Sábado, 18 Outubro 2014 18:33

O exercicio físico e o cancro

O cancro de mama non se pode previr, porén estudos recentes parecen demostrar que o risco de padecer cancro de mama pode reducirse realizando exercicio físico de forma regular (polo menos 4 horas á semana), evitando o sobrepeso e a obesidade tras a menopausa e o consumo regular de alcohol.

O movemento implica un aumento das necesidades de enerxía, fundamentalmente a nivel muscular, pero tamén noutros órganos coma o sistema cardiovascular, sistema nervioso, respiratorio, metabólico e outros. Para responder a esta maior demanda de enerxía, póñense en marcha e actívanse a maior parte dos sistemas: o cardiovascular, para bombear e transportar máis sangue; o respiratorio, para tomar maior cantidade de osíxeno que logo o sangue transporte ata os músculos; o metabólico, para achegar os nutrientes (hidratos de carbono e/ou graxas) necesarios aos músculos; así coma o sistema nervioso e hormonal que se encargan de coordinar todos estes procesos.

Este estímulo sobre cada órgano e sistema ligado ao exercicio fai que a medio prazo se produzan adaptacións que melloran o seu funcionamento e capacidade. Durante o exercicio gástase enerxía e modifícase a función da maioría dos sistemas. Na recuperación restablécese o equilibrio e incluso chega a mellorar a súa función segundo se repite o adestramento. Todos coñecemos que en bioloxía hai un principio básico: "todo órgano ou sistema que non se estimula ou utiliza atrófiase", e neste sentido, o exercicio físico é un claro exemplo deste modo de comportamento.

A práctica regular de exercicio físico (entre 3 e 5 veces por semana) promove efectos beneficiosos para a saúde en xeral e tamén para as defensas inmunolóxicas fronte ao cancro.

- Efectos sobre a saúde en xeral.
- Reduce o risco relativo de mortalidade por calquera causa.
- Axuda a manter o peso ideal, reducindo o peso graxo e aumentando o muscular.
- Reduce os niveis de presión arterial.
- Mellora a función do sistema cardiovascular.
- Axuda a previr a osteoporose e a retrasar a artrose.
- Reduce a incidencia de molestias de costas.
- Axuda a previr a diabetes tipo 2.
- Mellora a autoestima.
- Reduce a incidencia de depresións.
- Combate os efectos do envellecemento.
- Efectos sobre saúde oncolóxica/inmunolóxica.

Os exercicios de intensidade aerobia (suave-moderada) son os que máis potencian a función do sistema inmunolóxico e con baixo impacto.

Fonte: AECC

Publicado en Novas

Ter sobrepeso ou ser obeso pode acelerar o proceso de envellecemento do fígado. Acábao de ver un equipo da Universidade de California-UCLA (EEUU) despois de analizar unha serie de biomarcadores hepáticos no tecido hepático de 137 individuos. Os resultados, que se publican en PNAS, poden explicar por que as persoas con sobrepeso ou obesidade teñen máis complicacións de saúde e unha maior taxa de cancro de fígado.

Debido a que as persoas obesas teñen un maior risco de moitas enfermidades relacionadas coa idade, os investigadores cren que é unha hipótese plausible que a obesidade aumente a idade biolóxica dalgúns tecidos e tipos de células. Porén, ata agora foi difícil detectar este efecto de envellecemento acelerado porque non se sabía como avaliar a idade do tecido. Agora, os investigadores de UCLA utilizaron un biomarcador de envellecemento, coñecido como "reloxo epixenético", para descubrir por primeira vez que a obesidade acelera en gran medida o envellecemento do fígado.

Grazas á colaboración do equipo de UCLA de Steve Horvath e o de Jochen Hampe, do Hospital Universitario de Dresden (Alemaña) viuse que o sobrepeso pode impactar negativamente nos tecidos humanos. "Este é o primeiro estudo que avalía o efecto do peso corporal nas idades biolóxicas nunha variedade de tecidos humanos -sinala Horvath-. Dada a epidemia de obesidade no mundo occidental, os resultados deste estudo son de gran relevancia para a saúde pública".

Reloxo do envellecemento
O "reloxo do envellecemento" utiliza un mecanismo de tempo previamente descoñecido no corpo para medir con precisión a idade de diversos órganos, tecidos e tipos de células. En concreto, os investigadores centráronse nun proceso chamado metilación de orixe natural, unha modificación química da molécula de ADN.

Así avaliaron a idade biolóxica de varios tecidos e viron que, nos suxeitos delgados, o "reloxo epixenético" mostraba a mesma dos tecidos e a súa idade cronolóxica. Porén, observaron que os tecidos do fígado dos suxeitos obesos tiñan unha idade biolóxica superior á esperada.

En concreto, os investigadores analizaron case 1.200 mostras de tecidos humanos, incluíndo 140 mostras de fígado, para estudar a relación entre a aceleración da idade epixenética e o peso corporal. E mentres que a obesidade non afecta á idade epixenética de graxa, músculo ou tecido sanguíneo, si o fai na idade epixenética do fígado: esta aumentaba en 3,3 anos por cada 10 unidades de índice de masa corporal (IMC) (o IMC é unha medida de asociación entre o peso e a talla que clasifica ás persoas desde 'por debaixo de peso' ata 'obesos').

Ademais, o estudo tamén encontrou que a perda rápida de peso inducida pola cirurxía bariátrica non reverteu o envellecemento acelerado, polo menos a curto prazo.

Horvath e o seu equipo queren determinar se é posible previr o envellecemento epixenético prematuro do tecido hepático en persoas con obesidade co fin de reducir o risco de diabetes e cancro de fígado. "Os resultados apoian a hipótese de que a obesidade se asocia con efectos acelerados de envellecemento e subliñan, unha vez máis, a importancia de manter un peso saudable".

Fonte: ABC.es

Publicado en Novas

Un estudo elaborado polo Hospital Xeral de Massachusetts (EEUU) indica que ter irmáns con sobrepeso é un factor clave para padecer obesidade, máis que se a teñen os pais. As probabilidades varían en función do número de nenos que residan no fogar, así coma do seu sexo. O exercicio é indispensable para previlo.

Este traballo, publicado na revista American Journal of Preventive Medicine, foi levado a cabo por investigadores do Hospital Xeral de Massachusetts, a Universidade de Cornell e a Universidade de Duke. Os datos obtidos parecen contradicir as teorías que aseguran que os nenos con pais obesos teñen unha maior probabilidade de selo tamén. Tras entrevistar a máis de 10.244 adultos, os expertos encontraron que a probabilidade de obesidade infantil variaba en función do número de nenos que vivían no fogar, así como do seu sexo.

Segundo o estudo, nun fogar onde só haxa un neno, a probabilidade de que este sexa obeso é 2,2 veces maior se un dos pais tamén o é. Porén, en familias con dous fillos, os datos mostraron unha relación máis forte da obesidade entre irmáns. Así, os nenos maiores nestes fogares, nos que ademais había un pai obeso, eran 2,3 veces máis propensos a ter sobrepeso, pero esta cifra sobe ata 5,4 cando hai irmáns con sobrepeso. Se o neno é o menor nunha familia de dous irmáns, a obesidade dos pais non é relevante, pero cando hai un irmán maior, a obesidade está asociada cun incremento de ata 5,6 veces.

Mark C. Pachucki, membro do Hospital Xeral de Massachusetts, indicou que "o ambiente familiar exerce unha forte influencia sobre a saúde infantil. Porén, a maioría das investigacións centráronse na conexión entre a obesidade paterna e a súa descendencia ou entre irmáns. Pero neste traballo, foise máis lonxe ao relacionar todos os factores familiares. Así, vimos que a obesidade dos irmáns parece ser máis importante que a dos pais". Comenta, ademais, que dita relación é "independente dunha serie de factores socioeconómicos e demográficos, condutas de saúde e o estado xeral de saúde familiar".

Os datos tamén revelaron unha relación entre o xénero e o risco de obesidade. Nos fogares cun único fillo, as nenas eran menos propensas a ser obesas que os rapaces. O mesmo ocorreu tamén en familias con dous descendentes.

Os investigadores conclúen que os nenos máis pequenos poden ser particularmente susceptibles á influencia dun irmán maior, sobre todo se é do mesmo sexo: "Vimos que o risco de obesidade nos nenos máis novos das familias con dous fillos é 11,4 veces maior se teñen un irmán maior; pero, se o maior é unha nena, a probabilidade de ser obeso é só de 6,6 veces. E, se hai dúas nenas na familia, o risco és de 8,6 veces, mentres que se o irmán maior é un rapaz e o menor é un nena, entón non inflúe na probabilidade de ter sobrepeso".

O traballo recoñece tamén que o exercicio físico e a dieta desempeñan un papel clave na prevención da obesidade. 

Mentres que os autores fan fincapé en que se necesita máis investigación sobre a obesidade na contorna familiar, este novo estudo ofrece datos clave que serán beneficiosos na loita contra a obesidade infantil. Pachucki concluíu que "debido a que é un estudo transversal, non podemos afirmar que sexan estes irmáns os que están causando a obesidade. A pesar diso, os nosos resultados son consistentes con investigacións que mostran que os irmáns tenden a comer por igual e teñen niveis similares de actividade física". Considerou que esta información pode ser importante á hora de deseñar campañas de prevención da obesidade.

Fonte: Munideporte.com

Publicado en Novas

A Clínica Mayo (Estados Unidos) publicou dez técnicas para incorporar a actividade física á vida diaria e a xornada laboral de forma sinxela. O obxectivo é eliminar o exceso de sedentarismo entre os seus pacientes para lograr previr enfermidades non transmisibles como a hipertensión, a obesidade ou as afeccións cardiovasculares.

Os facultativos expoñen que se, a pesar de facer o posible por buscar tempo para a actividade física, este obxectivo se converte nunha meta de difícil alcance ¿por que non facer exercicio mentres se está traballando?

As técnicas que se expoñen son:
- Comezar co desprazamento ao traballo: camiñar ou ir en bicicleta. Se se viaxa en autobús ou metro, baixarse unhas paradas antes e facer camiñando o resto do traxecto. Se se conduce ata a oficina, aparcar máis lonxe. No edificio utilizar as escaleiras en lugar do ascensor.

- Levantarse e traballar: estar de pé supón maior gasto calórico que estar sentado. Buscar formas de levantarse da cadeira, falar por teléfono mentres se camiña, deixar o correo electrónico ou as mensaxes instantáneas e desprazarse para comentar cos compañeiros os asuntos laborais.

- Facer exercicio nos descansos: en vez de quedar falando mentres se toma un café, realizar unha andaina a paso rápido ou algúns estiramentos suaves. 

- Levar un balón de exercicio ao traballo: pensar cambiar a cadeira de escritorio por un balón de estabilidade ou exercicio, inflado con firmeza sempre que se poida encontrar o equilibrio con seguridade sobre o balón. O equilibrio mellorará e tonificaranse os músculos centrais mentres se está sentado fronte ao escritorio. Utilizar o balón de exercicio para sentarse en "cuclillas" apoiado na parede ou para realizar outros exercicios durante o día.

- Gardar material de exercicio no traballo: almacenar cintas de resistencia, cordas para facer estiramentos ou tubos que ofrecen resistencia similar ás pesas cando se tira delas, ou pequenas pesas de mano nos caixóns do escritorio ou as taquillas. Pódese practicar exercicio cos brazos entre reunións ou tarefas.

- Unir forzas: organizar un grupo para camiñar na hora da comida e desfrutar cos compañeiros que tamén queiran facer algo máis de exercicio. Pódense encontrar apoios entre os compañeiros para realizar exercicio regular e animarse cando os ánimos decaian.

- Reunións en movemento: cando sexa práctico, fixar reunións que se poidan realizan durante un paseo. Pódense levar a cabo dentro do edificio se o tempo non acompaña a saír ao exterior.

- Aumentar o ritmo: se o traballo implica camiñar, facelo máis rápido. Canto máis se camiñe e con maior velocidade se faga, maiores serán os beneficios.

- Se se viaxa por traballo, planificalo por adiantado: se se está esperando nun aeroporto, poden collerse as maletas e dar unha rápida andaina. Elixir un hotel que teña un espazo para facer exercicio, como cintas para camiñar, máquinas de pesas ou unha piscina, ou levar consigo o equipamento. Unha comba e unhas cintas de resistencia son fáciles de incluír na equipaxe de man. Por suposto, pódense practicar exercicios anaerobios ou abdominais.

- Probar un escritorio con cinta andadora integrada: se se está listo para pasar a un nivel máis avanzado, poderíase expoñer este método que supón camiñar mentres se traballa. Se se pode colocar de forma confortable e segura a superficie de traballo sobre unha cinta andadora, cunha pantalla de ordenador nunha superficie fixa, un teclado sobre a mesa ou un escritorio vertical poderíase realizar actividade física mentres se desempeña o traballo.

Os investigadores da Clínica Mayo estiman que os empregados de oficina con sobrepeso que substitúen o tempo de ordenador sentados, por tempo no ordenador camiñando entre dúas a tres horas ao día poderían perder entre 20 e 30 quilogramos nun ano. "O ritmo non ten que ser necesariamente lixeiro, nin andar ata suar. Porén, canto máis rápido se camiñe máis calorías se gastarán", conclúen. 

Fonte: Munideporte.com 

Publicado en Novas

A Asociación Española de Pediatría (AEP) recorda que o inicio do curso escolar e a volta á rutina é un momento idóneo para incorporar hábitos saudables na vida dos nenos, "que lles axuden a crecer sans". E é que a etapa escolar "é unha das máis importantes do desenvolvemento infantil, xa que tanto as súas habilidades intelectuais como sociais e físicas están en pleno crecemento", remarcan os pediatras, que realizan aos padres as seguintes recomendacións:

- Unha hora de exercicio ao día, como mínimo. O coordinador do grupo de traballo de Actividade Física da AEP, Gerardo Rodríguez, destaca que "unha actividade física adecuada relaciónase cun mellor rendemento escolar e cun mellor estado anímico dos nenos". Ademais, prevén o sobrepeso e as enfermidades cardiometabólicas no futuro. Por iso recomenda "un mínimo dunha hora diaria de actividade física moderada-intensa". As actividades extraescolares deportivas -especialmente ao aire libre-, os paseos en familia e reducir as horas de consumo de televisión e fronte ao ordenador son formas de aumentar o exercicio físico dunha maneira divertida.

- Entre nove e once horas diarias de sono. A AEP insiste en que os nenos en idade escolar deben durmir entre 9 e 11 horas, como mínimo. "Está demostrado que unha correcta hixiene do sono favorece a aprendizaxe, a asimilación de experiencias e o crecemento", subliñan. Por esta razón "hai que acostumar os nenos á rutina do sono escolar o antes posible", indica o doutor Rodríguez. Para que a adaptación sexa progresiva, recoméndase que un par de semanas antes de volver ao cole se acostume os niños a deitarse cedo e seguir os horarios escolares.

- Alimentación: imprescindible almorzar. Tras os hábitos alimenticios máis relaxados do verán, é importante volver a controlar de cerca a rutina alimentaria dos nenos, recordan os pediatras. En primeiro lugar, o almorzo é parte clave da alimentación do neno e debe cubrir o 25% das necesidades calóricas diarias. Para que sexa completo debe incluír lácteos, cereais e froita. Ademais, se o neno come no colexio, débese revisar o menú do comedor escolar para planificar, tamén, a alimentación de casa. "Hai que ser proactivos na alimentación dos nosos fillos e saber que comen no colexio para ofrecerlles unha alimentación equilibrada", aconsella o doutor Rodríguez. Tamén recomenda deixar de lado os bolos industriais e "aproveitar a media mañá ou a hora da merenda para incluír froita na dieta en forma de pezas enteiras, non de zume".

- Mochila. Os pediatras insisten en que a mochila escolar, que acompañará aos nenos durante todo o curso, non debe ser elixida ao azar. "Son recomendables as que teñen correas anchas e acolchadas, e hai que recordar que o seu peso non debe superar nunca o 10 ou o 15% do peso corporal do pequeno", sinalan. Rodríguez engade que "hai que evitar que o neno cargue con peso innecesario". Os carriños son unha boa opción, ao igual que axudar o neno a cargar coa mochila se esta é demasiado pesada.

A presidenta da sección de Psicoloxía Educativa do Colexio Oficial de Psicólogos de Galicia, Manuela del Palacio, aconsella aos pais "prestar moita atención aos nenos e intentar que falen da súa experiencia na aula durante os primeiros días de clase". "A comunicación é, sempre, fundamental", recalca Del Palacio. "É imprescindible que fomenten o interese dos seus fillos por contarlles cousas e que confíen neles", insiste esta especialista, quen aproveita o inminente inicio do curso escolar para recomendar, tamén, aos proxenitores, "que non sobrecarguen" os pequenos "con actividades extraescolares" que poidan "afectar ao seu rendemento escolar".

Fonte: La Opinión de A Coruña

Publicado en Novas

A obesidade durante o embarazo ten graves consecuencias para a nai ao longo da súa vida xa que, segundo un estudo presentado no Congreso Europeo de Cardioloxía (ESC, nas súas siglas en inglés) que se está celebrando en Barcelona, aumentan tanto as probabilidades de morte prematura como de padecer unha enfermidade cardiovascular máis adiante.

O traballo, elaborado por investigadores das universidades de Edimburgo e Aberdeen, en Escocia, baseouse no seguimento a case 19.000 nais durante 50 anos. Tras este período, viron que as que eran obesas durante o embarazo ou o momento do parto tiñan un 35% máis de probabilidades de falecer de forma prematura que aquelas que mantiñan un peso normal.

Igualmente, viron unha relación directa entre a presenza de sobrepeso ou obesidade e a enfermidade cardiovascular, xa que aumenta o risco un 12 e 37%, respectivamente.

Segundo estes datos, a xefa da Unidade de Hemodinámica e Cardioloxía Intervencionista do Hospital Universitari Germans Trias i Pujol, Fina Mauri, defende a necesidade de previr o exceso de peso durante o embarazo dado que "o corpo soporta unha importante sobrecarga e, ademais, este sobrepeso seguirano mantendo ao longo da súa vida".

"O embarazo, período no que a muller é consciente de que debe coidarse moito, é un moi bo momento para incidir na adopción de hábitos de vida saudables nestas mulleres", recoñece esta experta.

Ademais, no congreso presentáronse resultados doutro estudo elaborado por científicos de Países Baxos que demostraron que o embarazo non causa un dano permanente na función cardiovascular das mulleres con cardiopatía conxénita.

Ata fai pouco tempo, pensábase que estas mulleres non podían quedarse embarazadas pero este traballo mostra que non existe un risco igual en todas as xestantes cunha destas doenzas.

Nais cunha cardiopatía conxénita
Non obstante, o estudo mostrou a posible aparición de complicacións cardiovasculares despois de seis meses do parto (6,6% dos 183 embarazos estudados), especialmente naquelas mulleres que presentaran algunha complicación cardiovascular durante o embarazo, parto e/ou puerperio.

"Aínda que a mortalidade materna por cardiopatía é moi baixa, nos países desenvolvidos segue sendo a primeira causa de morte durante o embarazo, parto e especialmente durante o puerperio, polo que as mulleres con algún tipo de enfermidade cardiovascular, xa sexa conxénita ou adquirida, deben recibir un exhaustivo seguimento que inclúa unha valoración previa do risco do embarazo", defendeu María Teresa Subirana, xefa de Unidade do Servizo de Cardioloxía do Hospital de la Santa Creu i Sant Pau.

En 2012 a Organización Mundial da Saúde (OMS) estableceu unha clasificación para determinar o risco cardiovascular materno segundo unha escala do I-IV. Os estadios máis elevados determinan un risco considerable de mortalidade materna ou morbilidade grave, cun risco extremadamente elevado no estadio IV, onde un embarazo estaría contraindicado e se se producira podería valorarse unha posible interrupción.

A obesidade do neno duplica o seu risco de hipertensión
Por outro lado, os expertos participantes no congreso mostráronse cada vez máis preocupados polo incremento da obesidade infantil nos últimos anos, sobre todo tras comprobarse que este exceso de peso pode facer que se duplique o risco de desenvolver hipertensión.

Segundo un estudo con máis de 22.000 xoves, viuse que a presenza de hipertensión era de 5,7% na poboación xeral, mentres que nos nenos con sobrepeso era do 10%. Tamén se viu que, nos patróns estudados, a presenza de hipertensión ou prehipertensión era máis frecuente entre as nenas que entre os nenos, sendo hipertensos o 18,6% dos nenos obesos fronte ao 24,4% das nenas.

"É esencial que desde ben novos aprendamos a coidarnos e a comer de forma saudable. O estudo demostra ademais unha relación directa entre a obesidade e a presenza de hipertensión, polo que calquera perda de peso nestes nenos ten unha gran repercusión nunha menor prevalencia de hipertensión e polo tanto de menor prevalencia de enfermidade cardiovascular no futuro", concluíu Mauri.

Fonte: Europa Press

Publicado en Novas

As persoas con obesidade severa aos 30 anos de idade teñen tres veces máis risco de padecer demencia durante a idade avanzada, segundo revela un estudo observacional, cuxos resultados se publican en Postgraduate Medical Journal. As estimacións indican que case 66 millóns de persoas en todo o mundo terán demencia en 2030 e 115 millóns en 2050.

Existe unha crecente evidencia de que a obesidade está vinculada á demencia, pero esta investigación indica que o risco pode crecer ou diminuír, dependendo da idade á que se desenvolve a obesidade. Ata o momento, ningún traballo examinou o efecto relacionado coa idade da obesidade sobre o risco de demencia en todo o rango de idade na poboación dun país.

Así que os investigadores deste traballo decidiron facelo mediante o uso de datos anónimos dos rexistros hospitalarios para o conxunto de Inglaterra durante o período 1999-2011. A análise revelou unha diminución gradual no risco xeral de ingreso no hospital para a demencia canto maior sexa unha persoa no momento no que se lle diagnostica obesidade por primeira vez, independentemente do seu sexo.

Así, para os individuos de entre 30 e 39 anos, o risco relativo de desenvolver demencia foi 3,5 veces maior que nos da mesma idade que non eran obesos. Para aqueles que tiñan obesidade aos seus 40 anos, o risco foi dun 70% máis; nos que estaban nos 50 anos, un 50% máis de risco, e para os de 60 anos, un 40% máis.

As persoas con obesidade aos 70 anos non tiñan máis risco de desenvolver demencia ou presentaban unha redución das posibilidades de sufrir este deterioro cognitivo, que foi de ata un 22% menos no caso dos obesos á idade de 80 anos, segundo os resultados deste estudo.

Houbo algunhas diferenzas de idade entre o risco de desenvolver demencia vascular ou enfermidade de Alzheimer, cos que eran obesos aos seus 30 anos rexistrando o maior risco de ambas condicións. Un diagnóstico da obesidade entre os 40 e os 60 anos vinculouse con máis probabilidades de demencia vascular, mentres que o risco de Alzheimer foi menor nos pacientes diagnosticados con obesidade a partir dos 60 anos en adiante.

Menos risco de obesos
Os autores sinalan que se trata dun estudo observacional, polo que non se poden extraer conclusións definitivas sobre causa e efecto. Pero subliñan que os achados confirman análises publicadas máis pequenas doutras partes que reportan un maior risco de demencia nas persoas novas que son obesas e unha redución do perigo nas persoas obesas de máis idade.

Estes expertos aventuran que unha posible explicación para o risco particularmente alto encontrado a principios e mediados da vida pode estar no feito de que un maior peso se asocia coa diabetes e os factores de risco cardiovascular, que á súa vez están vinculados a unha maior probabilidade de demencia.

Así, estes investigadores suxiren que se a xente pode evitar aumentar significativamente de peso, polo menos ata os 60 anos, pode rexistrar un menor risco de desenvolver demencia. "Mentres que a obesidade a idades máis temperás se relaciona cun maior risco de demencia futura, a obesidade nas persoas que viviron ata os 60-80 anos de idade parece estar relacionada cun menor risco", conclúen.

Fonte: Europa Press

Publicado en Novas

Un alto índice de obesidade abdominal asóciase cun maior risco de mortalidade a longo prazo. Así o afirma un estudo do Centro de Investigación Biomédica en Red Fisiopatología de la Obesidad y Nutrición (CIBERobn). Nalgúns casos a probabilidade pode aumentar ata un 50%.

O estudo "Obesity indexes and total mortality among elderly subjects at high cardiovascular risk: the PREDIMED study" valorou distintos índices de obesidade abdominal. Isto realizouse ao comezo do seguimento do gran estudo multicéntrico español "Prevención con Dieta Mediterránea (PREDIMED)", no que colaboran 18 grupos de investigación de todo o país.

Os investigadores analizaron unha mostra de 7.447 participantes de alto risco cardiovascular durante 4,8 anos. Ningún padecía enfermidade cardiovascular ao inicio e 348 deles faleceron durante o período de seguimento. Os índices que se asociaron máis significativamente con maior mortalidade foron o perímetro da cintura e o índice cintura-altura que xorde de dividir o perímetro abdominal entre a altura.

Así, por exemplo, se unha persoa mide 1,60 metros e ten un perímetro da cintura de 80 centímetros, o seu índice cintura-altura sería 0,5, segundo informou a Universidade. Os participantes foron divididos en catro categorías deste índice: menos de 0,60; de 0,60 a 0,65; de 0,65 a 0,70; e máis de 0,70. Observouse que, á igualdade doutras variables relacionadas coa mortalidade, os participantes nas dúas categorías con maior índice cintura-altura presentaban maior risco de falecer durante o período de seguimento.

Os incrementos relativos na mortalidade foron do 30% para índices cintura-altura entre 0,65 e 0,70, e do 55% para índices superiores a 0,70. Ademais, observouse un aumento relativo de mortalidade do 57% para os que tiñan un perímetro da cintura superior a 110 centímetros. En cambio, as asociacións co IMC (o peso en kg dividido entre a talla en metros elevada ao cadrado) foron máis débiles e non resultaron significativas.

Os resultados obtidos apoian que a obesidade verdadeiramente perigosa é a abdominal, xa que constitúe un forte factor de risco de mortalidade. Por tanto, os autores recomendan prestar máis atención ao perímetro da cintura que ao peso ou ao índice de masa corporal.

Este informe foi liderado polo CIBERobn e a Universidade de Navarra.

Fonte: Munideporte.com

Publicado en Novas

As persoas obesas ou con sobrepeso teñen un maior risco de desenvolver algún dos dez tipos máis comúns de cancro, segundo mostrou un estudo realizado por expertos da London School Of Hygiene And Tropical Medicine (Reino Unido).

Para chegar a estes resultados, publicados na revista The Lancet e recollidos pola BBC, os expertos baseáronse nos datos de máis de cinco millóns de persoas no Reino Unido, das que preto de 170.000 desenvolveron cancro.

Desta forma, comprobaron que o índice de masa corporal (IMC) está asociado ao cancro de cuello de útero, de fígado, colon, tiroides, de mama tras a menopausia e a leucemia.

Considéranse individuos con sobrepeso aqueles cun índice de masa corporal entre 25 e 30; con peso normal, os que teñen un IMC entre 18,5 e 25; obesos moderados aqueles con índice entre 30 e 35 e obesos os que teñen unha masa corporal por enriba de 35.

"Houbo moitísima variación no efecto do IMC sobre os diferentes cancros. Por exemplo, o risco de desenvolver cancror de cuello de útero aumenta substancialmente cun índice de masa corporal alto, pero noutros tipos de cancro vimos un incremento menor ou ningún efecto", explicou un dos autores do estudo, Krishnan Bhaskaran.

Finalmente, os investigadores avisaron de que cada aumento de peso de entre 13 e 16 quilos adicionais está vinculado en forma lineal a un maior risco de desenvolver seis tipos de cancro.

Fonte: Europa Press 

Publicado en Novas

Gran parte das enfermidades actuais débese a un hábito de vida inadecuado e á distancia coa dieta mediterránea, segundo Jara Valtueña, do Grupo de Investigación en Nutrición, Exercicio e Estilo de Vida Saudable (Imfine) da Universidade Politécnica de Madrid (UPM), Jara Valtueña.

A investigadora asegura que uns hábitos de vida inapropiados levan a un "incremento desmesurado do sobrepeso, a obesidade e as súas patoloxías asociadas". Ao seu xuízo, a xente debe dar o "salto ao cambio de mentalidade: do tratamento de enfermidades á prevención".

Para a experta, a base está nuns bos modelos de prevención, tanto na aparición de enfermidades como na prevención de recidivas en caso de telas, e para iso, "os esforzos deben centrarse en fomentar hábitos de vida saudables onde a actividade física e a nutrición cumpren un papel fundamental".

Desta maneira, é necesario "transmitir e facer consciente á poboación da importancia de coidarse un mesmo diariamente cunha alimentación variada, equilibrada e moderada realizando actividade física diaria -explica Valtueña-. Como o organismo vai cambiando e as demandas non son as mesmas, cada grupo de idade necesita coidarse atendendo a factores distintos".

Desta maneira, no neno é importante aumentar a inxestión de determinados nutrientes como as proteínas, o ferro ou o calcio, "tan importantes para o seu crecemento e desenvolvemento". Ademais, venlles ben facer exercicio durante 60 minutos diarios, xa que favorece moitos sistemas fisiolóxicos, como o aumento da masa muscular e con iso un maior consumo enerxético. Pola súa parte, as nenas, coa menstruación, sofren perdas de ferro e o risco de osteoporose increméntase, polo que "é necesaria unha adecuada inxestión de ferro, calcio e vitamina D", sinala.

Nos adultos, en cambio, o metabolismo diminúe e recoméndase que se realice diariamente actividade física polo menos 30 minutos. Respecto ás persoas maiores, "é fundamental vixiar que come", xa que están en risco de carencias nutricionais por unha baixa inxestión, perda de apetito, etc. "Tamén hai que educalos para que adquiran o hábito de hidratación constante sen sede", engade a investigadora.

Ademais, e isto recomendado a todas as franxas de idade, "uns adecuados niveis de vitamina D son necesarios para a formación do óso, contracción muscular, regular o sistema inmunolóxico, tamén participa a nivel neurolóxico regulando o estrés, a depresión, e relacionouse coa prevención do cancro, diabetes e enfermidades cardiovasculares".

En varios estudos levados a cabo en Imfine a nivel europeo encontráronse unha "deficiencia de vitamina D en arredor dun 80 por cento entre os adolescentes", incluíndose os españois, polo que "aumentar a inxestión por exemplo de peixe azul a dúas veces por semana e tomar o sol diariamente polo menos 15 minutos sen protección solar é recomendable para optimizar o seu estado", apunta Valtueña.

Fonte: ABC.es

Publicado en Novas
<< Inicio < Anterior 1 2 3 4 5 6 7 8 Seguinte > Final >>
Páxina 1 de 8