Entre as persoas con obesidade severa, a vitamina D pode marcar a diferenza entre un estilo de vida máis activo e unha forma máis sedentaria, segundo revela un novo estudo publicado en Journal of Clinical Endocrinology & Metabolism. A investigación revelou que as persoas con obesidade severa que tiveron tamén deficiencia de vitamina D camiñaban máis lento e eran menos activas en xeral que as súas contrapartes con niveis de vitamina D saudables. 

Un funcionamento físico pobre pode reducir a calidade de vida e, incluso, acurtar vida útil. A obesidade severa preséntase cando o índice de masa corporal (IMC) dunha persoa é superior a 40 e estímase que preto do 6,5 por cento dos adultos estadounidenses son obesos graves. 

"As persoas con obesidade severa xa son oito veces máis propensas a ter unha función física pobre que as persas cun IMC saudable -sinala un dos autores do estudo, Tomás Ahern, do Hospital de St. Columcille e o Hospital da Universidade de St. Vincent en Dublín, Irlanda-. O mal estado da vitamina D contribúe ao deterioro da función física nesta poboación. Entre as persoas con obesidade severa, o 43 por cento está en risco de deficiencia de vitamina D".

A análise transversal analizou os niveis físicos de funcionamento e da vitamina D en 252 persoas con obesidade severa. Os participantes foron cronometrados mentres camiñaban a 500 metros e subían e baixaban un chanzo 50 veces. Os voluntarios proporcionaron estimacións da súa actividade física. 

Os investigadores tomaron unha mostra de sangue para medir os niveis de vitamina D de cada participante e dividiron á poboación de estudo en tres grupos baseados nos niveis de vitamina D. O estudo encontrou que o grupo cos niveis máis altos rexistraron os mellores tempos á hora de camiñar e informaron da actividade física máis alta, ademais de ter o promedio máis baixo de IMC. 

"Elevar o nivel de vitamina D debería mellorar a calidade de vida e pode diminuír o risco de morte prematura en persoas con obesidade severa", afirma Ahern. "Podería ser unha cuestión tan simple como pasar máis tempo ao aire libre, xa que a exposición ao sol pode aumentar a produción de vitamina D natural do corpo", aconsella este experto.

Fuente: Europa Press
Publicado en Novas
Investigadores da Universidade de Granada e do Hospital Clínico San Cecilio levaron a cabo un programa de adestramento físico en menores con sobrepeso ou obesidade. As conclusións sinalan que realizar exercicio regular axuda a diminuír considerablemente a apnea e mellora a calidade do sono. 

Este traballo, publicado na revista Nutrición Hospitalaria, advirte de que entre o 13% e o 66% dos nenos e adolescentes obesos padecen apnea do sono. Supón un grave problema de saúde pública que afecta á súa función neurocognitiva, comportamento, sistema cardiovascular, así como alteracións metabólicas y do crecemento.

Para levar a cabo esta investigación, os científicos traballaron cunha mostra de 60 nenos e adolescentes, con idades comprendidas entre os dez e os 18 anos. Todos eles acudiron á consulta de Endocrinoloxía por ter obesidade nos Hospitais San Cecilio e Virgen de las Nieves de Granada, ademais doutros 12 centros da capital. Todos tiñan un Índice de Masa Corporal (IMC) superior a 25. 

Realizóuselles un programa de intervención de 12 meses de duración, consistente en tres sesións á semana, independente da hora semanal de Educación Física que os nenos realizan no colexio. O programa incluía xogos colectivos, deportes aerobios e alternativos, ciclismo e sendeirismo. 

A autora principal, Mª José Aguilar Cordero (catedrática do departamento de Enfermería da Universidade de Granada), advirte do "enorme problema epidemiolóxico que supón na actualidade a obesidade infantil, xa que conleva unha serie de problemas de saúde moi graves como unha baixa autoestima, diabetes tipo 2, hipertensión ou apnea do sono, propios dunha idade máis adulta. Non estamos falando de que a obesidade infantil lles poida causar problemas de maiores, é que eses problemas xa os teñen na propia infancia". 

Aguilar destaca que este programa "non consistiu en poñer a réxime os nenos, senón en distribuír mellor as comidas ao longo do día e en realizar exercicio varias veces por semana. Ademais, déuselles unhas pautas aos pais para que controlen o consumo de hidratos de carbono aos seus fillos". 

A catedrática explicou tamén que moitas das nais que participaron neste estudo "indicaron que os seus fillos roncaban ao durmir. Tras a realización dunha batería de probas como, por exemplo, unha polisomnografía e un cuestionario de calidade do sono, comprobamos que non se trataba de ronquidos, senón dunha apnea, pequenas paradas respiratorias derivadas do seu sobrepeso que poden supor un grave problema de saúde". 

Os resultados do estudo demostraron que cunha dieta equilibrada e cun programa de exercicio físico os nenos diminuíron a súa apnea e, polo tanto, obtiveron unha mellor calidade do sono. 

Fonte: Munideporte.com
Publicado en Novas
A consultora The Boston Consulting Group elaborou o "Informe Cronos". As súas conclusións indican que o cancro, a diabetes, as enfermidades cardíacas e respiratorias supoñen o 75% do gasto sanitario en España. A prevención podería aforrar máis de 8.000 millóns de euros ao ano. 

"Informe Cronos: Cara un cambio de paradigma na atención a enfermos crónicos" foi presentado en Madrid. Este propón aforrar de 8.000 a 12.000 millóns de euros ao ano con medidas concretas e iniciativas que xa están funcionando nalgunhas Comunidades Autónomas. 

O 75% dos recursos sanitarios en España gástanse nas enfermidades crónicas. Só catro delas (cancro, diabetes, patoloxías respiratorias e cardiovasculares) son responsables do 90% das mortes e, pese a iso, a atención aos crónicos segue sendo máis desexo de boas intencións que unha realidade na planificación e organización dos recursos.

Se nada cambiase de aquí ao ano 2020 no modo de atender a estes pacientes (máis de 19 millóns na actualidade) e tendo en conta predicións sobre envellecemento da poboación e malos hábitos de vida, os autores do estudo auguran que os custes da cronicidade para as arcas públicas poderían ascender a 98.000 millóns de euros anuais. Ese enorme gasto non vai ligado só ás hospitalizacións (que é un dos factores máis grandes), senón a outros custes indirectos, como as perdas de produtividade laboral de ata o 40% por culpa de baixas e incapacidades. 

Non obstante, os autores non se limitan a facer unha fotografía actual da situación, senón que, con diversos exemplos nacionais e internacionais, tratan de demostrar que "a reforma da atención á cronicidade é posible e baséase nunha prestación sanitaria enfocada na mellora dos resultados de saúde dos pacientes e nun uso eficiente dos recursos dispoñibles". No informe indícase tamén que a adecuación dos tratamentos ás características de cada paciente e as iniciativas redutoras de factores de risco, como programas de prevención e promoción de hábitos de vida saudables (exercicio físico, nutrición), facilitarían unha xestión de maior valor para os enfermos crónicos. 

Entre os autores do informe figuran Josep María Argimón (director da Axencia de Calidade de Cataluña), Joan Escarrabill (programa de Atención á Cronicidade do Hospital Clínic de Barcelona), Luis Manzano (coordinador da Unidade de Insuficiencia Cardíaca do Hospital Ramón y Cajal de Madrid), Joan Carles Marcha (profesor da Escola Andaluza de Saúde Pública) e Roberto Nuño (director do Instituto de Innovación Sanitaria O+Berri do País Vasco).

Para demostrar que os modelos innovadores de xestión do paciente crónico non só melloran a saúde destas persoas, senón que pode ser unha importante fonte de aforro, os investigadores elixen catro grupos de enfermidades concretas para citar exemplos concretos de éxito. Concretamente, a diabetes, a enfermidade pulmonar obstrutiva crónica (EPOC), a insuficiencia cardíaca e as enfermidades osteoarticulares.

A diabetes, por exemplo, representa xa o 8,2% do gasto sanitario total (case 6.000 millóns de euros) e a predición fala de máis de 8.000 millóns no ano 2020. Con algunhas iniciativas que xa se probaron con éxito en EEUU, dirixidas a facilitar aos pacientes o acceso a diagnóstico (con dispositivos de medición de glicosa facilmente accesibles a un prezo asequible), os investigadores calculan que poderían aforrarse uns 750 millóns. É dicir, en torno ao 9% do calculado para 2020. 

No caso da EPOC, unha combinación de medidas contra o tabaquismo (principal factor de risco desta enfermidade pulmonar) e unha xestión individualizada dos pacientes (con programas de rehabilitación e máis protagonismo da atención domiciliaria) poderían aforrarse outros 500 millóns adicionais. Para a insuficiencia cardíaca (que afecta a máis do 16% dos maiores de 75 anos), os autores propoñen unha serie de medidas de telemedicina con apoio directo dunha enfermeira xestora que permitirían ao sistema de saúde aforrarse case 2.000 millóns de euros.

Nova completa: Munideporte.com
Publicado en Novas
A vida sedentaria trunfa. Mentres as rúas se enchen de corredores contaxiados pola moda do running, existe outro amplo grupo de xente que prefire tirarse no sofá ao chegar de traballar. Segundo a Organización Mundial da Saúde (OMS) defínense como inactivas aquelas persoas que non realizan máis de 90 minutos de actividade física á semana.

Segundo un informe recente desa mesma organización, máis da metade dos adultos dos países desenvolvidos realiza unha actividade física insuficiente. A vida sedentaria resulta moito máis perigosa do que te imaxinas e inflúe tanto no noso estado de saúde como o fai a mala alimentación, o tabaco ou o consumo de alcohol. Noutras palabras, pode ser letal. 

Deixala non é tan complicado. Basta con realizar máis de hora e media de actividade física (non deporte) á semana distribuída en tres días. O propósito é fácil de cumprir e os beneficios que achega son moitos. Estas 20 verdades sobre o sedentarismo, axudarante a decidirte a dar o paso para levantarte por fin do sofá e facer exercicio dunha vez por todas. 

1. A OMS sitúa a España como un dos catro países máis sedentarios de Europa, por detrás de Grecia, Bulgaria e Portugal. 

2. A falta de actividade física e a mala alimentación son a segunda causa de morte no mundo despois do tabaquismo. Segundo un informe publicado en 2010, a inactividade física provoca 3,2 millóns de mortes prematuras cada ano. 

3. As persoas con pouca actividade física teñen entre un 20 e un 30 por cento máis de posibilidades de morrer de forma prematura.

4. A actividade física regular reduce o risco de padecer depresión. "Igual que o exercicio físico axuda a segregar endorfinas (hormona da felicidade) e inflúe de forma positiva no estado de ánimo, pódese pensar que a falta de actividade física xera o efecto contrario", explica Francisco García-Muro, coordinador da sección de fisioterapia na actividade física e deporte no Colexio Profesional de Fisioterapeutas da Comunidade de Madrid, quen insiste que non é unha matemática: "Non todo o mundo que é sedentario lle pasa isto, tamén entra en xogo a predisposición de cada persoa". 

5. O sedentarismo duplica o risco de sufrir enfermidades cardiovasculares e diabetes tipo II á vez que aumenta o risco de padecer hipertensión arterial. 

6. As mulleres sedentarias notan máis os efectos da menopausia. O doutor José Ramón González-Juanatey, presidente da Sociedade Española de Cardioloxía (SEC)asegura que a actividade física regular axuda a reducir ou limitar os cambios metabólicos asociados a este ciclo. Outros estudos sinalan que pode reducir os efectos da menopausia xa que as mulleres activas chegan a ese momento hormonal con mellor óso. 

7. As persoas sedentarias teñen menos facilidade para abandonar o tabaquismo e seguir unha dieta saudable. Noutras palabras, a actividade reduce de forma aguda o desexo de fumar. 

8. Abandonar o sedentarismo non significa ter que realizar unha actividade física intensa. O ideal é realizar unha actividade moderada tres veces á semana, é dicir 150 minutos semanais, explica García-Muro, para o que non basta con saír un día a correr e xa: "Hai que seguir un ritmo continuado, non vale con facer unha vida normal e de repente pegarse unha carreira".

9. Non fai falta ter sobrepeso ou obesidade para sufrir as consecuencias nocivas do sedentarismo, os delgados tamén as padecen. "Hai estudos que morren máis delgados sedentarios que persoas con sobrepeso activas", sinala García-Muro.

10. A vida sedentaria asóciase con algúns tipos de cancros. Segundo o Fondo Mundial para a Investigación do Cancro, a relación entre inactividade e cancro é sólida. En concreto fala da relación co de colon porque a falta de exercicio fai que diminúan no noso corpo os niveis de certas hormonas e enzimas protectoras, fai que os alimentos estean máis tempo no intestino (o que incrementa o risco de padecer cancro de colon) e empeora a resposta do noso sistema inmunitario.

11. O sedentarismo non é o estado natural do home. Como ben sinalan Julio Basulto e Juanjo Cánceres, autores do libro Comer e correr (Penguin Random House), "a especie humana evolucionou e adaptouse para ser fisicamente activa ao longo de toda a súa vida e por tanto os modos de vida sedentarios son insáns (…) de todo isto dedúcese que canto máis fisicamente activos sexan os individuos, mellor". 

12. A vida sedentaria xera máis inactividade ou como adoita dicirse, sofá chama a sofá. "Porque igual que ti podes facer adaptacións positivas ao esforzo, ti tamén tes adaptacións negativas á inmobilización", explica García-Muro. É a pescada que morde a súa cola. Se hai algunha razón que te leva á inactividade e logo non abandonas este estilo de vida acabas entrando nun círculo vicioso que te xera máis inactividade da que cada vez é máis difícil saír.

13. O sedentarismo rómpese andando, unha práctica que mellora a saúde aerobia e metabólica do individuo e que ademais axuda na loita contra a obesidade. A OMS sinala que facelo durante unha hora ao día reduce o risco de sufrila nun 25 por cento.

14. A inactividade produce aumento de apetito e por tanto aumento de peso. Segundo un estudo da Escola de Medicina de Harvard (EEUU), pasar máis tempo sentado no sofá fai que teñamos máis ganas de comer porque se deixa de segregar irisina, unha hormona que se ocupa de converter a graxa branca (mala) en graxa parda (boa). 

15. Os sedentarios adoitan presentar máis problemas para durmir. Os especialistas en medicina do sono recomendan practicar exercicio físico para garantir un bo descanso nocturno. Segundo sinalan, a actividade física facilita o sono e faino máis reparador sempre e cando realice como mínimo tres horas antes de ir a durmir.

16. Os sedentarios teñen peor esperma e peor sexo. Segundo un estudo publicado en European Journal of Applied Physiology, os homes que levan unha vida inactiva teñen menos volume de exaculado, espermatozoides máis lentos ou máis escasos e menos cantidade de testosterona e outras hormonas necesarias para a formación do esperma que aqueles que practican exercicio moderado. Ademais, estas persoas teñen peor sexo. Porque, de acordo a un traballo da Escola Emory de Medicina, o exercicio ten algo así como un efecto protector contra a disfunción eréctil.

17. Os sedentarios son menos produtivos. Os traballadores que deixan o seu lugar de traballo durante media hora cada día para participar nunha actividade física tenden a traballar máis intensamente e facelo de forma máis produtiva.

18. O exercicio físico facilita o parto ás mulleres embarazadas. Segundo o Colexio Americano de Obstetras e Xinecólogos (CAOG), as mulleres embarazadas deben realizar unha actividade física moderada durante todos os días. Esta actividade reduce o risco de ter bebés con máis de 4 quilos de peso e por tanto reduce o risco de que o nacemento se produza por cesárea.

19. De pais activos, saen fillos activos. "O ser humano é activo por natureza, o problema é que a sociedade actual está alterando ese patrón e facendo aos nenos máis sedentarios", sinala García-Muro quen insiste na necesidade de non plantar aos nenos diante da tele ou deixarlles o móbil. Hai que educar os nenos na actividade física para que non terminen converténdose en adultos sedentarios. 

20. O exercicio físico tamén conleva beneficios sociais. Como sinala a páxina web madridsalud.org, da práctica masiva do exercicio derívase unha redución de custes en atención sanitaria, a mellora do rendemento escolar e, á súa vez, a diminución do absentismo laboral. 

Fonte: Huffington Post
Publicado en Novas

Os adolescentes do sur de Europa teñen unha peor condición física (isto é, peor capacidade cardiorespiratoria, peor forza e peor velocidade-axilidade) que os do centro e o norte de Europa. Ademais, a xente nova do sur é máis obesa e presenta uns maiores niveis de graxa total e abdominal que a do centro-norte. 

Estes son algúns dos contundentes resultados dun ambicioso estudo realizado por científicos da Universidade de Granada (UGR), desde o Departamento de Fisioloxía e en colaboración con outros 25 grupos de investigación europeos, no que se compara o nivel de forma física de adolescentes que viven en países mediterráneos (España, Italia e Grecia) con adolescentes do centro e norte de Europa. Os seus resultados foron publicados no último número da prestixiosa revista Pediatrics, a máis importante do mundo no seu ámbito. 

O autor principal desta investigación é Francisco B. Ortega, actualmente Investigador do Ramón y Cajal do Departamento de Educación Física e Deportiva da Universidade de Granada, quen destaca que "o nivel de condición física dos adolescentes demostrou ser un importante indicador do seu estado de saúde presente e futuro, de aí a relevancia das diferenzas encontradas entre sur e centro-norte de Europa".

Na investigación coordinada pola UGR participaron un total de 3.528 adolescentes do sur de Europa (habitantes de catro cidades de España, Italia e Grecia) e do norte-centro do continente (de seis cidades distintas). A todos eles, os científicos realizáronlles unha serie de probas para medir a súa forma física, a súa graxa total e abdominal e o seu risco cardiometabólico. 

Adolescentes de 9 países
A metodoloxía empregada nestas 10 cidades europeas, pertencentes a 9 países distintos, foi meticulosamente estandarizada e empregáronse métodos obxectivos, como é o caso da valoración da actividade física, para o que se usaron uns aparellos chamados acelerómetros, que os adolescentes levaron na cintura durante 7 días seguidos. Estes acelerómetros facilitaron aos científicos información sobre canto tempo empregaban en actividades físicas de diferente intensidade, así como en actividades sedentarias como ver a televisión. 

Ortega explica que outro dos principais achados deste estudo é que os adolescentes do sur de Europa tamén realizaban menos actividade física e máis actividades sedentarias que os do norte, o que explicaba en gran parte a súa peor forma física. "Estes resultados suxírenos a importancia a nivel poboacional de realizar actividade física para ter un nivel de forma física saudable". 

Este estudo tamén puxo de manifesto que a prevalencia de obesidade e os niveis de graxa total e abdominal son maiores nos adolescentes do sur. "Non se demostrou, non obstante, que isto se debera á menor actividade física realizada, nin á dieta e nin a algúns marcadores xenéticos estudados, polo que non podemos concluír cal podería ser o motivo desta maior prevalencia de obesidade", apunta o investigador da UGR. 

O traballo publicado en Pediatrics tamén analizou outros marcadores de risco cardiovascular, como o colesterol ou a presión arterial, pero neste sentido non se encontraron diferenzas consistentes entre os adolescentes do sur e os do centro-norte de Europa. 

Fonte: Universidade de Granada 

Publicado en Novas

O sobrepeso ou a obesidade están detrás do 75% dos infartos, segundo o rexistro ARIAM (Análise do Retraso do Infarto Agudo de Miocardio), da Sociedade Española de Medicina Intensiva, Crítica e Unidades Coronarias (SEMICYUC). 

O informe, de carácter anual e difundido este martes, recolleu no ano 2013 os datos de 2.343 pacientes que chegaron a ingresar na UCI. Os casos rexistráronse en 61 hospitais de toda España do 1 de febreiro ao 30 de abril.

A hipertensión (62% dos casos), o colesterol alto (53%) e o tabaco (36%) seguen confirmándose como os outros grandes factores de risco da Síndrome Coronaria Aguda (SCA).

Segundo se desprende dos datos obtidos, o tempo transcorrido entre a chegada do paciente infartado ao hospital e a apertura da arteria obstruída mediante a realización dun cateterismo cardíaco é de 108 minutos. Se se considera o período transcorrido desde que o paciente ten o primeiro contacto sanitario (atención primaria), ese tempo ascende aos 129 minutos. 

Para a doutora Ana Rosa Ochagavía, coordinadora do Grupo de Traballo de Coidados Intensivos Cardiolóxicos, "é fundamental reducir o tempo de apertura da arteria responsable dun infarto porque canto máis tempo está fechado máis dano prodúcese no corazón e existen máis probabilidades de sufrir complicacións de risco vital". E aínda que, segundo sinala a mesma facultativa, estes tempos de asistencia se reduciron nos últimos anos, "os profesionais sanitarios debemos seguir traballando, a nivel tanto hospitalario como extrahospitalario, para diminuír o retraso na repercusión".

Home de 66 anos con factores de risco
O perfil tipo dunha persoa que sofre unha síndrome coronaria aguda é o dun varón (o 75% dos casos son homes) de 66 anos e con factores previos de risco que aumentan a probabilidade de sufrir un infarto: obesidade ou sobrepeso, hipertensión, colesterol alto e tabaquismo. 

Un 50% dos pacientes que sofren o fallo cardíaco ten sobrepeso e un 25% ten obesidade. Os datos tamén certifican que a hipertensión arterial (a tensión alta) está presente ata no 62% dos casos, e a dislipemia (colesterol alto) no 53%. Tamén se constata que o 36% dos pacientes con síndrome coronaria aguda son fumadores. Ochagavía explica que estes factores de risco son modificables e a poboación debe ser consciente que cambiando os seus hábitos de vida diminúe a probabilidade de padecer un infarto. Por exemplo, abandonando o tabaco, facendo exercicio de forma habitual e controlando os niveis de tensión arterial, azucre e colesterol.

Fonte: ABC 

Publicado en Novas
A Universidade de Queensland realizou un estudo sobre o uso de videoxogos activos. Os resultados demostran que este tipo de ocio reforza os beneficios do exercicio físico dos nenos e mellora o seu estado corporal, logrando unha mellor saúde e a prevención de problemas cardiovasculares. 

O equipo de traballo utilizou un programa para os nenos e os seus pais, convocando, ao azar, a un total de 75 nenos con sobrepeso e obesidade. A investigación realizouse durante 16 semanas. Os participantes foron divididos en dous grupos e un deles recibiu videoxogos activos. A actividade física rexistrouse cun acelerómetro. 

Ao inicio do ensaio os nenos tiñan entre oito e 12 anos e pesaban entre 55 e 59 kg. Un 67% tiña un Índice de Masa Corporal (IMC) por enriba da categoría de sobrepeso para a súa idade (máis de 21). O resto pertencía á categoría de obesidade (máis de 25).

Os investigadores observaron que os nenos que recibiran os videoxogos activos sumaron uns sete minutos de actividade moderada e uns tres minutos de actividade intensa ás súas rutinas diarias nas 16 semanas. O outro grupo non modificou significativamente os seus niveis de actividade física nin o tempo destinado ao exercicio.

Aínda que a diferenza entre os grupos parece pequena, este resultado equivale a unha perda de dous quilos de graxa corporal nun ano. Ademais, detectouse que entre os que utilizaron as consolas aumentou a porcentaxe de nenos que abandonaron a categoría de sobrepeso corporal ao final do estudo (algo máis do 9%) fronte ao outro grupo (4%).

Unha das autores principais deste traballo, Deneen Vojta, sinalou que "con total seguridade, os resultados foron moi bos. Pensamos que se a un neno se lle ofrecen xogos activos, poderíamos aproveitalos mellor. Non sería grandioso poder converter o tempo de exposición á televisión en algo positivo, en lugar de loitar contra isto?".

Como conclusión final, os expertos indicaron que os futuros estudos deberán examinar os efectos dos videoxogos activos durante un período de seguimento máis longo, a eficacia sobre os custos sanitarios e analizar se os efectos sobre a perda de peso e a actividade física se poderían mellorar mediante a incorporación de metas específicas neste tipo de ocio. 

Fonte: Munideporte.com
Publicado en Novas
O 14 de marzo celébrase o Día Europeo para a Prevención do Risco Cardiovascular. Os factores e marcadores de risco cardiovascular son os que se asocian a unha maior probabilidade de sufrir unha enfermidade cardiovascular, e estes son o colesterol, a diabetes, a hipertensión, o tabaquismo, a herdanza xenética, o estrés, a obesidade e a frecuencia cardíaca. 

Coñeces o teu risco cardiovascular? Mediante esta sinxela ferramenta da Fundación Española do Corazón poderás descubrilo de forma rápida e recibir unha serie de recomendacións básicas para que empeces a melloralo desde agora mesmo.

A continuación presentámosche 10 recomendacións da Fundación Española do Corazón para que diminúas o risco de padecelas ou mellores a túa calidade de vida se xa sufriches algunha delas.

1. Practica unha alimentación cardiosaudable: equilibrada e variada. As froitas, verduras, hortalizas, peixe, aceite de oliva, carnes magras, cereais e lácteos desnatados non deben faltar na túa cociña. Recorda: sal, azucres e alcohol só en poucas cantidades.

2. Dedica 30 minutos diarios a exercitar o teu corpo. Escolle o exercicio que máis se adapte á túa condición física: camiñar, bailar, correr, actividades ao aire libre… Móvete pola túa saúde!

3. Non fumes. E se o fas, déixao xa! Aínda fumando pouco multiplícase o risco de sufrir ataques cardíacos ou cerebrais. Busca axuda se non podes deixalo só. O teu médico avaliará o teu estado e aconsellarache sobre como conseguilo. Querer é poder!

4. Controla o teu peso. Mide o teu Índice de Masa Corporal (IMC). É fácil: divide o teu peso en quilos entre a túa altura en metros elevada ao cadrado. Se o resultado é maior de 25 kg/m² considérase sobrepeso. Por enriba de 30 kg/m² é obesidade.

5. Vixía a graxa acumulada no abdome, xa que é perigosa para o corazón. Mide o teu perímetro abdominal a nivel do embigo. Na muller debe estar por debaixo de 88 cm e nos homes por debaixo de 102 cm.

6. Comproba a túa tensión arterial. Se eres unha persoa sa verifica anualmente que a túa tensión segue por debaixo de 140/90 mmHg. Se es hipertenso tamén debes mantenerte por debaixo destas cifras. Se xa sufriches un problema cardiovascular, cerebrovascular, renal ou es diabético, a túa tensión ten que estar por debaixo de 130/80 mmHg. Nestes últimos casos, os controis e medidas preventivas deben ser continuos.

7. Revisa os teus niveis de colesterol e glicosa. A mellor maneira de mantenelos a raia é seguir unha dieta sa e facer exercicio. Se tras unha análise en xaxún as túas cifras están por enriba de 190 mg/dl de colesterol total e 110 mg/dl de glicosa, debes consultar cun especialista.

8. Coñece o teu risco cardiovascular e cal debe ser o teu estilo de vida. Acode ao médico cun exame físico e os teus antecedentes personais e familiares. Consúltalle todo o que queiras: que dieta seguir, que exercicios facer, que factores poden prexudicar a túa saúde… Actuar a tempo é a clave para reducir os perigos.

9. Comparte as túas dubidas e problemas. Intercambiar experiencias permíteche aprender e dar exemplo para que outras persoas se interesen por coidar o seu corazón. Recorda tamén que a túa familia pode ser un gran estímulo e apoio para superar calquera dificultade no cumprimento dos obxectivos de saúde. Conta con eles!

10. Aprende a controlar o teu estrés e ansiedade. O aumento de tensión emocional é perigoso para o corazón. O estrés en casa e no traballo fai máis difícil seguir un estilo de vida cardiosaudable. ¡Reláxate!

Fonte: Fundación Española do Corazón
Publicado en Novas
O exceso de peso infantil estancouse en España en torno ao 28,5% dos nenos de entre 3 e 12 anos, segundo datos do estudo anual que elabora a Fundación Thao, polo que o director científico da institución, Rafael Casas, advertiu de que se trata dun "trastorno tenaz". 

Se a obesidade se instaura en idades temperás "é difícil de reducir e tende a persistir ao longo da vida", explicou, polo que remarcou a necesidade de crear hábitos de alimentación saudables desde unha idade temperá. 

O estudo da fundación, realizado en case 29.000 nenos dunha quincena de municipios españois, determina que o 21,3% dos nenos ten sobrepeso e un 7,2% obesidade, uns niveis elevados incluso comparado con outros países europeos, e que se manteñen estables en relación aos estudos de anos anteriores. 

Por franxas de idade, os nenos de 10 a 12 anos presentan un exceso de peso do 29,4% (24,2% de sobrepeso e 5,2% de obesidade), os de 6 a 9 anos do 32,2% (23% de sobrepeso e 9,2% de obesidade) e os de 3 a 5 anos do 20,7% (14,9% de sobrepeso e 5,8% de obesidade).

Casas subliñou que se trata de datos suficientemente preocupantes como para actuar, e apuntou a necesidade de fomentar hábitos de vida saudables, como realizar actividade física, comer cinco pezas de froita e verdura ao día e durmir as oito horas recomendadas.

Pese a recoñecer que tamén existen factores xenéticos e emocionais que poden influír na alimentación dos nenos, o experto advertiu sobre a "neofobia alimentaria", isto é, unha excesiva tolerancia dos padres ante o rexeitamento aos sabores novos no seu fillo, e sobre a importancia de respectar a sensación de saciedade do neno. 

O responsable da área de avaliación da fundación, Santi Gómez, sinalou ademais que "cada vez existe máis evidencia de que comer en familia é protector", mentres que o presidente de Thao, Henri García, reclamou a necesidade de frear esta epidemia implicando a toda a sociedade. 

A actividade física, que tamén marca a prevalencia de sobrepeso ou obesidade, tamén é un aspecto a mellorar segundo os expertos de Thao.Un 10% da xente nova non realiza ningunha actividade física en fin de semana e un 26,5% só a practican unha vez, "e alí incluímos xogar á pelota ou facer unha excursión á praia ou á montaña, algo que tamén é un exercicio importante", destaca Gómez. 

"Os hábitos saudables permiten ter menos enfermidades e unha mellor calidade de vida", sentencia Henri García, o presidente da entidade, que incide na importancia de conseguir "frear a obesidade e gañar esta batalla". Ademais, desde a Fundación destacan que estes problemas cada vez son máis "homoxéneos e afectan a todos os territorios: a obesidade é como unha mancha de aceite que se expande". 

Fontes: ABC e Europa Press
Publicado en Novas
O presidente do Goberno galego, Alberto Núñez Feijóo, avanzou que o vindeiro xoves o Consello da Xunta aprobará o Plan Xermola, orientado á prevención da obesidade xuvenil e infantil. "Poñeremos en colaboración a Educación pública e a Sanidade pública para, traballando todos xuntos, intentar diminuír o número de rapaces e rapazas con problemas de sobrepeso e de obesidade", asegurou. 

Durante a presentación do libro-guía para previr a obesidade infantil: Os bolechas educan a Pepiño Chispa; Feijóo precisou que o plan recollerá un conxunto de accións para inverter esta tendencia, e atenuar a prevalencia desta patoloxía entre a poboación infantil e xuvenil en Galicia, actuando en cinco áreas diferenciadas: a normativa, a participativa, desde a innovación e a investigación, desde a vixilancia e desde un plano informativo. 

O presidente autonómico subliñou que o obxectivo do plan será crear protocolos de intervención no ámbito sanitario e buscará, tamén, concienciar á sociedade na importancia da prevención, estimulando a participación e a implicación das familias, as institucións ou incluso as empresas. 

No campo da innovación e a investigación, as liñas de acción irán encamiñadas a impulsar a investigación sanitaria da obesidade infantil, coa colaboración das universidades. E, a área de vixilancia analizará patróns alimentarios e de actividade física entre os menores. 

Así mesmo, a estratexia informativo-formativa recollerá unha serie de accións destinadas a capacitar os profesionais sanitarios e os docentes na atención da obesidade, e a concienciar ás familias e á sociedade no seu conxunto sobre a importancia de manter hábitos de vida saudables. 

Feijóo explicou que esta iniciativa prevé, ademais, a creación de diversos grupos de traballo e un observatorio de nutrición en colaboración coa Axencia Española de Seguridade Alimentaria. 

O titular da Xunta lembrou, tamén, que estes obxectivos son compartidos co Plan Galicia Saudable, posto en marcha polo Goberno galego. "Pero, hoxe, queremos intensificar ese plan, para seguir con este problema e intentar así solucionalo", aseverou, logo de subliñar que en Galicia un 26 % dos nenos de entre 6 e 12 anos ten sobrepeso e un 9% deles padece obesidade (o que significa que na Educación Primaria un 35% dos escolares padece algunha destas afeccións. 

Así mesmo, cómpre resaltar que un 6 % dos nenos entre os 12 e os 16 anos sofre obesidade e un 23 % supera o peso medio recomendado. 

Unha boa alimentación e practicar exercicio físico
Diante destas cifras, e tendo en conta que a obesidade e o sobrepreso son factores de risco para o desenvolvemento doutras enfermidades crónicas como a diabetes ou as cardiopatías, e son tan prexudiciais como o tabaquismo ou a hipertensión; Feijóo referiuse á presentación deste libro-guía como un proxecto pedagóxico que busca concienciar aos máis pequenos na importancia de levar unha boa alimentación e de practicar exercicio físico para manter unha vida sa. “E, faino –explicou-, a través dun conto que ten como protagonistas a popular familia ideada polo ilustrador Pepe Carreira, Os Bolechas, uns personaxes de sobra coñecidos polos máis cativos”. Esta nova andaina dos irmáns Bolechas será distribuída en centros educativos, hospitais e bibliotecas. 

Por último, Feijóo salientou que esta iniciativa é resultado do convenio asinado pola Consellería de Sanidade, a Unión de Consumidores e o Foro Interalimentario; e insistiu en que abordar o problema da obesidade infantil implica que a educación se poña ao servizo da sanidade para incidir nun factor fundamental co que poñerlle freo: a prevención desde a infancia. 

Publicado en Novas
<< Inicio < Anterior 1 2 3 4 5 Seguinte > Final >>
Páxina 1 de 5