Mércores, 15 Outubro 2014 14:19

O exercicio, clave para a dor de costas

Quen non sufriu nunca de dor de costas? Non en van, esta doenza é o principal motivo de visita ao médico de atención primaria. En concreto, un 18,6% dos adultos españois recoñece padecer lumbalxia e un 15,9%, dor cervical crónica, segundo datos do Instituto Nacional de Estatística. Poucos problemas de saúde tan frecuentes como este teñen unha repercusión tan importante na vida tanto persoal como laboral das persoas. E iso por non falar dos custos socioeconómicos que carrexa. É máis, a lumbalxia constitúe unha das principais causas de baixa, incapacidade laboral e de absentismo no traballo.

Pero a solución a un problema tan grave como este non é outra que practicar exercicio. "A diferenza do que se adoita crer popularmente, para previr a dor de costas o mellor é practicar algunha actividade física de forma regular", advirte Miguel Ángel Alcocer, da Asociación Española de Fisioterapeutas. "O tema da boa hixiene postural non é tan importante como parece, aínda que evidentemente se se mantén unha boa postura mellor que mellor", matiza o experto. "O máis importante á hora de evitar esta doenza –engade– é intentar modificar o noso estilo de vida, facendo exercicio principalmente, pero tamén cunha dieta equilibrada".

A práctica habitual de exercicio fortalece a musculatura, diminuíndo o risco de padecer dor de costas. Por outro lado, manter o maior grao posible de actividade física demostrou acurtar a súa duración e reducir o risco de que reapareza.

As causas da dor de costas
No 90% dos casos, a dor de costas débese a unha afección das propias costas, o que se coñece como afeccións mecánicas. Só no 10% restante a doenza está causada por algunha alteración ou enfermidades específicas. Dentro das afeccións mecánicas están as alteracións dexenerativas ou de desgaste dos ósos e as articulacións das vértebras (predominantes entre as persoas maiores) e as afeccións por alteracións dos músculos e os ligamentos da costas (sobrecargas, contracturas, traumatismos). Os principais factores desencadeantes destas últimas doenzas son os seguintes, segundo o experto consultado:

- Condicións socioeconómicas baixas: canto máis baixas maior predisposición a sufrir dor de costas.

- Cualificación profesional e nivel educativo baixos: canto máis duro é o traballo tanto física como psicoloxicamente, o que vai moi ligado á formación académica, máis se sofre esta doenza.

- Estilos de vida inadecuados: sedentarismo, obesidade, tabaquismo...

- Depresión: inflúe na percepción da dor e da calidade de vida que un ten. Ademais, neste estado as persoas teñen máis tendencia ao sedentarismo.

- O estrés e a ansiedade.

A todas aquelas persoas que sufran esta doenza, xa sexa de forma puntual ou recorrente, Miguel Ángel Alcocer recomenda acudir a un profesional especializado, como un fisioterapeuta. En caso de ser necesario, o fisioterapeuta ou o profesional pertinente "pode recomendar ao paciente a realización de exercicios terapéuticos moi específicos para cada tipo de dor".

Fonte: larazon.es

Publicado en Novas

Segundo datos do Instituto Nacional de Estatística, a esperanza de vida en España é de 81,9 anos, sendo o segundo país máis lonxevo de Europa. Unha recompilación de estudos realizados por prestixiosas universidades internacionais sobre hábitos saudables ofrece diversas recomendacións para vivir ata os 90 anos con calidade de vida.

Chegar a esa idade e logralo con saúde é unha arte que hai que desenvolver. Porque se ben é certo que a xenética xoga un papel fundamental, tamén hai que preocuparse pola prevención de enfermidades. O doutor José Antonio López Trigo, presidente da Sociedade Española de Xeriatría e Xerontoloxía (SEGG), apunta que "os xenes achegan arredor dun 60% do envellecemento e o resto depende dos factores ambientais, modificables por persoas con bos hábitos".

Se se ten intención de chegar aos 90 anos e desfrutar deles, hai que empezar a coidar as decisións. O ser humano envellece segundo  viva e isto fai que sexa tan importante desenvolver certos hábitos.

- Comer ben e seguir a dieta mediterránea: controlar o colesterol, a presión arterial e a diabetes resulta clave para manterse lonxe das enfermidades cardiovasculares, principal causa de morte no mundo (tamén nos países en desenvolvemento). Isto conséguese mediante unha boa alimentación. O doutor Leandro Plaza Celemín, presidente da Fundación Española do Corazón, sinala que "hai que diminuír as graxas saturadas, o sal... e tomar o exemplo dos países do norte de Europa onde a través da prevención se logrou reducir a incidencia destas enfermidades en case un 20%".

Estes bos costumes hai que comezalos desde pequenos porque é cando se fixa o noso patrón de alimentación. En concreto, é entre os sete e os dez anos. Ademais, segundo Plaza, "o proceso ateroesclerótico comeza a desenvolverse desde a primeira década da vida, detectándose cada vez máis a menor idade a presenza de enfermidade cardiovascular e metabólica na poboación infantoxuvenil".

Por outra parte, non debe esquecerse dos perigos que xera a obesidade, que se asocia con maior índice de mortalidade e enfermidades como hipertensión arterial, morte súbita, síndrome de apnea obstrutiva de sono ou diabetes.

- Abandonar o sedentarismo: os expertos coinciden en sinalar as múltiples vantaxes de levar unha vida activa. Está demostrado que a actividade física reduce o risco de padecer depresión, retrasa o envellecemento funcional e o risco de sufrir certas enfermidades. Concretamente, a vida sedentaria duplica as posibilidades de padecer doenzas cardiovasculares e diabetes tipo II, á vez que aumenta o risco de padecer hipertensión arterial.

- Limitar o tabaco e o alcohol: se se mantén a máxima de que envellecemos como vivimos, será fácil levar a cabo unha vida saudable e isto implica non abusar ni do tabaco nin do alcohol. O doutor López Trigo explica esta necesidade cunha metáfora: "A saúde é como unha cartilla de aforros, onde aumentamos o noso capital de saúde ingresando por medio de bos hábitos e costumes e restamos cando adquirimos factores de risco e hábitos nocivos. Temos que labrar o noso porvir desde hoxe, desde onte".

- Manter o estrés a raia: aínda non hai estudos que o demostren. Leandro Plaza asegura que "non hai evidencia de que haxa unha relación directa entre o estrés e a aparición e desenvolvemento da enfermidade coronaria". O especialista en cardioloxía explica que, polo contrario, si é certo que as persoas que teñen esta enfermidade e están expostas a altos niveis de estrés cotián teñen máis probabilidades de sufrir un infarto. Unha investigación realizada por científicos da Universidade de Londres demostrou no ano 2006 que os homes que sufriran infartos ou agudas dores de peito teñen a sufrir unha elevación da presión sanguínea en situacións de estrés.

Por outra parte, as persoas estresadas adoitan levar hábitos de vida pouco saudables como é fumar, a mala alimentación ou a inactividade física.

- Camiñar unha hora ao día: a vida activa non só afasta das enfermidades cardiovasculares ou do pesimismo, tamén mellora a saúde mental. "Hai evidencias de que o exercicio físico mellora a enfermidade do alzhéimer e ademais diminúe o seu desenvolvemento", indica o doutor Plaza, que recomenda camiñar unha hora ao día (sobrepasando así os 150 minutos de actividade física semanal recomendada pola OMS).

Esta recomendación baséase nas conclusións dun estudo do CSIC publicado na revista Journal of Alzheimer's Disease. Destaca que o exercicio físico voluntario e continuado ten un efecto protector e terapéutico contra o alzhéimer. En concreto, mellora as funcións sinápticas neuronais, a aprendizaxe, a memoria, a función sensoriomotora e a ansiedade.

- Cultivar a mente: as investigacións máis recentes demostraron que a maior educación intelectual hai unha maior esperanza de vida e un risco menor de incapacidade. De isto xa falaba Plinio el Joven no século I cando se refería aos bos hábitos de vida do vello Espurina que chegara aos 77 anos cultivando tanto o corpo como a mente. Na súa rutina diaria incluía, ademais dun paseo de tres millas diarias ou xogos de pelota, tempo para ler, escribir e escoitar lecturas lixeiras. Xa na actualidade, un estudo publicado no British Medical Journal recolle que "os traballadores que se xubilan aos 55 anos teñen unha mortalidade 37% superior aos que se xubilan aos 65".

- Ser optimista: a mente é clave para un bo envellecemento. Manterse positivo axudará a vivir máis e mellor. Segundo sinala o doutor Eduardo Rodríguez Rovira, presidente da Fundación Idade e Vida, "as persoas depresivas sofren unha taxa de mortalidade 1,5 veces superior á poboación de referencia".

Un estudo realizado pola Escola de Saúde Pública de Harvard apuntaba recentemente que os optimistas teñen máis posibilidade de sobrevivir a un infarto de miocardio e recupéranse máis rapidamente na enfermidade coronaria que os pesimistas. Ademais, a depresión, o pesimismo e os sentimentos de soidade son predictores de enfermidade, mortalidade e suicidio. "Como dicía Ramón y Cajal, a alegría é o único garante da saúde e a lonxevidade", asegura o doutor López Trigo.

- Manter a ilusión: ter proxectos en mente e tratar de alcanzalos é fundamental para envellecer saudablemente. Esta tarefa que tan fácil pode resultar sendo novos, complícase ao cumprir anos. Porén, unha investigación da Universidade de Londres concluíu que as persoas que se formulan proxectos alcanzan, de media, sete anos máis de vida. O doutor López Trigo insiste na necesidade de "manter a capacidade para xerar proxectos e ter o cerebro activo e dinámico". Xubilarse non significa que non se poida seguir tendo ideas e desenvolvéndoas.

- Mirar o futuro (a vellez) con positivismo: observar o futuro con entusiasmo e contemplar con bos ollos a idea de facerse maior pode axudar a vivir durante máis anos. Segundo recolle un estudo realizado en Ohio entre os anos 1975 e 2002, as persoas que tiñan unha imaxe máis positiva do envellecemento, viven unha media de sete anos e medio que os que non esperaban nada da vellez.

- Sentirse útil: ser unha persoa activa independente da idade que teñas. Non fai falla estar laboralmente en activo para ser útil á sociedade. Como sinala Eduardo Rodríguez Rovira, pódense facer outras cousas como axudar na casa, á familia ou incluso colaborar cunha ONG. Antonio Portela, CEO do nonaxenario laboratorio Bial, fala da necesidade de "facer esforzos e manterse activos".

- Coidar da familia e amigos: dedicarlle tempo ás relacións sociais e coidar da xente que nos rodea. Rodríguez Rovira mantén que "as persoas cun índice de participación social elevada teñen un 50% menos de probabilidades de morrer de forma prematura". Isto fai referencia ao ocorrido recentemente en Xapón, onde se demostrou que as persoas maiores que afirman carecer de contactos sociais foron 1,5 veces máis propensas a falecer nos tres anos seguintes que as que tiñan máis apoio social.

Fonte: Munideporte.com

Publicado en Novas

O exercicio, xa se ten dito, non só beneficia ao corpo, senón tamén á nosa mente. Ou dito do revés, o sedentarismo prexudica tanto ao corazón coma ao cerebro. E isto ocorre especialmente nos nenos, que se están formando. Un estudo norteamericano acaba de mostrar que facer exercicio despois do colexio mellora a súa concentración e o seu desenvolvemento intelectual.

Segundo conclúe un experimento realizado durante nove meses con 221 nenos e que se detalla na revista Pediatrics, os niños que realizan actividade física entre moderada e vigorosa durante polo menos 60 minutos ao día despois de saír da escola rexistraron unha mellora substancial na súa capacidade para prestar atención, evitar a distracción e cambiar entre tarefas cognitivas.

A metade dos suxeitos do estudo foron asignados aleatoriamente a seguir un programa despois da escola e o resto foi colocado nunha lista de espera. Todos os participantes sometéronse a probas de imaxe cerebral e cognitiva antes e despois da intervención. "Os que estiveron no grupo de exercicio recibiron unha intervención estruturada que foi deseñada da forma que lles gusta aos nenos moverse", sinala Charles Hillman, profesor de Kinesioloxía e Saúde Comunitaria da Universidade de Illinois (EE UU) e director do estudo.

A intervención, chamada FitKids, baséase no programa de exercicios CATCH, unha iniciativa de promoción da saúde baseada na investigación que foi inicialmente financiado polos Institutos Nacionais de Saúde de Estados Unidos e agora é utilizado polas escolas e os departamentos de saúde en todo o país. Os nenos no grupo de exercicio FitKids levaban monitores da frecuencia cardíaca e podómetros durante a intervención.

"De media, as taxas cardíacas dos nenos corresponden cun nivel de moderado a vigoroso á intensidade do exercicio e unha media de arredor de 4.500 pasos durante a intervención de dúas horas", detalla Hillman. Os nenos estaban activos uns 70 minutos ao día e, como era de esperar, a aptitude aumentou máis no grupo de intervención no transcurso do estudo. "Vimos un aumento de 6% na aptitude dos nenos no grupo de intervención FitKids", resalta Hillman.

Os nenos que realizaron o programa de exercicio tamén mostraron aumentos substanciais na "inhibición atencional", unha medida da súa capacidade para bloquear as distraccións e concentrarse na tarefa en cuestión e melloraron en "flexibilidade cognitiva", que implica o cambio entre tarefas intelectuais, mantendo a súa velocidade e precisión. Os nenos do grupo de control de lista de espera rexistraron melloras mínimas nestas medidas, en liña co que cabería esperar como resultado da maduración normal durante os nove meses, segundo Hillman.

"Os menores no grupo de intervención melloraron dúas veces en comparación cos nenos en lista de espera en canto á súa precisión nas tarefas cognitivas –subliña–. E encontramos cambios xeneralizados na función cerebral, que se refiren á distribución da atención durante as tarefas cognitivas e a velocidade de procesamento cognitivo. Estes cambios foron significativamente maiores que os mostrados polos nenos en lista de espera".

As melloras observadas tamén tiñan que ver coa taxa de asistencia, de maneira que unha maior asistencia vinculouse cun maior cambio na función cerebral e rendemento cognitivo. "O feito é que os nenos son seres sociais, que realizan actividade física nunha contorna social. Unha gran razón pola que os nenos participan nunha contorna deportiva estruturada é porque lles resulta divertido e fan novos amigos. E esta intervención foi deseñada para satisfacer esas necesidades tamén", conclúe Hillman.

Fonte: 20minutos.es

Publicado en Novas

Dos distintos factores de risco cardiovascular entre os que se inclúen a obesidade, a hipertensión, a diabetes, o colesterol elevado, o tabaquismo, o consumo de alcohol e a inactividade física, este último é o responsable dun 5% das enfermidades cardiovasculares, segundo un informe da World Heart Federation (WHF).

Precisamente, e co obxectivo de promover a práctica de exercicio diario, a Fundación Española do Corazón (FEC) organizou o sábado a V Carreira Popular do Corazón, enmarcada na conmemoración do Día Mundial do Corazón, o 29 de setembro, e cuxos beneficios se destinarán ás campañas de concienciación e educación sanitaria da poboación, así como á investigación das enfermidades cardiovasculares.

E é que, segundo a Enquisa Nacional de Saúde, no noso país o 35,86% dos homes e o 46,64% das mulleres son sedentarios.

Son coñecidos xa os moitos beneficios de practicar actividade física de forma regular. Agora, investigadores do Karolinska Institute realizaro un estudo no que se observou que, en mulleres de mediana e avanzada idade, andar ou camiñar pequenos períodos de tempo cada día se asocia cun menor risco de padecer fibrilación auricular, a arritmia máis frecuente que afecta ao 4,4% dos españois maiores de 40 anos (máis de 1.018.000 persoas).

Segundo Leandro Plaza, presidente da FEC, "é esencial realizar deporte a diario e adaptar o noso corpo á práctica habitual de exercicio para aumentar a súa capacidade. A miúdo, parece que a actividade deportiva só se poida facer de maneira especializada e a unha hora en concreto nun ximnasio pero non é así. O importante é adquirir hábitos de vida como ir andando ao traballo ou subir andando as escaleiras, por exemplo. De feito, camiñar é o exercicio máis fácil e un hábito que se pode repetir cada día".

A FEC recorda que as enfermidades cardiovasculares seguen sendo a primeira causa de morte no noso país. Tres de cada dez persoas morren por enfermidades do corazón, segundo os datos publicados en febreiro deste 2014 polo Instituto Nacional de Estatística (INE), o que supón o 30,30% dos falecementos anuais. Neste informe indícase que 122.097 persoas morreron durante o 2012 a causa dalgunha enfermidade do corazón.

O exercicio despois do infarto
O exercicio é fundamental na rehabilitación dos pacientes con calquera tipo de cardiopatía, incluso os que sufriron infartos. O primeiro paso é consultar ao médico, que determinará o nivel de esforzo, por medio dunha ergometría ou proba de esforzo. O especialista deseñará o programa de rehabilitación cardíaca que inclúa apoio psicolóxico.

O máis beneficioso é o chamado aerobio: camiñar, correr, pedalear en bicicleta e nadar. Neste tipo de actividades mobilízanse moitos músculos. Mentres que o exercicio estático ou anaerobio (coma o levantamento de pesas) ten menos efectos positivos para o corazón e pode resultar perigoso se non se fai de forma controlada.

Beneficios da práctica deportiva:
- Controla a tensión arterial, os niveis de colesterol e de glicosa.
- Axuda a baixar e controlar o peso.
- Diminúe a formación de coágulos sanguíneos e aumenta a capacidade para disolvelos.
- Mellora a forma física e a tolerancia ao exercicio.
- Axuda a que o corazón funcione mellor: reduce o número de latidos por minuto, mellora a súa contracción e desenvolve novas arterias.
- Reduce as arritmias.
- Evita a ansiedade, a depresión e o estrés.
- Mellora a calidade de vida, reduce as recaídas e a mortalidade.

Que precaucións tomar
- Nunca se debe iniciar a actividade física sen ter consultado a un especialista sobre os exercicios máis adecuados e a que intensidade practicalos.
- Non comece un deporte sen ter un adestramento físico previo.
- A actividade debe facerse de forma progresiva. Evite esforzarse demasiado. Non obterá ningún beneficio e pode chegar a ser perigoso.
- De nada serve exercitarse se non se ten unha dieta saudable, unha adecuada medicación e se controla o peso.
- Tras o primeiro mes, o médico podería autorizar correr, practicar natación e bicicleta estática, sempre coa frecuencia cardíaca baixo vixilancia.

Fonte: Fundación Española do Corazón

Publicado en Novas

A Clínica Mayo (Estados Unidos) publicou dez técnicas para incorporar a actividade física á vida diaria e a xornada laboral de forma sinxela. O obxectivo é eliminar o exceso de sedentarismo entre os seus pacientes para lograr previr enfermidades non transmisibles como a hipertensión, a obesidade ou as afeccións cardiovasculares.

Os facultativos expoñen que se, a pesar de facer o posible por buscar tempo para a actividade física, este obxectivo se converte nunha meta de difícil alcance ¿por que non facer exercicio mentres se está traballando?

As técnicas que se expoñen son:
- Comezar co desprazamento ao traballo: camiñar ou ir en bicicleta. Se se viaxa en autobús ou metro, baixarse unhas paradas antes e facer camiñando o resto do traxecto. Se se conduce ata a oficina, aparcar máis lonxe. No edificio utilizar as escaleiras en lugar do ascensor.

- Levantarse e traballar: estar de pé supón maior gasto calórico que estar sentado. Buscar formas de levantarse da cadeira, falar por teléfono mentres se camiña, deixar o correo electrónico ou as mensaxes instantáneas e desprazarse para comentar cos compañeiros os asuntos laborais.

- Facer exercicio nos descansos: en vez de quedar falando mentres se toma un café, realizar unha andaina a paso rápido ou algúns estiramentos suaves. 

- Levar un balón de exercicio ao traballo: pensar cambiar a cadeira de escritorio por un balón de estabilidade ou exercicio, inflado con firmeza sempre que se poida encontrar o equilibrio con seguridade sobre o balón. O equilibrio mellorará e tonificaranse os músculos centrais mentres se está sentado fronte ao escritorio. Utilizar o balón de exercicio para sentarse en "cuclillas" apoiado na parede ou para realizar outros exercicios durante o día.

- Gardar material de exercicio no traballo: almacenar cintas de resistencia, cordas para facer estiramentos ou tubos que ofrecen resistencia similar ás pesas cando se tira delas, ou pequenas pesas de mano nos caixóns do escritorio ou as taquillas. Pódese practicar exercicio cos brazos entre reunións ou tarefas.

- Unir forzas: organizar un grupo para camiñar na hora da comida e desfrutar cos compañeiros que tamén queiran facer algo máis de exercicio. Pódense encontrar apoios entre os compañeiros para realizar exercicio regular e animarse cando os ánimos decaian.

- Reunións en movemento: cando sexa práctico, fixar reunións que se poidan realizan durante un paseo. Pódense levar a cabo dentro do edificio se o tempo non acompaña a saír ao exterior.

- Aumentar o ritmo: se o traballo implica camiñar, facelo máis rápido. Canto máis se camiñe e con maior velocidade se faga, maiores serán os beneficios.

- Se se viaxa por traballo, planificalo por adiantado: se se está esperando nun aeroporto, poden collerse as maletas e dar unha rápida andaina. Elixir un hotel que teña un espazo para facer exercicio, como cintas para camiñar, máquinas de pesas ou unha piscina, ou levar consigo o equipamento. Unha comba e unhas cintas de resistencia son fáciles de incluír na equipaxe de man. Por suposto, pódense practicar exercicios anaerobios ou abdominais.

- Probar un escritorio con cinta andadora integrada: se se está listo para pasar a un nivel máis avanzado, poderíase expoñer este método que supón camiñar mentres se traballa. Se se pode colocar de forma confortable e segura a superficie de traballo sobre unha cinta andadora, cunha pantalla de ordenador nunha superficie fixa, un teclado sobre a mesa ou un escritorio vertical poderíase realizar actividade física mentres se desempeña o traballo.

Os investigadores da Clínica Mayo estiman que os empregados de oficina con sobrepeso que substitúen o tempo de ordenador sentados, por tempo no ordenador camiñando entre dúas a tres horas ao día poderían perder entre 20 e 30 quilogramos nun ano. "O ritmo non ten que ser necesariamente lixeiro, nin andar ata suar. Porén, canto máis rápido se camiñe máis calorías se gastarán", conclúen. 

Fonte: Munideporte.com 

Publicado en Novas

O estilo de vida actual xera desequilibrios psicolóxicos relacionados co estrés, a ansiedade ou a concentración. A solución a estes problemas pode chegar desde unha práctica deportiva regular e controlada, xa que proporciona un equilibrio mental que inflúe na percepción dun benestar xeneralizado.

A práctica deportiva supón unha mellora da condición física proporcional á cantidade e calidade do exercicio que realizamos. Porén, directamente unido ao estado físico de cada persoa está o seu equilibrio mental, cuxos beneficios xerados pola actividade deportiva "non se ven, non se tocan", como sinala o psicólogo do deporte Pablo del Río.

A maior visibilidade dos resultados físicos mediante unha melloría muscular, provoca que o deporte se relacione coas persoas novas. Así a todo, os resultados psicolóxicos fan do exercicio unha actividade necesaria en calquera idade.

Practicar exercicio físico, unha nova actitude mental
Levantarse do sofá e comezar a facer exercicio permite poñer fin a unha práctica sedentaria que pode dexenerar en enfermidades coronarias ou neurovasculares. Ese primeiro paso supón para o novo deportista "un cambio no estilo de vida importante, un cambio mental", segundo afirma o doutor Miguel del Valle Soto, catedrático da Universidade de Oviedo e delegado do reitor para o Deporte e a Saúde.

Aínda que se está estudando a repercusión do exercicio físico sobre a saúde mental, o deporte actúa sobre o sistema nervios o central, estabilizando determinadas proteínas e evitando a aparición de enfermidades producidas pola ruptura "do equilibrio destas substancias", afirma Miguel del Valle.

Dentro das proteínas endóxenas xeradas polo exercicio físico, Pablo del Río destaca as endorfinas como neurotransmisores "que son capaces de xerar unha sensación de relaxación e felicidade".

Por tanto, a mellora do equilibrio mental a partir da actividade física non é unha sensación subxectiva senón un proceso fisiolóxico obxectivo.

Beneficios da práctica deportiva
Desfrutar das vantaxes físicas e psicolóxicas do deporte depende de como comeza a súa práctica. Pablo del Río recomenda antes de iniciar a actividade deportiva facer “un recoñecemento médico e unha valoración funcional”, o que permitirá realizar unha prescrición do exercicio, é dicir, adecuar o deporte ao peso, idade e características de cada persoa.

Non seguir estes consellos pode xerar lesións físicas que afectan ao noso estado psicolóxico mediante a dor e a redución de mobilidade, impedindo desfrutar de beneficios psíquicos do deporte, tales como:
- Aumento da autoestima.
- Aumenta a autoconfianza.
- Mellora a memoria.
- Maior estabilidade emocional.
- Mellor funcionamento intelectual.
- Maior independencia.

Segundo a opinión do catedrático Miguel del Valle, estes beneficios converten o exercicio físico nunha actividade que debería ser prescrita en patoloxías coma a ansiedade, a depresión ou os trastornos do sono.

A importancia do deporte na saúde mental relaciónase coa prevención e o tratamento dos desequilibrios psicolóxicos.

A práctica deportiva prevén patoloxías físicas debido á activación do sistema inmunolóxico e enfermidades dexenerativas coma o alzhéimer, xa que inflúe nunha mellor concentración. No tratamento de enfermidades, o deporte permite equilibrar as substancias cuxo desaxuste xerou a enfermidade, actuando de forma similar a un fármaco.

Fronte a estes beneficios, tanto o catedrático Miguel del Valle coma o psicólogo do deporte Pablo del Río coinciden en que os principais riscos da actividade deportiva son unha mala realización que leve a xerar lesións físicas ou a súa conversión nunha obsesión, podendo converterse nunha patoloxía coma a vigorexia.

Fonte: Axencia Efe

Publicado en Novas

Realizar actividade física durante dous minutos cada media hora ten efectos beneficiosos na saúde e o metabolismo. Así conclúe un estudo da Universidade de Otago sobre o sedentarismo prolongado e as súas consecuencias. Os investigadores afirman que se melloran os niveis de glicemia nos adultos.

O principal obxectivo deste traballo, publicado na revista científica American Journal of Clinical Nutrition, foi comparar os efectos sobre a glicemia, insulinemia e lipidemia postprandiais de tres comportamentos diferentes: un comportamento sedentario prolongado de nove horas; a realización de actividade física durante trinta minutos, seguido dun comportamento sedentario; e pausas regulares de actividade física dun minuto e 40 segundos de duración cada media hora de comportamento sedentario.

As conclusións mostran que interromper as condutas sedentarias prolongadas mediante algo menos de dous minutos de actividade física cada media hora "ten un efecto positivo na saúde", e en concreto sobre a glicemia e insulinemia postprandial en adultos sans. Por outro lado, o traballo revela que as persoas que acumulan tempo sedentario mediante períodos máis longos e ininterrompidos presentan un "peor perfil de factor de risco cardiovascular e metabólico" que aqueles cuxo total de tempo sedentario é o mesmo, pero interrómpeno regularmente con períodos de actividade física lixeira.

O estudo anima á comunidade médica a prescribir a interrupción con regularidade dos períodos sedentarios mediante breves períodos de actividade física. Ademais, propón que "as recomendacións de saúde pública suxiran romper os períodos de estar sentados cada 30 minutos como modelo complementario a unha práctica de actividade física regular".

A Organización Mundial da Saúde (OMS) recomenda a nenos e mozos de entre cinco a 17 anos, que realicen polo menos 60 minutos de actividade física de moderada a vigorosa a diario. Aconsella que se leve a cabo mediante xogos, partidos, desprazamentos, deporte, exercicio planificado e educación física a desenvolver nun contexto fundamentalmente familiar e escolar.

Para adultos de entre 18 e 64 anos, os consellos da OMS inclúen a realización de actividade física durante o tempo libre, desprazamentos físicos, actividade ocupacional derivada do labor profesional, quefaceres domésticos, xogos e partidos, deporte, etc. A estas idades, o organismo internacional recomenda realizar polo menos 150 minutos de actividade física aerobia de moderada a vigorosa á semana ou polo menos 75 minutos de actividade aerobia intensa e vigorosa á semana.

Fonte: Munideporte.com

Publicado en Novas

Os españois toman 300 calorías diarias menos que fai 20 anos aínda que, non obstante, gastan 800 menos, segundo informou o profesor da Universidade de Navarra e director do curso "Guías Alimentarias, estilos de vida saudables e promoción da Saúde", organizado pola Universidade Complutense de Madrid.

O experto destacou a importancia que teñen as guías alimentarias e as recomendacións nutricionais e esperou que ditos consellos cheguen "ao prato" porque, segundo alertou, actualmente “perdeuse" o instinto por coñecer a cantidade de alimentos que se deben comer.

"A actividade física e o balance enerxético cobrarán máis importancia nas novas guías de alimentación, dado que unha das materias pendentes de boa parte da poboación é a práctica de exercicio. Por tanto, isto e a alimentación equilibrada e variada van ser as claves das novas guías alimentarias 2015", aseverou.

Pola súa parte, a presidenta da Sociedade Española de Nutrición Comunitaria (SENC), Carmen Pérez Rodrigo, advertiu de que na loita contra o sobrepeso e a obesidade débense ter en conta "todos" os factores que inflúen no seu desenvolvemento e deben ser atendidos a través dunha formulación "ampla" que centre os esforzos na promoción da actividade física, a educación en Nutrición e os hábitos de vida saudables.

Auga como nutrinte
Finalmente, os experto abordaron a importancia da auga como nutrinte e recordaron que o organismo "non a almacena", polo que é importante que a cantidade que se perde diariamente se restitúa mediante a inxestión de auga e outros líquidos e alimentos de forma "periódica e rutineira".

De feito, proseguen, manter unha correcta hidratación é "especialmente relevante" cando se realizan tarefas intelectuais ou que requiran a atención e estado de alerta das persoas.

E é que, segundo resolveu, unha deficiencia do un por cento do peso corporal relacionouse cunha diminución do rendemento físico, mentres que unha deshidratación do 2 por cento pode afectar xa ao rendemento intelectual.

Fonte: Europa Press

Publicado en Novas

O sedentarismo vai unido coa saúde e a televisión é un aliado do sedentarismo. De feito, os adultos que ven a televisión durante máis de tres horas ao día poden duplicar o risco de morte prematura en comparación cos que a ven menos. Asegúrao un estudo da Universidade de Navarra, cuxos resultados son consistentes cunha serie de estudos anteriores que suxerían que o tempo dedicado a ver a televisión está relacionado coa mortalidade.

O autor principal deste traballo, Miguel A. Martínez-González, asegura que "ver a televisión é unha conduta sedentaria importante e hai unha tendencia crecente cara todos os comportamentos sedentarios (...) e, no noso caso, puidemos comprobar que este efecto adverso está presente a igualdade de exposición a outros factores de risco de mortalidade".

Os investigadores avaliaron a 13.284 graduados novos e inicialmente sans (de 37 anos de idade media, 60% mulleres) do proxecto Seguimento Universidade de Navarra (SUN) para determinar a asociación entre tres tipos de condutas sedentarias (o tempo de ver televisión, tempo no ordenador e tempo de condución) e o risco de morte por todas as causas.

Os participantes foron seguidos durante unha media de 8,2 anos e durante este período notificáronse un total de 97 mortes: 19 por causas cardiovasculares, 46 por cancro e 32 por outras causas.

Ao comparar estes falecementos coas condutas sedentarias, viron que o risco de morte foi dúas veces maior para os participantes que vían tres ou máis horas de televisión ao día en comparación cos que se expoñían a ela unha hora ou menos, a igualdade doutros factores de dieta e estilo de vida.

Este risco sempre foi evidente despois de considerar unha ampla gama doutras variables relacionadas coa mortalidade. En cambio, os investigadores non encontraron ningunha asociación entre o tempo dedicado ao uso do ordenador ou á condución co risco de morte prematura.

Os autores da investigación, que publica o Journal of the American Heart Association, recoñecen que se necesitan máis estudios para confirmar o efecto do uso do ordenador e das horas dedicadas á condución sobre a mortalidade, e para determinar os mecanismos biolóxicos que explican estas asociacións.

"A medida que a poboación envellece, as condutas sedentarias fanse máis frecuentes, sobre todo a de pasar moitas horas ao día vendo a televisión, e isto representa unha carga adicional de sedentarismo que aumenta moitos dos problemas para a saúde relacionados co envellecemento", subliña Martínez-González.

Por isto, recomenda á poboación adulta aumentar a actividade física, evitar períodos largos sedentarios e reducir a exposición á televisión a non máis dunha ou dúas horas cada día.

Fonte: 20 minutos

Publicado en Novas

O Aragon Workers Health Study sinala que as persoas que pasan máis de seis horas sentadas no traballo teñen maior risco de sufrir un episodio cardiovascular. Presentan índices superiores de hipertensión e masa corporal.

Esta investigación, que foi publicada na Revista Española de Cardioloxía (REC), analizou a saúde de 861 traballadores que forman parte do cadro de persoal da fábrica que General Motors posúe en Figueruelas (Zaragoza). Clasificáronse os suxeitos en tres grupos, definidos segundo o tempo que permanecían sentados: de dúas a cinco horas ao día; de cinco a seis horas; máis de seis horas e media diarias.

Tras analizar os resultados, observou que os traballadores correspondentes ao terceiro grupo, os máis sedentarios, presentaban un perímetro de cintura maior e un índice de masa corporal máis elevado (27,9 fronte a 26,9 e 27,8 do primeiro e segundo grupo respectivamente). Ademais, mostraron un perfil lipídico máis ateroxénico con cifras máis baixas de colesterol asociado a lipoproteínas de alta densidade (cHDL) e apolipoproteína A1 e maior nivel de triglicéridos.

A médico de familia e investigadora do Instituto de Investigación Sanitaria de Aragón (IIS Aragón), Montserrat León-Latre, afirmou que estas cifras, sumadas a unha maior tendencia á resistencia á insulina e inflamación de maneira independente á intensidade da actividade física realizada, "fai que moi posiblemente podamos considerar a estas persoas cun risco de padecer enfermidade cardiovascular máis elevado que aquelas que pasan menos horas sentadas".

A doutora considera que fan falta estudos de calidade dirixidos a avaliar "con máis exactitude" que tipo de condutas sedentarias afectan máis, a partir de canto tempo consideramos que o risco aumenta, e como a instauración de tempos de actividade entre períodos prolongados de sedentarismo pode diminuír ese risco.

Con motivo deste estudo, a Sociedade Española de Cardioloxía (SEC) recomenda a aquelas persoas que pasan a súa xornada laboral sentadas que se levanten cada dúas horas e realicen estiramentos, ademais de manter unha dieta equilibrada, non abusar do alcohol, non fumar e practicar habitualmente actividade física.


Segundo León-Latre, "aínda non puido aclararse a fisiopatoloxía do sedentarismo, pero crese que a influencia da posición sedente prolongada por unha falta de contracción muscular provoca unha disfunción da regulación da lipoproteinlipasa que pode favorecer o desenvolvemento de arterioesclerose, o que á súa vez é causa de problemas cardiovasculares".

O sedentarismo xa está considerado como o cuarto factor de risco cardiovascular segundo a Organización Mundial da Saúde (OMS), sendo o responsable do 6% do total de defuncións que se producen, o que se traduce no falecemento de tres millóns de persoas a nivel mundial. Por diante do sedentarismo encóntrase a hipertensión, o tabaquismo e o exceso de glicosa en sangue, sendo os responsables do 13%, 9% e 6% do total de defuncións respectivamente.

A raíz das conclusións do traballo, os autores poñen de manifesto a necesidade de ampliar o concepto de sedentarismo. Así, expoñen que "non debería relacionarse unicamente coa inactividade física, senón tamén coas horas que pasamos sentados".

Fonte: Munideporte.com

Publicado en Novas
<< Inicio < Anterior 1 2 3 4 5 6 7 Seguinte > Final >>
Páxina 1 de 7