Os nenos que ven máis de dúas horas ao día a televisión son máis propensos ao sobrepeso, realizan menos actividade física e poderían ter un maior risco de dificultades de atención e aprendizaxe durante os seus anos de adolescencia e o inicio da súa vida adulta, segundo diferentes estudos publicados no último ano.

E o certo é que a cantidade de tempo que os nenos pasan ao día usando pantallas, coma as de televisores e ordenadores, excede as pautas recomendadas polos expertos, segundo conclúe un estudo publicado na revista BMC Public Health. Estas directrices elaboráronse nun momento no que as tabletas, os teléfonos móbiles e outros dispositivos móbiles non estaban tan presentes na vida cotiá, o que suxire que deben reescribirse.

O uso prolongado das pantallas por parte dos nenos está asociado con resultados de saúde físicos e mentais adversos, como un maior risco de depresión e ansiedade nas adolescentes. Aínda que no presente estudo non se ven directamente os efectos sobre a saúde dos nenos, este traballo parte dunha investigación lonxitudinal que o fará.

En 2001, a Academia Americana de Pediatría publicou recomendacións sobre que os nenos menores de 2 anos non deben estar expostos ás pantallas e débese limitar a exposición nos maiores de 2 anos a menos de dúas horas ao día. Estas directrices e a maioría das análises de seguimento baseáronse en preguntar aos nenos sobre o seu consumo de televisión e videoxogos sen preguntar sobre outros tipos de medios de pantalla.

Para facer fronte a isto, investigadores da Universidade de Australia Occidental entrevistaron a 2.620 nenos de entre 8 e 16 anos de 25 escolas primarias e secundarias en Australia. Mostróuselles aos escolares diferentes tipos de pantalla: iPad, iPod Touch, ordenador portátil, PlayStation Portable (PSP), ordenador portátil e Xbox, e exemplos dos diferentes tipos de actividades que se poden facer con estas pantallas: ver a televisión, o uso de mensaxes instantáneas, xogar a xogos de ordenador e facer os deberes.

Logo, preguntóuselles sobre a cantidade de horas que utilizan estes dispositivos, desde que espertan ata que van á cama, incluíndo antes, durante e despois da escola. Encontraron que unha media do 63 por cento dos enquisados superou as directrices recomendadas de menos de dúas horas.

O máis popular entre todos os participantes foi a televisión, cun 90% que a viu durante a última semana, seguida polo ordenador portátil (59%), iPad/tableta (58%) e teléfono móbil (57%). Houbo variación no uso dentro dos grupos individuais de idade: o 45 por cento dos participantes máis novos (a partir de 8 anos), superou as directrices, e o 80 por cento das persoas de 14 a 15 anos.

Fonte: Europa Press

Publicado en Novas

A Universidade de Missouri (EEUU) publicou un estudo sobre os factores de risco cardiovascular e a súa prevención. As conclusións indican que realizar exercicio físico non é efectivo se non se mantén unha vida activa o resto do tempo.

Esta investigación expón unha cuestión: Que ocorre cos que fan exercicio diariamente pero, polo contrario, pasan largas horas fronte ao ordenador, vendo a televisión, conducindo, ou simplemente sentados?

Para chegar á conclusión de que o exercicio físico por si só non é suficiente para previr enfermidades non transmisibles examinaron 20.980 estudos sobre exercicio físico e sedentarismo. O problema que expón este traballo é que moitas veces o sedentarismo do que fala é unha obrigación para moitas persoas. Hoxe en día, non é estraño ter que pasar oito horas ou máis sentado fronte ao ordenador para cumprir coa xornada laboral. Porén, os responsables do estudo ofrecen unha serie de trucos para non deixar que os nosos deberes minen a nosa saúde.

As claves son levantarse no traballo cada media hora e camiñar entre un e tres minutos, poñerse en pé ou, mentres se está na casa, facer algo de exercicio aproveitando os anuncios da televisión. Os especialistas destacan que se deben vixiar e controlar as horas que pasamos sentados ou nunha actitude sedentaria, non deixando que sexan máis de dúas ou tres horas ao día.

Os autores apuntan que, se ben os gobernos estiveron acertados á hora de promover a actividade física, implementando para iso políticas públicas que animaban aos cidadáns a facer exercicio, "posiblemente, esquecéuselles poñer o foco, exclusivamente, nos perigos do sedentarismo diario". Aínda que recoñecen que é máis complicado "porque as causas deste son moi variadas".

En calquera caso, o que segue manténdose é que, ademais de facer pausas de exercicio entre horas sedentarias, sexan estas obrigadas ou voluntarias, sempre hai que apostar por moverse ao saír do traballo. Unha boa opción para comezar a practicar exercicio físico son os grupos de facer deporte. Un estudo publicado na revista British Medical Journal conclúe que practicar exercicio con máis persoas cumpre unha importante función á hora de enganchar á xente para que faga deporte e para que continúen practicándoo unha vez pasada a novidade dos primeiros días.

Na publicación ponse o exemplo do sedentarismo inglés, onde o 29% dos adultos realizan menos de 30 minutos de exercicio á semana e o 8% nin sequera camiña continuadamente durante cinco minutos en catro semanas. Para eles, sosteñen os investigadores, "a solución poden ser estes grupos nos que unhas persoas, lideradas por un profesional, se xuntan para camiñar nunha contorna natural en períodos, normalmente, inferiores a unha hora. Trátase dunha intervención potencialmente atractiva para os que lles gusta pasar tempo ao aire libre e buscan, ao mesmo tempo, a oportunidade e a percha que os anime a facer exercicio".

Outra das vantaxes que se observaron nestes grupos son as dinámicas de cohesión social que se activan neles. Estas axudan a reforzar as actitudes positivas fronte ao exercicio e levan ao seus participantes a animarse os uns aos outros.

Fonte: Munideporte.com

Publicado en Novas

Os españois vense moi gordos ou moi delgados, non hai termo medio. Un 52% encontra que está lonxe do seu peso ideal por exceso ou por defecto, o que os converte nun caso único por chamativo en Europa, segundo o informe "Saúde e Benestar" elaborado pola consultora Nielsen. É canto menos curioso comprobar como os españois se sitúan nos extremos da báscula, ese temido elemento que agarda no cuarto de baño ou no dormitorio e co que o resto de europeos mantén unha relación de máis equilibrio.

Desta forma, o 25% dos españois considera que ten moito sobrepeso, multiplicando por cinco a media de europeos que se perciben moi por enriba do que sería o seu peso ideal. Ningún dos compatriotas europeos ten peor valoración do seu peso e, de feito, a media no continente é de apenas o 5%. En particular, resulta moi chamativo que os veciños europeos máis próximos apenas se vexan con quilos de máis. Só entre o 1 e o 3% dos franceses, italianos e portugueses pensan que teñen un problema serio coa báscula.

No entanto, os españois mostramos predisposición a coidarnos máis a través da alimentación e, á hora de comprar alimentación e bebidas no establecemento habitual, atributos como a escaseza ou ausencia de graxas, colesterol, calorías ou sal inflúen á hora de decidirse a comprar un produto en vez doutro. Sete de cada dez españois dan unha grande importancia a estes beneficios saudables no momento da compra.

A pesar desta predisposición manifestada por sete de cada dez españois, non son tantos os partidarios de facer un esforzo económico para adquirir produtos con propiedades saudables. En concreto, en torno á metade dos consumidores está disposto a pagar máis, polo que para arredor de dúas de cada dez persoas a compra destas referencias non debe implicar un incremento do ticket no momento de pasar por caixa.

A pesar de que unha cuarta parte dos españois considera que ten moitos quilos de máis, hai tamén unha parte importante da poboación, ata o 27%, que considera que o seu peso está por debaixo do ideal, algo que só o 8% de europeos se atreve a afirmar. Os españois son os que se ven máis delgados de todo o continente e, por tanto, os que máis poñen en práctica fronte ao lineal esa predisposición a elixir un produto con atributos saudables fronte a outro sen eles.

A percepción de peso que teñen os españois e os europeos no seu conxunto pode ser aínda máis diferente. Tal como constata o informe "Saúde e Benestar", a media de persoas en España que considera que está no seu peso ideal sitúase no 28%, once puntos por debaixo da media europea. Son os europeos que máis lonxe se ven do peso ideal. Por citar algúns exemplos, o 46% dos franceses pensa que non ten un gramo de máis ou de menos, a mesma consideración que ten o 33% de británicos.

Fonte: Nielsen

Publicado en Novas

Para seguir un estilo de vida máis saudable parece que é mellor facelo en parella. Así o suxire un estudo que se publica en Archives of Internal Medicine que asegura que as persoas teñen máis éxito na adopción de hábitos saudables se a súa parella lles acompaña. Por exemplo, din os investigadores do University College London (Gran Bretaña), que aqueles que deciden deixar de fumar ou facer máis exercicio físico lógrano máis facilmente se lles axuda a súa parella.

No seu traballo viron, entre as mulleres que fumaban, se a súa parella tamén o deixaba ao mesmo tempo, o 50% lográbao, mentres que se non tiñan ese reforzo porque a súa parella non fumaba, só o 17% o conseguía. Peores resultados obtiñan aquelas cuxo compañeiro era fumador habitual, menos do 8%. Similares resultados observábanse nos homes cando trataban de perder peso ou deixar de fumar.

A investigación analizou 3.722 parellas, casadas ou que vivían xuntas maiores de 50 anos, que participaban no Estudo Lonxitudinal Inglés sobre O Envellecemento (ELSA). Segundo Jane Wardle, directora do Centro de Investigación sobre Conduta Investigación do Cancro do Reino Unido na UCL e unha das autoras do estudo, "seguir un estilo de vida pouco saudable é a principal causa de morte por enfermidade crónica en todo o mundo". Os principais factores de risco son: tabaquismo, exceso de peso, sedentarismo, a mala alimentación e o consumo de alcohol. A boa nova, sinala, é "que sabemos que substituír os malos hábitos por bos pode reducir o risco de enfermidades, incluíndo o cancro".

Facer cambios no noso estilo de vida pode ter un gran impacto sobre a nosa saúde en xeral, e o risco de cancro en particular, e este estudo, sinala, amosa que "cando as parellas fan eses cambios xuntos teñen máis probabilidades de éxito". Por exemplo, se vostede quere perder peso e ten un amigo que está tratando de facer o mesmo poden planificarse para unirse a correr ou nadar na hora do almorzo ou despois do traballo.

Fonte: ABC.es

Publicado en Novas

Unha andaina de 20 minutos a pé cada día podería ser suficiente para reducir o risco de morte prematura. Afírmao un estudo que se publica en American Journal of Clinical Nutrition, no que se conclúe que o exercicio físico pode ser máis importante que a obesidade na prevención da enfermidade cardiovascular en particular, e da morte por calquera causa en xeral.

O estudo que analizou a máis de 334.000 persoas viu que o número de mortes atribuíbles á falta de actividade física dobraba ao de falecementos atribuíbles á obesidade: e, ademais, que un modesto aumento na actividade física podería ter beneficios significativos para a saúde.

O traballo deixa unha mensaxe clara: basta cunha pequena cantidade de actividade física diaria para que as persoas fisicamente inactivas obteñan importantes beneficios para a súa saúde. Segundo Ulf Ekelund, da Universidade de Cambridge (Reino Unido), "aínda que vimos que só 20 minutos marcan unha diferencia, deberíamos tratar de facer máis porque sabemos que a actividade física ten moitos máis beneficios para a saúde. Por iso, debe ser unha parte importante da nosa vida".

Sábese que a inactividade física se asocia cun maior risco de morte prematura, ademais de estar vinculada cun maior risco de patoloxías como as cardiovasculares ou o mesmo cancro. En canto á obesidade, pola súa parte, a pesar de que pode contribuír a un maior índice de masa corporal (IMC), tamén se sabe que a relación coa morte precoz é independente do índice de masa corporal dun individuo.

Os investigadores estiman que, a tenor dos datos máis recentes dispoñibles sobre mortes en Europa, 337.000 das 9,2 millóns de mortes ocorridas en Europa eran atribuíbles á obesidade (entendida coma un IMC superior a 30). Porén, o dobre (676.000) podería deberse á inactividade física.

Os investigadores, para medir a relación entre a inactividade física e a morte prematura e a súa interacción coa obesidade, analizaron os datos de 334.161 homes e mulleres de toda Europa que participaban no estudo EPIC. Durante unha media de 12 anos, os científicos valoraron unha serie de parámetros: altura, peso e a circunferencia da cintura e unha autoavaliación para medir os niveis de actividade física.

Os resultados amosaron que a maior redución no risco de morte prematura se produciu comparando entre os grupos inactivos e moderadamente inactivos, analizados por unha combinación da actividade no traballo con actividades lúdicas. Cerca dunha cuarta parte dos participantes (22,7%) foron clasificados coma inactivos.

Queimar calorías
Segundo estes resultados, os autores estiman que basta un paseo diario de 20 minutos para 'queimar' paseo entre 90 e 110 kcal, o que faría dunha persona inactiva a ser moderadamente inactiva e reducir así o seu risco de morte prematura entre un 16 e un 30%. Os mellores beneficiados foran as persoas cun peso normal, pero incluso aqueles cun maior IMC tiveron un beneficio.

Para outro dos autores, Nick Wareham, axudar á xente a perder peso pode ser un verdadeiro desafío e, ao mesmo tempo, "debemos ter como obxectivo reducir os niveis de obesidade na poboación, con intervencións de saúde pública que animen á xente a facer pequenos cambios, pero reais, na actividade física que poden ter beneficios significativos para a saúde e poden ser máis fáciles de lograr e manter".

Fonte: abc.es

Publicado en Novas

O número de nenos con sobrepeso ou obesidade infantil creceu nos últimos anos e actualmente hai cerca de 42 millóns de nenos con este problema, segundo datos de 2013 da Organización Mundial da Saúde (OMS), que prevé que a cifra case se duplique nos próximos 10 anos e chegue aos 70 millóns de nenos en 2025.

A prevalencia, segundo un documento deste organismo de Nacións Unidas, está aumentando en todos os países e de maneira máis rápida en países con medios e baixos ingresos. De feito, en África pasouse de 4 millóns de nenos con sobrepeso e obesidade en 1990 a 10 millóns en 2013; e globalmente pasouse de 31 millóns en 1990 a 42 millóns en 2013.

Desde este organismo internacional recordan que a obesidade infantil está asociada cun gran número de complicacións para a saúde e, en consecuencia, a elevar o risco de aparición de enfermidades crónicas de maneira prematura como son a diabetes e as enfermidades do corazón.

"Existen moitas causas e posibles solucións a este problema, pero, como é o caso de todas as estratexias de saúde pública, hai moitos desafíos para a súa implementación", observa o documento que avoga por "unha combinación de alianzas coa comunidade, o apoio dos gobernos e da investigación científica". 

Co obxectivo de buscar unha estratexia baseada na evidencia científica dos beneficios da dieta sa e a actividade física na prevención das enfermidades non transmisibles e os seus factores de risco, incluíndo o sobrepeso e a obesidade, a Asemblea da OMS adoptou o pasado ano unha serie de resolucións pensadas en "informar e modelar unha resposta integral" á obesidade infantil.

Unha estratexia en 2016
Así se estableceu unha Comisión de alto nivel formada por 15 expertos recoñecidos que analizan as deficiencias das estratexias existentes, co fin de "crear conciencia e dar impulso á acción para facer fronte á obesidade infantil". A Comisión apóiase, a través do Director Xeral, en dous grupos de traballo: un comprendido por 21 expertos que basea o seu traballo na investigación e, outro, de 24 expertos que desenvolver a execución e rendición de contas.

Polo momento, "a Comisión encargouse da preparación dun informe especificando os enfoques e as combinacións de intervencións que poidan ser máis eficaces na loita contra a obesidade infantil e en adolescentes en contextos diferentes de todo o mundo".

O informe final, que pretende concluírse coa Estratexia Integral contra a obesidade infantil, cun marco de rendición de contas e opcións políticas para facer fronte a esta crecente epidemia, espérase entregar ao Director Xeral da OMS en 2016.

A primeira reunión da Comisión tivo lugar en Xenebra os días 17 e 18 de xullo de 2014; a segunda prevese que teña lugar en xaneiro de 2015; e, tras esta reunión, a Comisión poderá formular recomendacións preliminares, e examinaranse cuestións específicas relacionadas coa investigación.

Ditas recomendacións cobren as áreas relacionadas coas consecuencias sanitarias, sociais e económicas da obesidade infantil; a importancia dun enfoque de ciclo de vida para a prevención da obesidade infantil; e accións a ser implementadas para previr a obesidade infantil.

Ademais, como parte do seu método de traballo, a Comisión leva a cabo consultas exhaustivas por rexións. Este ano xa está prevista unha consulta para a rexión de Europa, en abril de 2015; para a Rexión do Pacífico Occidental, en marzo e abril de 2015, e da Rexión do Mediterráneo Oriental a principios de 2015.

Fonte: Europa Press

Publicado en Novas

Un equipo de investigación da Universidade de Cambridge elaborou un estudo sobre a evolución do esqueleto humano. As conclusións indican que a aparición do sedentarismo provocou que os ósos sexan moito máis fráxiles e lixeiros. Recórdase a importancia de realizar exercicio físico regular para evitar padecer osteoporose.

Esta análise indica que a redución da actividade física é a base da degradación da forza dos ósos humanos durante milenios e é unha tendencia que acada niveis perigosos na actualidade. Os autores afirman que as persoas usan o seu corpo "moito menos que en calquera outro momento da historia".

O estudo sinala que mentres os humanos cazadores e recolectores de fai uns 7.000 anos tiñan ósos comparables en forza aos dos orangutáns actuais, os granxeiros que viviron nas mesmas zonas 6.000 anos despois tiñan ósos "significativamente máis lixeiros e fráxiles. A masa ósea dos humanos recolectores era un 20 % máis alta, o que equivale á cantidade que pode perder unha persoa que pase tres meses de ingravidez no espazo".

Os investigadores consideran así fundamentada a idea de que "o exercicio, máis que a dieta, é a clave para previr un maior risco de fractura ósea ou problemas coma a osteoporose durante a vellez". Facer máis exercicio durante a xuventude "leva unha maior fortaleza ósea cara os 30 anos, o que se traduce en que o enfraquecemento dos ósos asociado á idade sexa menos prexudicial".

Durante sete millóns de anos a evolución dos homínidos estivo dirixida cara a acción e a actividade física para a supervivencia. O doutor Colin Shaw, un dos responsables deste traballo explica que "nos últimos cincuenta ou cen anos fomos moi sedentarios, incluso de maneira perigosa".

Un estudo paralelo do Museo Americano de Historia Natural, publicado pola revista Proceedings of the National Academy of Science, indica que o esqueleto do ser humano actual, máis lixeiro que o dos seus antecesores, ten unha orixe máis recente do que se estimaba, en concreto uns 12.000 anos.

O traballo, baseado en imaxes de alta resolución de articulacións procedentes de humanos modernos, chimpancés e fósiles de especies humanas extinguidas, sinala que durante millóns de anos estes tiveron unha alta densidade ósea, que se reduciu de maneira espectacular nos humanos recentes.

Esa redución ósea é máis destacada nas extremidades inferiores, o que suxire que "pode estar vinculada ao momento no que os seres humanos pasaron dun estilo de vida predominantemente de recolectores a outro máis sedentario coa aparición da agricultura".

Fonte: Munideporte.com

Publicado en Novas

A Universidade Europea elaborou, a través da área de Saúde e Deporte, un decálogo de consellos para realizar exercicio físico en 2015 sen perder a motivación co paso do tempo. Saber elixir o deporte acorde coa preparación física e os intereses, así coma manter unha correcta alimentación son algunhas das claves para logralo.

A doutora Beatriz Martínez, directora da área de Saúde e Deporte, é a autora destas recomendacións:

- Elixe o teu deporte: Non te deixes levar polas modas. Todo depende da túa experiencia co exercicio físico ata este momento. Debes ter en conta se o teu corpo está preparado para o que queres facer, os obxectivos que te marcas, cantos días á semana lle podes dedicar, etc.

- Prepara o dicionario: TRX, HIT, Crossfit, Zumba… Onde quedou o tradicional "circuíto" e as clases de "aerobic"? Cada vez máis, aparecen novas actividades deseñadas para todo tipo de públicos. Prácticas indoor ou ao aire libre das que terás que informarte para ver cal é a que mellor se adapta ao que estás buscando.

- Dosifícate: Se o das todo ao principio quedarás sen nada. Empeza pouco a pouco e dá tempo ao teu corpo-mente para que se adapte á nova rutina. Sufrir unha mala experiencia polo sobresforzo pode ser contraproducente e rematar co noso propósito. Ten paciencia, enseguida empezarás a notar os avances.

- Unha correcta alimentación: O teu corpo vai necesitar unha alimentación equilibrada que che proporcione a enerxía suficiente para as novas demandas. Xunto co adecuado descanso, forma parte do adestramento invisible. Ademais, comer san non significa, nin moito menos, comer pouco ou comer mal, senón todo o contrario.

- Establece unha relación formal e duradeira: A túa relación co deporte non pode ser efémera. Cóidaa para que dure moito tempo, só así conseguirás o que te propós. Ponte metas a curto prazo pero que conformen un obxectivo a longo; axudarache a manter a ilusión do primeiro día ata que asimiles a práctica de exercicio coma unha rutina.

- Integra o deporte na túa vida e non a túa vida no deporte: Debes evitar pasar do sedentarismo á obsesión e de aí ás lesións frecuentes. Prácticas tan sinxelas coma andar ou un paseo en bici poden formar parte do plan previsto e servir como complemento perfecto das actividades máis "intensas". Combina progresivamente estas actividades para non machucar o teu corpo.

- Escoita os sinais que che manda o teu corpo: O noso corpo comunícase con nós a través de múltiples sinais, hai que aprender a escoitalo e respectar os nosos límites. Tomar un breve descanso cando nos sintamos cargados pode evitar que pasemos unha longa temporada sen facer nada. Ademais, fases como o quecemento ou os estiramentos son clave para acomodar o corpo ao noso novo estilo de vida.

- Prepara a mochila: Calzado axeitado, roupa cómoda e transpirable. Son cada vez máis as opcións que nos ofrecen as marcas, conscientes dos beneficios que supón a práctica do deporte en todos os aspectos da vida. Debes ter en conta que non sempre o mellor é o máis caro, compara e equípate co necesario para o teu nivel.

- Acode ao fisioterapeuta: Se as molestias comezan, non deixes que se acumulen. Acode a un fisioterapeuta para evitar lesións. O corpo humano é a máquina máis precisa do planeta. Ponte en mans de profesionais para que coiden o teu corpo en caso de lesión. É importante recuperarse correctamente e co tempo necesario antes de volver á dinámica deportiva.

- No culpes os Reis Magos: Ti es o protagonista desta historia. Podes pedilo na túa carta ás súas Maxestades pero como xa non es un neno/a, terás que tomar ti a iniciativa. Calquera data é boa para comezar co teu novo estilo de vida, así que canto antes te poñas, mellor será.

Fonte: Munideporte

Publicado en Novas

O sedentarismo e la falta de actividade física son máis culpables do sobrepeso e a obesidade dos españois que as calorías que inxiren na súa dieta, que se compón de máis graxas e proteínas das recomendadas pola Autoridade Europea para a Seguridade Alimentaria (EFSA), pero de menos hidratos de carbono.

É a conclusión do estudo de Antropometría, Inxestión e Balance Enerxético en España (ANIBES), elaborado pola Fundación Española da Nutrición (FEN) en colaboración con cinco expertos científicos para coñecer os patróns alimentarios dos españois e o seu gasto de enerxía.

O estudo, no que participaron 2.009 persoas, indica que os españois consumen de media cerca de 800 calorías menos que en 2010, ao pasar a unha inxestión diaria de 2.609 a 1.820, moi inferior tamén á que reflicten os datos dispoñibles do ano 1964 cando era de 3.008.

Os expertos indican, no entanto, que os estudos de 2010 e 1964 se fixeron cunha metodoloxía diferente e "de menor precisión" que esta análise.

Nesta investigación liderada pola FEN, participaron a Academia Española de Nutrición (AEN), a Sociedade Española de Nutrición (SEN), a Sociedade Española de Nutrición Comunitaria (SENC), a Fundación para a Investigación Nutricional (FIN), a Asociación de Estudos Nutricionais, e o Grupo de Investigación en Nutrición, Exercicio e Estilo de Vida Saudable, coa colaboración de Coca Cola.

Neste sentido, o presidente da FEN e membro do Comité de Expertos de Galicia Saudable, Gregorio Varela-Moreira, asegurou na presentación desta investigación que a pesar de que a inxestión de calorías é menor ano tras ano, cada vez hai máis nenos e adultos con problemas de sobrepeso e obesidade e se ben insistiu en que hai que ser "moi coidadosos" coa dieta, dixo que se trata "aínda máis" dun problema do gasto enerxético.

Segundo a última Enquisa Nacional de Saúde do Instituto Nacional de Estatística (INE) de 2013, o 41,3% da poboación non desenvolve ningún tipo de actividade física.

Por sexos, os rapaces só acadan o 85% da recomendación media de calorías, fixada en 2.256, os adultos, o 89,6% de 1.978 e os homes de idade avanzada, o 88,1% de 1.758.

No caso das mulleres, as adolescentes cumpren as recomendacións nun 85% (deberían inxerir 1.887), as adultas nun 92,3% de 1.657 e as de maior idade consumen o 90,1% das aconselladas, que son 1.466.

Perfil calórico desequilibrado
Os expertos que participaron no estudo estiman que o "perfil calórico" dos españois está "desequilibrado", xa que hai un exceso no consumo de graxas e proteínas, pero ao mesmo tempo unha inxestión de hidratos de carbono menor á recomendada.

Cereais, carne e aceite de oliva son tres dos grupos e subgrupos de alimentos que máis contribúen á inxestión calórica dos españois, seguidos de produtos de pastelería, embutidos ou leite.

A EFSA propón que entre o 45% e o 60% da inxestión total de nutrientes se compoña de hidratos de carbono e o estudio ANIBES mostra que o consumo medio é de 41,5%.

As graxas constitúen o 38% das calorías, cando deberían ser menos do 35%, e as proteínas o 17%, aínda que non deberían supoñer máis do 12%.

O presidente da FEN advertiu de que os niveis actuais de inxestión de enerxía non se poden reducir máis sen poñer en risco o consumo en cantidade suficiente dalgúns nutrientes, como minerais e vitaminas, polo que insistiu na necesidade de modificar o estilo de vida para aumentar o gasto enerxético.

Fonte: Axencia Efe

Publicado en Novas

A Universidade de Granada realizou un estudo sobre os beneficios da actividade física para persoas maiores. As conclusións indican que os programas de exercicio dirixidos por especialistas supoñen a mellor terapia bio-psico-social, o que levaría a un aforro considerable para o sistema sanitario.

A investigación indica que o número de persoas maiores en España se incrementa e que foi altamente contrastado que o envellecemento activo é clave para conseguir unha poboación maior sa. Por tanto, a promoción de exercicio físico regular é unha das principais estratexias non farmacolóxicas coa que contan as institucións, xa que está asociado cun menor risco de mortalidade.

Principalmente, como consecuencia dun efecto protector cardiovascular e de síndrome metabólico, a actividade física diminúe o risco de sufrir un infarto de miocardio e de desenvolver diabetes tipo II. Sumado a isto, mostrouse a súa eficacia na prevención de certos tipos de cancro, no incremento da densidade mineral ósea, na redución do risco de caídas, na diminución da dor osteoarticular (frecuente na poboación maior) e na mellora da función cognitiva, reducindo o risco de padecer demencia e alzhéimer.

Ademais, os beneficios psicosociais do exercicio adquiren especial protagonismo, combatendo o illamento, a depresión e a ansiedade, favorecendo a autoestima e cohesión social. Por todo isto, a inclusión de programas de exercicio físico regular, adaptado á poboación maior e desenvolvidos por profesionais do ámbito das Ciencias da Actividade Física, convértese hoxe por hoxe nunha necesidade social.

O estudo pon de manifesto que a ausencia da práctica regular de exercicio contribúe ao comezo precoz e á progresión das principais enfermidades cardiovasculares. Calquera incremento nos niveis de actividade física ten efectos positivos sobre a saúde cardiovascular, ao mesmo tempo que un estilo de vida sedentario se asocia cun maior risco de enfermidades cardiovasculares.

A vida activa tamén supón unha terapia eficaz para aqueles maiores nos que a opción farmacolóxica resultou inviable, pouco efectiva ou inapropiada. Porén, os mecanismos polos que o exercicio fortalece o sistema inmune están aínda por descifrar. A día de hoxe, só partindo da evidencia, o incremento de programas de exercicio físico orientados á poboación xeriátrica reforzaría o seu sistema inmune con tendencia a anormalidades e con iso a esperanza e calidade de vida do maior.

Partindo destas evidencias, a práctica de exercicio físico regular a través da inclusión de programas enfocados e adaptados a persoas maiores, dirixidos ou supervisados por especialistas do ámbito da actividade física e apoiados por institucións públicas, preséntase coma a mellor terapia bio-psico-social.

Ditas prácticas físicas favorecerían un mellor estado de saúde e calidade de vida, conseguindo así manter e/ou favorecer a independencia funcional nun rango de poboación cun crecemento exponencial no noso país e unha maior esperanza de vida. Investir en exercicio físico de calidade para a poboación maior a través de profesionais cualificados en Ciencias da Actividade Física como precursores de saúde podería derivar nun aforro considerable para a sanidade, tanto pública coma privada.

Fonte: Munideporte.com

Publicado en Novas
<< Inicio < Anterior 1 2 3 4 5 6 7 8 Seguinte > Final >>
Páxina 1 de 8