mínimo que recomenda a Organización Mundial da Saúde (OMS). Agora, segundo este traballo da Universidade do Estado de Iowa (EEUU) parece ser que si, aínda que se faga pouco.

En concreto, o estudo mostrou que os participantes que correron menos de 51 minutos, menos de dez quilómetros, a menos de 10 quilómetros por hora ou só unha ou dúas veces por semana tiveron un risco menor de morrer en comparación cos que non realizaban esta actividade. O autor principal deste estudo, Duck-chul Lee, subliña que os corredores que corrían menos dunha hora á semana tiñan o mesmo beneficio na mortalidade que os corredores que correron máis de tres horas semanais.

Os investigadores estudaron a 55.137 adultos con idades entre os 18 e 100 anos durante un período de 15 anos para determinar se existe unha relación entre o exercicio físico e a lonxevidade. Os datos obtivéronse do 'Aerobics Center Longitudinal Study', onde se lles solicitou aos participantes que completaran un cuestionario sobre os seus hábitos de funcionamento.

Durante o tempo que transcorreu a investigación faleceron 3.413 participantes, incluíndo 1.217 cuxas mortes se relacionaron con enfermidade cardiovascular. Nesta poboación, o 24% dos participantes recoñeceu que realizada parte do seu exercicio no tempo libre.

Os resultados mostraron que en comparación cos non corredores, os que si corrían tiñan un risco un 30% menor de morte por todas as causas e un 45% máis baixo por enfermidade cardíaca ou un ictus; en xeral, estes vivían unha media de tres anos máis fronte aos que non practicaban este tipo de exercicio físico.

Tan importante como o tabaco
Os investigadores consideran que a promoción da actividade de correr é tan importante como a prevención do tabaquismo, a obesidade ou a hipertensión para reducir o risco de mortalidade na poboación. Os beneficios deste exercicio son os mesmos sen importar o tempo, a distancia, a frecuencia ou a velocidade das que informaron os participantes, ademais que os efectos positivos sobre a saúde foron iguais independentemente do sexo, a idade, o índice de masa corporal, as condicións de saúde, o tabaquismo ou o consumo de alcohol.

Os investigadores tamén analizaron os patróns de comportamento dos corredores e encontraron que aqueles que persistentemente realizaron esta actividade durante un período de seis anos, en media, obtiñan os maiores beneficios, cun risco un 29% menor de morte por calquera causa e un 50% menos de risco de morte por enfermidade cardíaca ou accidente cerebrovascular.

"Dado que o tempo é unha das barreiras máis fortes á hora de participar na actividade física, o estudo pode motivar a máis persoas a empezar a correr e seguir exercitándose como un obxectivo de saúde accesible con beneficios fronte á mortalidade", resume Lee.

Na súa opinión, "correr pode ser unha mellor opción de exercicio que os exercicios de intensidade máis moderada para as persoas sas pero sedentarias, xa que produce similar, se non maiores, beneficios contra a mortalidade con entre cinco a 10 minutos en comparación con entre 15 a 20 minutos por día de actividade de intensidade moderada que moitos encontran que consume demasiado tempo".

Fonte: ABC.es

Publicado en Novas

Gran parte das enfermidades actuais débese a un hábito de vida inadecuado e á distancia coa dieta mediterránea, segundo Jara Valtueña, do Grupo de Investigación en Nutrición, Exercicio e Estilo de Vida Saudable (Imfine) da Universidade Politécnica de Madrid (UPM), Jara Valtueña.

A investigadora asegura que uns hábitos de vida inapropiados levan a un "incremento desmesurado do sobrepeso, a obesidade e as súas patoloxías asociadas". Ao seu xuízo, a xente debe dar o "salto ao cambio de mentalidade: do tratamento de enfermidades á prevención".

Para a experta, a base está nuns bos modelos de prevención, tanto na aparición de enfermidades como na prevención de recidivas en caso de telas, e para iso, "os esforzos deben centrarse en fomentar hábitos de vida saudables onde a actividade física e a nutrición cumpren un papel fundamental".

Desta maneira, é necesario "transmitir e facer consciente á poboación da importancia de coidarse un mesmo diariamente cunha alimentación variada, equilibrada e moderada realizando actividade física diaria -explica Valtueña-. Como o organismo vai cambiando e as demandas non son as mesmas, cada grupo de idade necesita coidarse atendendo a factores distintos".

Desta maneira, no neno é importante aumentar a inxestión de determinados nutrientes como as proteínas, o ferro ou o calcio, "tan importantes para o seu crecemento e desenvolvemento". Ademais, venlles ben facer exercicio durante 60 minutos diarios, xa que favorece moitos sistemas fisiolóxicos, como o aumento da masa muscular e con iso un maior consumo enerxético. Pola súa parte, as nenas, coa menstruación, sofren perdas de ferro e o risco de osteoporose increméntase, polo que "é necesaria unha adecuada inxestión de ferro, calcio e vitamina D", sinala.

Nos adultos, en cambio, o metabolismo diminúe e recoméndase que se realice diariamente actividade física polo menos 30 minutos. Respecto ás persoas maiores, "é fundamental vixiar que come", xa que están en risco de carencias nutricionais por unha baixa inxestión, perda de apetito, etc. "Tamén hai que educalos para que adquiran o hábito de hidratación constante sen sede", engade a investigadora.

Ademais, e isto recomendado a todas as franxas de idade, "uns adecuados niveis de vitamina D son necesarios para a formación do óso, contracción muscular, regular o sistema inmunolóxico, tamén participa a nivel neurolóxico regulando o estrés, a depresión, e relacionouse coa prevención do cancro, diabetes e enfermidades cardiovasculares".

En varios estudos levados a cabo en Imfine a nivel europeo encontráronse unha "deficiencia de vitamina D en arredor dun 80 por cento entre os adolescentes", incluíndose os españois, polo que "aumentar a inxestión por exemplo de peixe azul a dúas veces por semana e tomar o sol diariamente polo menos 15 minutos sen protección solar é recomendable para optimizar o seu estado", apunta Valtueña.

Fonte: ABC.es

Publicado en Novas

Máis que os pais son os irmáns; segundo un estudo que se publica en American Journal of Preventive Medicine ter irmáns obesos é un factor máis determinante de obesidade infantil que se os que teñen obesidade son os pais.

Estes datos parecen contradicir as teorías que aseguran que os nenos con pais obesos teñen unha maior probabilidade de ser obesos. Non obstante, o estudio que levaron a cabo investigadores do Hospital Xeral de Massachusetts, a Universidade de Cornell e a Universidade de Duke, todos en EEUU, parece sinalar cara outra dirección. Os investigadores analizaron como os diferentes tipos de asociacións familiares afectan á obesidade, e viron con sorpresa que o feito de ter un irmán obeso era máis influínte que o ter un pai con obesidade.

Ademais, despois de entrevistar a máis de 10.244 adultos, os investigadores encontraron que a probabilidade de obesidade infantil variaba en función do número de nenos que vivían no fogar, así como do seu sexo.

Irmán maior
Segundo o estudo, nun fogar onde só haxa un neno, as probabilidades de que este sexa obeso son 2,2 veces maiores se un dos pais tamén é obeso. Non obstante, en familias con dous fillos, os datos mostraron unha relación máis forte da obesidade entre irmáns que coa dos pais. Así, os nenos maiores nestes fogares, nos que ademais había un pai obeso eran 2,3 veces máis propensos a ter sobrepeso, pero esta cifra sobe ata 5,4 cando hai irmáns con sobrepeso. Se o neno é o menor nunha familia de dous nenos, a obesidade dos pais non é relevante, pero cando hai un irmán maior, a obesidade está asociada cun incremento no risco de 5,6 veces.

"Sabemos que o ambiente familiar exerce unha forte influencia sobre a saúde infantil", asegura Mark C. Pachucki, do Hospital Xeral de Massachusetts. Non obstante, sinala o experto, a maioría das investigacións centráronse na conexión entre a obesidade paterna e a súa descendencia ou entre irmáns. Pero neste traballo, recoñece, "fomos máis lonxe ao relacionar todos os factores familiares. Así, vimos que a obesidade dos irmáns parece ser máis importante que a dos pais". Ademais, comenta Pachucki, dita relación é "independente dunha serie de factores socioeconómicos e demográficos, condutas de saúde e o estado xeral de saúde familiar".

Os datos tamén revelaron unha relación entre o xénero e o risco de obesidade. Así, nos fogares cun único fillo, as nenas eran menos propensas a ser obesas que os seus homólogos masculinos. E o mesmo ocurreu tamén naquelas familias con dous fillos.

Os investigadores conclúen que os nenos máis pequenos poden ser particularmente susceptibles á influencia dun irmán maior, sobre todo se ese irmán é do mesmo sexo. "Vimos que o risco de obesidade nos nenos máis novos das familias con dous fillos é de 11,4 veces maior se teñen un irmán maior; pero, se o maior é un nena, a probabilidade de ser obeso é só de 6,6 veces. E, se hai dúas nenas na familia, o risco é de 8,6 veces, mentres que se o irmán maior é un rapaz e o menor é unha nena, entón non inflúe na probabilidade de ter sobrepeso".

O traballo recoñece que o exercicio e a dieta desempeñan un papel clave na prevención da obesidade. Pero curiosamente os datos mostraron que o feito de ter un irmán maior moi activo aumentaba o risco de obesidade para o irmán máis novo.

Mentres que os autores fan fincapé en que se necesita máis investigación sobre a obesidade na contorna familiar, este novo estudo ofrece datos clave que serán beneficiosos na loita contra a obesidade infantil. "Debido a que é un estudo transversal, é dicir, unha instantánea dun momento determinado, non podemos afirmar que sexan estes irmáns os que estean causando a obesidade. A pesar disto, os nosos resultados son consistentes con investigacións que mostran que os irmáns tenden a comer por igual e teñen niveis similares de actividade física", concluye Pachucki, para quen esta información pode ser importante á hora de deseñar campañas de prevención da obesidade.

Fonte: ABC.es

Publicado en Novas

Un estudo desvela que o 48,3% das mulleres menopáusicas presentan sobrepeso ou obesidade. Ademais, o 67,40% das entrevistadas non segue a dieta mediterránea, a pesar dos beneficios demostrados que pode ter nesta etapa da vida, mentres que o 32,10% séguea pero podería mellorar.

"Isto é un problema de primeira orde na nosa sociedade, e en especial entre as mulleres en etapa perimenopáusica e postmenopáusica", destacou o vocal nacional de Alimentación do Consello Xeral, Aquilino García. "En obesidade infantil, por exemplo, estamos á cabeza xunto a Grecia. É un problema instalado en todos os niveis da nosa sociedade".

Para Aquilino isto é un hábito a corrixir, xa que unha alimentación e uns hábitos de vida saudables "axudarían a evitar un gran número de mulleres contraer osteoporose, reumatismos, ou enfermidades psiquiátricas, e por tanto contribuirán a mellorar as súas condicións de saúde".

Segundo a enquisa realizada por 2.500 farmacéuticos de farmacias de toda España, a aparición da menopausa sitúase nos 49,3 anos de idade. O estudo, realizado a case 9.000 mulleres en idade climatérica, busca coñecer e valorar o impacto do climaterio así como os hábitos desta poboación específica e a súa relación co envellecemento.

Se temos en conta que a esperanza de vida das mulleres españolas é de 82,9 anos de idade, e se calcula que en 2020 será de 85,1 años, dedúcese que as mulleres españolas vivirán unha media de 30 años en idade climatérica. Por tanto, o quinto estudo do Plan de Educación Nutricional polo farmacéutico (Plenufar) quixo asesorar ás mulleres no manexo dos complementos alimenticios, minimizar riscos, e valorar e detectar os seus hábitos e deficiencias alimentarias.

Da fertilidade á vellez
O estudo tamén incide nos problemas asociados cos problemas de saúde propios do paso da fertilidade á vellez, pois pese a que un gran número declara ter un alto nivel de calidade de vida de forma subxectiva, máis da metade recoñeceron padecer algunha patoloxía crónica, destacando a hipertensión arterial nun 21,6% dos casos, mentres que o 16,3% di ter problemas de saúde altos ou severos. Os problemas e síntomas máis recorrentes son sufocacións, suores, sequidade na pel, retención de líquidos ou problemas de sono.

Ademais, máis da metade das mulleres, o 51,7%, recoñece tomar suplementos e complementos nutricionais, especialmente calcio, vitamina D ou soia, para previr a aparición de síntomas asociados a la menopausa. Por outra parte, as mulleres exfumadoras corresponden ao 25,9% das entrevistadas, mentres que o 21,4% se declaran fumadoras, o que desde o punto de vista sanitario supón un importante factor de risco de enfermidades cardiovasculares e cancro.

Fonte: ABC.es

Publicado en Novas

Un novo estudo do INEF (Madrid) conclúe que unha alimentación equilibrada e a actividade física son hábitos inseparables. Destaca que ambos axudan a manter un correcto balance enerxético.

Os participantes do estudo dividíronse en diferentes grupos nos que se lles permitía consumir bebidas light, como refrescos, tés e augas con sabor, e outro, un grupo de control, no que só bebían auga. Coa excepción das opcións de bebida, ambos grupos seguiron unha dieta e un programa de exercicio físico idénticos durante a duración do estudo.

Además de perder un 44% máis de peso que o grupo de control, o de bebidas light manifestó tamén unha sensación de fame significativamente inferior ao grupo de control, mostrou melloras significativamente maiores nos niveis séricos de colesterol total e lipoproteína de baixa densidade (LDL), o denominado colesterol "malo", e observou unha redución destacable de triglicéridos en sangue.

Marcela González-Gross (autora deste traballo) destacou que "actualmente a totalidade da comunidade científica considera o exercicio físico como unha das ferramentas de saúde pública con maior potencial para previr o sobrepeso e a obesidade, xa que contribúe ao balance enerxético entre as calorías que inxerimos e as que gastamos".

A este respecto, a experta sinalou que diversos estudos identificaron como nos últimos 50 anos a actividade física laboral se reduciu na media nunhas 120 kcal/día. Por outra parte, un novo estudo que acaba de ser publicado en Obesity confirma que consumir bebidas light axuda ás persoas a perder peso.

En relación á actividade física e segundo este traballo, que leva por título "Sedentarismo, vida activa e deporte: impacto sobre a saúde e prevención da obesidade", os beneficios da súa práctica habitual coñécense desde a antiga Grecia, se ben foi no século XX cando se produciu o maior avance do coñecemento científico sobre a materia. Toda esta evidencia levou á Organización Mundial da Saúde (OMS) a establecer unhas recomendacións que pasan pola práctica xeralizada de polo menos 150 minutos á semana de actividade física de moderada a vigorosa para persoas adultas, e de 60 minutos ao día en nenos e adolescentes.

A obesidade, na maioría das situacións, prodúcese por un pequeno e continuado balance positivo de enerxía almacenada no noso organismo en forma de graxa, que excede á enerxía consumida. Para contrarrestar este efecto debemos entender os hábitos alimentarios e a práctica de actividade física como dous conceptos inseparables que perseguen o mesmo propósito: axudar a manter un estilo de vida saudable e un correcto balance enerxético.

Outras investigacións afondaron anteriormente no papel do equilibrio enerxético na loita e prevención da obesidade. Un estudo publicado na revista científica Circulation destacaba como a restrición alimentaria por si soa non resulta eficaz á hora de reducir o sobrepeso e a obesidade, debido a que a fisioloxía humana está preparada para un elevado nivel de inxestión e de gasto enerxético ao mesmo tempo. Esta restrición unilateral produce a adaptación natural do organismo para manter o seu peso, alterando a forma en que o corpo queima calorías. Os autores desta análise aseguraron ademais que a restrición constante de alimentos é difícil de manter a longo prazo e que "igualar a inxestión calórica cun alto gasto enerxético sería máis factible para a maioría das persoas que restrinxir a inxestión alimentaria para compensar un nivel baixo de consumo de enerxía".

Para o profesor de Pediatría e Medicina do Campus de Medicina da Universidade de Colorado e coautor da investigación, James O. Hill, debemos cambiar a mensaxe de "comer menos e moverse máis" por "moverse máis e comer mellor". Así, os factores que inflúen no desenvolvemento do sobrepeso e a obesidade non poden ser analizados de forma illada senón no seu conxunto, e a través dunha formulación ampla que centre os esforzos na promoción da actividade física e a redución do consumo excesivo de calorías. A este respecto, todos os alimentos e bebidas teñen cabida na dieta se mantemos unha alimentación variada, moderada e equilibrada. Porén, todas as calorías contan, proveñan dun alimento ou bebida.

Fonte: Munideporte.com

Publicado en Novas
<< Inicio < Anterior 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Seguinte > Final >>
Páxina 1 de 10