A vida sedentaria trunfa. Mentres as rúas se enchen de corredores contaxiados pola moda do running, existe outro amplo grupo de xente que prefire tirarse no sofá ao chegar de traballar. Segundo a Organización Mundial da Saúde (OMS) defínense como inactivas aquelas persoas que non realizan máis de 90 minutos de actividade física á semana.

Segundo un informe recente desa mesma organización, máis da metade dos adultos dos países desenvolvidos realiza unha actividade física insuficiente. A vida sedentaria resulta moito máis perigosa do que te imaxinas e inflúe tanto no noso estado de saúde como o fai a mala alimentación, o tabaco ou o consumo de alcohol. Noutras palabras, pode ser letal. 

Deixala non é tan complicado. Basta con realizar máis de hora e media de actividade física (non deporte) á semana distribuída en tres días. O propósito é fácil de cumprir e os beneficios que achega son moitos. Estas 20 verdades sobre o sedentarismo, axudarante a decidirte a dar o paso para levantarte por fin do sofá e facer exercicio dunha vez por todas. 

1. A OMS sitúa a España como un dos catro países máis sedentarios de Europa, por detrás de Grecia, Bulgaria e Portugal. 

2. A falta de actividade física e a mala alimentación son a segunda causa de morte no mundo despois do tabaquismo. Segundo un informe publicado en 2010, a inactividade física provoca 3,2 millóns de mortes prematuras cada ano. 

3. As persoas con pouca actividade física teñen entre un 20 e un 30 por cento máis de posibilidades de morrer de forma prematura.

4. A actividade física regular reduce o risco de padecer depresión. "Igual que o exercicio físico axuda a segregar endorfinas (hormona da felicidade) e inflúe de forma positiva no estado de ánimo, pódese pensar que a falta de actividade física xera o efecto contrario", explica Francisco García-Muro, coordinador da sección de fisioterapia na actividade física e deporte no Colexio Profesional de Fisioterapeutas da Comunidade de Madrid, quen insiste que non é unha matemática: "Non todo o mundo que é sedentario lle pasa isto, tamén entra en xogo a predisposición de cada persoa". 

5. O sedentarismo duplica o risco de sufrir enfermidades cardiovasculares e diabetes tipo II á vez que aumenta o risco de padecer hipertensión arterial. 

6. As mulleres sedentarias notan máis os efectos da menopausia. O doutor José Ramón González-Juanatey, presidente da Sociedade Española de Cardioloxía (SEC)asegura que a actividade física regular axuda a reducir ou limitar os cambios metabólicos asociados a este ciclo. Outros estudos sinalan que pode reducir os efectos da menopausia xa que as mulleres activas chegan a ese momento hormonal con mellor óso. 

7. As persoas sedentarias teñen menos facilidade para abandonar o tabaquismo e seguir unha dieta saudable. Noutras palabras, a actividade reduce de forma aguda o desexo de fumar. 

8. Abandonar o sedentarismo non significa ter que realizar unha actividade física intensa. O ideal é realizar unha actividade moderada tres veces á semana, é dicir 150 minutos semanais, explica García-Muro, para o que non basta con saír un día a correr e xa: "Hai que seguir un ritmo continuado, non vale con facer unha vida normal e de repente pegarse unha carreira".

9. Non fai falta ter sobrepeso ou obesidade para sufrir as consecuencias nocivas do sedentarismo, os delgados tamén as padecen. "Hai estudos que morren máis delgados sedentarios que persoas con sobrepeso activas", sinala García-Muro.

10. A vida sedentaria asóciase con algúns tipos de cancros. Segundo o Fondo Mundial para a Investigación do Cancro, a relación entre inactividade e cancro é sólida. En concreto fala da relación co de colon porque a falta de exercicio fai que diminúan no noso corpo os niveis de certas hormonas e enzimas protectoras, fai que os alimentos estean máis tempo no intestino (o que incrementa o risco de padecer cancro de colon) e empeora a resposta do noso sistema inmunitario.

11. O sedentarismo non é o estado natural do home. Como ben sinalan Julio Basulto e Juanjo Cánceres, autores do libro Comer e correr (Penguin Random House), "a especie humana evolucionou e adaptouse para ser fisicamente activa ao longo de toda a súa vida e por tanto os modos de vida sedentarios son insáns (…) de todo isto dedúcese que canto máis fisicamente activos sexan os individuos, mellor". 

12. A vida sedentaria xera máis inactividade ou como adoita dicirse, sofá chama a sofá. "Porque igual que ti podes facer adaptacións positivas ao esforzo, ti tamén tes adaptacións negativas á inmobilización", explica García-Muro. É a pescada que morde a súa cola. Se hai algunha razón que te leva á inactividade e logo non abandonas este estilo de vida acabas entrando nun círculo vicioso que te xera máis inactividade da que cada vez é máis difícil saír.

13. O sedentarismo rómpese andando, unha práctica que mellora a saúde aerobia e metabólica do individuo e que ademais axuda na loita contra a obesidade. A OMS sinala que facelo durante unha hora ao día reduce o risco de sufrila nun 25 por cento.

14. A inactividade produce aumento de apetito e por tanto aumento de peso. Segundo un estudo da Escola de Medicina de Harvard (EEUU), pasar máis tempo sentado no sofá fai que teñamos máis ganas de comer porque se deixa de segregar irisina, unha hormona que se ocupa de converter a graxa branca (mala) en graxa parda (boa). 

15. Os sedentarios adoitan presentar máis problemas para durmir. Os especialistas en medicina do sono recomendan practicar exercicio físico para garantir un bo descanso nocturno. Segundo sinalan, a actividade física facilita o sono e faino máis reparador sempre e cando realice como mínimo tres horas antes de ir a durmir.

16. Os sedentarios teñen peor esperma e peor sexo. Segundo un estudo publicado en European Journal of Applied Physiology, os homes que levan unha vida inactiva teñen menos volume de exaculado, espermatozoides máis lentos ou máis escasos e menos cantidade de testosterona e outras hormonas necesarias para a formación do esperma que aqueles que practican exercicio moderado. Ademais, estas persoas teñen peor sexo. Porque, de acordo a un traballo da Escola Emory de Medicina, o exercicio ten algo así como un efecto protector contra a disfunción eréctil.

17. Os sedentarios son menos produtivos. Os traballadores que deixan o seu lugar de traballo durante media hora cada día para participar nunha actividade física tenden a traballar máis intensamente e facelo de forma máis produtiva.

18. O exercicio físico facilita o parto ás mulleres embarazadas. Segundo o Colexio Americano de Obstetras e Xinecólogos (CAOG), as mulleres embarazadas deben realizar unha actividade física moderada durante todos os días. Esta actividade reduce o risco de ter bebés con máis de 4 quilos de peso e por tanto reduce o risco de que o nacemento se produza por cesárea.

19. De pais activos, saen fillos activos. "O ser humano é activo por natureza, o problema é que a sociedade actual está alterando ese patrón e facendo aos nenos máis sedentarios", sinala García-Muro quen insiste na necesidade de non plantar aos nenos diante da tele ou deixarlles o móbil. Hai que educar os nenos na actividade física para que non terminen converténdose en adultos sedentarios. 

20. O exercicio físico tamén conleva beneficios sociais. Como sinala a páxina web madridsalud.org, da práctica masiva do exercicio derívase unha redución de custes en atención sanitaria, a mellora do rendemento escolar e, á súa vez, a diminución do absentismo laboral. 

Fonte: Huffington Post
Publicado en Novas
A obesidade é unha enfermidade crónica, complexa e multifactorial, que adoita iniciarse na infancia e a adolescencia, e que ten a súa orixe nunha interacción xenética e ambiental, sendo máis importante a parte ambiental ou condutual, establecida por un desequilibrio entre a inxestión e o gasto enerxético. Non obstante, pode resultar simplista pensar que a obesidade só se debe a un consumo excesivo e/ou a unha actividade física deficiente. 

Estes son algúns dos aspectos principais abordados na análise científica "Etioloxía da Obesidade: os 'dous grandes' e outros factores emerxentes", traballo que serviu de base para a elaboración do Documento de Consenso "Obesidade e Sedentarismo no Século XXI: que se pode e se debe facer?".

Epidemia de obesidade na UE
Hoxe en día coñécese que a epidemia actual de obesidade coincide cun profundo cambio de hábitos da poboación, tanto a nivel de actividade física como de patróns alimentarios, e que os cambios demográficos e culturais afectaron ao comportamento dos seres humanos en múltiples vías. Na actualidade, xunto ao resto de factores máis coñecidos, hai abertas diversas vías de investigación en canto ás causas da obesidade, merecendo especial atención dentro das mesmas a nutrixenómica e a microbiótica.

Entre os factores principalmente asociados á obesidade, o Prof. Lluìs Serra-Majem, Catedrático de Medicina Preventiva e Saúde Pública da Universidade de Las Palmas de Gran Canaria, Presidente da Fundación para a Investigación Nutricional, membro de CIBER Fisiopatoloxía da Obesidade e Nutrición, Instituto Carlos III, e autor desta análise científica, destaca especialmente aspectos como o estilo de vida ou factores sociodemográficos como a idade e o xénero, o nivel cultural e socioeconómico ou a distribución xeográfica. "En case todos os estudos realizados con adultos residentes en España vemos como a prevalencia de obesidade é maior nos homes, e como esta aumenta segundo a idade é maior", apunta. 

Equilibrio enerxético contra a obesidade
Segundo a análise científica, a obesidade é o resultado dun balance enerxético positivo continuado, no que a inxestión total de enerxía supera o gasto enerxético total. Así, o obxectivo do tratamento da obesidade é reverter este balance mentres que o obxectivo da prevención da obesidade é evitar que o balance enerxético se converta en positivo. 

"As mensaxes á poboación para a prevención da obesidade non se deben dividir en mensaxes sobre a importancia dunha correcta alimentación por un lado, e mensaxes sobre a importancia da actividade física por outro. Ambos deben ir xuntos xa que son compoñentes da mesma ecuación", engade o Prof. Serra-Majem. 

Desde o punto de vista do equilibrio enerxético, é factible ter un maior éxito na prevención do aumento excesivo de peso que no tratamento da obesidade. A razón débese a que o sistema de equilibrio enerxético do organismo mostra unha oposición máis forte á perda de peso que ao aumento do mesmo. Aínda que fan falta grandes cambios de comportamento para reducir e manter o peso corporal, pequenos cambios comportamentales poden ser suficientes para previr a excesiva ganancia de peso.

En Europa, a maior parte da poboación (60%) non realiza deporte algún ou practícano pouco a miúdo (21%). En España, o 42% da poboación nunca realiza actividade física ou deporte, e o noso país sitúase na undécima posición entre os 28 países da UE nos que menos actividade física e deporte se realiza, precedida por Grecia, Bélxica, Portugal, Italia, Hungría e Polonia, entre outros. Polo contrario, países como Suecia, Finlandia, Dinamarca, Eslovenia, Irlanda ou Holanda, rexistran unha porcentaxe menor de persoas inactivas.

Fonte: ABC.es

Publicado en Novas
O exceso de peso infantil estancouse en España en torno ao 28,5% dos nenos de entre 3 e 12 anos, segundo datos do estudo anual que elabora a Fundación Thao, polo que o director científico da institución, Rafael Casas, advertiu de que se trata dun "trastorno tenaz". 

Se a obesidade se instaura en idades temperás "é difícil de reducir e tende a persistir ao longo da vida", explicou, polo que remarcou a necesidade de crear hábitos de alimentación saudables desde unha idade temperá. 

O estudo da fundación, realizado en case 29.000 nenos dunha quincena de municipios españois, determina que o 21,3% dos nenos ten sobrepeso e un 7,2% obesidade, uns niveis elevados incluso comparado con outros países europeos, e que se manteñen estables en relación aos estudos de anos anteriores. 

Por franxas de idade, os nenos de 10 a 12 anos presentan un exceso de peso do 29,4% (24,2% de sobrepeso e 5,2% de obesidade), os de 6 a 9 anos do 32,2% (23% de sobrepeso e 9,2% de obesidade) e os de 3 a 5 anos do 20,7% (14,9% de sobrepeso e 5,8% de obesidade).

Casas subliñou que se trata de datos suficientemente preocupantes como para actuar, e apuntou a necesidade de fomentar hábitos de vida saudables, como realizar actividade física, comer cinco pezas de froita e verdura ao día e durmir as oito horas recomendadas.

Pese a recoñecer que tamén existen factores xenéticos e emocionais que poden influír na alimentación dos nenos, o experto advertiu sobre a "neofobia alimentaria", isto é, unha excesiva tolerancia dos padres ante o rexeitamento aos sabores novos no seu fillo, e sobre a importancia de respectar a sensación de saciedade do neno. 

O responsable da área de avaliación da fundación, Santi Gómez, sinalou ademais que "cada vez existe máis evidencia de que comer en familia é protector", mentres que o presidente de Thao, Henri García, reclamou a necesidade de frear esta epidemia implicando a toda a sociedade. 

A actividade física, que tamén marca a prevalencia de sobrepeso ou obesidade, tamén é un aspecto a mellorar segundo os expertos de Thao.Un 10% da xente nova non realiza ningunha actividade física en fin de semana e un 26,5% só a practican unha vez, "e alí incluímos xogar á pelota ou facer unha excursión á praia ou á montaña, algo que tamén é un exercicio importante", destaca Gómez. 

"Os hábitos saudables permiten ter menos enfermidades e unha mellor calidade de vida", sentencia Henri García, o presidente da entidade, que incide na importancia de conseguir "frear a obesidade e gañar esta batalla". Ademais, desde a Fundación destacan que estes problemas cada vez son máis "homoxéneos e afectan a todos os territorios: a obesidade é como unha mancha de aceite que se expande". 

Fontes: ABC e Europa Press
Publicado en Novas
As persoas que están sentadas máis de seis horas a o longo do día, xa sexa por traballo ou lecer, acortan preto dun 40% a súa esperanza de vida. Así o afirma un estudo levado a cabo polo Hospital Universitario Austral de Bos Aires (Arxentina). Segundo os expertos, na sociedade actual os ciudadáns están unha media de 9,3 horas sentados. 

Os expertos recomendan levantarse polo menos unha vez cada hora para combater o "sedentarismo extremo". Néstor Lentini (especialista en medicina do deporte do Hospital Universitario Austral) sinalou que "o corpo comeza a desestruturarse tan pronto como se acomoda na cadeira. A actividade eléctrica nas pernas detense, o consumo de enerxía baixa a unha caloría por minuto e as enzimas que axudan a descompoñer as moléculas de graxa diminúen un 90%".

Precisou, ademais, que incluso as enfermidades do corazón, a diabetes, a obesidade e o cancro teñen que ver cos efectos prexudiciais que ocasiona á saúde pasar o día sentado, xa que "non supón practicamente consumo enerxético algún. De feito, ao estar moito tempo sentado o nivel de colesterol "bo" diminúe nun 20%, e despois de 24 horas de total sedentarismo a eficacia da insulina diminúe nun 24%, aumentando o risco de diabetes".

Lentini destacou que na sociedade actual unha persoa pasa un promedio de 9,3 horas sentada ou deitada, sete horas realizando actividades físicas de baixa intensidade e pouco máis de media hora practicando algún exercicio físico de forma moderada ou vigorosa: "Con esa proporción púidose establecer que, cando unha persoa pasa máis de seis horas ao día sentada, o seu risco de morrer nos próximos 15 anos é 40% maior en comparación co de alguén que se senta menos de tres horas ao día, independentemente de que se realice ou non actividade física". 

Considérase que unha persoa é sedentaria cando o seu gasto semanal en actividade física non supera as 2.000 calorías. O sedentarismo extremo dase cando son máis as horas que se pasa sentado nunha cadeira que de pé ou en movemento. Entre as complicacións a nivel orgánico por estar moito tempo sentado, Lentini citou "a compresión dos vasos sanguíneos, que xera menor achega de osíxeno e glicosa e maior nivel de fatiga; a redución do movemento muscular e a compresión constante sobre os discos intervertebrais, que aumenta a posibilidade de sufrir trastornos no pescozo ou nas costas". 

Asemade, indicou que "se producen alteracións xerais a nivel cardiovascular central e periférico, diminúe a eficiencia cardíaca e pulmonar, aparecen problemas dixestivos e aumentan as posibilidades de sufrir osteoartrose de xeonllo". O especialista enfatizou que realizar actividade física diariamente "non é suficiente", senón que o que se necesita é "tratar de permanecer sentado o menor tempo posible, porque senón os riscos contra a saúde non diminúen". A actividade física debe realizarse de forma alterna, é dicir, non menos de tres veces por semana ou todos os días non menos de 45 minutos para lograr que o organismo se adapte e mellore todo o sistema cardiovascular, metabólico, osteoarticular e muscular. 

No caso das persoas que por motivos de traballo deban permanecer moitas horas sentados, Lentini precisou que as "pausas activas" na oficina poden incluír movementos das articulacións xerais ou da cabeza e que tamén se pode aproveitar a cadeira para realizar exercicio. Tamén sinalou que utilizar as escaleiras en lugar do ascensor e chegar camiñando ao traballo son outras medidas que poden evitar o sedentarismo extremo e as súas consecuencias". 

Fonte: Munideporte.com
Publicado en Novas
Levar un tipo de vida sedentario a partir dos 50 anos fai que aumente "significativamente" o risco de desenvolver fraxilidade na vellez, segundo a Sociedade Española de Medicina Xeriátrica (SEMEG), e para evitalo recomendan manter unha vida activa, que inclúa unha actividade física regular, unha dieta equilibrada e unha contorna social favorable que axuden a evitar a dependencia no futuro. 

Este tema profundouse no IX Curso de Formación Dr. Salgado Alba sobre Fraxilidade organizado por esta sociedade científica, en colaboración con Novartis, que se celebra ata este sábado en San Lorenzo del Escorial (Madrid) baixo o título Fraxilidade, e que forma a máis de trinta residentes de Xeriatría en epidemioloxía, fisiopatoloxía, diagnóstico e tratamento da fraxilidade pola alta prevalencia que se está observando nos últimos anos. 

O xefe do Servizo de Xeriatría do Hospital Universitario de Xetafe e ex presidente da SEMEG, Leocadio Rodríguez Mañas, asegurou que "ningunha medida farmacolóxica demostrou beneficios na prevención desta síndrome".

A fraxilidade é unha síndrome xeriátrica independente que sofren o 10 por cento dos maiores de 65 anos e caracterízase pola perda de peso, a pobre actividade física, o cansazo e a marcha ralentizada. Tamén é invalidante e pode provocar caídas e problemas de saúde graves que deriven en ingresos e reingresos e, ademais impide desenvolver tarefas cotiás como ducharse ou vestirse, sinalou. 

Tamén apuntaron que é un importante preditor de eventos adversos de saúde, como maior discapacidade, hospitalización, institucionalización ou morte. 

"A este colectivo non se lle pode poñer unha idade, porque un pode ser fráxil aos 65 anos ou legar ata os 90 sen selo. O que si sabemos é que a prevalencia da fraxilidade aumenta coa idade, especialmente a partir dos 75 anos, e chegando ao 30-35 por cento nos maiores de 80 anos", comentou a xeriatra do Hospital Universitario de Xetafe Marta Castro, coordinadora do curso. 

Esta experta recordou ademais que ata un 45 por cento dos maiores de 65 anos poden considerarse "persoas pre-fráxiles". 

Sobre o diagnóstico da fraxilidade, esta doutora asegurou que hai dúas probas que se utilizan para diagnosticar a fraxilidade das persoas. Unha delas é o Cardiovascular Health Study e outra o Short Physical Performance Battery (SPPB).

En relación coa segunda, Castro apuntou que consta de 3 tests, tales como "equilibrio, velocidade da marcha e levantarse e sentarse nunha cadeira 5 veces; ou a medida da velocidade da marcha unicamente".

Nova completa: Europa Press
Publicado en Novas
Domingo, 02 Marzo 2014 19:34

Combater o sedentarismo nos menores

Nenos e adolescentes están herdando do estilo de vida actual un dos seus males máis graves: o sedentarismo. O contexto educativo é fundamental pero as últimas correntes apostan ademais por xerar contornas dinámicas, activas e saudables para os máis pequenos e mozos. 

Segundo explica Eduardo Generelo, responsable do grupo de investigación sobre Educación Física e Promoción da Actividade Física (EFYPAF) da Universidade de Zaragoza, estas contornas que promoven a actividade nos menores poden conseguirse no medio educativo pero logo non se trasladan ao fogar. O abandono do sedentarismo ou o aumento da actividade física nos menores só será posible se se aborda de forma global e cunha mensaxe única de profesores, adestradores e familia, conclúe Generelo. 

As autoridades competentes fixan en 60 minutos diarios de actividade física moderada e vigorosa os niveis axeitados para os nenos e adolescentes. Os estudos científicos realizados para comprobar cal é a realidade na práctica mostran que en poucas ocasións se cumpren as recomendacións. Generelo sinala que un estudo en Huesca mostrou que só o 50% dos rapaces chegaban a realizar a actividade necesaria e que as cifras descendían ata o 30% cando se trataba das rapazas. 

O papel das pantallas audiovisuais (televisión, videoconsola, ordenador) como un dos principais culpables do sedentarismo infantil parece non estar xa tan claro. Segundo apunta Generelo, os últimos traballos de investigación conclúen que non é certo que o tempo dedicado ás pantallas se reste da actividade física, senón que existen menores que dedican moito tempo a ambas actividades e outros que dedican pouco a pantallas e actividade física. 

Por outro lado, Generelo fai tamén fincapé na brecha entre xéneros xa que sinala que, a pesar de que existen máis posibilidades para a participación das rapazas nas actividades deportivas, isto non se está traducindo en máis actividade física nas menores. O experto comenta que a lousa cultural da muller é moi pesada e que hai que seguir traballando para modelos máis igualitarios, xa que se segue vendendo un modelo masculino do deporte e o exercicio físico. 

Fóra do ámbito educativo, Generelo apunta que se extendeu un ocio nas fins de semana baseado nas grandes superficies que en moitas ocasións pasa por acudir ao restaurante de comida rápida máis popular, ir ao cine ou ámbalas dúas cosas, actividades ligadas aos patróns de sedentarismo. Se a isto se une que moitos pais desexan descansar das xornadas laborais, a fin de semana resulta ser un período de menor actividade física para nenos e adolescentes.

Pasar á acción
A continuación expóñense 10 consellos para crear unha atmosfera de motivación para a práctica da actividade física nos fillos:
1. Inscribilos en asociacións ou equipos deportivos.
2. Levalos a lugares onde poidan estar activos.
3. Animalos a camiñar ou ir en bicicleta.
4. Acompañalos cando practican deporte ou actividades físicas como a danza.
5. Limitar o tempo que pasan fronte a unha pantalla audiovisual.
6. Evitar colocar a televisión ou o ordenador no seu cuarto.
7. Facer saídas familiares para practicar actividade física.
8. Incluír aos fillos no exercicio físico que realizan os pais.
9. Realizar algunha práctica deportiva para animar os fillos.
10. Enfocar o exercicio desde un punto de vista lúdico e transmitir esta visión aos fillos. 

Fonte: Europa Press
Publicado en Novas
A falta de actividade física ou o sedentarismo é xa o cuarto factor de risco de mortalidade global, só por detrás da hipertensión, o consumo de tabaco e os niveis elevados de azucre en sangue, segundo datos da Organización Mundial da Saúde (OMS), que estima que o 6 por cento de todas as mortes anuais, uns 3,2 millóns de falecementos, se producen por non ser suficientemente activos. 

Así o asegura este organismo de Nacións Unidas, que lamenta que o sedentarismo estea aumentando en moitos países e, con isto, o risco de desenvolver enfermidades non transmisibles como as enfermidades cardiovasculares, o cancro ou a diabetes. 

Non obstante, é a principal causa do 21-25 por cento dos casos de cancro de mama e colorrectal, do 27 por cento dos casos de diabetes e do 30 por cento das enfermidades do corazón. 

En concreto, a OMS establece que unha persoa adulta debe ter polo menos 150 minutos semanais de actividade física moderada, considerando como tal calquera movemento corporal que require un gasto de enerxía, e inclúe tanto as actividades que se podan realizar durante a xornada laboral, o ocio, actividades do fogar, viaxes, etcétera. No caso dos nenos e adolescentes, a recomendación amplíase a polo menos 60 minutos de actividade física diaria. 

Deste xeito, e con independencia da cantidade de actividade física que se realice e da súa intensidade, pódese mellorar a capacidade muscular e cardiorrespiratoria, a saúde ósea, o risco de hipertensión, o risco de caídas e de fracturas, etcétera. 

O problema, sinalan, é que actualmente o 31 por cento das persoas de máis de 15 anos non son suficientemente activos (28% no caso dos homes e o 34% das mulleres), segundo datos de 2008. 

Cando os datos se centran só en países de altos ingresos, a porcentaxe de sedentarismo ou inactividade aumenta ata o 41 por cento dos homes e o 48 por cento das mulleres, o dobre que nos países menos desenvolvidos (18% dos homes, 21% das mulleres).

E as consecuencias desta inactividade tradúcese nun maior risco de morte. Segundo a OMS, de ter polo menos 30 minutos de actividade física moderada case todos os días a non ter nada, o risco de mortalidade aumenta entre un 20 e 30 por cento. 

Para combater estas deficiencias, o ano pasado os Estados Membros da OMS acordaron reducir as taxas de sedentarismo nun 10 por cento de cara a 2025, principalmente fomentando a actividade física no ámbito educativo e laboral, mediante máis e mellores instalacións deportivas e promovendo o acceso a medios de transporte máis activos como a bicicleta. 

Non obstante, lamentan que só o 80 por cento destes países desenvolveran políticas ou plans de actuación para logralo, dos cales só a metade (56%) os puxeron en marcha. Entre eles está o Plan Galego para o Fomento da Actividade Física Galicia Saudable. 

Fonte: Europa Press
Publicado en Novas
Xoves, 20 Febreiro 2014 20:29

Cada hora sentado conta

Se ten máis de 60 anos, saiba que o sedentarismo pode ser especialmente prexudicial para vostede. E non só pola súa relación coa obesidade e as enfermidades cardiovasculares. Unha investigación estadounidense recorda que pasar moito tempo sen facer nada na terceira idade tamén aumenta o risco de perder autonomía. 

"O que vimos é que ser sedentario é, por si mesmo, un factor de risco para deixar de ser capaz de facer actividades básicas no día a día, como comer, vestirse ou baxar da cama. No noso traballo o sedentarismo asociábase á perda de autonomía independentemente da cantidade de tempo dedicado á actividade física moderada, o que supón que non só é un sinónimo de falta de exercicio", explica a El Mundo Dorothy D. Dunlop, profesora de medicina na Universidade Northwestern de Chicago e a principal firmante do traballo que publica Journal of Physical Activity and Health.

Segundo esta especialista, cada hora sen moverse conta. "Se no caso de dúas persoas co mesmo perfil de saúde e que empregan a mesma cantidade de tempo facendo exercicio, unha delas pasa unha hora extra ao día sentada, esa persoa ten un risco máis alto de ter peor saúde", exemplifica. 

Dunlop advirte que o seu estudo en ningún caso bota por terra os beneficios do exercicio. "Sexamos claros: manterse activos é moi importante para a saúde. As persoas que cumpren coas recomendacións que aconsellan camiñar unhas dúas horas e media á semana a o ritmo teñen menos posibilidades de desenvolver problemas graves de saúde, como cardiopatías, ictus e diabetes", sinala. O que esta investigación demostra, subliña, é que "ser sedentario é un factor de risco independente".

Dunlop, que tamén leva un dispositivo no seu pulso que lle "recorda a importancia de estar activa" -ilumínase por cada milla que percorre ao día- ofrece unha serie de consellos para evitar "pasar demasiado tempo nunha cadeira".

- Se vas ao supermercado, aparca nun lugar alonxado da entrada.
- Cando te levantes a por auga, camiña pola casa ou pola oficina.
- Se podes, sobe as escaleiras a pé en lugar de elixir o ascensor. 
- Fai os pequenos recados camiñando e non collas o coche.
- Levántate cando fales por teléfono ou nas reunións na oficina. 

Fonte: El Mundo

Publicado en Novas
Os países de baixos ingresos poden pronto estar enfrontándose ás mesmas epidemias de obesidade e diabetes que os de maiores ingresos. O aumento da propiedade de televisores, automóbiles e ordenadores está asociado con maiores taxas destas patoloxías en países de renda baixa e media, segundo conclúe un estudo internacional publicado en Canadian Medical Association Journal.

"Aínda que non encontramos ningunha tendencia entre a propiedade de dispositivos domésticos e a obesidade ou a diabetes nos países de altos ingresos, houbo unha relación forte a medida que o nivel de ingresos do país diminuíu", escribe o autor principal Dr. Scott Lear, Facultade de Ciencias da Saúde, Simon Fraser Universidad, e da División de Cardioloxía, Providence Health Care, Vancouver, Columbia Británica. 

Así, a asociación foi máis prominente nos países de baixos ingresos, de tal maneira que a prevalencia da obesidade aumentou de 3,4% para os non propietarios de dispositivos ao 14,5% para os que tiñan tres aparatos. A prevalencia da diabetes tamén se incrementou: dun 4,7% sen dispositivos a un 11,7% con tres aparatos. 

Aínda que os aumentos globais das taxas de obesidade e diabetes tipo 2 se produciron en gran medida entre os países de altos ingresos, espérase que estas taxas se incrementen nos países de baixos e medianos ingresos a medida que estean máis desenvolvidos e industrializados.

Un equipo internacional de investigadores analizou os datos de 153.996 adultos en 107.599 fogares de 17 países incluídos no "Prospective Urban Rural Epidemiology Study". Os participantes procedían de Canadá, Suecia, Emiratos Árabes Unidos (altos ingresos), Argentina, Brasil, Chile, Malasia, Polonia, Sudáfrica, Turquía (renda media-alta), China, Colombia, Irán (renda media-baixa), Bangladesh, India, Pakistán e Zimbabwe (baixos ingresos.)

Preguntóuselles aos participantes acerca da súa actividade física, tempo que estaban sentados e dieta, así como se posuían un televisor, un ordenador, un automóbil ou se padecían diabetes, ademais de medir o seu peso e altura. As televisións eran o dispositivo máis común entre as propiedades dos fogares, cun 78% dos fogares que posuía, polo menos, unha televisión, seguido polo 34% que tiña un ordenador e o 32%, un coche. 

Máis persoas nas zonas urbanas dos países de ingresos medios e bajos posuían dispositivos en comparación cos das zonas rurais. Nos países de baixos ingresos, ter os tres aparatos relacionouse cunha diminución do 31 % na actividade física, un aumento do 21 % no sedentarismo e un incremento de 9 centímetros do tamaño da cintura en comparación cos que non posuían algún deses dispositivos. 

"Aínda que encontramos unha asociación positiva significativa entre a posesión de aparatos de uso doméstico e a obesidade ou a diabetes nos países de baixos ingresos, non puidemos detectar unha relación nos países de altos ingresos. As asociacións nos países de renda media-alta e media-baixa estaban na zona intermedia entre os países de alto e baixo risco", escriben os autores. 

Os científicos desta investigación suxiren que isto pode deberse a que o impacto negativo destes dispositivos sobre a saúde xa se produciu e xa se reflicte nas altas taxas de obesidade e diabetes tipo 2 nos países de altos ingresos.

"Co aumento das comodidades de hoxe en día, televisores, automóbiles, ordenadores, os países de ingresos baixos e medios poderían ter as mesmas taxas de obesidade e diabetes que nos países de altos ingresos que son o resultado de estar demasiado tempo sentado, realizar menos actividade física e aumentar o consumo de calorías", afirma Lear. 

Fonte: La Voz de Galicia
Publicado en Novas
A falta de actividade física é a cuarta causa de mortalidade existente. Un 6% da poboación mundial falece debido a enfermidades derivadas do sedentarismo. Así o advirten os datos ofrecidos pola Organización Mundial da Saúde (OMS). Sinalan que 30 minutos de exercicio ao día reduce o risco de sufrir afeccións cardiovasculares. 

Actualmente, máis do 60% da poboación mundial non realiza actividades físicas de forma regular. Por diversos factores, a poboación móvese menos e isto favorece o desenvolvemento de enfermidades como a obesidad, a debilidade ósea e muscular ou problemas cardiovasculares. 

A OMS indica que o aumento da presión arterial, da glicosa sanguínea, o consumo de tabaco, a inactividade física, así como o sobrepeso e a obesidade son os cinco principais factores de risco que causan enfermidades non transmisibles ou crónicas. Isto causa o falecemento de millóns de persoas en todo o mundo. Á inactividade física pertenece un 6% da mortalidade mundial actual e as principais enfermidades nas que incide son: enfermidades cardiovasculares, cancro, enfermidades respiratorias e diabetes.

Algúns estudos manifestan que se pode aumentar ata tres anos a esperanza de vida ao realizar actividade física e diminuír preto de cinco anos se se mantén unha vida sedentaria. Debido a isto, os expertos manifestan que unha estratexia que os médicos de atención primaria deben empregar é receitar exercicio: "Todos os especialistas debemos indicar como tratamento a actividade física. Para os adultos entre 18 e 64 anos de idade, recoméndase mínimo 150 minutos semanais de actividade moderada, ou 75 minutos de actividade vigorosa".

Ademais, explican que calquera movemento do cuerpo producido polos músculos e que xere gasto de enerxía se considera actividade física: "Subir as escaleras e non usar o ascensor, estacionar un pouco máis lonxe ou facer as tarefas do fogar son actividades moi sinxelas que se poden facer todos os días".

Realizar unha actividade física regular pode reducir:

- A mortalidade e o risco de cancro de mama recorrente nun 50%.
- O risco de cancro de colon nun 60%.
- O risco de desenvolver Alzheimer nun 40%.
- A incidencia de enfermidades do corazón e a presión arterial elevada nun 40%.
- Padecer un accidente cerebrovascular nun 27%.
- Desenvolver diabetes tipo 2 nun 58%.

A Organización Mundial da Saúde estima que actualmente a inactividade física é a causa principal de aproximadamente o 25% do cancro de colon e mama, un 27% dos casos de diabetes e dun 30% dos pacientes con enfermidade coronaria. Debido a isto, a entidade traballa desde fai varias décadas en programas estratéxicos para promover a actividade física, reducir a prevalencia das enfermidades crónicas non transmisibles e reducir os gastos en servizos sanitarios.  

Fonte: Munideporte.com 

Publicado en Novas
<< Inicio < Anterior 1 2 3 4 Seguinte > Final >>
Páxina 1 de 4