As persoas con obesidade severa aos 30 anos de idade teñen tres veces máis risco de padecer demencia durante a idade avanzada, segundo revela un estudo observacional, cuxos resultados se publican en Postgraduate Medical Journal. As estimacións indican que case 66 millóns de persoas en todo o mundo terán demencia en 2030 e 115 millóns en 2050.

Existe unha crecente evidencia de que a obesidade está vinculada á demencia, pero esta investigación indica que o risco pode crecer ou diminuír, dependendo da idade á que se desenvolve a obesidade. Ata o momento, ningún traballo examinou o efecto relacionado coa idade da obesidade sobre o risco de demencia en todo o rango de idade na poboación dun país.

Así que os investigadores deste traballo decidiron facelo mediante o uso de datos anónimos dos rexistros hospitalarios para o conxunto de Inglaterra durante o período 1999-2011. A análise revelou unha diminución gradual no risco xeral de ingreso no hospital para a demencia canto maior sexa unha persoa no momento no que se lle diagnostica obesidade por primeira vez, independentemente do seu sexo.

Así, para os individuos de entre 30 e 39 anos, o risco relativo de desenvolver demencia foi 3,5 veces maior que nos da mesma idade que non eran obesos. Para aqueles que tiñan obesidade aos seus 40 anos, o risco foi dun 70% máis; nos que estaban nos 50 anos, un 50% máis de risco, e para os de 60 anos, un 40% máis.

As persoas con obesidade aos 70 anos non tiñan máis risco de desenvolver demencia ou presentaban unha redución das posibilidades de sufrir este deterioro cognitivo, que foi de ata un 22% menos no caso dos obesos á idade de 80 anos, segundo os resultados deste estudo.

Houbo algunhas diferenzas de idade entre o risco de desenvolver demencia vascular ou enfermidade de Alzheimer, cos que eran obesos aos seus 30 anos rexistrando o maior risco de ambas condicións. Un diagnóstico da obesidade entre os 40 e os 60 anos vinculouse con máis probabilidades de demencia vascular, mentres que o risco de Alzheimer foi menor nos pacientes diagnosticados con obesidade a partir dos 60 anos en adiante.

Menos risco de obesos
Os autores sinalan que se trata dun estudo observacional, polo que non se poden extraer conclusións definitivas sobre causa e efecto. Pero subliñan que os achados confirman análises publicadas máis pequenas doutras partes que reportan un maior risco de demencia nas persoas novas que son obesas e unha redución do perigo nas persoas obesas de máis idade.

Estes expertos aventuran que unha posible explicación para o risco particularmente alto encontrado a principios e mediados da vida pode estar no feito de que un maior peso se asocia coa diabetes e os factores de risco cardiovascular, que á súa vez están vinculados a unha maior probabilidade de demencia.

Así, estes investigadores suxiren que se a xente pode evitar aumentar significativamente de peso, polo menos ata os 60 anos, pode rexistrar un menor risco de desenvolver demencia. "Mentres que a obesidade a idades máis temperás se relaciona cun maior risco de demencia futura, a obesidade nas persoas que viviron ata os 60-80 anos de idade parece estar relacionada cun menor risco", conclúen.

Fonte: Europa Press

Publicado en Novas

Un alto índice de obesidade abdominal asóciase cun maior risco de mortalidade a longo prazo. Así o afirma un estudo do Centro de Investigación Biomédica en Red Fisiopatología de la Obesidad y Nutrición (CIBERobn). Nalgúns casos a probabilidade pode aumentar ata un 50%.

O estudo "Obesity indexes and total mortality among elderly subjects at high cardiovascular risk: the PREDIMED study" valorou distintos índices de obesidade abdominal. Isto realizouse ao comezo do seguimento do gran estudo multicéntrico español "Prevención con Dieta Mediterránea (PREDIMED)", no que colaboran 18 grupos de investigación de todo o país.

Os investigadores analizaron unha mostra de 7.447 participantes de alto risco cardiovascular durante 4,8 anos. Ningún padecía enfermidade cardiovascular ao inicio e 348 deles faleceron durante o período de seguimento. Os índices que se asociaron máis significativamente con maior mortalidade foron o perímetro da cintura e o índice cintura-altura que xorde de dividir o perímetro abdominal entre a altura.

Así, por exemplo, se unha persoa mide 1,60 metros e ten un perímetro da cintura de 80 centímetros, o seu índice cintura-altura sería 0,5, segundo informou a Universidade. Os participantes foron divididos en catro categorías deste índice: menos de 0,60; de 0,60 a 0,65; de 0,65 a 0,70; e máis de 0,70. Observouse que, á igualdade doutras variables relacionadas coa mortalidade, os participantes nas dúas categorías con maior índice cintura-altura presentaban maior risco de falecer durante o período de seguimento.

Os incrementos relativos na mortalidade foron do 30% para índices cintura-altura entre 0,65 e 0,70, e do 55% para índices superiores a 0,70. Ademais, observouse un aumento relativo de mortalidade do 57% para os que tiñan un perímetro da cintura superior a 110 centímetros. En cambio, as asociacións co IMC (o peso en kg dividido entre a talla en metros elevada ao cadrado) foron máis débiles e non resultaron significativas.

Os resultados obtidos apoian que a obesidade verdadeiramente perigosa é a abdominal, xa que constitúe un forte factor de risco de mortalidade. Por tanto, os autores recomendan prestar máis atención ao perímetro da cintura que ao peso ou ao índice de masa corporal.

Este informe foi liderado polo CIBERobn e a Universidade de Navarra.

Fonte: Munideporte.com

Publicado en Novas

As persoas obesas ou con sobrepeso teñen un maior risco de desenvolver algún dos dez tipos máis comúns de cancro, segundo mostrou un estudo realizado por expertos da London School Of Hygiene And Tropical Medicine (Reino Unido).

Para chegar a estes resultados, publicados na revista The Lancet e recollidos pola BBC, os expertos baseáronse nos datos de máis de cinco millóns de persoas no Reino Unido, das que preto de 170.000 desenvolveron cancro.

Desta forma, comprobaron que o índice de masa corporal (IMC) está asociado ao cancro de cuello de útero, de fígado, colon, tiroides, de mama tras a menopausia e a leucemia.

Considéranse individuos con sobrepeso aqueles cun índice de masa corporal entre 25 e 30; con peso normal, os que teñen un IMC entre 18,5 e 25; obesos moderados aqueles con índice entre 30 e 35 e obesos os que teñen unha masa corporal por enriba de 35.

"Houbo moitísima variación no efecto do IMC sobre os diferentes cancros. Por exemplo, o risco de desenvolver cancror de cuello de útero aumenta substancialmente cun índice de masa corporal alto, pero noutros tipos de cancro vimos un incremento menor ou ningún efecto", explicou un dos autores do estudo, Krishnan Bhaskaran.

Finalmente, os investigadores avisaron de que cada aumento de peso de entre 13 e 16 quilos adicionais está vinculado en forma lineal a un maior risco de desenvolver seis tipos de cancro.

Fonte: Europa Press 

Publicado en Novas

Gran parte das enfermidades actuais débese a un hábito de vida inadecuado e á distancia coa dieta mediterránea, segundo Jara Valtueña, do Grupo de Investigación en Nutrición, Exercicio e Estilo de Vida Saudable (Imfine) da Universidade Politécnica de Madrid (UPM), Jara Valtueña.

A investigadora asegura que uns hábitos de vida inapropiados levan a un "incremento desmesurado do sobrepeso, a obesidade e as súas patoloxías asociadas". Ao seu xuízo, a xente debe dar o "salto ao cambio de mentalidade: do tratamento de enfermidades á prevención".

Para a experta, a base está nuns bos modelos de prevención, tanto na aparición de enfermidades como na prevención de recidivas en caso de telas, e para iso, "os esforzos deben centrarse en fomentar hábitos de vida saudables onde a actividade física e a nutrición cumpren un papel fundamental".

Desta maneira, é necesario "transmitir e facer consciente á poboación da importancia de coidarse un mesmo diariamente cunha alimentación variada, equilibrada e moderada realizando actividade física diaria -explica Valtueña-. Como o organismo vai cambiando e as demandas non son as mesmas, cada grupo de idade necesita coidarse atendendo a factores distintos".

Desta maneira, no neno é importante aumentar a inxestión de determinados nutrientes como as proteínas, o ferro ou o calcio, "tan importantes para o seu crecemento e desenvolvemento". Ademais, venlles ben facer exercicio durante 60 minutos diarios, xa que favorece moitos sistemas fisiolóxicos, como o aumento da masa muscular e con iso un maior consumo enerxético. Pola súa parte, as nenas, coa menstruación, sofren perdas de ferro e o risco de osteoporose increméntase, polo que "é necesaria unha adecuada inxestión de ferro, calcio e vitamina D", sinala.

Nos adultos, en cambio, o metabolismo diminúe e recoméndase que se realice diariamente actividade física polo menos 30 minutos. Respecto ás persoas maiores, "é fundamental vixiar que come", xa que están en risco de carencias nutricionais por unha baixa inxestión, perda de apetito, etc. "Tamén hai que educalos para que adquiran o hábito de hidratación constante sen sede", engade a investigadora.

Ademais, e isto recomendado a todas as franxas de idade, "uns adecuados niveis de vitamina D son necesarios para a formación do óso, contracción muscular, regular o sistema inmunolóxico, tamén participa a nivel neurolóxico regulando o estrés, a depresión, e relacionouse coa prevención do cancro, diabetes e enfermidades cardiovasculares".

En varios estudos levados a cabo en Imfine a nivel europeo encontráronse unha "deficiencia de vitamina D en arredor dun 80 por cento entre os adolescentes", incluíndose os españois, polo que "aumentar a inxestión por exemplo de peixe azul a dúas veces por semana e tomar o sol diariamente polo menos 15 minutos sen protección solar é recomendable para optimizar o seu estado", apunta Valtueña.

Fonte: ABC.es

Publicado en Novas

Máis que os pais son os irmáns; segundo un estudo que se publica en American Journal of Preventive Medicine ter irmáns obesos é un factor máis determinante de obesidade infantil que se os que teñen obesidade son os pais.

Estes datos parecen contradicir as teorías que aseguran que os nenos con pais obesos teñen unha maior probabilidade de ser obesos. Non obstante, o estudio que levaron a cabo investigadores do Hospital Xeral de Massachusetts, a Universidade de Cornell e a Universidade de Duke, todos en EEUU, parece sinalar cara outra dirección. Os investigadores analizaron como os diferentes tipos de asociacións familiares afectan á obesidade, e viron con sorpresa que o feito de ter un irmán obeso era máis influínte que o ter un pai con obesidade.

Ademais, despois de entrevistar a máis de 10.244 adultos, os investigadores encontraron que a probabilidade de obesidade infantil variaba en función do número de nenos que vivían no fogar, así como do seu sexo.

Irmán maior
Segundo o estudo, nun fogar onde só haxa un neno, as probabilidades de que este sexa obeso son 2,2 veces maiores se un dos pais tamén é obeso. Non obstante, en familias con dous fillos, os datos mostraron unha relación máis forte da obesidade entre irmáns que coa dos pais. Así, os nenos maiores nestes fogares, nos que ademais había un pai obeso eran 2,3 veces máis propensos a ter sobrepeso, pero esta cifra sobe ata 5,4 cando hai irmáns con sobrepeso. Se o neno é o menor nunha familia de dous nenos, a obesidade dos pais non é relevante, pero cando hai un irmán maior, a obesidade está asociada cun incremento no risco de 5,6 veces.

"Sabemos que o ambiente familiar exerce unha forte influencia sobre a saúde infantil", asegura Mark C. Pachucki, do Hospital Xeral de Massachusetts. Non obstante, sinala o experto, a maioría das investigacións centráronse na conexión entre a obesidade paterna e a súa descendencia ou entre irmáns. Pero neste traballo, recoñece, "fomos máis lonxe ao relacionar todos os factores familiares. Así, vimos que a obesidade dos irmáns parece ser máis importante que a dos pais". Ademais, comenta Pachucki, dita relación é "independente dunha serie de factores socioeconómicos e demográficos, condutas de saúde e o estado xeral de saúde familiar".

Os datos tamén revelaron unha relación entre o xénero e o risco de obesidade. Así, nos fogares cun único fillo, as nenas eran menos propensas a ser obesas que os seus homólogos masculinos. E o mesmo ocurreu tamén naquelas familias con dous fillos.

Os investigadores conclúen que os nenos máis pequenos poden ser particularmente susceptibles á influencia dun irmán maior, sobre todo se ese irmán é do mesmo sexo. "Vimos que o risco de obesidade nos nenos máis novos das familias con dous fillos é de 11,4 veces maior se teñen un irmán maior; pero, se o maior é un nena, a probabilidade de ser obeso é só de 6,6 veces. E, se hai dúas nenas na familia, o risco é de 8,6 veces, mentres que se o irmán maior é un rapaz e o menor é unha nena, entón non inflúe na probabilidade de ter sobrepeso".

O traballo recoñece que o exercicio e a dieta desempeñan un papel clave na prevención da obesidade. Pero curiosamente os datos mostraron que o feito de ter un irmán maior moi activo aumentaba o risco de obesidade para o irmán máis novo.

Mentres que os autores fan fincapé en que se necesita máis investigación sobre a obesidade na contorna familiar, este novo estudo ofrece datos clave que serán beneficiosos na loita contra a obesidade infantil. "Debido a que é un estudo transversal, é dicir, unha instantánea dun momento determinado, non podemos afirmar que sexan estes irmáns os que estean causando a obesidade. A pesar disto, os nosos resultados son consistentes con investigacións que mostran que os irmáns tenden a comer por igual e teñen niveis similares de actividade física", concluye Pachucki, para quen esta información pode ser importante á hora de deseñar campañas de prevención da obesidade.

Fonte: ABC.es

Publicado en Novas

Un estudo desvela que o 48,3% das mulleres menopáusicas presentan sobrepeso ou obesidade. Ademais, o 67,40% das entrevistadas non segue a dieta mediterránea, a pesar dos beneficios demostrados que pode ter nesta etapa da vida, mentres que o 32,10% séguea pero podería mellorar.

"Isto é un problema de primeira orde na nosa sociedade, e en especial entre as mulleres en etapa perimenopáusica e postmenopáusica", destacou o vocal nacional de Alimentación do Consello Xeral, Aquilino García. "En obesidade infantil, por exemplo, estamos á cabeza xunto a Grecia. É un problema instalado en todos os niveis da nosa sociedade".

Para Aquilino isto é un hábito a corrixir, xa que unha alimentación e uns hábitos de vida saudables "axudarían a evitar un gran número de mulleres contraer osteoporose, reumatismos, ou enfermidades psiquiátricas, e por tanto contribuirán a mellorar as súas condicións de saúde".

Segundo a enquisa realizada por 2.500 farmacéuticos de farmacias de toda España, a aparición da menopausa sitúase nos 49,3 anos de idade. O estudo, realizado a case 9.000 mulleres en idade climatérica, busca coñecer e valorar o impacto do climaterio así como os hábitos desta poboación específica e a súa relación co envellecemento.

Se temos en conta que a esperanza de vida das mulleres españolas é de 82,9 anos de idade, e se calcula que en 2020 será de 85,1 años, dedúcese que as mulleres españolas vivirán unha media de 30 años en idade climatérica. Por tanto, o quinto estudo do Plan de Educación Nutricional polo farmacéutico (Plenufar) quixo asesorar ás mulleres no manexo dos complementos alimenticios, minimizar riscos, e valorar e detectar os seus hábitos e deficiencias alimentarias.

Da fertilidade á vellez
O estudo tamén incide nos problemas asociados cos problemas de saúde propios do paso da fertilidade á vellez, pois pese a que un gran número declara ter un alto nivel de calidade de vida de forma subxectiva, máis da metade recoñeceron padecer algunha patoloxía crónica, destacando a hipertensión arterial nun 21,6% dos casos, mentres que o 16,3% di ter problemas de saúde altos ou severos. Os problemas e síntomas máis recorrentes son sufocacións, suores, sequidade na pel, retención de líquidos ou problemas de sono.

Ademais, máis da metade das mulleres, o 51,7%, recoñece tomar suplementos e complementos nutricionais, especialmente calcio, vitamina D ou soia, para previr a aparición de síntomas asociados a la menopausa. Por outra parte, as mulleres exfumadoras corresponden ao 25,9% das entrevistadas, mentres que o 21,4% se declaran fumadoras, o que desde o punto de vista sanitario supón un importante factor de risco de enfermidades cardiovasculares e cancro.

Fonte: ABC.es

Publicado en Novas

Un novo estudo do INEF (Madrid) conclúe que unha alimentación equilibrada e a actividade física son hábitos inseparables. Destaca que ambos axudan a manter un correcto balance enerxético.

Os participantes do estudo dividíronse en diferentes grupos nos que se lles permitía consumir bebidas light, como refrescos, tés e augas con sabor, e outro, un grupo de control, no que só bebían auga. Coa excepción das opcións de bebida, ambos grupos seguiron unha dieta e un programa de exercicio físico idénticos durante a duración do estudo.

Además de perder un 44% máis de peso que o grupo de control, o de bebidas light manifestó tamén unha sensación de fame significativamente inferior ao grupo de control, mostrou melloras significativamente maiores nos niveis séricos de colesterol total e lipoproteína de baixa densidade (LDL), o denominado colesterol "malo", e observou unha redución destacable de triglicéridos en sangue.

Marcela González-Gross (autora deste traballo) destacou que "actualmente a totalidade da comunidade científica considera o exercicio físico como unha das ferramentas de saúde pública con maior potencial para previr o sobrepeso e a obesidade, xa que contribúe ao balance enerxético entre as calorías que inxerimos e as que gastamos".

A este respecto, a experta sinalou que diversos estudos identificaron como nos últimos 50 anos a actividade física laboral se reduciu na media nunhas 120 kcal/día. Por outra parte, un novo estudo que acaba de ser publicado en Obesity confirma que consumir bebidas light axuda ás persoas a perder peso.

En relación á actividade física e segundo este traballo, que leva por título "Sedentarismo, vida activa e deporte: impacto sobre a saúde e prevención da obesidade", os beneficios da súa práctica habitual coñécense desde a antiga Grecia, se ben foi no século XX cando se produciu o maior avance do coñecemento científico sobre a materia. Toda esta evidencia levou á Organización Mundial da Saúde (OMS) a establecer unhas recomendacións que pasan pola práctica xeralizada de polo menos 150 minutos á semana de actividade física de moderada a vigorosa para persoas adultas, e de 60 minutos ao día en nenos e adolescentes.

A obesidade, na maioría das situacións, prodúcese por un pequeno e continuado balance positivo de enerxía almacenada no noso organismo en forma de graxa, que excede á enerxía consumida. Para contrarrestar este efecto debemos entender os hábitos alimentarios e a práctica de actividade física como dous conceptos inseparables que perseguen o mesmo propósito: axudar a manter un estilo de vida saudable e un correcto balance enerxético.

Outras investigacións afondaron anteriormente no papel do equilibrio enerxético na loita e prevención da obesidade. Un estudo publicado na revista científica Circulation destacaba como a restrición alimentaria por si soa non resulta eficaz á hora de reducir o sobrepeso e a obesidade, debido a que a fisioloxía humana está preparada para un elevado nivel de inxestión e de gasto enerxético ao mesmo tempo. Esta restrición unilateral produce a adaptación natural do organismo para manter o seu peso, alterando a forma en que o corpo queima calorías. Os autores desta análise aseguraron ademais que a restrición constante de alimentos é difícil de manter a longo prazo e que "igualar a inxestión calórica cun alto gasto enerxético sería máis factible para a maioría das persoas que restrinxir a inxestión alimentaria para compensar un nivel baixo de consumo de enerxía".

Para o profesor de Pediatría e Medicina do Campus de Medicina da Universidade de Colorado e coautor da investigación, James O. Hill, debemos cambiar a mensaxe de "comer menos e moverse máis" por "moverse máis e comer mellor". Así, os factores que inflúen no desenvolvemento do sobrepeso e a obesidade non poden ser analizados de forma illada senón no seu conxunto, e a través dunha formulación ampla que centre os esforzos na promoción da actividade física e a redución do consumo excesivo de calorías. A este respecto, todos os alimentos e bebidas teñen cabida na dieta se mantemos unha alimentación variada, moderada e equilibrada. Porén, todas as calorías contan, proveñan dun alimento ou bebida.

Fonte: Munideporte.com

Publicado en Novas

O Plan Galicia Saudable da Xunta de Galicia foi galardoado co primeiro accésit na modalidade "Promoción da práctica da actividade física no ámbito escolar" na última edición dos Premios Estratexia Naos 2013 que concede o Ministerio de Sanidade e Consumo, a través da Axencia Española de Seguridade Alimentaria e Nutrición (AESAN), e que sae publicado no Boletín Oficial do Estado do 20 de xuño.

Con esta distinción, recoñécese o labor da Administración Pública galega na loita contra a alta taxa de sedentarismo, obesidade e sobrepeso infantil. As sinerxías xeradas entre Galicia Saudable e o Plan Proxecta, de Innovación Educativa da Consellería de Cultura, Educación e Ordenación Universitaria, para achegar aos escolares galegos unha nova forma de entender a práctica deportiva, o exercicio físico e o deporte deron o seu froito con este galardón por parte do Ministerio de Sanidade e Consumo.

Os programas de Proxecto Deportivo de Centro  (xerme das Unidades de Promoción de Exercicio Físico Saudable Escolares), Máis e Mellor Actividade Física (o incremento da carga/consumo de actividade física no horario lectivo, a través dunha hora compartida entre Coñecemento do Medio e Educación Física, desenvolvendo programas e actividades con coñecementos compartidos de ambas materias  e a través da actividade física) e Xogade (Xogos Deportivos Galegos en Idade Escolar) son as accións principais que Galicia Saudable realiza nos centros educativos a través do traballo de proxectos de innovación educativa (Proxecta) e que foron premiadas pola Estratexia Naos.

Ademais, Galicia Saudable centrouse na formación de profesionais da educación e a actividade física a través da Plataforma DAFIS (Plataforma de Datos de Actividade Física Saudable), unha  ferramenta que permite ao profesorado unha xestión eficaz dos datos do seu alumnado sobre a avaliación da condición física saudable, facilitándolle unha información de calidade para unha posterior toma de decisións tanto nas aulas de Educación Física como noutras actividades de promoción da saúde a través da práctica regular de actividade física que realice tanto en actividades escolares como extraescolares. 

Estratexia NAOS naceu co obxectivo de sensibilizar á poboación do problema que a obesidade representa para a saúde e de impulsar todas as iniciativas que contribúan a lograr que os cidadáns, e especialmente os nenos e a xente nova, adopten hábitos de vida saudables, principalmente a través dunha alimentación saudable e da práctica regular de actividade física.

O Plan Galicia Saudable, coordinado pola Secretaría Xeral para o Deporte e de carácter eminentemente interdepartamental, atópase no seu terceiro ano de implementación. Desde os seus inicios ata a data, 496 entidades  tense adherido ao Plan, co obxectivo común de incrementar a práctica de actividade física e deportiva entre a poboación galega como ferramenta de saúde e calidade de vida. Entre elas figuran 285 concellos, 26 federacións deportivas, 26 empresas, 53 centros educativos e as 3 Universidades.

Consulta aquí a resolución do BOE

Publicado en Novas

España converteuse nun dos países máis sedentarios de Europa e xa se sitúa na undécima posición entre os 28 países da UE nos que menos actividade física e deporte se realiza. Con estes datos cobra aínda máis importancia a necesidade de trasladar a compresión de conceptos como o equilibrio enerxético entre o que comemos e o que gastamos, clave para previr o sobrepeso e obesidade, e fomentar a adquisición de hábitos saudables na poboación.

Segundo os expertos, a obesidade é o resultado dun balance enerxético positivo continuado, no que a inxestión total de enerxía supera o gasto enerxético total. A este respecto e segundo Gregorio Varela-Moreiras, Catedrático de Nutrición e Bromatoloxía da Universidade San Pablo CEU de Madrid e Presidente da Fundación Española de Nutrición (FEN), "coñecer o concepto de balance enerxético e aplicalo ás nosas vidas é quizais o factor máis importante para manter unha boa saúde e tratar de previr a obesidade". O profesor afirma que "non debemos estudar os compoñentes do balance enerxético de forma illada, senón de maneira integrada, así como a forma na que estes interaccionan un sobre o outro".

Exercicio físico
En relación ao gasto enerxético, e segundo unha das análises base para a elaboración do Documento de Consenso sobre obesidade e sedentarismo, en Europa a maior parte da poboación (60%) non realiza ningún deporte ou o practican pouco a miúdo (21%). En España, o 42% da poboación nunca realiza actividade física ou deporte, e o noso país sitúase na undécima posición entre os 28 países da UE nos que menos actividade física e deporte se realiza, precedida por Grecia, Bélxica, Portugal, Italia, Hungría e Polonia, entre outros. Polo contrario, países como Suecia, Finlandia, Dinamarca, Eslovenia, Irlanda ou Holanda rexistran unha porcentaxe menor de persoas inactivas.

Segundo os expertos, para poder coñecer estes factores débense realizar enquisas de nutrición que, aparte de incluír mostras aleatorias, deben analizar de forma integrada os datos antropométricos (IMC, perímetro abdominal e masa graxa) xunto coa inxestión de alimentos a través de enquisas que cuantifiquen o recordo e o rexistro, así como cuestionarios que analicen a actividade física e que xunto coa incorporación de acelerómetros nos permitan determinar, coa maior exactitude posible, os datos de inxestión de enerxía e macronutrintes e o do gasto de enerxía, aparte doutros parámetros de saúde.

Hábitos de vida saudables 
A este respecto, Lluis Serra-Majem, Catedrático de Medicina Preventiva e Saúde Pública da Universidade de Las Palmas de Gran Canaria e Presidente da Fundación para a Investigación Nutricional, afirma que "os programas sanitarios públicos para previr a obesidade en España deberían priorizar a promoción da actividade física", e que "a adquisición de hábitos de vida saudables debe ser o obxectivo de calquera política sanitaria".

Pola súa parte, José Antonio Calbet, Catedrático de Fisioloxía do Exercicio do Departamento de Educación Física da Universidade de Las Palmas de Gran Canaria considera que "o exercicio é en si unha medicina, e debe ser pautado como tal polos expertos -como un requisito terapéutico-, e realizarse de forma regular ao igual que facemos cos tratamentos farmacolóxicos".

Os expertos coinciden na necesidade de realizar un enfoque multifactorial do sobrepeso e obesidade, con implicación de todos actores e sectores e resaltan igualmente a influencia da contorna no comportamento das persoas e a importancia de dotar á poboación de infraestruturas necesarias para axudarlle a desenvolver un estilo de vida máis activo, así como realizar especiais esforzos na educación, de forma que se poida axudar á poboación a comprender o significado e alcance do concepto de equilibrio enerxético, e a súa importancia na prevención do sobrepeso e obesidade, e promoción da saúde.

Fonte: ABC.es 

Publicado en Novas

Hai que promover actividades nas escolas para concienciar aos nenos e aos seus pais da importancia de ter uns bos hábitos alimentarios e de realizar actividade física diaria para mellorar os estilos de vida e reducir a prevalencia da obesidade entre a poboación infantil. Esta é a conclusión dun estudo que durante 28 meses realizou medidas antropométricas a 1.222 nenas e nenos de 24 escolas de Reus como grupo intervención e que demostra que, comparando estes nenos con 717 máis de 14 escolas de Cambrils, Salou e Vila-seca, que non recibiron intervención. Os resultados mostraron que a prevalencia da obesidade se reduciu naqueles que si a recibiron.

As medidas realizadas aos participantes ao inicio e ao final do estudo incluían o índice de masa corporal, que permite facer a clasificación en infrapeso, normopeso (peso considerado adecuado), sobrepeso ou obesidade. Tamén se fixeron enquisas de hábitos alimentarios e de estilo de vida, que cubriron as familias ao inicio e ao final do estudo. De media, os nenos e nenas que participaron nesta investigación -entre os activos e os que serviron para facer a comparativa- tiñan 8,4 anos e o 49,9% eran nenas.

Os resultados do traballo, que se publica na revista Trials, mostran que, neste tempo, as actividades de intervención -clases prácticas nas que se incidía nos hábitos saudables, a introdución de obxectivos nutricionais e tamén as actividades para nenos e nenas coas súas familias- reduciron a prevalencia de obesidade, especialmente nos nenos, onde se observou un crecemento da prevalencia entre o inicio e o final do estudo do 2,03% no grupo de nenos que non recibiran a intervención e unha redución do 2,36% no grupo que a recibiu. Entre as nenas observouse tamén unha redución da prevalencia de obesidade máis acentuada no grupo que recibiu a intervención: -1,66% entre as nenas que recibiran a intervención e un -1,03% no grupo que non a recibiu. Esta variación de resultados entre os nenos e nenas podríase explicar porque os cambios fisiolóxicos aparecen antes nas nenas e máis tarde nos nenos. 

Máis exercicio
Tamén se observaron resultados prometedores en canto ao índice de masa corporal e os estilos de vida, especialmente en canto ás horas de actividade física, que se incrementaron. A prevalencia é a proporción de persoas que teñen unha determinada patoloxía -neste caso obesidade- nun determinado momento e lugar. O cálculo pódese facer a través do índice de masa corporal, que permite facer a clasificación e determinar cantos nenos eran obesos ao inicio do estudo e cantos eran obesos ao final. Neste estudo constátase que hai unha diminución significativa da prevalencia de obesidade, especialmente no caso dos nenos.

Outro obxectivo do traballo coordinado por Montse Giralt e  Rosa Solà, da Facultade de Medicina e Ciencias da Saúde da URV, era detectar estilos de vida que puideran considerarse factores de risco para desenvolver obesidade infantil, como dietas pouco equilibradas, vida sedentaria, etc. para ser capaces de deseñar estratexias similares centradas nos factores que se asocien a un maior risco de obesidade. En relación a este obxectivo, os resultados mostran que o consumo habitual de peixe é un factor protector contra a obesidade, mentres que comer a miúdo en restaurantes de comida rápida é un factor de risco que facilita a aparición.

O sedentarismo e a obesidade
A obesidade é unha das principais causas de enfermidades evitables no nosa sociedade. Os efectos adversos da obesidade na saúde non son completamente reversibles e é por isto que se destinan esforzos na prevención, tendo en conta que a obesidade e o sobrepeso na idade adulta están relacionados co peso na infancia e a adolescencia, e por tanto, calquera intervención enfocada a loitar contra a obesidade será máis efectiva a longo prazo, se se dirixe a estas idades.

Nos últimos anos, a prevalencia de obesidade aumentou considerablemente, especialmente entre os niños. O estilo de vida dos nenos volveuse progresivamente sedentario. O tempo dedicado a ver a televisión e xogar a videoxogos substituiuse ao tempo dedicado á actividade física. Para inverter esta tendencia e xerar hábitos alimentarios e de vida máis saudables, implementouse un programa a través do cal estudiantes da Universidade Rovira i Virgili actúan como "promotores da saúde", desenvolvendo actividades diversas nas escolas co obxectivo de concienciar os nenos e as súas familias da importancia de ter uns bos hábitos alimentarios para minimizar o resco de padecer enfermidades relacionadas coa obesidade no futuro.

Fonte: ABC.es

Publicado en Novas
<< Inicio < Anterior 1 2 3 4 5 6 7 Seguinte > Final >>
Páxina 1 de 7