A Universidade de Granada realizou un estudo sobre os beneficios da actividade física para persoas maiores. As conclusións indican que os programas de exercicio dirixidos por especialistas supoñen a mellor terapia bio-psico-social, o que levaría a un aforro considerable para o sistema sanitario.

A investigación indica que o número de persoas maiores en España se incrementa e que foi altamente contrastado que o envellecemento activo é clave para conseguir unha poboación maior sa. Por tanto, a promoción de exercicio físico regular é unha das principais estratexias non farmacolóxicas coa que contan as institucións, xa que está asociado cun menor risco de mortalidade.

Principalmente, como consecuencia dun efecto protector cardiovascular e de síndrome metabólico, a actividade física diminúe o risco de sufrir un infarto de miocardio e de desenvolver diabetes tipo II. Sumado a isto, mostrouse a súa eficacia na prevención de certos tipos de cancro, no incremento da densidade mineral ósea, na redución do risco de caídas, na diminución da dor osteoarticular (frecuente na poboación maior) e na mellora da función cognitiva, reducindo o risco de padecer demencia e alzhéimer.

Ademais, os beneficios psicosociais do exercicio adquiren especial protagonismo, combatendo o illamento, a depresión e a ansiedade, favorecendo a autoestima e cohesión social. Por todo isto, a inclusión de programas de exercicio físico regular, adaptado á poboación maior e desenvolvidos por profesionais do ámbito das Ciencias da Actividade Física, convértese hoxe por hoxe nunha necesidade social.

O estudo pon de manifesto que a ausencia da práctica regular de exercicio contribúe ao comezo precoz e á progresión das principais enfermidades cardiovasculares. Calquera incremento nos niveis de actividade física ten efectos positivos sobre a saúde cardiovascular, ao mesmo tempo que un estilo de vida sedentario se asocia cun maior risco de enfermidades cardiovasculares.

A vida activa tamén supón unha terapia eficaz para aqueles maiores nos que a opción farmacolóxica resultou inviable, pouco efectiva ou inapropiada. Porén, os mecanismos polos que o exercicio fortalece o sistema inmune están aínda por descifrar. A día de hoxe, só partindo da evidencia, o incremento de programas de exercicio físico orientados á poboación xeriátrica reforzaría o seu sistema inmune con tendencia a anormalidades e con iso a esperanza e calidade de vida do maior.

Partindo destas evidencias, a práctica de exercicio físico regular a través da inclusión de programas enfocados e adaptados a persoas maiores, dirixidos ou supervisados por especialistas do ámbito da actividade física e apoiados por institucións públicas, preséntase coma a mellor terapia bio-psico-social.

Ditas prácticas físicas favorecerían un mellor estado de saúde e calidade de vida, conseguindo así manter e/ou favorecer a independencia funcional nun rango de poboación cun crecemento exponencial no noso país e unha maior esperanza de vida. Investir en exercicio físico de calidade para a poboación maior a través de profesionais cualificados en Ciencias da Actividade Física como precursores de saúde podería derivar nun aforro considerable para a sanidade, tanto pública coma privada.

Fonte: Munideporte.com

Publicado en Novas

Chega a época do Nadal e os excesos nas comidas poden pasar factura, sobre todo aos niveis de colesterol. Estímase que durante estas festas os españois gañen de media entre dous e tres quilos de peso e poden incrementar os seus niveis de colesterol ata un 10%. Por iso hoxe achegamos algunhas solucións para manter a raia o colesterol, así coma as claves na súa prevención e tratamento e consellos para coidar a saúde no Nadal.

O descontrol no comer e o beber durante as festas pasan factura á saúde. E non só co aumento de peso, que se cifra entre dous e tres quilos de media, senón nun dos seus acompañantes habituais:o colesterol malo. Este é o colesterol que se une a unha lipoproteína de baixa densidade (LDL), encargada de transportar o colesterol desde o fígado a todas as células do organismo e, da mesma maneira, o que se deposita na parede das arterias, onde forma as temidas placas de ateroma.

Por este motivo, os excesos cometidos durante estes días de Nadal, con banquetes ricos en graxas e calorías, sen esquecer que é unha época propicia para os descoidos da medicación crónica, poden incrementar o risco cardiovascular. Segundo a Fundación Española do Corazón, FEC, nestas datas poden aumentar ata un 10% os niveis de colesterol. Ademais, consumir máis graxas saturadas durante uns días está asociado a un relaxamento que pode provocar a perda dos bos hábitos dietéticos establecidos durante o resto do ano e facer que, unha vez finalizadas as festas, se perpetúe unha pauta inadecuada de alimentación.

Aínda que os especialistas animan a desfrutar das comidas destas celebracións, hai que ser coidadosos para no levar un bo susto despois das festas. O mellor é ser consciente do que se inxire: non hai que comelo nin bebelo todo. Pero, como controlar o colesterol?

Controlar o colesterol
Manter a raia o colesterol é fácil. Basta con seguir unhas sinxelas pautas dietéticas para restrinxir a inxestión de graxa, sobre todo a saturada, que é un dos nutrientes que máis o incrementa.

- Antes de cociñar a carne de ave, é mellor quitar a pel. Se non é posible, retirala antes de comer. É un dos lugares onde máis se almacena este tipo de graxa.

- Evitar cociñar con manteiga ou nata e preferir o aceite de oliva, que é unha graxa cardiosaudable.

- Optar polos lácteos e derivados desnatados e polos queixos con baixo contido en graxa. Os lácteos enteiros e os queixos curados son moi ricos en graxas saturadas.

- Limitar ao máximo os embutidos, aperitivos salgados, salsas, bolos industriais e alimentos precociñados.

Os especialistas da FEC estiman que escoller de maneira adecuada os alimentos axuda a reducir ata un 50% a inxestión de colesterol e un 74% as graxas saturadas ao longo do día. Engaden que a vitamina C dalgunhas froitas (melón, fresas, kiwi e cítricos en xeral) e verduras (tomate, pemento, col e coliflor) ten un papel protector nas enfermidades cardiovasculares e que os lácteos con esterois vexetais axudan a reducir os niveis de colesterol.

Para previr e tratar o colesterol, hai dous puntos clave recoñecidos pola comunidade científica. Por un lado, está a adopción dunha alimentación equilibrada sen graxas saturadas, como a dieta mediterránea, onde a achega de graxa provén, basicamente, dos ácidos graxos monoinsaturados e poliinsaturados do peixe (sobre todo, azul) e o aceite de oliva. É importante non esquecer o papel que xogan as verduras, hortalizas e froitas, os legumes, os cereais (mellor integrais) e os froitos secos (ricos en fibras, vitaminas, minerais e antioxidantes).

Por outro lado, a práctica de exercicio físico aerobio (camiñar, nadar, correr...) de tres a cinco veces por semana, que ademais de axudar a manter un peso adecuado e a previr a obesidade, demostrou aumentar o colesterol bo (HDL) e diminuír a porción prexudicial, LDL. Realizar actividade física de intensidade moderada, como camiñar a bo ritmo, é beneficioso cando se practica durante polo menos 30 minutos a maior parte dos días. Porén, tal e como advirten desde a American Heart Association (AHA), a inactividade física contribúe ao desenvolvemento de obesidade, hipertensión arterial, baixos niveles de colesterol bo e diabetes, todos factores de risco cardiovasculares.

Ante un diagnóstico médico de colesterol e só se a dieta e o réxime de actividade física non achegan os resultados esperados, o médico establecerá tratamento farmacolóxico, que é distinto segundo o tipo de dislipemia que sufra a persoa (hipercolesterolemia, hipertrigliceridemia ou ambos).

Fonte: 20 minutos

Publicado en Novas

A Axencia Española de Consumo, Seguridade Alimentaria e Nutrición vén de publicar os resultados do Estudo Aladino 2013. Segundo este informe, o 43% dos nenos entre sete e oito anos padecen sobrepeso. Aínda que é un dato alarmante, a cifra é menor que en anos anteriores, producíndose unha tendencia á baixa.

A través da Estratexia NAOS, AECOSAN elaborou este estudo en base a unha mostra de 3.426 nenos e nenas de sete e oito anos de idade, representativa de todo o territorio nacional. Encádrase no sistema de vixilancia epidemiolóxica da obesidade infantil en Europa, no marco da Rexión Europea da OMS. A participación en dito sistema de vixilancia é un eixe clave do Observatorio da Nutrición e Estudo da Obesidade.

Os datos, se ben indican que o predominio do exceso de peso entre os máis pequenos segue sendo alta, mostran unha tendencia descendente nos últimos dous anos. O Estudo Aladino 2013 sinala que o sobrepeso infantil se estabilizou en torno ao 25%, pero cun lixeiro descenso, xa que no 2011 era do 26,2%. En canto ao predominio da obesidade infantil, en 2011 foi do 19,1%, fronte ao 18,4% de 2013. En suma, o exceso de peso afecta ao 43% dos escolares desta franxa de idade, cando fai dous anos a porcentaxe ascendía ao 45,3%. Isto supón un descenso de 2,3 puntos.

Dos posibles factores asociados á obesidade, os que se relacionaron de forma significativa son: non almorzar a diario, dispoñer de televisión ou DVD na habitación, ver a televisión durante máis de dúas horas diarias, durmir menos horas das recomendadas, ter pais fumadores (especialmente se fuman ámbolos dous), baixo nivel de ingresos económicos da familia e baixo nivel educativo dos pais.

A obesidade infantil segue sendo hoxe en día un importante problema de saúde pública, cuxo predominio aumenta a nivel mundial. En concreto, o predominio global de sobrepeso e obesidade en nenos de cero a cinco anos en 1990 era de 4,2 %, en 2010 de 6,7 % e a Organización Mundial da Saúde (OMS) estimou que en 2020 sería do 9,1 %. En España, segundo os datos do Estudo Aladino realizado en 2010 e 2011 en nenos de seis a nove anos de idade, e empregando as curvas de crecemento da OMS, o predominio de obesidade era do 18,3%.

Teresa Robledo, vocal asesor da Estratexia NAOS, considera que "aínda que as cifras seguen sendo importantes, esta tendencia debe animar a mirar cara o futuro e impulsarnos a redobrar esforzos para reverter definitivamente a tendencia crecente da obesidade infantil. É necesario combater a obesidade e, para iso, podemos realizar pequenos cambios nos nosos hábitos de vida. Se eliximos mellor o que comemos, se os produtos que consumimos son nutritivos e equilibrados, se facemos deporte e nos mantemos activos, a nosa saúde será mellor no presente e no futuro".

Fonte: Munideporte

Publicado en Novas

As dores lumbares crónicas poderían previrse con exercicio físico regular. Así o declarou o doutor Frederic Font (Unidade de Cirurxía Vertebral do Hospital Universitario de Bellvitge). Os especialistas manifestan que esta enfermidade é un problema sanitario de primeira magnitude, sendo a segunda causa de baixa laboral en España. 

A dificultade do diagnóstico, a prevención da cronicidade, a abordaxe terapéutica integral e o manexo multidisciplinar son algúns dos retos pendentes para unha enfermidade cunha prevalencia moi elevada. Tanto é así que, tal e como indica a doutora Juana Sánchez, médico de familia e coordinadora do grupo de dor da Sociedade Española de Médicos Xerais e de Familia (SEMG), "só o arrefriado común supera á lumbalxia como causa de consulta en Atención Primaria".

Segundo datos da Sociedade de Medicina do Traballo, a lumbalxia xa é a segunda causa de baixa laboral en España actualmente. Ademais, trátase dun motivo moi frecuente de incapacidade e de dor crónica.

Segundo a doutora Sánchez, "estímase que a media de días de baixa por lumbalxia aguda é de aproximadamente 41 días ao ano. Ademais, cando un paciente está de baixa por lumbalxia máis de seis meses, a súa reincorporación ao posto laboral é menor do 50% e só dun 25% cando a baixa é maior dun ano. Por esta razón unha abordaxe precoz e, nos casos necesarios, multidisciplinar, melloraría o prognóstico desta patoloxía tan complexa e evitaría a cronificación".

Os principais factores de risco desta enfermidade son o sedentarismo, o sobrepeso e a obesidade, a vida laboral (aqueles traballos que levan carga e descarga) e os hábitos pouco saudables. Tamén cabe ter en conta as anomalías conxénitas e a idade avanzada, onde predominan os procesos dexenerativos.

Na cronificación, o máis importante é a inactividade física. Xoán Miguens (xefe de Rehabilitación da Área de Xestión Integrada de Ourense, Verín e O Barco de Valdeorras) indica que "é contraproducente. O repouso debe ser o menor posible. Ademais, en pacientes intervidos, está demostrado que o exercicio terapéutico de alta intensidade é máis efectivo que o de baixa intensidade". 

Frederic Font (xefe clínico da Unidade de Cirurxía Vertebral do Hospital Universitario de Bellvitge), afirma que "a principal prevención da dor lumbar é o exercicio. Antes, a maioría dos traballos contiñan un maior esforzo físico e non había tantos problemas de costas. Agora, a sociedade é máis sedentaria e iso é un factor de risco".

Un gran reto pendente na dor lumbar crónica é o diagnóstico, sobre todo ao ser un problema médico de primeira magnitude debido á súa alta prevalencia, pero ao tratarse dunha patoloxía complexa o seu diagnóstico exacto da causa da dor pode ser difícil. Ademais, na dor lumbar crónica interveñen moitos factores externos e internos que fan que, frecuentemente, a eficacia do tratamento poida non ser a esperada, segundo indican os expertos.

O plan terapéutico integral inclúe intervencións multidimensionais personalizadas e consensuadas co paciente para reducir a intensidade da dor, contemplando hábitos de vida activos e saudables, farmacoloxía, psicoloxía e rehabilitación. E é que a dor lumbar crónica é unha enfermidade que afecta a múltiples e distintas vertentes da vida do paciente. En canto á multidisciplinariedade, a doutora Sánchez explica que "o tratamento da dor é un deber de todos e a realidade é que deberíamos coordinarnos mellor os profesionais na súa abordaxe".

Fonte: Munideporte.com

Publicado en Novas

"Promoción da Actividade Física e Deportiva entre os escolares de Galicia no ámbito do Plan Galicia Saudable". Este é o título da conferencia inaugural do IV Congreso Mundial do Deporte Escolar. Seminario Internacional de Educación Física, Escolas Deportivas e Psicomotricidade, que se celebrará os días 5, 6 e 7 de novembro na Facultade de Ciencias da Educación da Coruña. José Ramón Lete Lasa, secretario xeral para o Deporte, será o encargado de expoñer a importancia da práctica de actividade física en idade escolar.

Este encontro intentará reunir a preto de 400 profesionais da iniciación deportiva, co obxectivo de crear estratexias que favorezan a práctica deportiva, melloren a calidade desta e eviten o abandono deportivo. Rexístranse participantes de Perú, México, Colombia, Portugal e de numerosas rexións de España.

O congreso está aberto a estudantes, deportistas, técnicos deportivos, docentes, investigadores, psicomotricistas, e calquera persoa que se sinta atraída por estes ámbitos.  

Ademais da conferencia de José Ramón Lete Lasa, o programa componse de numerosas mesas redondas e obradoiros con especialistas dos ámbitos deportivo e escolar. O programa completo do congreso pode consultarse nesta páxina web.

Haberá diferentes obradoiros que tratarán o tema do sedentarismo durante a infancia e a adolescencia, así como a planificación do exercicio físico en nenos e mozos, os primeiros auxilios e a actuación antes accidentes deportivos na aula de Educación Física ou na Escola Deportiva. Pódense consultar aquí o listado de cursos

O evento está organizado polo Departamento de Didácticas Específicas da Universidade da Coruña e Sportis Formación Deportiva, en colaboración coa Facultade de Ciencias da Educación, a Secretaría Xeral para o Deporte da Xunta de Galicia e o Concello da Coruña, e conta co patrocinio da Deputación da Coruña.

Aínda que xa rematou o prazo de inscrición, a organización admite inscricións de última hora previa petición por email a  Este enderezo de correo-e está a ser protexido de programas autómatas de envío de correo non sedexado, precisas activar o JavaScript para velo . Máis información en www.sportis.es

Publicado en Novas
Mércores, 29 Outubro 2014 23:36

Ictus, previr é curar

O sedentarismo, o colesterol ou a hipertensión únense ao consumo de tabaco e ao sobrepeso coma axentes de risco que aumentan a probabilidade de padecer unha enfermidade que afecta sobre todo a persoas maiores, segundo Carmen Aleix, presidenta da Federación Española do Ictus (FEI).

A FEI considera que estas cifras poden reducirse diminuíndo o risco mediante o control do colesterol, a práctica do exercicio ou o abandono do tabaco, por iso o seu lema é "a prevención do ictus é a túa responsabilidade".

Esta concienciación persegue coma obxectivo coñecer os labores preventivos, identificar os sinais de aviso e saber como actuar para evitalo, segundo apunta a Sociedade Española de Neuroloxía (SEN).

Aínda que a prevención reduce as probabilidades de padecer un ictus, non se anula a posibilidade de que se poida producir un trastorno da circulación cerebral, o que pode ser consecuencia da interrupción do fluxo sanguíneo ou a rotura de unha arteria ou vena cerebral.

Tanto é así que unha investigación conxunta da Universidade de Girona e o Consorcio Sanitario de Terrassa, plasmada nun programa de rehabilitación, confirma que os pacientes afectados por un ictus recuperan a autonomía rapidamente se realizan exercicio físico.

Segundo informa a primeira destas institucións, os resultados son "excelentes" na medición da velocidade de deambulación dos pacientes, un parámetro importante por ser a capacidade de camiñar o que máis preocupa aos implicados no estudo.

Os afectados conseguen nunha porcentaxe moi elevada de casos volver a andar nun prazo de tres meses sen asistencia de terceiras persoas tanto para interiores coma exteriores.

A afectación neurolóxica dun ictus provoca perda de forza e de sensibilidade dun lado do corpo coa conseguinte diminución da condición física e unha fatiga intensa que xera dificultades para levar a cabo as actividades básicas da vida diaria.

O programa de rehabilitación baséase na actividade aerobia porque a súa práctica continua permite aumentar a resistencia muscular e a cardiorrespiratoria.

Fontes: ABC.es e Axencia Efe

Publicado en Novas
Mércores, 15 Outubro 2014 14:19

O exercicio, clave para a dor de costas

Quen non sufriu nunca de dor de costas? Non en van, esta doenza é o principal motivo de visita ao médico de atención primaria. En concreto, un 18,6% dos adultos españois recoñece padecer lumbalxia e un 15,9%, dor cervical crónica, segundo datos do Instituto Nacional de Estatística. Poucos problemas de saúde tan frecuentes como este teñen unha repercusión tan importante na vida tanto persoal como laboral das persoas. E iso por non falar dos custos socioeconómicos que carrexa. É máis, a lumbalxia constitúe unha das principais causas de baixa, incapacidade laboral e de absentismo no traballo.

Pero a solución a un problema tan grave como este non é outra que practicar exercicio. "A diferenza do que se adoita crer popularmente, para previr a dor de costas o mellor é practicar algunha actividade física de forma regular", advirte Miguel Ángel Alcocer, da Asociación Española de Fisioterapeutas. "O tema da boa hixiene postural non é tan importante como parece, aínda que evidentemente se se mantén unha boa postura mellor que mellor", matiza o experto. "O máis importante á hora de evitar esta doenza –engade– é intentar modificar o noso estilo de vida, facendo exercicio principalmente, pero tamén cunha dieta equilibrada".

A práctica habitual de exercicio fortalece a musculatura, diminuíndo o risco de padecer dor de costas. Por outro lado, manter o maior grao posible de actividade física demostrou acurtar a súa duración e reducir o risco de que reapareza.

As causas da dor de costas
No 90% dos casos, a dor de costas débese a unha afección das propias costas, o que se coñece como afeccións mecánicas. Só no 10% restante a doenza está causada por algunha alteración ou enfermidades específicas. Dentro das afeccións mecánicas están as alteracións dexenerativas ou de desgaste dos ósos e as articulacións das vértebras (predominantes entre as persoas maiores) e as afeccións por alteracións dos músculos e os ligamentos da costas (sobrecargas, contracturas, traumatismos). Os principais factores desencadeantes destas últimas doenzas son os seguintes, segundo o experto consultado:

- Condicións socioeconómicas baixas: canto máis baixas maior predisposición a sufrir dor de costas.

- Cualificación profesional e nivel educativo baixos: canto máis duro é o traballo tanto física como psicoloxicamente, o que vai moi ligado á formación académica, máis se sofre esta doenza.

- Estilos de vida inadecuados: sedentarismo, obesidade, tabaquismo...

- Depresión: inflúe na percepción da dor e da calidade de vida que un ten. Ademais, neste estado as persoas teñen máis tendencia ao sedentarismo.

- O estrés e a ansiedade.

A todas aquelas persoas que sufran esta doenza, xa sexa de forma puntual ou recorrente, Miguel Ángel Alcocer recomenda acudir a un profesional especializado, como un fisioterapeuta. En caso de ser necesario, o fisioterapeuta ou o profesional pertinente "pode recomendar ao paciente a realización de exercicios terapéuticos moi específicos para cada tipo de dor".

Fonte: larazon.es

Publicado en Novas

Segundo datos do Instituto Nacional de Estatística, a esperanza de vida en España é de 81,9 anos, sendo o segundo país máis lonxevo de Europa. Unha recompilación de estudos realizados por prestixiosas universidades internacionais sobre hábitos saudables ofrece diversas recomendacións para vivir ata os 90 anos con calidade de vida.

Chegar a esa idade e logralo con saúde é unha arte que hai que desenvolver. Porque se ben é certo que a xenética xoga un papel fundamental, tamén hai que preocuparse pola prevención de enfermidades. O doutor José Antonio López Trigo, presidente da Sociedade Española de Xeriatría e Xerontoloxía (SEGG), apunta que "os xenes achegan arredor dun 60% do envellecemento e o resto depende dos factores ambientais, modificables por persoas con bos hábitos".

Se se ten intención de chegar aos 90 anos e desfrutar deles, hai que empezar a coidar as decisións. O ser humano envellece segundo  viva e isto fai que sexa tan importante desenvolver certos hábitos.

- Comer ben e seguir a dieta mediterránea: controlar o colesterol, a presión arterial e a diabetes resulta clave para manterse lonxe das enfermidades cardiovasculares, principal causa de morte no mundo (tamén nos países en desenvolvemento). Isto conséguese mediante unha boa alimentación. O doutor Leandro Plaza Celemín, presidente da Fundación Española do Corazón, sinala que "hai que diminuír as graxas saturadas, o sal... e tomar o exemplo dos países do norte de Europa onde a través da prevención se logrou reducir a incidencia destas enfermidades en case un 20%".

Estes bos costumes hai que comezalos desde pequenos porque é cando se fixa o noso patrón de alimentación. En concreto, é entre os sete e os dez anos. Ademais, segundo Plaza, "o proceso ateroesclerótico comeza a desenvolverse desde a primeira década da vida, detectándose cada vez máis a menor idade a presenza de enfermidade cardiovascular e metabólica na poboación infantoxuvenil".

Por outra parte, non debe esquecerse dos perigos que xera a obesidade, que se asocia con maior índice de mortalidade e enfermidades como hipertensión arterial, morte súbita, síndrome de apnea obstrutiva de sono ou diabetes.

- Abandonar o sedentarismo: os expertos coinciden en sinalar as múltiples vantaxes de levar unha vida activa. Está demostrado que a actividade física reduce o risco de padecer depresión, retrasa o envellecemento funcional e o risco de sufrir certas enfermidades. Concretamente, a vida sedentaria duplica as posibilidades de padecer doenzas cardiovasculares e diabetes tipo II, á vez que aumenta o risco de padecer hipertensión arterial.

- Limitar o tabaco e o alcohol: se se mantén a máxima de que envellecemos como vivimos, será fácil levar a cabo unha vida saudable e isto implica non abusar ni do tabaco nin do alcohol. O doutor López Trigo explica esta necesidade cunha metáfora: "A saúde é como unha cartilla de aforros, onde aumentamos o noso capital de saúde ingresando por medio de bos hábitos e costumes e restamos cando adquirimos factores de risco e hábitos nocivos. Temos que labrar o noso porvir desde hoxe, desde onte".

- Manter o estrés a raia: aínda non hai estudos que o demostren. Leandro Plaza asegura que "non hai evidencia de que haxa unha relación directa entre o estrés e a aparición e desenvolvemento da enfermidade coronaria". O especialista en cardioloxía explica que, polo contrario, si é certo que as persoas que teñen esta enfermidade e están expostas a altos niveis de estrés cotián teñen máis probabilidades de sufrir un infarto. Unha investigación realizada por científicos da Universidade de Londres demostrou no ano 2006 que os homes que sufriran infartos ou agudas dores de peito teñen a sufrir unha elevación da presión sanguínea en situacións de estrés.

Por outra parte, as persoas estresadas adoitan levar hábitos de vida pouco saudables como é fumar, a mala alimentación ou a inactividade física.

- Camiñar unha hora ao día: a vida activa non só afasta das enfermidades cardiovasculares ou do pesimismo, tamén mellora a saúde mental. "Hai evidencias de que o exercicio físico mellora a enfermidade do alzhéimer e ademais diminúe o seu desenvolvemento", indica o doutor Plaza, que recomenda camiñar unha hora ao día (sobrepasando así os 150 minutos de actividade física semanal recomendada pola OMS).

Esta recomendación baséase nas conclusións dun estudo do CSIC publicado na revista Journal of Alzheimer's Disease. Destaca que o exercicio físico voluntario e continuado ten un efecto protector e terapéutico contra o alzhéimer. En concreto, mellora as funcións sinápticas neuronais, a aprendizaxe, a memoria, a función sensoriomotora e a ansiedade.

- Cultivar a mente: as investigacións máis recentes demostraron que a maior educación intelectual hai unha maior esperanza de vida e un risco menor de incapacidade. De isto xa falaba Plinio el Joven no século I cando se refería aos bos hábitos de vida do vello Espurina que chegara aos 77 anos cultivando tanto o corpo como a mente. Na súa rutina diaria incluía, ademais dun paseo de tres millas diarias ou xogos de pelota, tempo para ler, escribir e escoitar lecturas lixeiras. Xa na actualidade, un estudo publicado no British Medical Journal recolle que "os traballadores que se xubilan aos 55 anos teñen unha mortalidade 37% superior aos que se xubilan aos 65".

- Ser optimista: a mente é clave para un bo envellecemento. Manterse positivo axudará a vivir máis e mellor. Segundo sinala o doutor Eduardo Rodríguez Rovira, presidente da Fundación Idade e Vida, "as persoas depresivas sofren unha taxa de mortalidade 1,5 veces superior á poboación de referencia".

Un estudo realizado pola Escola de Saúde Pública de Harvard apuntaba recentemente que os optimistas teñen máis posibilidade de sobrevivir a un infarto de miocardio e recupéranse máis rapidamente na enfermidade coronaria que os pesimistas. Ademais, a depresión, o pesimismo e os sentimentos de soidade son predictores de enfermidade, mortalidade e suicidio. "Como dicía Ramón y Cajal, a alegría é o único garante da saúde e a lonxevidade", asegura o doutor López Trigo.

- Manter a ilusión: ter proxectos en mente e tratar de alcanzalos é fundamental para envellecer saudablemente. Esta tarefa que tan fácil pode resultar sendo novos, complícase ao cumprir anos. Porén, unha investigación da Universidade de Londres concluíu que as persoas que se formulan proxectos alcanzan, de media, sete anos máis de vida. O doutor López Trigo insiste na necesidade de "manter a capacidade para xerar proxectos e ter o cerebro activo e dinámico". Xubilarse non significa que non se poida seguir tendo ideas e desenvolvéndoas.

- Mirar o futuro (a vellez) con positivismo: observar o futuro con entusiasmo e contemplar con bos ollos a idea de facerse maior pode axudar a vivir durante máis anos. Segundo recolle un estudo realizado en Ohio entre os anos 1975 e 2002, as persoas que tiñan unha imaxe máis positiva do envellecemento, viven unha media de sete anos e medio que os que non esperaban nada da vellez.

- Sentirse útil: ser unha persoa activa independente da idade que teñas. Non fai falla estar laboralmente en activo para ser útil á sociedade. Como sinala Eduardo Rodríguez Rovira, pódense facer outras cousas como axudar na casa, á familia ou incluso colaborar cunha ONG. Antonio Portela, CEO do nonaxenario laboratorio Bial, fala da necesidade de "facer esforzos e manterse activos".

- Coidar da familia e amigos: dedicarlle tempo ás relacións sociais e coidar da xente que nos rodea. Rodríguez Rovira mantén que "as persoas cun índice de participación social elevada teñen un 50% menos de probabilidades de morrer de forma prematura". Isto fai referencia ao ocorrido recentemente en Xapón, onde se demostrou que as persoas maiores que afirman carecer de contactos sociais foron 1,5 veces máis propensas a falecer nos tres anos seguintes que as que tiñan máis apoio social.

Fonte: Munideporte.com

Publicado en Novas

O exercicio, xa se ten dito, non só beneficia ao corpo, senón tamén á nosa mente. Ou dito do revés, o sedentarismo prexudica tanto ao corazón coma ao cerebro. E isto ocorre especialmente nos nenos, que se están formando. Un estudo norteamericano acaba de mostrar que facer exercicio despois do colexio mellora a súa concentración e o seu desenvolvemento intelectual.

Segundo conclúe un experimento realizado durante nove meses con 221 nenos e que se detalla na revista Pediatrics, os niños que realizan actividade física entre moderada e vigorosa durante polo menos 60 minutos ao día despois de saír da escola rexistraron unha mellora substancial na súa capacidade para prestar atención, evitar a distracción e cambiar entre tarefas cognitivas.

A metade dos suxeitos do estudo foron asignados aleatoriamente a seguir un programa despois da escola e o resto foi colocado nunha lista de espera. Todos os participantes sometéronse a probas de imaxe cerebral e cognitiva antes e despois da intervención. "Os que estiveron no grupo de exercicio recibiron unha intervención estruturada que foi deseñada da forma que lles gusta aos nenos moverse", sinala Charles Hillman, profesor de Kinesioloxía e Saúde Comunitaria da Universidade de Illinois (EE UU) e director do estudo.

A intervención, chamada FitKids, baséase no programa de exercicios CATCH, unha iniciativa de promoción da saúde baseada na investigación que foi inicialmente financiado polos Institutos Nacionais de Saúde de Estados Unidos e agora é utilizado polas escolas e os departamentos de saúde en todo o país. Os nenos no grupo de exercicio FitKids levaban monitores da frecuencia cardíaca e podómetros durante a intervención.

"De media, as taxas cardíacas dos nenos corresponden cun nivel de moderado a vigoroso á intensidade do exercicio e unha media de arredor de 4.500 pasos durante a intervención de dúas horas", detalla Hillman. Os nenos estaban activos uns 70 minutos ao día e, como era de esperar, a aptitude aumentou máis no grupo de intervención no transcurso do estudo. "Vimos un aumento de 6% na aptitude dos nenos no grupo de intervención FitKids", resalta Hillman.

Os nenos que realizaron o programa de exercicio tamén mostraron aumentos substanciais na "inhibición atencional", unha medida da súa capacidade para bloquear as distraccións e concentrarse na tarefa en cuestión e melloraron en "flexibilidade cognitiva", que implica o cambio entre tarefas intelectuais, mantendo a súa velocidade e precisión. Os nenos do grupo de control de lista de espera rexistraron melloras mínimas nestas medidas, en liña co que cabería esperar como resultado da maduración normal durante os nove meses, segundo Hillman.

"Os menores no grupo de intervención melloraron dúas veces en comparación cos nenos en lista de espera en canto á súa precisión nas tarefas cognitivas –subliña–. E encontramos cambios xeneralizados na función cerebral, que se refiren á distribución da atención durante as tarefas cognitivas e a velocidade de procesamento cognitivo. Estes cambios foron significativamente maiores que os mostrados polos nenos en lista de espera".

As melloras observadas tamén tiñan que ver coa taxa de asistencia, de maneira que unha maior asistencia vinculouse cun maior cambio na función cerebral e rendemento cognitivo. "O feito é que os nenos son seres sociais, que realizan actividade física nunha contorna social. Unha gran razón pola que os nenos participan nunha contorna deportiva estruturada é porque lles resulta divertido e fan novos amigos. E esta intervención foi deseñada para satisfacer esas necesidades tamén", conclúe Hillman.

Fonte: 20minutos.es

Publicado en Novas

Dos distintos factores de risco cardiovascular entre os que se inclúen a obesidade, a hipertensión, a diabetes, o colesterol elevado, o tabaquismo, o consumo de alcohol e a inactividade física, este último é o responsable dun 5% das enfermidades cardiovasculares, segundo un informe da World Heart Federation (WHF).

Precisamente, e co obxectivo de promover a práctica de exercicio diario, a Fundación Española do Corazón (FEC) organizou o sábado a V Carreira Popular do Corazón, enmarcada na conmemoración do Día Mundial do Corazón, o 29 de setembro, e cuxos beneficios se destinarán ás campañas de concienciación e educación sanitaria da poboación, así como á investigación das enfermidades cardiovasculares.

E é que, segundo a Enquisa Nacional de Saúde, no noso país o 35,86% dos homes e o 46,64% das mulleres son sedentarios.

Son coñecidos xa os moitos beneficios de practicar actividade física de forma regular. Agora, investigadores do Karolinska Institute realizaro un estudo no que se observou que, en mulleres de mediana e avanzada idade, andar ou camiñar pequenos períodos de tempo cada día se asocia cun menor risco de padecer fibrilación auricular, a arritmia máis frecuente que afecta ao 4,4% dos españois maiores de 40 anos (máis de 1.018.000 persoas).

Segundo Leandro Plaza, presidente da FEC, "é esencial realizar deporte a diario e adaptar o noso corpo á práctica habitual de exercicio para aumentar a súa capacidade. A miúdo, parece que a actividade deportiva só se poida facer de maneira especializada e a unha hora en concreto nun ximnasio pero non é así. O importante é adquirir hábitos de vida como ir andando ao traballo ou subir andando as escaleiras, por exemplo. De feito, camiñar é o exercicio máis fácil e un hábito que se pode repetir cada día".

A FEC recorda que as enfermidades cardiovasculares seguen sendo a primeira causa de morte no noso país. Tres de cada dez persoas morren por enfermidades do corazón, segundo os datos publicados en febreiro deste 2014 polo Instituto Nacional de Estatística (INE), o que supón o 30,30% dos falecementos anuais. Neste informe indícase que 122.097 persoas morreron durante o 2012 a causa dalgunha enfermidade do corazón.

O exercicio despois do infarto
O exercicio é fundamental na rehabilitación dos pacientes con calquera tipo de cardiopatía, incluso os que sufriron infartos. O primeiro paso é consultar ao médico, que determinará o nivel de esforzo, por medio dunha ergometría ou proba de esforzo. O especialista deseñará o programa de rehabilitación cardíaca que inclúa apoio psicolóxico.

O máis beneficioso é o chamado aerobio: camiñar, correr, pedalear en bicicleta e nadar. Neste tipo de actividades mobilízanse moitos músculos. Mentres que o exercicio estático ou anaerobio (coma o levantamento de pesas) ten menos efectos positivos para o corazón e pode resultar perigoso se non se fai de forma controlada.

Beneficios da práctica deportiva:
- Controla a tensión arterial, os niveis de colesterol e de glicosa.
- Axuda a baixar e controlar o peso.
- Diminúe a formación de coágulos sanguíneos e aumenta a capacidade para disolvelos.
- Mellora a forma física e a tolerancia ao exercicio.
- Axuda a que o corazón funcione mellor: reduce o número de latidos por minuto, mellora a súa contracción e desenvolve novas arterias.
- Reduce as arritmias.
- Evita a ansiedade, a depresión e o estrés.
- Mellora a calidade de vida, reduce as recaídas e a mortalidade.

Que precaucións tomar
- Nunca se debe iniciar a actividade física sen ter consultado a un especialista sobre os exercicios máis adecuados e a que intensidade practicalos.
- Non comece un deporte sen ter un adestramento físico previo.
- A actividade debe facerse de forma progresiva. Evite esforzarse demasiado. Non obterá ningún beneficio e pode chegar a ser perigoso.
- De nada serve exercitarse se non se ten unha dieta saudable, unha adecuada medicación e se controla o peso.
- Tras o primeiro mes, o médico podería autorizar correr, practicar natación e bicicleta estática, sempre coa frecuencia cardíaca baixo vixilancia.

Fonte: Fundación Española do Corazón

Publicado en Novas
<< Inicio < Anterior 1 2 3 4 5 6 7 Seguinte > Final >>
Páxina 1 de 7